Η αξιοπρέπεια σου είναι αδιαπραγματεύτη εαυτέ μου!

Γράφει ο Τριστάνος Πολλοί προσπάθησαν να σου κάνουν κακό εαυτέ μου. Ήρθαν με δώρα ψεύτικα, για να πάρουν τα δικά σου τα πολύτιμα. Ήρθαν με λόγια μεγάλα, για να σε πείσουν να ανέβεις μια σκάλα που δεν σου ταίριαζε και μετά να σε σπρώξουν να τσακιστείς! ...
Continue reading

Όλοι ξέρουν τι θα πει “ενσυναίσθηση”, λίγοι την νιώθουν όμως..

Γράφει ο Libertatem ExAnimo Ψάχνεις να βρεις που έχεις κάνει το λάθος. Ψάχνεις, ψάχνεις, μέχρι που ανακαλύπτεις ότι φταίει κάτι που έχεις παραπάνω από κάποιους άλλους ανθρώπους. Φταίει, η πιο όμορφη λέξη. Φταίει, το πιο ανθρώπινο συναίσθημα, αλλά ταυτόχρονα...
Continue reading

Σκέψου λίγο, πριν τα λόγια που θα πεις πληγώσουν τον άλλο!

Γράφει ο Χρήστος Κορφοξυλιώτης Χάθηκε η ανθρωπιά, χάθηκε το φιλότιμο, μαζί με αυτά τα δύο και τα λόγια του Θεού ξεχάστηκαν, στον πάτο ενός σκοροφαγωμένου μπαούλου που έχει θαφτεί κάπου μαζί με όλα τα όσα μας κάνουνε να διαχωρίζουμε από τα αγρίμια. Τα αγρίμια...
Continue reading

Αν το μέλλον και την τύχη μας την αφήναμε στα παιδιά..

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Έχω μια ιδέα! Έχω μια ιδέα και μην βιαστείτε να με πείτε τρελό,  πριν πρώτα την  ακούσετε και την συλλογιστείτε. Καιρό τώρα έχω μια ιδέα και δεν μπορώ άλλο να την βαστάω μέσα μου. Έχω μια ιδέα, σας λέω και θέλω να την καταθέσω ε...
Continue reading

Υπάρχουμε κι εμείς, που από τα μισόλογα, προτιμάμε την αληθινή αγκαλιά και την παρουσία.

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Πέρασε από δίπλα σου, αλλά δεν κατάλαβες τί πέρασε διόλου. Είδηση δεν πήρες. Δεν μπόρεσες να αντιληφθείς, δεν μπόρεσες να ξεχωρίσεις. Και όμως σου έδειξε. Σου έδωσε τα σημάδια. Γιατί γαμώτο, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο! Δεν έ...
Continue reading

Ζωή είναι τα όνειρα που κάνεις! Όχι οι αναμνήσεις..

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Στο χέρι σου λοιπόν, η επιλογή ζωής. Εσύ διαλέγεις το εισιτήριο για να προχωρήσεις. Προτιμάς να κάνεις όνειρα για το μέλλον και να κοιτάς μπροστά ή να μείνεις με τις αναμνήσεις του παρελθόντος και μ' αυτές να πορεύεσαι σημειωτόν; Ο...
Continue reading

Κι αν δεν μπορούμε να είμαστε μαζί, δεν αλλάζει όσα ζήσαμε..

Γράφει η Λιάνα Κι αν χαθήκαμε μέσα σ' αυτόν τον τεράστιο κόσμο, αν αποφασίσαμε να τραβήξουμε χωριστούς δρόμους, αν απ' τη μια μέρα στην άλλη από "ένα" γίναμε "δύο", τίποτα ποτέ δε θα μπορέσει να μας κλέψει αυτά που μοιραστήκαμε. Θα είμαστε πάντα εκείνοι ...
Continue reading

Τις σημαντικές μάχες της ζωής μας πάντα μόνοι μας, κι είναι οι πιο πολύτιμες!

Γράφει η Αριάδνη Να έχεις ανθρώπους να αγαπάς και να σε αγαπάνε! Ανθρώπους να νοιάζεσαι και να σε νοιάζονται, να σε στηρίζουν, να σε υποστηρίζουν και να ξέρεις πως, οτιδήποτε κι αν συμβεί, εκείνοι θα είναι δίπλα σου συμπαραστάτες και συνοδοιπόροι. Γιατί είν...
Continue reading

Ο μεγαλύτερος συμβιβασμός, είναι ο συμβιβασμός της καρδιάς.

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Ο μεγαλύτερος συμβιβασμός, είναι ο συμβιβασμός της καρδιάς. Όταν εκείνη έχει πάψει να μιλά και σιωπά. Ένας λυγμός βαθύς, καλά κρυμμένος που φοβάται να λυθεί, μήπως και παρασύρει στο διάβα του το άχαρο παρόν. Μα λαχταρά η ψυχή αυτό ...
Continue reading

Όταν αποφασίσεις να με πουλήσεις, κοίτα να το κάνεις σε καλή τιμή. 

Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Κι όταν αποφασίσεις να με πουλήσεις, κοίτα να το κάνεις σε καλή τιμή. Μην τσιγκουνευτείς, μην κάνεις εκπτώσεις, μην παζαρέψεις, από κεκτημένη ταχύτητα. Να μετρήσεις καλά τις μέρες που ξημέρωναν κι εγώ ήμουν στο "εδώ" σου, όσο εσ...
Continue reading

Μάθε να θέλεις αυτά που έχεις αποκτήσει κι όσα δεν έχεις κατακτήσει, κάνε τα στόχους!

Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου «Μάθε να αφήνεσαι», ψελλίζει μια σιγανή φωνούλα και πάλλεται το στήθος. Γυρνάς το κεφάλι να δεις από που προέρχεται ο ήχος. Μάθε να αφήνεσαι στα αχαλιναγώγητα ρεύματα της ζωής και ας σε ρίξουν σε στροβίλους. Μάθε να ρισκάρεις κι...
Continue reading

Τί απλός που θα ήταν ο κόσμος, αν με αγαπούσες λιγάκι..

Γράφει η Ελένη Σάββα Καμιά φορά σκέφτομαι, πως θα ήταν αν με κρατούσες αγκαλιά. Εγώ θα σου χάιδευα το χέρι κι εσύ θα με κοιτούσες τρυφερά. Το κεφάλι μου θα ήταν κοντά στην καρδιά σου, για να την ακούω. Θα ήταν, βλέπεις ένας τρόπος διαβεβαίωσης. Έτσι για σιγ...
Continue reading
Load More

Editorial

Τα πολλά “δεν πειράζει” κάποτε γίνονται “δεν με νοιάζει”!

Τα πολλά “δεν πειράζει” κάποτε γίνονται “δεν με νοιάζει”!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Προσοχή στο κενό μεταξύ "δεν πειράζει" και "δεν με νοιάζει". Είναι μια σταλιά κενό που όμως τα αλλάζει όλα. Στο "δεν πειράζει" μπορείς να βρεις κατανόηση, ενδιαφέρον, νοιάξιμο και μια σιωπηρή υπόσχεση για μια παράταση χρόνου μέχ...
Μην προσπαθείς να τις εξημερώσεις, δεν μπορείς. 

Μην προσπαθείς να τις εξημερώσεις, δεν μπορείς. 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μην προσπαθείς να τις εξημερώσεις, δεν μπορείς. Ούτε και να τις καταλάβεις μην προσπαθείς, μάταιος ο κόπος σου. Είστε δυο κόσμοι διαφορετικοί, που δεν συναντιούνται πουθενά. Εσύ αγαπάς το γκρι, το μπεζ, την ζεστασιά της βολής σ...
Σκέψου κάποια στιγμή, να μείνεις στην ζωή κάποιου που θα το αξίζει!

Σκέψου κάποια στιγμή, να μείνεις στην ζωή κάποιου που θα το αξίζει!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να επιμένεις για τους ανθρώπους, να επιμένεις και να μένεις. Μην φεύγεις αμέσως. Μην απογοητεύεσαι με το παραμικρό. Δεν είμαστε κουτάκια να χωράμε ο ένας στου άλλου, ούτε μενού a la carte να ξέρεις εξ' αρχής αν η σαλάτα θα έχει ...
Χρωστάς μια συναυλία ακόμα ρε Λαυρέντη

Χρωστάς μια συναυλία ακόμα ρε Λαυρέντη

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κακόγουστο αστείο η φυγή σου ρε Λαυρέντη! Χρωστάς μια συναυλία για να κλείσει το καλοκαίρι.. χρωστάς μελωδίες που ακόμα δεν γράφτηκαν, για έρωτες στο Παρίσι και ταξίδια μακρινά, εκεί στο Νότο. Για εμάς που τα καλοκαίρια μας τα μ...
Μεγαλώνουμε και οι απομιμήσεις συναισθημάτων, δεν μας πάνε καθόλου!

Μεγαλώνουμε και οι απομιμήσεις συναισθημάτων, δεν μας πάνε καθόλου!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μεγαλώνουμε και εποχές γίνονται οι άνθρωποί μας. Γίνονται τα καλοκαίρια μας κι η ξεγνοιασιά μας. Γίνονται το φθινόπωρο και το κούρνιασμά μας. Γίνονται ο χειμώνας μας για να ξαποστάσει η ψυχή μας και η άνοιξη όταν ξαναγεννιόμαστ...
Load More

Featured

Η αξιοπρέπεια σου είναι αδιαπραγματεύτη εαυτέ μου!

Γράφει ο Τριστάνος Πολλοί προσπάθησαν να σου κάνουν κακό εαυτέ μου. Ήρθαν με δώρα ψεύτικα, για να πάρουν τα δικά σου τα πολύτιμα. Ήρθαν με λόγια μεγάλα, για να σε πείσουν να ανέβεις μια σκάλα που δεν σου ταίριαζε και μετά να σε σπρώξουν να τσακιστείς! ...
Continue reading

Serendipity

Ένα γράμμα από τα παλιά θα θελα άλλη μια φορά..

Γράφει η Αριάδνη Ξέρεις τι πεθύμησα τώρα; Ένα γράμμα από εκείνα τα παλιά, μέσα στον άσπρο του το φάκελο, με τις σφραγίδες του ταχυδρομείου και το γραμματόσημό του! Να γυρίσω μια μέρα από τη δουλειά και, αντί για λογαριασμούς και διαφημιστικά, να βρω στο γρα...
Continue reading