Όσο μεγαλώνεις, ο έρωτας μετράει και αξίζει..

Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου Σάββατο απόγευμα και μετά από μια υπερβολικά κουραστική εβδομάδα, ψυχολογικά και σωματικά, λέω: "θα γίνεις κουνιπίδι μπροστά στην τηλεόραση". Δεν θα σκέφτεσαι, δεν θα ακούς, δεν θα μιλάς. Πέφτω σε μια από τις πιο αγαπημένες μου ελ...
Continue reading

Δεν σε θέλω τέλειο αγάπη μου, σε θέλω δικό μου..

Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Πόσες φορές έχουμε ακούσει τους άντρες να κατηγορούν εμάς τις γυναίκες ότι ψάχνουμε τον πρίγκιπα του παραμυθιού και γινόμαστε παράλογες; Ότι αναζητάμε διαρκώς το άπιαστο και το τέλειο, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα; ...
Continue reading

Κι όταν όλα πάνε στραβά, χαμογέλα στραβά και ζήστο!

Γράφει η Χριστιάνα Τσομπάνη Η ζωή είναι να την ζεις με χαμόγελα και τρέλα και διάθεση. Να ξυπνάς κάθε μέρα και να νιωθεις ότι σήμερα και κάθε σήμερα είναι μια νεα ευκαιρία μια νέα αρχή, να αντιμετωπίζεις το κάθε σου πρόβλημα την κάθε ανάποδια με ψυχραιμία δ...
Continue reading

H χαμένη μου νιότη, ταξιδεύει στο χρονοντούλαπο..

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Γέννημα μιας φωτιάς η μουσική σου, με την εαρινή της αύρα πλανάται στον αέρα. Μαγεύεις τα δάση κι ο άνεμος βαδίζει απαλά ανάμεσα στις φυλλωσιές. Τόσο απαλά, να μην τρομάξουν τα ξωτικά της μνήμης και ξυπνήσουν. Μέχρι κι οι ποταμοί σιωπηλ...
Continue reading

Δεν μπορείς να αλλάξεις κανέναν, που δεν θέλει πραγματικά να αλλάξει!

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού Γνωρίζουμε ανθρώπους, συνάπτουμε σχέσεις μαζί τους και ερχόμαστε κοντά τους, καθώς μας ελκύουν πολλά πράγματα σε εκείνους. Κανένας άνθρωπος όμως δεν είναι τέλειος και συνεπώς εκτός από θετικά, έχει και αρνητικά στοιχεία. Κάποιες φορ...
Continue reading

Μάθαμε να χωρίζουμε χωρίς αντίο πια..

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Σημεία των καιρών! Χωρίζουμε χωρίς να λέμε αντίο πια. Λες και αυτή η λέξη σκαλώνει στις φωνητικές χορδές, αγκιστρώνεται πάνω τους κι αρνείται να την ψιθυρίσουν τα χείλη. Απαιτεί γενναιότητα το αντίο. Θέλει τόλμη να τραβήξε...
Continue reading

Και τώρα που δεν νιώθω τίποτα, το παιχνίδι τελείωσε..

Γράφει η Νάνσυ Δημητρακοπούλου Δε νιώθω πια αγάπη για σένα, αλλά ούτε και μίσος. Όσο κι αν σου φαίνεται περίεργο. Το μόνο που αισθάνομαι είναι απογοήτευση. Απογοήτευση και λύπη. Δύο συναισθήματα συνδεδεμένα άρρηκτα μεταξύ τους. Πίστεψα σε σένα, σου είχα τυφ...
Continue reading

Σ’ένα χρόνο που πάλεψες με τον καρκίνο, έμαθα για σένα όσα δεν ήξερα μια ζωή… Κατερίνα μου.

Γράφει η NO*RL*IZ Ένα χρόνο τώρα αγωνίζεσαι πολύ. Με νύχια και με δόντια να κρατηθείς από παντού. Με τα προγνωστικά εναντίον σου. Και όλους εμάς να κοιτάμε χωρίς να μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Ένα χρόνο τώρα αγωνίζεσαι να ζήσεις. Το θέλεις πολύ. Πιάνεσαι ...
Continue reading

Ο κύκλος κλείνει όταν δεν έχει πια άλλες λιακάδες να σου δώσει..

Γράφει η Ελένη Τσακίρη Αν η ζωή μας είναι γεμάτη κύκλους, τότε σίγουρα κάποιοι απ αυτούς διευρύνονται και άλλοι είναι καταδικασμένοι να κλείσουν. Τις δύο κατηγορίες τις ορίζουν οι εκάστοτε επιλογές μας. Αν αναρωτιέσαι σε ποιά από τις δύο κατηγορίες σε έχω...
Continue reading

Εκείνοι οι έρωτες που πιάνονται χέρι χέρι και βουτάνε μαζί στο άγνωστο.

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Εκείνοι οι έρωτες που πιάνονται χέρι χέρι και βουτάνε μαζί στο άγνωστο. Είναι ζευγάρια που δεν φοβούνται την τρύπα του ρίσκου. Δεν δειλιάζουν μπροστά στο άγνωστο και το απρόσιτο. Όχι γιατί δεν γνωρίζουν τους κινδύνους που αυτό ...
Continue reading

Καλύτερα να πεθαίνεις στα γέλια, παρά να πεθαίνεις από την ανία!

