Υπάρχει πάντα κι εκείνος ο ένας, που δεν ξεχνιέται..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Τον γνώριζα, τον γνώριζα καλά, όπως και τη πόλη που μεγάλωσε και ζούσε. Όταν τον κατάλαβα όμως, τη γνώρισα καλύτερα και την επισκεπτόμουν συχνά. Εγώ από τη μέση του χάρτη και εκείνος από λίγο πιο ψηλά, και όμως αυτή η σύμπτυξη ήτ...
Continue reading

Για μια φορά, πρέπει να τολμήσω να ζήσω..

Γράφει η Kate Hilverost Και τώρα… τι γίνεται; Τι θα γίνει; Πώς θα το κάνω να γίνει; Η μεγαλύτερη μου επιθυμία είναι και ο μεγαλύτερός μου φόβος. Με έχω δει να δειλιάζω, να φοβάμαι, να κλαίω και να κάνω πως τολμώ . Πάντα κάνω πίσω κι όλο λέω «Άστο καλύτερα...
Continue reading

Ό,τι αφήνεις σε αφήνει κι ό,τι θες πραγματικά κάνεις τα πάντα για να το κρατήσεις..

Γράφει η Γεώρα Ό,τι αφήνεις σε αφήνει! Δεν στο είπανε ή στο κρύψανε; Και εσύ δεν το κατάλαβες πως ό,τι αγαπάς πρέπει να το διεκδικείς μέχρι το τέλος, να το ζητάς και να αγωνίζεσαι για εκείνο, όπως ζητάς το οξυγόνο κάτω από το νερό και αγωνίζεσαι για να βγε...
Continue reading

Σε καταλαβαίνω εσένα που λαχταράς να γίνεις μάνα. Υπήρξα στη θέση σου..

Γράφει η Ρόζα Δημητρίου Γράφω για όλες εκείνες τις γυναίκες, που λαχταρούν να γίνουν μάνες κι όμως ένα εμπόδιο της κρατάει μακριά από ένα όνειρο ζωής, την ολοκλήρωση μιας οικογένειας. Καμιά φορά τα πράγματα δεν κυλάνε όπως ακριβώς θα θέλαμε κι έτσι στεναχωρ...
Continue reading

Αποφάσισα να σε πάρω για να σου πω πόσο μου λείπεις…

Γράφει η Μαίρη Κουτσοπετάλου «Γεια σου. Μη το κλείσεις σε παρακαλώ πολύ. Ξέρω πολύ καλά, πως δε θες να με ακούσεις, αλλά τουλάχιστον άσε με να σου πω μερικά πράγματα για να φύγει αυτό το βάρος που νιώθω μέσα μου. Δεν θα σε απασχολήσω πολύ, όλο αυτό θα κρατή...
Continue reading

Η τιμωρία του έρωτα, είναι να χάνεται στα απωθημένα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Γιατί επιλέγεις να ζήσεις μια ζωή με απωθημένα; Τι σε κάνει να φοβάσαι μπροστά σε αυτό που τόσο πολύ θες; Τι σε κάνει να κρατιέσαι μακριά από αυτό που έχεις ποθήσει τόσο; Γιατί ξέρεις, η πιο "βαριά" τιμωρία του ερωτευμένου δεν ...
Continue reading

Είναι γενναίο το φεγγάρι που τολμά να είναι ροζ απόψε αγάπη μου!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ησύχασε. Δεν υπάρχουν πολλά λόγια να πούμε τώρα. Είπαμε πολλά και οι λέξεις είναι λίγες και φτωχές για να μιλήσουμε γι’αυτά που μας κρατάνε δεμένους. Το ήξερες πως τον Απρίλη η πανσέληνος είναι ροζ; Ένα ροζ φεγγάρι μέσα σε έν...
Continue reading

Με την ψευδαίσθηση ότι ήσουν εκεί..

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Βροχή... Άνθρωποι έρχονται, εσύ φεύγεις... Πάντα φεύγεις. Κι η βροχή να δυναμώνει τις θύμησες. Έχει πάρει το μέρος σου και με σφυροκοπάει ανελέητα. Σα να μην θέλει να σταματήσει. Δεν θα σταματήσει... Πως τα κατάφερα πάλι έτσι; Γ...
Continue reading

Όποιος σε θέλει στη ζωή του, δεν θα σε αφήσει να απομακρυνθείς..

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Κουράστηκες να προσδοκάς τα λόγια να γίνουν πράξεις. Βαδιζε κορίτσι μου και όποιος θέλει θα σε προλάβει. Οποίος σε θέλει στη ζωή του δεν θα σε αφήσει να απομακρυνθείς. Θα βρει τρόπο να σε κρατήσει, να σε πιάσει από το χέρι και να...
Continue reading

Να τους αγαπάτε τους φίλους σας, και να τους το δείχνετε!

