Ήταν υπέροχο να σ’αγαπώ, αλλά μόνο για σένα!

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Ξημερώματα και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Ακούω μουσική στο ράδιο. Πάλι αιχμαλώτισες τις σκέψεις μου... «Τι όμορφο να σ’ αγαπώ...», σιγοτραγουδάω. Όμορφο; Για ποιον; Δυσκολεύομαι πια να γράψω για σένα. Είχα γράψει τόσα πολλά, ό...
Continue reading

Τόλμησε φίλε να σε αγαπήσεις γι’αυτό που είσαι, όπως είσαι, επειδή είσαι! 

Γράφει η Άννα Γκλόρια Ξυδιά Σε αγαπάς γι'αυτό που είσαι; Θέλω να πας μπροστά από τον καθρέφτη και να φωνάξεις "σ'αγαπώ". Σε προκαλώ. Ναι, ξέρω, κάτι σε κράτησε πίσω και το έπνιξες για ακόμα μια φορά. Πέρασαν διάφορες εικόνες από το μυαλό σου για να μην ...
Continue reading

Θα είμαι το φιλί που δε περίμενες ποτέ σου να γευτείς.

.Γράφει η Μάγια Μπαστουνοπούλου Θα σε αγαπάω όπως δεν τόλμησε άλλος κανείς! Θα σε κρατάω μέσα στα χεριά μου, για να αποκοιμηθείς, κι ας φοβάμαι πως το ξημέρωμα μαζί δε θα μας βρει, και ας βουλιάζω μέσα στη θάλασσα της σιωπής. Εγώ θα σε αγαπάω. Θα σε φιλά...
Continue reading

Αφού αντέχεις χωρίς εμένα, θα μπορέσω χωρίς εσένα..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Με έδιωχνες, συνεχώς, με έδιωχνες όσο πιο μακριά μπορούσες. Κι εγώ έφευγα, σου έκανα την χάρη και αποχωρούσα για λίγο, σου άφηνα χώρο να "αναπνεύσεις" και να νιώσεις και πάλι πως με θες δίπλα σου. Κάθε φορά τα ίδια. Κάθε φορά να ...
Continue reading

Μην φοβάσαι να φεύγεις από εκεί που πνίγεσαι..

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη   Σχέσεις χωρίς επικοινωνία, σχέσεις παράλυτες γεμάτες στασιμότητα. Θρέφουμε αυταπάτες πως οι άνθρωποι γύρω μας θ’ αλλάξουν συμπεριφορά απέναντι μας, ίσως όχι τόσο γιατί ποντάρουμε τόσο στη δικής του αλλαγή, αλλά κυρίως γιατ...
Continue reading

Όλα εκείνα που θέλω να ξέρω για σένα..

Δε με ενδιαφέρει τι δουλειά κάνεις. Δε με ενδιαφέρει πόσο χρόνων είσαι. Δε με ενδιαφέρει ποιοί πλανήτες είναι γύρω από το φεγγάρι σου. Δε με ενδιαφέρει να μάθω πόσα λεφτά έχεις. Δε με ενδιαφέρει που και τι έχεις σπουδάσει. Θέλω να ξέρω τι σε κάνει να πονά...
Continue reading

Κάθε φόρα, όλες τις φορές, το “μαζί” θα διαλέγω

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Αν ήξερα πως εκείνη η μέρα, θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα, δε θα ερχόμουν μ' αυτά τα ρούχα. Θα είχα φορέσει το blue Jean που σου άρεσε και την καινούρια μου πορτοκαλί μπλούζα. Την είχα αγοράσει για σένα. Για να δε...
Continue reading

You’ve got mail #008

Η Μελίνα κι ο Αλέξανδρος, είναι στα 30 τους, έχουν μεγαλώσει μαζί από παιδιά και τώρα τους χωρίζουν πολλά χιλιόμετρα, καθώς ζουν και δουλεύουν σε διαφορετικές πόλεις.  Πάντα φίλοι, πάντα άνετοι στην επικοινωνία μεταξύ τους, κρατάνε την επαφή τους μέσω… mail. ...
Continue reading

Στα δύσκολα, ανέβα στο ύψος του πεπρωμένου σου!

Γράφει η Ισμήνη Κάραλη Μονόλογος στον καθρέπτη: Μπορώ να γίνω ότι θέλω να γίνω. Εσύ δεν με αφήνεις γιατί δεν τολμάς να φανταστείς το αδύνατο. Αλλά όλα είναι ρόλοι. Διαλέγεις κάθε φορά το ρόλο σου και τον φοράς πάνω σου περήφανα. Τον μελετάς, τον αφήνεις ...
Continue reading

Ξύπνα! Άκου! Μίλα! Δεν είναι bullying, είναι καλλιεργημένο μίσος..

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Θέλω τόσο πολύ να μιλήσω γι’ αυτό που βιώνω. Μα ίσως δε χρειάζεται να σου κάνω μια περιγραφή ή να σου πω μια ιστορία. Θα σου μιλήσω για όλους. Όλους αυτούς, όλα αυτά τα παιδιά, όλες αυτές τις γλυκές και αθώες ψυχές που ζουν ό,τι κι εγ...
Continue reading

Εκείνοι που περνάνε, χρησιμοποιούν και φεύγουν..

