Αν είναι να προσπαθήσεις, πήγαινε μέχρι τέλους. Αλλιώς μην ξεκινήσεις καν.

“Αν είναι να προσπαθήσεις, πήγαινε μέχρι τέλους. Αλλιώς μην ξεκινήσεις καν. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι θα χάσεις κοπέλες, συζύγους, συγγενείς, ίσως και το ίδιο σου το μυαλό. Θα μπορούσε να σημαίνει να μην έχεις να φας για τρεις ή τέσσερις συνεχόμενες μέρες....
Continue reading

Τελικά ποσό πολύ με θέλεις ;

Γράφει η Θέμιδα Κυριακάκη Με θες ; Σταμάτα να είσαι θεατής ! Με θες ; Παραδέξου το στον εαυτό σου . Με θες ; Κλείσε τα αυτιά σου και τα στόματα των γύρω σου ! Με θες ; Πάλεψε για μένα ! Με θες ; Διεκδίκησε με ! Με θες ; Ρίσκαρε για μένα ! Με θες ; Είν...
Continue reading

Να γιατί κανείς δεν πρέπει να κλαίει μόνος του!

Γράφει η Έλλη Αυξεντίου Μια βόλτα στη θάλασσα ήταν αρκετή. Μακριά απ’ όλους κι απ’ όλα. Είχα την ανάγκη να μείνω μόνη με τις τόσες άτακτες σκέψεις μου. Να πετάξω ότι ασήμαντο και να κρατήσω ότι σημαντικό. Ο παφλασμός των κυμάτων άδειαζε το κεφάλι μου. Παντο...
Continue reading

Σε όλους εκείνους, που δεν τόλμησαν το “σε θέλω” να το ζήσουν..

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Σε όλους εκείνους, που δεν ξέρουν να αγαπούν! Σε όλους εκείνους, που δεν μπορούν να αγαπήσουν! Σε όλους εκείνους, που δεν έμαθαν να δίνουν, γιατί ποτέ δεν θελησαν ή ποτε οι ίδιοι δεν πήραν. Σε όλους εκείνους, που δεν ένιωσαν το σ...
Continue reading

Γέλα μου ψυχή μου..

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Λοιπόν έχω μια ιδέα! Ελάτε να γελάσουμε δυνατά να τρομάξουν τα άσχημα που μας περιβάλλουν! Ελάτε να γελάσουμε με την ψυχή μας, πριν οι στιγμές της ζωής μας γίνουν παρελθόν και δεν προλάβουμε να τις ζήσουμε. Όλοι μας έχουμε ανάγκη τ...
Continue reading

Όταν γνώρισα τους ανθρώπους, είναι που τους φοβήθηκα..

Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου Ξοδεύτηκα να μάθω τους ανθρώπους. Προσπάθησα με κόπο ν’ αναγνώσω τις εγκλωβισμένες λέξεις, μέσα απ’ τα σφιγμένα τους χείλη και πάσχισα πολύ να ιχνηλατήσω πίσω από τα μάτια τους τον μέγα φόβο του αύριο, με δαίμονες και κακές ν...
Continue reading

Έχεις ερωτευτεί ποτέ ένα χαμόγελο;

Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου Έχεις ερωτευτεί ποτέ χαμόγελο; Αυτό το πηγαίο, αληθινό χαμόγελο που βγαίνει μέσα από την καρδιά; Μιλάω για πραγματικό χαμόγελο και όχι για το στημένο και βεβιασμένο σχήμα των χειλιών πάνω στο πρόσωπο που εξαρτάται από την περ...
Continue reading

Τα πράγματα είναι πάντα πιο απλά, όταν τολμάς να ρωτήσεις!

Γράφει η Λιάνα Ζαφειράτου Οι άντρες είναι άκαρδοι και θέλουν μόνο σεξ και τίποτε άλλο. Οι γυναίκες είναι ψυχρές, υπολογίστριες που θέλουνε μόνο την ελευθερία και το πορτοφόλι των αντρών όχι απαραίτητά με αυτή τη σειρά. Πόσες φορές σε συζητήσεις μας μεταξύ ...
Continue reading

Θα θελα να ΄μουν ότι θελήσεις και ότι θυμηθείς…..

Γράφει η Χρυσάνθη Περιστερίδη Θα ΄θελα να ΄μουν φως, να τρύπωνα στα μάτια σου Να ήμουν το φεγγάρι, να τύλιγα τα βράδια σου. Θα ΄θελα να ΄μουν δρόμος για σένα να περάσεις Να ήμουνα λιμάνι για πάντα εδώ ν΄αράξεις… Να ήμουν πειρατής, να ΄ρθω και να σε κλέψ...
Continue reading

Χίλιους δρόμους σου άνοιξα να φύγεις, κι εσύ έμεινες. Μαζί.

