Είναι κρίμα, να χάνονται φίλοι καρδιακοί, από έναν χαζό εγωισμό..

Γράφει η Παρασκευή Χατζή Πως ξεχνούν τόσο γρήγορα οι άνθρωποι; Προσπαθούν με μανία να αφορίσουν την παιδική τους ηλικία. Και μετά τι θα’ χουν να θυμούνται μεγαλώνοντας; Δεν ξέρω και οι δρόμοι των ανθρώπων χωρίζουν, ξέρω όμως πως όταν γίνει αυτό πονάει. Ό...
Continue reading

Μην φθείρεσαι άλλο σε μισάνοιχτους κύκλους και αγάπες που σε άδειασαν..

Γράφει η Μόνια Μακρή Είναι από τις φορές που νιώθεις την ανάγκη να μπούνε τα πράγματα στη θέση τους. Οι κύκλοι και τα κεφάλαια που έμειναν χρόνια ανοιχτά να βασανίζουν το μυαλό και την ψυχή σου.. πρέπει επιτέλους να κλείσουν . Αγάπες που ρούφηξαν λαίμαργα ...
Continue reading

Όταν έρθεις πίσω, άσε τη μάσκα, τα ψέματα και την υποκρισία σου στην πόρτα..

Γράφει ο Τριστάνος Όταν έρθεις πίσω, άφησε στην πόρτα κάθε πολύχρωμο δώρο που έφερες μαζί σου. Δεν με συγκινούν πλέον οι ψεύτικες υποσχέσεις σου! Όταν έρθεις πάλι πίσω, να μην ξεχάσεις να βγάλεις εκείνη τη μάσκα της υποκρισίας, που πάρα πολύ σου πήγαινε....
Continue reading

Υπάρχουν κι εκείνοι, που ήρθαν στη ζωή μας, για να αφήσουν το σημάδι τους και να φύγουν..

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Υπάρχουν κι εκείνοι, που ήρθαν στη ζωή μας, μόνο και μόνο για να φύγουν! Υπάρχουν κι εκείνοι οι τύποι που πέρασαν από τη ζωή μας περαστικοί. Βιαστικοί και φευγαλέοι. Προκαθορισμένοι από την αρχή ότι δεν ήρθαν να μείνουν για πολύ. Το ήξ...
Continue reading

Εκκωφαντική η σιωπή του όχλου, όταν πρέπει να νοιαστεί με πράξεις!

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Σσσσσ! Σώπασε για λίγο! Σώπασε και σκέψου! Σε ποιον μιλάς; Ποιον προσπαθείς να κάνεις να σε καταλάβει; Από ποιον ζητάς παρηγοριά και κατανόηση; Αλήθεια, ποιος νομίζεις ότι νοιάζεται; Μη μιλάς για λίγο και σκέψου! Ποιος περιμέν...
Continue reading

Έχω ανάγκη, να θέλουμε μαζί και να γεμίζουμε αγάπη..

Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Έχω ανάγκη όταν χάνομαι να σε έχω δίπλα μου. Να νιώθω την αγάπη σου να με χαϊδεύει κι εκεί να ηρεμώ. Είναι μερικές μέρες που η στεναχώρια κάνει επισκέψεις χωρίς επακριβείς αιτίες προσπαθώντας να στεγνώσει τα χαμόγελα. Έχω ανάγκη...
Continue reading

Η ζωή δεν θα είναι ποτέ εύκολη, μα μην πάψεις να της χαμογελάς..

Γράφει η Ελένη Σάββα Ό,τι κι αν συμβαίνει, όσο άσχημα κι αν φαίνονται τα πράγματα, μην σταματάς να χαμογελάς. Μπορείς; Κι αν δεν μπορείς, να προσπαθήσεις. Να προσπαθείς να χαμογελάς, για σένα, για τον εαυτό σου. Σταμάτα να κάνεις πράγματα για όλους τους άλ...
Continue reading

Ήρθε η ώρα, να με σώσεις, εγωισμέ μου!

Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Εγωισμέ μου, είχα ξεχάσει πως υπάρχεις και επέτρεπα στην αγάπη μου να με καταπατάει. Είχα ξεχάσει πως έχεις και εσύ λόγο για εμένα και πως πρέπει να σε αφήσω να επέμβεις εκείνες τις φορές που έδινα μία ευκαιρία η οποία δεν έχει νό...
Continue reading

Η δική μου ευτυχία, έχει πρόσωπο και είναι το δικό σου!

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Σταμάτησα να πιστεύω σε έρωτες αμοιβαίους. Σε πρίγκιπες με άσπρα άλογα και πανοπλίες που έρχονται μια μέρα από το πουθενά, για να σου αλλάξουν τη ζωή. Έπαψα να σκέφτομαι, ονειρεμένα δάση, με απέραντη θέα, καταπράσινα λιβάδια, με ...
Continue reading

Συγγνώμη, που δεν τα καταφέραμε..

Γράφει η Πράξια Αρέστη Στέκομαι λίγο πριν το τέλος και σε κοιτάζω. Ένα βήμα μας μένει και οι καμπάνες του φινάλε θα παίξουν δυνατά και για μας. Για μας όπως και για τόσα άλλα ζευγάρια που δεν τα κατάφεραν. Δεν είμαστε οι μόνοι ούτε οι πιο αδικημένοι. Βλέ...
Continue reading

Η αλήθεια, βρίσκει πάντα μια ρωγμή να νικήσει το ψέμα..