Γράφει η Γεωργία Τζανάκη Ανοίξαμε και σας περιμένουμε! Ναι καλά ακούσατε! Είμαστε ανοιχτά κάθε μέρα, όλες τις ώρες και λειτουργούμε ως ΟΡΕΝ 24, 7 ημέρες την εβδομάδα, 12 μήνες τον χρόνο και τις 365 μέρες! Και ποιο το όφελος μας; Μα φυσικά στόχος μας είν...
Continue reading

Ήρθες και μου θύμισες τι θα πει έρωτας, αγάπη και ασφάλεια..

Γράφει η Cookie Dough Ήρθες και με βρήκες σαν αέρας που μου ανακάτεψε τα μαλλιά. Ήρθες σαν θάλασσα που μου δρόσισε τα πόδια. Ήρθες σαν ήλιος ζεστός που μου χάιδεψε το πρόσωπο και ζέστανε τα χείλη μου. Άνοιξες μια αγκαλιά διάπλατη, διαβατή. Τα δύο σου μά...
Continue reading
Load More

Editorial

Ουδείς αναντικατάστατος για σένα, εκτός από τον εαυτό σου!

Ουδείς αναντικατάστατος για σένα, εκτός από τον εαυτό σου!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Άκου ρε φίλη, Ξέρω πως τον αγαπάς. Ξέρω πως για εκείνον θα θυσίαζες πολλά. Ξέρω πως είσαι τόσο δυνατή, που μπορείς ακόμα και να αγαπάς για δυο. Όμως θέλω να σου πω, πως αν η αγάπη, ο ερωτας, το πάθος, ο πόθος, η επιθυμία, δεν ...
Οι μεγαλύτερες αλλαγές της ζωής, έγιναν αθόρυβα!

Οι μεγαλύτερες αλλαγές της ζωής, έγιναν αθόρυβα!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τις μεγαλύτερες αλλαγές της ζωής σου, δεν τις συζήτησες με κανέναν. Δεν τις ανακοίνωσες, δεν τις φώναξες, δεν τις παρουσίασες και το κυριότερο δεν τις διαφήμισες. Έγιναν μέσα από μια έκρηξή σου, την πιο ανύποπτη στιγμή, που ήταν...
Οι καλύτερες απουσίες που θα κάνεις, είναι οι αδικαιολόγητες!

Οι καλύτερες απουσίες που θα κάνεις, είναι οι αδικαιολόγητες!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Με μια βαλίτσα κάτω από το κρεβάτι πέρασαν τα τελευταία χρόνια. Πάντα έτοιμη και πάντα αμετακίνητη. Έμεινε για καιρό εκεί να σκονίζεται και να περιμένει καρτερικά την στιγμή της. Και σήμερα ήρθε η στιγμή της. Πρώτα βγήκε κάτω ...
Αν κανείς δεν σε κρατάει στο μαζί, φύγε..

Αν κανείς δεν σε κρατάει στο μαζί, φύγε..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Πριν φύγεις, να ρίχνεις μια τελευταία ματιά. Κι αν αυτόν που αντικρίζεις τον θες ακόμα, να του το πεις. Να τον κοιτάξεις στα μάτια και να του πεις την αλήθεια σου ολόγυμνη. Ένα σε θέλω. Ένα μου λείπεις. Μια αλήθεια ατόφια και α...
Να μου το προσέχεις και να το αγαπάς, δάσκαλε.

Να μου το προσέχεις και να το αγαπάς, δάσκαλε.

Αγαπημένη δασκάλα ή δάσκαλε, σήμερα, θα χτυπήσει το πρώτο κουδούνι της χρονιάς κι εγώ θα σου αφήσω εκεί δυο κομμάτια από την ψυχή μου. Τα δυο μικράκια μου.. και δεν μου είναι καθόλου εύκολο να ξέρεις. Ξέρεις, θέλω από καιρό να σου πω ευχαριστώ αλλά δεν πρ...
Load More

Featured

Ήταν υπέροχο να σ’αγαπώ, αλλά μόνο για σένα!

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Ξημερώματα και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Ακούω μουσική στο ράδιο. Πάλι αιχμαλώτισες τις σκέψεις μου... «Τι όμορφο να σ’ αγαπώ...», σιγοτραγουδάω. Όμορφο; Για ποιον; Δυσκολεύομαι πια να γράψω για σένα. Είχα γράψει τόσα πολλά, ό...
Continue reading

Serendipity

Μια πατρίδα της καρδιάς, η Κρήτη..

Γράφει η Χριστίνα Αυγερινίδου Πήρα να γράφω κάποιες σκέψεις όμως η σοκαριστική ηρεμία του Κρητικού ορίζοντα αποσυντόνισε την έμπνευσή μου και έτσι ο ουρανός έκλεψε το μολύβι μου να συνεχίσει την αφήγηση.. Είναι φορές που την απόλυτη μαγεία του τοπίου μονοπ...
Continue reading