Η υπομονή είναι αρετή, αλλά δεν είναι ούτε δεδομένη, ούτε ανεξάντλητη.

Γράφει η Ελένη Τσακίρη Όλα έχουν αρχή και τέλος, ακόμα και οι αρετές. Τίποτα δεν είναι ανεξάντλητο, όταν δεν έχει τη θέση που του πρέπει, όταν δεν εκτιμάται αρκετά. Έτσι κι η υπομονή! Αρετή μεν για όποιον τη διαθέτει, δεν είναι ανεξάντλητη δε! Κάποια στι...
Continue reading

Υποσχέθηκες πολλά κι έμεινες λίγο..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Να ξερε μόνο πόσα ακόμα είχα μέσα μου να δώσω, πόσα θέλω υπήρχαν ακόμα για να μείνει εκεί που τον είχα πρώτο δει! Πόσα μπορούσα να ξοδέψω ακόμα από την αβίαστη ψυχή μου για να τον κάνω να χαμογελάει και να φωτίζεται ο κόσμος όλος...
Continue reading

Δυσλεξία; Όλα καλά, τα κατάφερα!

Γράφει η Kate Hilverost Σπάνια συζητάω γι’ αυτό το θέμα, αλλά αυτή είμαι, αυτή είναι η ιστορία της ζωής μου, μια από τις ιστορίες που συνθέτουν τη ζωή μου και θα σας την πω. Ήμουν στο δημοτικό όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα σημάδια. Συγκεκριμένα στην Τρίτη τ...
Continue reading

Είσαι μια ανάσα και μια στιγμή μακριά, από την καλύτερη μέρα της ζωής σου!

Γράφει η Μάρω Γκούτσια «Κάθε μέρα, βρίσκεσαι ελάχιστες στιγμές μακριά από την απόφαση που πρόκειται να αλλάξει ολοκληρωτικά τη ζωή σου». Ελάχιστες στιγμές. Για σκέψου λίγο. Κάθε μέρα παλεύεις με σκέψεις, είτε θετικά είτε αρνητικά φορτισμένες. Μια από αυτ...
Continue reading

Μάθε τη ζωή, να την κοιτάς με τα δικά σου μάτια..

Γράφει η Γεώρα -Και με εκείνες τις μουντές μέρες τι γίνεται ; -Δεν ξέρω κανένας δεν μου μίλησε γι’αυτές. Μάλλον κανένας δεν μου είπε πως να τις αντιμετωπίζω. Και έτσι ενσωματώθηκα με εκείνες. -Και τις άφησες να σε καταπιούν ; Έτσι, δίχως αντίσταση ; -Ναι...
Continue reading

Έχω νοσταλγήσει ανθρώπους ειλικρινείς, με μπέσα..

Γράφει η Ιωάνα Δαμηλάτη Είναι οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά και σε σπρώχνουν να ψάχνεις όλο και πιο βαθιά για να ανακαλύψεις τους ανθρώπους. Έχω νοσταλγήσει ανθρώπους ειλικρινείς, ωραίους, με μπέσα που αυτό που θα μου λένε αυτό θα είναι που δεν θα...
Continue reading

Ο πόνος, έρχεται να σου θυμίσει, πως είσαι άνθρωπος..

Γράφει η Νέλλη Μωραϊτη Καθισμένος στις όχθες κάποιου ποταμού είδες τη ζωή να τρέχει σαν νερό μπροστά σου. Όσα έφυγαν, δε γυρίζουν πίσω όσα τόλμησες και τελικά έχασες, θυμάσαι με αγάπη, όσα δείλιασες, αυτά σε θλίβουν. Και όσα δε ζήσαμε, αυτά μας ανήκουν, ό...
Continue reading

Κάθε άνθρωπος που θα περάσει απ’ τη ζωή σου, είναι ή δώρο ή μάθημα..

Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου Δεν ξέρω γιατί και ίσως δεν θα καταλάβω και ποτέ. 'Ισως έτσι απλά να σταματάνε οι άνθρωποι να φέρονται ανθρώπινα απέναντι μας. 'Ισως να φταίω και εγώ. Σίγουρα φτάιω και εγώ που στην προσπάθεια μου να αναζητήσω την αλήθεια, την αγάπη κ...
Continue reading

Μια αληθινή αγκαλιά σου να χα μόνο..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μια φορά να με κράταγες αθώα και ειλικρινά μες στην αγκαλιά σου. Έτσι, για να ακούσω τους χτύπους της καρδιάς σου και να μπορέσω να νιώσω την ασφάλεια που δεν ένιωσα ποτέ. Το χω απωθημένο αυτό. Μια φωνή που να αναζητά τη φωνή μου,...
Continue reading

Ο χαμένος, τα παίρνει όλα.

