Ο έρωτας κι ο θάνατος, θα είναι πάντα οι δυο άκρες της ζωής..

Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Έρωτας ή θάνατος; Η ύπαρξη του ενός ακυρώνει την παρουσία του άλλου; Ο έρωτας είναι κίνηση, ο θάνατος είναι στάση. Ο έρωτας είναι φως στο σκοτάδι, ο θάνατος σκοτάδι στο φως.Ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο στιγμές απόλυτα μοναδικές ...
Continue reading

Σ’αγαπώ για κάθε στιγμή που είσαι η δύναμη και η αδυναμία μου..

Γράφει η Χριστίνα Παλακίδου Αν σου έλεγα ότι ο πληθυσμός της Γης είναι κάποια δισεκατομμύρια μα κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, θα με κοίταζες με απορία. Αν όμως σου έλεγα ότι εσύ είσαι ο ένας και ο μοναδικός άντρας για μένα; Είσαι ο δικός μου ξεχωριστός και...
Continue reading

Η μεγαλύτερη λαχτάρα μου πια, είναι να γνωρίσω τον εαυτό μου!

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Ποιος χρόνος; Ποια μάτια; Ποια αγκαλιά; Τίποτα δε θέλω… Τίποτα. Μ’ ακούς; Μόνο εμένα θέλω. Θέλω να νιώσω ελευθερία και πάλι. Να μπορέσω να περπατήσω ξιπόλητη πάνω στην καυτή άμμο. Να βγω ατημέλητη ανάμεσα στον κόσμο. Να κάνω ταξί...
Continue reading

Πρόσεξε πού σκορπάς το μέσα σου, δεν το αξίζουν όλοι!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Όπως ακριβώς το ακούς! Δεν αξίζουν όλοι το μέσα σου καρδιά μου. Δεν αξίζει σε κανέναν που δεν έχει παλέψει για να το πάρει, για να το κατακτήσει. Τα πράγματα είναι απλά και οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Για τα σ...
Continue reading

Για το χαμόγελό της, θα αξίζει να γυρίσεις τον κόσμο ανάποδα.

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Κάποιοι άντρες γεννήθηκαν για να ακολουθούν τη μάζα και να υποτάσσονται στα «θέλω» και τις επιλογές των πολλών και κάποιοι έμαθαν να θέλουν το σπάνιο, το διαφορετικό. Εκείνο που δεν ορίζεται με εύκολα λόγια και εύπεπτες ει...
Continue reading

Μονάχα όταν με σκόρπισες, κατάλαβες της αγάπης τη δύναμη!

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Θα φύγω μου είπες και θρυμματίστηκα ολόκληρος, με πήρε ο άνεμος και με σκόρπισε ολούθε! Και έγινα σταγόνες που στην θάλασσα έπεσαν και η θάλασσα ημέρεψε κι είπε στα κύματά της, κοπάστε! Και έγινα κόκκος, στον ουρανό πάνω ανέ...
Continue reading

Θέλουν τόλμη, θυσίες και πείσμα τα όνειρα για να τα ζήσεις!

Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Υπάρχει ένα καζάνι στο εσωτερικό του στέρνου μας. Αυτό το καζάνι το λένε ψυχή. Ανάλογα το υλικό που βάζεις μέσα του, υλικό που επιλέγει και τοποθετεί η καρδιά εκεί, η φλόγα που θα παραχθεί στη βάση του για να εκκινήσει την διαδικα...
Continue reading

Με την μοίρα σου, να είσαι καθαρή και ξηγημένη, αλλιώς παίξε με τις κούκλες σου..

Γράφει ο Κώστας Ανδρεόπουλος Λένε, πως όταν συναντηθούν δυο άνθρωποι που ήταν το γραμμένο τους, αλλάζουν όλα και για τους δύο.. Λένε πως όταν οι δρόμοι τους θα σμίξουν γιατί αυτό που είναι γραμμένο για εκείνους πρέπει να το ζήσουν, με όποιο τρόπο, με όποιο...
Continue reading

Ζωή, είναι ο χρόνος που δεν χαράμισες..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Πόσο χαζή αυτή η ατάκα με το χρόνο που όλα τα επουλώνει, που όλα τα κάνει να περνάνε, που όλα τα γιατρεύει.. Πόσο κενή, πόσο ανούσια ρε φίλε όταν κάθεσαι και κοιτάς τις πληγές σου μια μια. Και ξέρεις ποιες είναι οι πληγές σου; ...
Continue reading

Η αγάπη που πονάει, δεν μπορεί να είναι αγάπη..

Γράφει ο συγγραφέας, Δημήτρης Νομικός Όχι, η αγάπη δεν πονά. Αυτό είναι ένα άλλοθι που χρησιμοποιούν όσοι δεν ξέρουν αγάπη τι πάει να πει. Παιδεύει, αλλά δεν πονά. Και αυτό το παιδεύει, σημαίνει ότι μεγαλώνεις μαζί της, αλλάζεις, μεταβάλλεσαι, μεταμορφώνεσα...
Continue reading

Κι αφού δεν ήσουν πολύς για το “όλα” μου, ζήσε με το “τίποτα”..

