Αυτό που χάνεις πονάει πολύ και αυτό που κερδίζεις αξίζει πολύ.

Γράφει η Αθηνά Απότση «Μέσα από δυσκολίες και εμπόδια να ξέρεις θα γίνεις σοφότερη». «Πρέπει να μαθαίνεις από τα λάθη σου και να γίνεσαι καλύτερος» Πόσες φορές άκουσες κι εσύ παρόμοιες εκφράσεις; Πέρασαν πολλά χρόνια που νόμιζα πως έτσι είναι. Μάλλον...
Continue reading

Εκείνος που δεν σε προσέχει, δεν σου αξίζει..

Γράφει η Ιωάννα Βασιλειάδου Καταλαβαίνουμε ότι κάποιος μας αξίζει από τον τρόπο που μας φέρεται. Όταν κάποιος μας προσέχει, μας περιποιείται, μας μιλάει όμορφα, τότε ναι σίγουρα είναι αυτός που μας αξίζει. Είναι λυπηρό και όχι σωστό να αδικούμε τον εαυτό μ...
Continue reading

Σπίτι, είναι εκεί που ηρεμεί η ψυχή..

Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Το σπίτι μας είναι το μέρος που ανήκει η ψυχή μας. Στη ζωή, οι διάφορες καταστάσεις μπορεί να μας «πηγαινοφέρνουν» απο το ένα μέρος στο άλλο. Αλλάζεις κατοικία, μετακομίζεις σε άλλες χώρες, πόλεις, χωριά, νησιά. Έρχεσαι κοντά σε ...
Continue reading

Την φορά που δεν θα σου πω “φεύγω”, να με φοβηθείς..

Γράφει η Χρυστάλλα Σωτηρίου Πόνεσα. Πόνεσα πολύ μα άντεξα. Άλλωστε στη ζωή μου έχω μάθει να συμφιλιώνομαι με τον πόνο. Ποτέ δεν έτρεξα να φύγω μακριά του. Αντίθετα, έπαιρνα φόρα και βούταγα πιο βαθιά. Έμεινα, λοιπόν, δίπλα σου. Ξεπέρασα όλα μου τα όρια και ...
Continue reading

Γιατί χωρίς την αγκαλιά σου δεν μπορώ..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Έρχονται στιγμές που αναζητώ τόσο πολύ την αγκαλιά σου. Γιατί δεν ξεφεύγεις απ' την σκέψη μου, δεν φεύγεις απ' τα μάτια μου, δεν φεύγεις από μέσα μου. Προσπαθώ να ξεκολλήσω από πάνω μου τη σκέψη σου κι όταν τα καταφέρνω να την πετά...
Continue reading

Μαζί σου ένιωσα πώς είναι να αδειάζει μια ψυχή!

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Αγάπη μου, δεν μου άφησες κακία απλά αδιαφορία. Βαρέθηκα να προσπαθώ για δύο! Κάθε φορά που ερχόμουν σε οποιαδήποτε επαφή μαζί σου, το πρόσωπο μου έκαιγε. Τις ώρες που καυγαδίζαμε, τις προσωπικές μας ώρες, τις καθημερινές μας ώ...
Continue reading

Καλό το παραμύθι σου, μα δεν το αγοράζω πια..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Αν μη τι άλλο, μεγαλώσαμε και μάθαμε να ξεχωρίζουμε τα παραμύθια της γιαγιάς από την πραγματικότητα. Μας άρεσε να ακούμε παραμύθια, μας άρεσε πολύ! Γιατί; Γιατί ερωτευτήκαμε και αγαπήσαμε και θέλαμε σαν τρελοί αυτό το υπέροχ...
Continue reading

Kρίνεται νικητής, όποιος τίμια παίζει…

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Σε αποκαλούν Οφιούσα, μα υπάρχουν φίδια πιο δηλητηριώδη από τα δικά σου. Φημισμένη για τη ναυτιλία σου, μα υπάρχουν καράβια ξένα στα νερά σου. Μοσχοβολάς μαστίχα, μα σκεπάζουν μπαρούτια και χημικά τη μυρωδιά σου. Το όνομά σ...
Continue reading

Να σε διεκδικήσω; Ευχαριστώ δεν θα πάρω!

Γράφει ο  Γιώργος Παπαδοφραγκάκης - Yiorgos Gps Θέλεις για κάποιον λόγο να σε θαυμάζουν και να σε διεκδικούν, συνεχώς.. Ίσως δεν έχεις αντιληφθεί ότι δεν είσαι μήλο της έριδος, αλλά ούτε και το “βραβείο” κανενός. Έχεις μπερδέψει το γεγονός οτι είσαι άνθρω...
Continue reading

Μην μπερδεύεις το καλό παιδί με το θύμα..

Γράφει ο Κώστας Ανδρεόπουλος Λένε πως η συνταγή της αποτυχίας επιτυγχάνεται όταν προσπαθείς και εν τέλη καταφέρεις να είσαι καλός με όλους.Να τους έχεις όλους ευχαριστημένους και στα μάτια σου να βλέπουν τον έχων την λύση και τον προσωπικό τους σωτήρα, τον ...
Continue reading

Τέτοιο λαιμό που έχεις ανόητε, τέτοια θηλιά σου πρέπει..