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Δεν υπάρχει άνθρωπος, που δεν έχει πει έστω ένα ψέμα, κάποια στιγμή στη ζωή του. Υπάρχουν διαφόρων ειδών ψέματα και ψεύτες. Όσο πιο μικρός είναι κάποιος ηλικιακά, τόσο πιο εύκολα μπορούμε να αναγνωρίσουμε το ψέμα που είπε. ...
Continue reading

Αν ήξερε, όσα ποτέ δεν του είπα..

Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Έφυγες δίνοντας μια στην πόρτα, σαν να περίμενες καιρό αυτή τη στιγμή. Έμεινα εγώ πίσω της, να κοιτάζω! Τα όνειρα που μαζί χτίσαμε, τις στιγμές που οι δυο μας ζήσαμε, τα συναισθήματα που βιώσαμε. Το σπίτι που μαζί γεμίσαμε, τώρα...
Continue reading
Load More

Editorial

Κλείσε το στόμα, κι αν δεν μπορείς να είσαι άνθρωπος, τουλάχιστον μην γίνεσαι κτήνος!

Κλείσε το στόμα, κι αν δεν μπορείς να είσαι άνθρωπος, τουλάχιστον μην γίνεσαι κτήνος!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τι παραφωνία κι αυτή μέρες γιορτινές και λαμπερές.. Μια μάνα, ένα παιδί άλαλο, αυτιστικό. Μια μάνα, που φώναξε με όσους τρόπους είχε πως χρειάζεται βοήθεια και δεν της την έδωσε κανείς. Ποιοι περάσαμε από δίπλα της, την κοιτάξα...
Στο παρά πέντε του χρόνου, πάμε άλλη μία..

Στο παρά πέντε του χρόνου, πάμε άλλη μία..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Στο παρά πέντε του χρόνου, σου χρωστάω ρε ζωή, ένα "ευχαριστώ". Σου χρωστάω μια "συγγνώμη". Σου χρωστάω και μια αλήθεια.. Ευχαριστώ για το μάθημα. Ευχαριστώ για την αγάπη. Ευχαριστώ για τον πόνο. Ευχαριστώ για την απόγνωση. Ευχαρ...
Η αλαζονεία κι η αγένεια, δείχνουν το κενό σου..

Η αλαζονεία κι η αγένεια, δείχνουν το κενό σου..

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Πάντα μου άρεσε η διαδικασία του στολισματος την περίοδο των Χριστουγέννων. Κάθε χρόνο επιστρατεύω όλη μου τη δημιουργικότητα και τον ενθουσιασμό για να στολίσω κάθε τετραγωνικό του σπιτιού μου. Επί τη ευκαιρία των γιορτών λοιπόν και...
Είναι απλά πλάσματα τα παιδιά, αρκεί να τα ακούσεις αληθινά!

Είναι απλά πλάσματα τα παιδιά, αρκεί να τα ακούσεις αληθινά!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Αν θες το παιδί σου ευτυχισμένο, άκου το! Αφουγκράσου τις ανάγκες του, τις ιδιαιτερότητές του, τις αδυναμίες του και τις επιθυμίες του! Άστο να περπατήσει το δρόμο του. Να κάνει τα λάθη του, να στραβοπατήσει, να θυμώσει, να πληγ...
Δεν είμαι εποχιακό δώρο.. είμαι σχέση ζωής!

Δεν είμαι εποχιακό δώρο.. είμαι σχέση ζωής!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ήρθε πάλι αυτή η εποχή του χρόνου, που οι άνθρωποι έρχονται και μας επισκέπτονται. Μας κοιτάνε, μας περιεργάζονται.. Μας ξανακοιτάνε και ψάχνουν το πιο χαριτωμένο από εμάς. Το πιο τσαχπίνικο! Κι εμείς.. Εμείς κουνάμε ουρές κι ...
Load More

Featured

Είναι κρίμα, να χάνονται φίλοι καρδιακοί, από έναν χαζό εγωισμό..

Γράφει η Παρασκευή Χατζή Πως ξεχνούν τόσο γρήγορα οι άνθρωποι; Προσπαθούν με μανία να αφορίσουν την παιδική τους ηλικία. Και μετά τι θα’ χουν να θυμούνται μεγαλώνοντας; Δεν ξέρω και οι δρόμοι των ανθρώπων χωρίζουν, ξέρω όμως πως όταν γίνει αυτό πονάει. Ό...
Continue reading

Serendipity

Monsieur Minimal: Τίποτα δεν θα σβήσει τα πιο όμορφά μας πράγματα

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Ρόδος, 2009. Μια μεσοτοιχία στάθηκε η αιτία, για ν’ ακούσω πρώτη φορά τον Monsieur Minimal. Άνοιξα το You Tube να βρω το τραγούδι που άκουσα. Λέγεται "Missing you". Πατάω play και κολλάω. Το ακούω ξανά και ξανά, μέχρι που το έ...
Continue reading