Γράφει η Βάλια Κ. Σε κοιτώ και αναρωτιέμαι πόση αντοχή και αγάπη έχεις μέσα σου. Με κοιτάς και σου χαμογελώ. Ξέρω ότι τα μάτια μου με προδίδουν. Ξέρεις τι σκέφτομαι και μου χαμογελάς. Με έχεις μάθει πλέον. Ήθελες να με μάθεις από την αρχή. Σε τράβηξε το πε...
Continue reading

Τα καλύτερα και τα χειρότερα, να τα περιμένεις μόνο από τον εαυτό σου

Γράφει η Ελένη Σάββα Προσδοκίες, να έχεις μόνο από τον εαυτό σου. Μην περιμένεις τίποτα από κανένα: μια κουβέντα εντελώς αληθινή. Κάποτε πονάει, μα αν την εφαρμόζεις φέρνει την ευτυχία. Να έχεις προσδοκίες μόνο από τον εαυτό σου, από κανένα και τίποτα άλλο...
Continue reading

Ήσουν το καλύτερο φίδι, που έθρεψα στον κόρφο μου…

Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Θα είσαι πάντα η καλύτερη μου φίδι! Θα πρέπει να είχα τύχη ζηλευτή και της καλής της μοίρας να ήμουνα πλάσμα ευνοημένο για να σε συναντήσω. Θα είσαι πάντα από τα κομμάτια τα καλύτερα που μπορούσαν να μου τύχουν στης ζωής τη βόλτα. Σ...
Continue reading
Load More

Editorial

Η δική μου Ιθάκη, έχει τη μορφή σου..

Η δική μου Ιθάκη, έχει τη μορφή σου..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Άκου ψυχή μου. Για μένα η Ιθάκη, δεν ήταν ποτέ προορισμός, ούτε και μέρος που θέλησα να πάω. Για μένα η Ιθάκη μου, ήταν πάντα ένα άγνωστο πρόσωπο. Ταξίδευα για εκεί που ήξερα πως κάποτε πρέπει να φτάσω κι ας μην ήξερα το πρόσωπ...
Βρες εκείνον τον ένα, τον άνθρωπό σου!

Βρες εκείνον τον ένα, τον άνθρωπό σου!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Βρες έναν άνθρωπο που να σε αγαπάει με τον τρόπο που θες να αγαπηθείς. Χωρίς εκπτώσεις και διαπλάτυνση ορίων. Που θα σέβεται τα βήματα που θα κάνεις προς τα πίσω και το χώρο που θα του αφήνεις για να υπάρχει. Έναν άνθρωπο που θ...
Μια ανάσα η ζωή και κοίτα να σου αξίζει..

Μια ανάσα η ζωή και κοίτα να σου αξίζει..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν είναι μικρή η ζωή, εμείς την μικραίνουμε με σκέψεις, αναλύσεις και σιωπές. Με σενάρια επί χάρτου, σενάρια και αμφιβολίες. Δεν δοκιμάζονται οι άνθρωποι και δεν μετριάζονται τα αισθήματα. Ο μόνος τρόπος για να ξέρεις τι σου φ...
Να είσαι εκεί. Πριν το “εκεί” γίνει ανάμνηση. Πριν η στιγμή, γίνει φωτογραφία. 

Να είσαι εκεί. Πριν το “εκεί” γίνει ανάμνηση. Πριν η στιγμή, γίνει φωτογραφία. 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μην περιμένεις "απολογισμό" δεν έχει. Δεν μπορώ να σου μετρήσω τις απώλειες. Πώς να στις περιγράψω; Ζύγισε ο θάνατος μισό κιλό κι ο χωρισμός μερικά γραμμάρια ή αντίστροφα; Και πώς να σου μετρήσω εκείνον που ήρθε και αγκάλιασε τ...
Γυαλί που σπάει, ξανακολλάει σου λέω!

Γυαλί που σπάει, ξανακολλάει σου λέω!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Θέλω να ακούγω γέλια και δυνατές φωνές. Με κούρασαν οι σιωπές που υποννοούν και δεν λένε. Θέλω εκείνες τις φωνές που τολμούν να πουν τα ανείπωτα. Που διεκδικούν αισθήματα και προκαλούν αντιδράσεις. Εκείνες τις φωνές που μοιάζου...
Load More

Featured

Τελικά ποσό πολύ με θέλεις ;

Γράφει η Θέμιδα Κυριακάκη Με θες ; Σταμάτα να είσαι θεατής ! Με θες ; Παραδέξου το στον εαυτό σου . Με θες ; Κλείσε τα αυτιά σου και τα στόματα των γύρω σου ! Με θες ; Πάλεψε για μένα ! Με θες ; Διεκδίκησε με ! Με θες ; Ρίσκαρε για μένα ! Με θες ; Είν...
Continue reading

Serendipity

Καλό ταξίδι Τζιμάκο..

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Ντύθηκα "Ρομπέν των χαζών". Φόρεσα τις εμμονές μου καπέλο. Πήρα από το ένα μου χέρι τις ασορτί μου εμπάθειες και από το άλλο, τη φίλη μου τη "Πόπη" που ψάχνεται ακόμη με τ' αναθεματισμένο τ' όνομά της. Αρχίσαμε να κατηφορίζουμε την Α...
Continue reading