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ε ρε γλέντια! Ήρθε, κι εσύ έστρωσες χαλιά και φόρεσες τα καλά σου! Ξανά ήρθε, κι είναι ο σωτήρας σου σού είπε, και θα σε γλιτώσει απ ΄τα πιο βαθιά σκοτάδια σου σού είπε, κι εσύ αδιόρθωτα ευκολόπιστε, τα μάτια σου έκλεισες κι...
Continue reading

Να σε αγκαλιάζω τις έρημες νύχτες μου!

Γράφει ο Τριστάνος Σαν στάλα, να ερχόσουν για μια στιγμή, για να θυμηθώ το άγγιγμα σου. Σαν ανάσα, που δραπέτευσε από ανθισμένα ροδοπέταλα... για να μυρίσω το άρωμα σου. Σαν θρόισμα ποθητού ανέμου, για να ακούσω τη φωνή σου. Σαν ξεχασμένη ελπί...
Continue reading
Load More

Editorial

Kρίνεται νικητής, όποιος τίμια παίζει…

Kρίνεται νικητής, όποιος τίμια παίζει…

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Σε αποκαλούν Οφιούσα, μα υπάρχουν φίδια πιο δηλητηριώδη από τα δικά σου. Φημισμένη για τη ναυτιλία σου, μα υπάρχουν καράβια ξένα στα νερά σου. Μοσχοβολάς μαστίχα, μα σκεπάζουν μπαρούτια και χημικά τη μυρωδιά σου. Το όνομά σ...
Κική Δημουλά : “Ο χρόνος και ο θάνατος, δεν συγκινούνται από την ποίηση”

Κική Δημουλά : “Ο χρόνος και ο θάνατος, δεν συγκινούνται από την ποίηση”

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ό,τι και να πεις για την Κική Δημουλά, έχει ήδη ειπωθεί. Μόνο που το μαύρο δεν της ταιριάζει. Ο λόγος της ήταν κατακόκκινο ποτάμι, που έρεε ανάμεσα μας. Οι λέξεις της είχαν γωνίες που σου έσκιζαν την ψυχή. Δεν στη χάιδευαν. Δε...
Εμπόριο η αγάπη, δεν γίνεται όσο η ψυχή μένει αγνή και πραγματικά ερωτευμένη. 

Εμπόριο η αγάπη, δεν γίνεται όσο η ψυχή μένει αγνή και πραγματικά ερωτευμένη. 

Γράφει ο Libertatem ExAnimo Τα τελευταία χρόνια, είναι της μόδας να λέει μια γυναίκα όχι, στην γιορτή των ερωτευμένων. Υπάρχουν όμως κι εκείνες, που την γουστάρουν αυτή τη μέρα. Από εκείνα τα αγνά πλάσματα έμαθα. Φυσικά ποτέ δεν θα είμαι σίγουρος για το ...
Η αγάπη, είναι πράξη αντίστασης ρε!

Η αγάπη, είναι πράξη αντίστασης ρε!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να αγαπάς! Να τολμάς να αγαπάς στα δύσκολα.  Να μην φεύγεις με το παραμικρό, να μην το βάζεις στα πόδια. Να στέκεσαι στο πλάι του άλλου και να γίνεσαι βράχος να ακουμπήσει. Όχι κινούμενη άμμος.. Να αγαπάς, χωρίς να προσπαθείς ν...
Θέριεψε η ψυχή σου ανθρωπάκο, κι έγινες ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Θέριεψε η ψυχή σου ανθρωπάκο, κι έγινες ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Γράφει η Χριστίνα Χατζησωτηρίου Άκου ανθρωπάκο, Αφού έμαθες κι εσύ να ζυγίζεις τη ζωή σου σε χρόνια αντί στιγμές, μέτρησες ήδη 30 καλοκαίρια προσπαθώντας μάταια να παραγράψεις τους χειμώνες σου. Χρόνια υπεκφυγές ανθρωπάκο, (άλλοτε) να σε πονάνε ως απώλ...
Load More

Featured

Σπίτι, είναι εκεί που ηρεμεί η ψυχή..

Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Το σπίτι μας είναι το μέρος που ανήκει η ψυχή μας. Στη ζωή, οι διάφορες καταστάσεις μπορεί να μας «πηγαινοφέρνουν» απο το ένα μέρος στο άλλο. Αλλάζεις κατοικία, μετακομίζεις σε άλλες χώρες, πόλεις, χωριά, νησιά. Έρχεσαι κοντά σε ...
Continue reading

Serendipity

Κική Δημουλά : “Ο χρόνος και ο θάνατος, δεν συγκινούνται από την ποίηση”

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ό,τι και να πεις για την Κική Δημουλά, έχει ήδη ειπωθεί. Μόνο που το μαύρο δεν της ταιριάζει. Ο λόγος της ήταν κατακόκκινο ποτάμι, που έρεε ανάμεσα μας. Οι λέξεις της είχαν γωνίες που σου έσκιζαν την ψυχή. Δεν στη χάιδευαν. Δε...
Continue reading