Γράφει η Νίκη Ατζέμογλου To χαμόγελο σου, είναι φάρος σε κάθε τρικυμία της ζωής. Χαμόγελο, είναι  ο ευεργέτης που φυτεύει δυο λουλουδένια λακκάκια στα δυο σου μάγουλα. Χαμόγελο, είναι  το φως που φωτίζει την αύρα σου. Χαμόγελο, είναι  η φυσική σου έλξη κ...
Continue reading

Κράτησα εκείνο το “τα λέμε”, σαν κάτι πολύτιμο, κι ας ήταν ψέμα.

Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη Προσπάθησα πολύ, μα τελικά δεν κράτησα. Το σκότωσα το παιδί που είχα στην ψυχή μου και σε μια νύχτα μέσα, σαν να γέρασα απότομα. Ίσως γιατί όσο και να έψαξα, δεν βρήκα εκείνον που θα με έπαιρνε αγκαλιά όταν φοβόμουν τα σκοτάδ...
Continue reading
Load More

Editorial

Αν κανείς δεν σε κρατάει στο μαζί, φύγε..

Αν κανείς δεν σε κρατάει στο μαζί, φύγε..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Πριν φύγεις, να ρίχνεις μια τελευταία ματιά. Κι αν αυτόν που αντικρίζεις τον θες ακόμα, να του το πεις. Να τον κοιτάξεις στα μάτια και να του πεις την αλήθεια σου ολόγυμνη. Ένα σε θέλω. Ένα μου λείπεις. Μια αλήθεια ατόφια και α...
Να μου το προσέχεις και να το αγαπάς, δάσκαλε.

Να μου το προσέχεις και να το αγαπάς, δάσκαλε.

Αγαπημένη δασκάλα ή δάσκαλε, σήμερα, θα χτυπήσει το πρώτο κουδούνι της χρονιάς κι εγώ θα σου αφήσω εκεί δυο κομμάτια από την ψυχή μου. Τα δυο μικράκια μου.. και δεν μου είναι καθόλου εύκολο να ξέρεις. Ξέρεις, θέλω από καιρό να σου πω ευχαριστώ αλλά δεν πρ...
Στους ανθρώπους, θα βρίσκω πάντα το καλό. Έτσι, επειδή θέλω.

Στους ανθρώπους, θα βρίσκω πάντα το καλό. Έτσι, επειδή θέλω.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου ​ "Να προσεχεις" "Να μην εμπιστεύεσαι" "Να κρατάς στεγανά" "Να είσαι καχυποπτη" "Μα δεν έμαθες πια;" Ουφ! Ναι μωρε, εντάξει! Έμαθα χρόνια τώρα. Μην κοιτάς που σε αφήνω να παίζεις στην αυλή μου. Έμαθα κι από σκατοψυχιές, έμα...
Την μαγκιά όταν την έχεις, δεν την πουλάς. Ξεμπερδέψου λίγο..

Την μαγκιά όταν την έχεις, δεν την πουλάς. Ξεμπερδέψου λίγο..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μάθαμε όλοι, να μιλάμε για μια μαγκιά. Μαγκιά είναι το ένα, μαγκιά είναι το άλλο, μαγκιά είναι το παράλλο. Ορισμοί και έννοιες κατά το δοκούν. Μαγκιά είναι να μένεις, μαγκιά είναι να φεύγεις, μαγκιά είναι να χορεύεις mambo κάνο...
Δημιουργική Γραφή & Προσωπική Έκφραση : Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα.

Δημιουργική Γραφή & Προσωπική Έκφραση : Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα.

Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής και Προσωπικής Έκφρασης Πώς γίνεται η σκέψη συναίσθημα; Πώς γίνεται το συναίσθημα λέξεις; Πώς οι λέξεις παίρνουν μορφή κειμένου;  Ένα βιωματικό εργαστήρι, συγκροτημένο από μια μικρή ομάδα ανθρώπων, που μέσα σε ένα πλαίσιο ...
Load More

Featured

Όσο μεγαλώνεις, ο έρωτας μετράει και αξίζει..

Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου Σάββατο απόγευμα και μετά από μια υπερβολικά κουραστική εβδομάδα, ψυχολογικά και σωματικά, λέω: "θα γίνεις κουνιπίδι μπροστά στην τηλεόραση". Δεν θα σκέφτεσαι, δεν θα ακούς, δεν θα μιλάς. Πέφτω σε μια από τις πιο αγαπημένες μου ελ...
Continue reading

Serendipity

Η Λήμνος με τα μάτια μου..

Γράφει η Ανθή Γεώργα Κοιτάζοντας το χάρτη, εκεί κάπου στο βόρειο και ανατολικό Αιγαίο, δεσπόζει ένα νησί. Ένα νησί μ’ ένα σχήμα περίεργο, που μοιάζει να χωρίζεται στα δύο, ίσως και στα τέσσερα. Πολλοί δεν ξέρουν καν πού βρίσκεται, άλλοι πάλι στο άκουσμα τ...
Continue reading