Γράφει η Στέλλα Σαλέπη Η φιλία για εμένα έχει μια ιδιαίτερη σημασία. Είναι μια σχέση ανθρώπων που στηρίζεται στην ανιδιοτέλεια, στην εμπιστοσύνη και στην αγάπη. Δεν αρκεί να έχεις πολλούς, αλλά καλούς. Τους σωστούς, τους ντόμπρους. Αυτούς που μιλάνε με ειλ...
Continue reading

Ο άντρας που έχεις απέναντί σου, αξίζει μια γυναίκα που θα του βγάλει τον καλύτερο εαυτό του..

Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου Ποτέ δεν θα γνωρίσεις τον τέλειο άνδρα. Γνώρισες όμως και θα γνωρίσεις άνδρες, που αξίζει να αγαπηθούν. Μιλάμε μόνο για τις γυναίκες, λες και ο άνδρας δεν είναι άνθρωπος, δεν έχει συναισθήματα… αυτό είναι άδικο! Στην ουσία δεν δι...
Continue reading

Εγώ σου έδειξα ποια «είμαι» και εσύ είπες «τελικά είχαν δίκιο».

Γράφει η Ελσα Νικολάου «Ο κόσμος δεν μιλάει πλέον με αυτόν τον τρόπο» μου είπες. «Όχι» σου είπα, «δεν μιλάει, θέλει όμως». Σε αυτή την τελευταία φράση κάποτε έκλεισα όλα όσα ίσως να μη σου έλεγα ποτέ. Όχι επειδή δεν ήθελα. Ούτε επειδή δεν ήξερα πώς να τ...
Continue reading
Load More

Editorial

Πιστεύω σε εσένα.. ξέρεις αλήθεια τι θα πεί;

Πιστεύω σε εσένα.. ξέρεις αλήθεια τι θα πεί;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ξέρεις τι θα πει πιστεύω σε εσένα; Θα πει ότι ξέρω όλα σου τα λάθη, όλα σου τα σκοτάδια, όλα εκείνα που αρκουν στη λογική για να φύγω, κι εγώ να μένω. Θα πει ότι σου χαμογελάω ακόμα και τις στιγμές που ξέρω το ψέμα. Μην γελιέσα...
Μην κλαις Κουασιμόδε μου..

Μην κλαις Κουασιμόδε μου..

Το Παρίσι δεν ξημέρωσε ίδιο. Μυρωδιά καμένου και μια ιστορία 865 χρόνων στις στάχτες. Τέλος εποχής.. τέλος ενός συμβόλου όπως το ξέραμε. Μην κλαις Κουασιμόδε μου.. "Παραδέρνεται στα κύματα μα δεν βυθίζεται" έγραψε η Βίβιαν Ευθιμιοπούλου κι είναι η ελπίδα, ...
Είναι μερικές φορές, που κι οι δυνατοί, χρειάζονται μια αγκαλιά..

Είναι μερικές φορές, που κι οι δυνατοί, χρειάζονται μια αγκαλιά..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κοίτα λίγο γύρω σου. Σήκωσε τα μάτια από το κινητό, πες καλημέρα στον άνθρωπο που θα σου φτιάξει τον καφέ. Πες ευχαριστώ σε εκείνον που θα σου κρατήσει την πόρτα του ασανσέρ. Κοίτα.. Χαμογέλα. Είναι μερικές φορές που τα πιο α...
Madrugada : Μια βραδιά μαγική, μέχρι την επόμενη..

Madrugada : Μια βραδιά μαγική, μέχρι την επόμενη..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιαδου Ήταν φθινόπωρο του 2017, όταν ο Sivert Høyem μας ταξίδευε με την σχεδόν απόκοσμη φωνή του στην εποχή των Madrugada δίνοντας μας μια γεύση από κάτι που φαινόταν να έχει τελειώσει οριστικά. Δυο χρόνια μετά, ένας καινούριος κύκλος...
Εκείνη, επέλεξε να μείνει άνθρωπος!

Εκείνη, επέλεξε να μείνει άνθρωπος!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιαδου Παράξενο κράμα. Μια δύναμη γεμάτη αδυναμίες όλη της η ζωή. Δυνατή γυναίκα. Ακόμα και σκληρή θα την έλεγες αν είχε τύχει να την δεις στις ώρες της φουρτούνας. Άκαμπτη από τα θέλω της, αμετακίνητη από τα πρέπει της. Ανυπότακτη σε...
Load More

Featured

Υπάρχει πάντα κι εκείνος ο ένας, που δεν ξεχνιέται..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Τον γνώριζα, τον γνώριζα καλά, όπως και τη πόλη που μεγάλωσε και ζούσε. Όταν τον κατάλαβα όμως, τη γνώρισα καλύτερα και την επισκεπτόμουν συχνά. Εγώ από τη μέση του χάρτη και εκείνος από λίγο πιο ψηλά, και όμως αυτή η σύμπτυξη ήτ...
Continue reading

Serendipity

Madrugada : Μια βραδιά μαγική, μέχρι την επόμενη..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιαδου Ήταν φθινόπωρο του 2017, όταν ο Sivert Høyem μας ταξίδευε με την σχεδόν απόκοσμη φωνή του στην εποχή των Madrugada δίνοντας μας μια γεύση από κάτι που φαινόταν να έχει τελειώσει οριστικά. Δυο χρόνια μετά, ένας καινούριος κύκλος...
Continue reading