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Όλα ή τίποτα! Σ' αυτήν την ζωή να τα θέλεις όλα. Και αν δεν μπορούν να στα δώσουν ,να τους λες περήφανα.. Τίποτα! Αν δεν μπορείς τα "όλα" σου, κρατά το τίποτα σου! Στο χαρίζω .Δεν μου χρειάζεται. Ποτέ δε το διεκδικήσα! Ήθε...
Continue reading

Κάποιοι άνθρωποι, γίνονται επώδυνο μάθημα ζωής..

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Οι σχέσεις με κάποιους ανθρώπους στη ζωή μας είναι καρμικές, ανεξήγητα δυνατές, αδικαιολόγητα καθοριστικές! Όταν ο "ομφάλιος λώρος" κάποια στιγμή κοπεί απότομα, σκληρά, με μια μαχαιριά όλο λύσσα, χωρίς καθόλου οίκτο...η ζωή συνεχίζ...
Continue reading
Load More

Editorial

Ζωή, είναι ο χρόνος που δεν χαράμισες..

Ζωή, είναι ο χρόνος που δεν χαράμισες..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Πόσο χαζή αυτή η ατάκα με το χρόνο που όλα τα επουλώνει, που όλα τα κάνει να περνάνε, που όλα τα γιατρεύει.. Πόσο κενή, πόσο ανούσια ρε φίλε όταν κάθεσαι και κοιτάς τις πληγές σου μια μια. Και ξέρεις ποιες είναι οι πληγές σου; ...
Τελικά αυτός ο Γιώργος, είναι πονηρός ή μάλαμα;

Τελικά αυτός ο Γιώργος, είναι πονηρός ή μάλαμα;

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Χρόνια πολλά σε όλους τους Γιώργους και τις Γεωργίες σήμερα. Και όπου Γιώργος και μάλαμα λέει ο λαός! Αλήθεια; Ψέμα; Υπερβολή; Ποιος ξέρει... Να σας πω εγώ που ξέρω κάτι λίγα για τους Γιώργηδες; Κανένα όνομα δεν χαρακτη...
Τα μοναχοπαίδια, δεν μπορείς να τα καταλάβεις..

Τα μοναχοπαίδια, δεν μπορείς να τα καταλάβεις..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Θες να σου πω τι είναι να είσαι μοναχοπαίδι; Όχι για τα πρώτα χρόνια, τα εύκολα.. εκεί που όλα είναι ανέμελα και έχεις την «εύνοια» των γονιών σου. Όχι, εκεί είναι όλα καλά. Ακόμα και στα χειρότερα, είναι καλά. Γιατί είσαι εσύ,...
Ζητείται επειγόντως ήρωας..

Ζητείται επειγόντως ήρωας..

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ζητείται επειγόντως ήρωας! Ζητείται κάποιος που να εκφράσει τα πνιγμένα συναισθήματα, τον πληγωμένο εγωισμό και την τσαλαπατημένη υπερηφάνεια ενός ολόκληρου λαού που παραπατάει. Ενός λαού που τρομαγμένος παρακολουθεί κοράκια ...
Όταν κλαίει, μια δυνατή γυναίκα..

Όταν κλαίει, μια δυνατή γυναίκα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι ήρθε η μέρα που την είδες να λυγίζει. Την είδες να κλαίει κι αυτή τη φορά δεν μπήκε στον κόπο να κρύψει τα δάκρυά της, δεν μπήκε στον κόπο να φορέσει γυαλιά ή να γυρίσει το πρόσωπό της από την άλλη. Κι εσύ τι έκανες; Την κοί...
Load More

Featured

Ο έρωτας κι ο θάνατος, θα είναι πάντα οι δυο άκρες της ζωής..

Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Έρωτας ή θάνατος; Η ύπαρξη του ενός ακυρώνει την παρουσία του άλλου; Ο έρωτας είναι κίνηση, ο θάνατος είναι στάση. Ο έρωτας είναι φως στο σκοτάδι, ο θάνατος σκοτάδι στο φως.Ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο στιγμές απόλυτα μοναδικές ...
Continue reading

Serendipity

Τέτοια όνειρα θανάτου, ποτέ δεν τα πεθύμησε ανθρώπινο βλέμμα.

Γράφει ο Πάνος Σείκιλος Έχω ένα φίλο, που έχει ένα φίλο που πέθανε. Δεν το θέλησε ποτέ, δεν το φαντάστηκε κι ακόμα περισσότερο; Δεν τ' ονειρεύτηκε ούτ' ένα βράδυ πριν κοιμηθεί. Ότι τα όνειρα δε σε ρωτούν, παρά σού καλοκάθονται κι αν τους δώσεις ζωή μονάχα σ...
Continue reading