Ποτέ δεν ξέρεις πού μπορεί να σε βγάλει το επόμενο ταξίδι σου

Γράφει η Kate Hilverost Από τότε που ξεκίνησα να με θυμάμαι, πραγματικά κατάλαβα πως τα ταξίδια είναι ενέσεις τόνωσης για τον οργανισμό μου. Όταν το οξυγόνο μου φοβάμαι πως αρχίζει να τελειώνει, αρπάζω μια βαλίτσα, στριμώχνω μέσα ό,τι μπορώ, συνήθως ό,τι με...
Continue reading

Δεν είσαι απλά η φίλη μου, είσαι η αδελφή της καρδιάς μου

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Μια περίεργη αίσθηση του για πάντα, μια όμορφη αύρα και ένα τεράστιο χαμόγελο, από τη πρώτη χειραψία που ανταλλάξαμε, πριν δώδεκα περίπου χρόνια ήταν αυτό που έχω να θυμάμαι όταν τη γνώρισα. Ήταν όμορφη, ψηλή, με μακριά σγουρά μαλ...
Continue reading

Υπάρχουν κάτι χώρια πιο δυνατά και απ’ το μαζί!

Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου Στη μέση. Κάπου στη μέση του πουθενά. Κάπου στη μέση της στιγμής. Της τέλειας στιγμής και του τέλειου λάθος χρόνου. Κάπου εκεί σε γνώρισα! Και αναρωτιέμαι άραγε υπάρχει λάθος στιγμή; Υπάρχει λάθος συγχρονισμός; Λάθος μέρος, λάθος πρόσ...
Continue reading

Όσα κι αν ήξερα, τα ξέχασα κοντά σου

Γράφει η Γεώρα Νόμιζα πως ήξερα. Πριν, πριν από εσένα. Προτού εσύ εμφανιστείς στη ζωή μου. Προτού τα μάτια μου αντικρίσουν τα δικά σου! Προτού φυλακιστώ εκεί, νόμιζα πως ήξερα τι πάει να πει αγάπη. Είχα μια ιδέα για το πώς είναι και το πώς σε κάνει να νιώθε...
Continue reading

Τα σπουδαιότερα πράγματα ξεκινάνε από μέσα μας, και καθρεφτίζονται στο χαμόγελό μας..

Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου Όλοι κάτι ψάχνουμε και όλο κάτι μας λείπει! Γεμίσαμε ψυχαναγκαστικά πιστεύω που δεν είναι καν κομμάτι της ύπαρξης μας σ ’αυτόν τον πλανήτη. Μάθαμε να ψάχνουμε απαντήσεις έξω από τον εσωτερικό μας εαυτό. Όταν βασίζεσαι σε εξωτερικ...
Continue reading

Εγώ θα σου μιλώ με τα τραγούδια, κι εσύ θα μου μιλάς με τη σιωπή σου.

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Εγώ θα σου μιλώ με τα τραγούδια, κι εσύ θα μου μιλάς με τη σιωπή σου. Πάντα κάπως έτσι δεν ήταν; Εγώ σου μιλούσα με πράξεις κι εσύ με φόβο. Εγώ σε προσέγγιζα με αγάπη κι εσύ με ανασφάλειες. Σου μίλαγα με λόγια κι εσύ μου απαντού...
Continue reading

Φαντάσου πόση ανάγκη είχαμε, να πιστέψουμε το ψέμα για αλήθεια..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Κάτι που δεν θα ήθελες να έχει γίνει. Κάτι που μοιάζει σαν να μην πέρασε ποτέ. Κάτι σαν «αληθινό» ψέμα που αρνείσαι να το δεις. Όλοι κάποτε πιστέψαμε σε ένα ψέμα. Όχι γιατί δεν το είδαμε αλλά γιατί μας άρεσε. Μας έβγαλε από ...
Continue reading

Στην ζωή και στον έρωτα, ζεις μόνο ό,τι διεκδικείς. Όχι ό,τι φοβάσαι. 

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Έλα τώρα, μην μου πεις πως δεν το περίμενες. Από την αρχή ήξερες πως αυτή δεν ήταν άλλη μια μέσα στις πολλές. Αυτή είχε έρθει στην ζωή σου για να σου τα μάθει όλα από την αρχή. Το χειρότερο, είχε έρθει για να σου δώσει να δοκ...
Continue reading

Ένα “μου λείπεις” σου χρώσταγα, αλλά ήταν ήδη αργά!

Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Γυρίσες πάλι στο μυαλό μου. Μαζί με κάτι τσαλακωμένα εισητήρια από συναυλίες και κλεδιά από ξενοδοχεία. Ναι, αυτά που πάντα σου έλεγα πως πρέπει να τα επιστρέφεις κι εσύ "κατά λάθος" το ξέχναγες. Κάθε φορά. Και μετά, εισητήρια, α...
Continue reading

Ο άνθρωπος της ζωής σου, είναι μόνο ένας.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Στην ζωή σου θα μετρήσεις πολλούς ανθρώπους σε πολλούς ρόλους. Φίλοι, έρωτες, συνεργάτες, φίλοι με προνόμια, περαστικοί, έχθροί κι αντίπαλοι. Όσοι οι άνθρωποι τόσοι κι οι ρόλοι τους. Όσοι οι ρόλοι τους τόση και η επιρροή τους...
Continue reading

Εσύ “τέλεια” πριγκίπισσα.. σκέφτηκες ότι μπορεί να μην του κάνεις του βάτραχου;

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Φοβερό! Έχει δημιουργηθεί ένα νέο διαδικτυακό είδος γυναίκας. Υπάρχει ένας σημαντικά μεγάλος δυστυχώς αριθμός γυναικών, αλλά ευτυχώς Παναγιά μου δεν είναι το σύνολο, που είναι οι τέλειες γυναίκες, οι άξιες για όλα, οι ικανές γ...
Continue reading

Εμείς οι δυο κορίτσι μου, το “μαζί” το αξίζουμε και το μπορούμε..

Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Ξέρεις αρκετές φορές σε ακούω με προσοχή. Ακούω όλα αυτά που μου λες, μετά σκέφτομαι αυτά που μου είχες πει, επίσης σκέφτομαι ακόμα και αυτά που δεν έχουμε πει ακόμα, γιατί να είσαι σιγουρη θα πούμε πολλά ακόμα! Και όχι δεν είμα...
Continue reading
Load More

Editorial

Όσο πιο πολύ φωνάζουν κάποιοι, τόσο λιγότερα έχουν να σου πουν..

Όσο πιο πολύ φωνάζουν κάποιοι, τόσο λιγότερα έχουν να σου πουν..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Θα περάσουν άνθρωποι από την ζωή σου, που θα σου τεντώσουν το δάχτυλο και θα σου παραδώσουν μαθήματα για πράγματα που δεν ξέρουν, δεν έμαθαν και δεν κατάλαβαν ποτέ. Θα περάσουν άνθρωποι από την ζωή σου, που θα φωνάζουν, θα ωρύοντ...
Σερμπέτια του Ψυρρή : Με μεράκι, χαμόγελο και ζαχαρο-όνειρα!

Σερμπέτια του Ψυρρή : Με μεράκι, χαμόγελο και ζαχαρο-όνειρα!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Έλα πάμε μια βόλτα στο κέντρο. Άσε τη συννεφιά στην άκρη.. τον ήλιο τον κουβαλάμε μέσα μας σου λέω! Πάμε να σου δείξω τις δικές μου τις γωνιές σ'αυτή την πόλη. Θα κάνουμε στάση στου Ψυρρη! Δυο βήματα από το μετρό, στην πόρτα...
Μίλα μου για ταξίδια, μουσικές, βιβλία, ανθρώπους, όνειρα και ρίσκα!

Μίλα μου για ταξίδια, μουσικές, βιβλία, ανθρώπους, όνειρα και ρίσκα!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Όταν θελήσεις να σε γνωρίσω, μην μου πεις τι σπούδασες, ούτε τι δουλειά κάνεις. Πες μου τι ήθελες να γίνεις μικρός και πού σε βλέπεις στα βαθιά σου γεράματα. Μην μου πεις πώς είναι το σπίτι σου και πού μένεις τώρα. Πες μου για ...
Οι άνθρωποι, θα λένε πάντα μεγάλα λόγια προκειμένου να καλύψουν την μικρή ψυχή τους. 

Οι άνθρωποι, θα λένε πάντα μεγάλα λόγια προκειμένου να καλύψουν την μικρή ψυχή τους. 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Οι άνθρωποι, θα λένε πάντα μεγάλα λόγια προκειμένου να καλύψουν την μικρή ψυχή τους. Θα μοιράζουν υποσχέσεις και όρκους αιώνιας παρουσίας στη ζωή σου, στα δύσκολα και την ίδια στιγμή, θα δηλώνουν την απουσία τους στην πρώτη ευκαι...
Με εκτίμηση, ο λύκος…

Με εκτίμηση, ο λύκος…

Το δάσος ήταν το σπιτικό μου. Ζούσα εκεί και νοιαζόμουν γι’ αυτό. Προσπαθούσα να το διατηρώ τακτικό και καθαρό. Κάποτε, μια ηλιόλουστη μέρα, ενώ προσπαθούσα να συμμαζέψω κάτι σκουπίδια που κλασικά παράτησαν δυο εκδρομείς, άκουσα βήματα. Πήδηξα πίσω από έν...
Load More

Featured

Τα σπουδαιότερα πράγματα ξεκινάνε από μέσα μας, και καθρεφτίζονται στο χαμόγελό μας..

Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου Όλοι κάτι ψάχνουμε και όλο κάτι μας λείπει! Γεμίσαμε ψυχαναγκαστικά πιστεύω που δεν είναι καν κομμάτι της ύπαρξης μας σ ’αυτόν τον πλανήτη. Μάθαμε να ψάχνουμε απαντήσεις έξω από τον εσωτερικό μας εαυτό. Όταν βασίζεσαι σε εξωτερικ...
Continue reading

Serendipity

Φέρτε μου έναν Δον Ζουάν, παρακαλώ!

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Πόσο χώρο θα έβρισκε για να «δράσει» ένας Δον Ζουάν στην εποχή μας; Και μάλιστα όχι ένας οποιοσδήποτε Δον Ζουάν, αλλά ένας Δον Ζουάν  έφηβος; Ποια συναισθήματα κυριαρχούν σ’ αυτή την ηλικία την ομιχλώδη; Πώς είναι σήμερα ο έρωτας; Κ...
Continue reading