Γράφει η Ισμήνη Κάραλη Την μπάνκα την τινάζει στον αέρα εκείνος που τολμάει να τζογάρει τα ρέστα του στ’ όνειρο. Αυτός που έχει μια παράλογη πίστη στους ανθρώπους και τη ψυχή του την κρατάει πεισματικά λευκή, πολεμώντας τον πειρασμό του. Α ναι, μαντεύω ...
Continue reading

Τον πολυτιμότερο χρόνο, τον χρωστάς στον εαυτό σου..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Έχεις σκεφτεί ποτέ πόσο χρόνο χρειάζεσαι με τον εαυτό σου; Λένε πως για να τα έχεις καλά με τους ανθρώπους δίπλα σου, πρέπει πρώτα να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Έχεις κάτσει ποτέ μόνος μαζί του για να βρεις πράγματα που ...
Continue reading

Μη φοβάσαι, το πρωί δεν θα θυμάμαι τίποτα.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Δεν σου ζήτησα πολλά, μόνο να έρθεις μια μέρα χωρίς λόγο. Να χτυπήσεις την πόρτα και να μείνεις, να μην το βάλεις στα πόδια. Δεν θα πούμε πολλά, ίσως και τίποτα. Μια αγκαλιά, ένα φιλί κι ένα ψέμα είναι ότι χρειάζεται η στιγμή...
Continue reading
Load More

Editorial

Η θάλασσα ξέρει να μετατρέπει τον πόνο σου, σε ηρεμία και γαλήνη. 

Η θάλασσα ξέρει να μετατρέπει τον πόνο σου, σε ηρεμία και γαλήνη. 

Γράφει ο Libertatem ExAnimo Μια φορά με ρώτησες, τι είναι η θάλασσα για μένα. Σήμερα που βρίσκομαι μπροστά της, θα σου μιλήσω γι'αυτή. Είναι η χαρά κι ο πόνος μου. Το δάκρυ και το χαμόγελό μου. Αγαπάω το βαθύ γαλάζιο της και τη φωνή της. Χρώμα, βαθύ γα...
Ο σωστός χρόνος κι η σωστή στιγμή, δεν θα υπάρξουν ποτέ. Ζήσε το τώρα και κάντο να αξίζει.

Ο σωστός χρόνος κι η σωστή στιγμή, δεν θα υπάρξουν ποτέ. Ζήσε το τώρα και κάντο να αξίζει.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου "Δεν ήταν η στιγμή μας". "Ο χρόνος δεν είναι ο σωστός" "Κάποτε θα το ζήσουμε, αλλά τώρα είναι αδύνατον" Κάθε μια από αυτές τις φράσεις, τις έχουμε πει ή ακούσει επανειλημμένα. Κάθε φορά που τις ακούμε, αντιλαμβανόμαστε το ψέ...
Αγάπη λέει, έρωτας λέει, καψούρα λέει, ΑΕΚ λέω.

Αγάπη λέει, έρωτας λέει, καψούρα λέει, ΑΕΚ λέω.

Αγάπη λέει, έρωτας λέει, καψουρα λέει! Τι... χωρίς αντάλλαγμα;! Ναι ρε γατάκι έτσι λέω και δεν το λέω μόνο, αλλα το εννοώ και το νιώθω. Χωρίς αντάλλαγμα, σωστά γατάκι όπως το είπες, χωρίς αντάλλαγμα. Και για να το πούμε πιο σωστά, xωρίς την έννοια του αντα...
Για εκείνο το κορίτσι, με τις καταιγίδες στα μάτια και τις λιακάδες στην ψυχή..

Για εκείνο το κορίτσι, με τις καταιγίδες στα μάτια και τις λιακάδες στην ψυχή..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είναι ένα κορίτσι που δεν χαμογελάει εύκολα. Δεν είναι δεδομένο το χαμόγελό της κι ούτε πάντα ανοιχτή η αγκαλιά της. Έχει στα μάτια της καταιγίδες αλλά στην ψυχή της κουβαλάει λιακάδες. Είναι εκείνο το κορίτσι που δεν ντύθηκε π...
Η δική μου άνοιξη, μυρίζει παγωτό βανίλια, φράουλες και λεβάντα!

Η δική μου άνοιξη, μυρίζει παγωτό βανίλια, φράουλες και λεβάντα!

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Η άνοιξη έχει τα αρώματα του μικρού χωριού μου και του οργασμού της φύσης,. Η άνοιξη μου μυρίζει χώμα φρεσκοσκαλισμένο και ποτισμένο. Η δική μου άνοιξη έχει το άρωμα των καταπράσινων φυτών που αδημονούν να φωλιάζουν στο υγρό χ...
Load More

Featured

Η υπομονή είναι αρετή, αλλά δεν είναι ούτε δεδομένη, ούτε ανεξάντλητη.

Γράφει η Ελένη Τσακίρη Όλα έχουν αρχή και τέλος, ακόμα και οι αρετές. Τίποτα δεν είναι ανεξάντλητο, όταν δεν έχει τη θέση που του πρέπει, όταν δεν εκτιμάται αρκετά. Έτσι κι η υπομονή! Αρετή μεν για όποιον τη διαθέτει, δεν είναι ανεξάντλητη δε! Κάποια στι...
Continue reading

Serendipity

Τόσα ματωμένα παιδιά, τόσες δακρυσμένες μάνες κι ούτε συγγνώμη θεέ;

Γράφει ο Πάνος Σείκιλος Το κόκκινο χώμα ρουφά τον αντίλαλο των ολοφυρμών. Κάποιος διάλεξε να σκοτώσει, μα τούτη τη φορά με στραμμένα πάνω του, τα μάτια των ανθρώπων. Λες δεν είν' αλήθεια, λες ας αλλάξω σελίδα, μα τί να κάμεις έρμε; Όλες οι σελίδες ποτίστ...
Continue reading