Να μην νιώθω..

Γράφει η Νίνα Ιβάνοβα Είναι αργά. Άργησες.Την καρδιά μου στον πάγο την έβαλα.Και κατάργησα έρωτα και πόθο.Και στον εαυτό μου επέβαλαΝα μην νιώθω! Το τέλος μας γράφτηκεΜε ένα μήνυμα - απιστίαΘάφτηκεΜε μία θυσία.Να μην νιώθω. Μου ζήτησες να φύγωΣτην παλάμη μου ...
Continue reading

Έχω φυλάξει για σένα, μια αγάπη αληθινή..

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Σιωπή. Η σιωπή έχει φωνή. Εκφράζεται με το δικό της τρόπο, όμως επικοινωνεί. Κάτι έχει να σου πει, πάντα. Συνήθως πιο πολλά από όσα θα έλεγε κανείς με τα χείλη. Τις περισσότερες φορές κιόλας κραυγάζει απλά δε την ακούς. Ίσως γιατί δε σε ν...
Continue reading

Δεν θα μάθεις ποτέ πώς νιώθω και γιατί ακόμη θυμάμαι.

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Δεν θα μάθεις ποτέ, πόσα βράδια έμεινα στο διπλό μας κρεβάτι ξαπλωμένη στη δική σου πλευρά, προσπαθώντας να βρω κάπου την μυρωδιά σου, αυτή τη μυρωδιά που χρόνια κρατούσα πάνω μου, τόσα χρόνια που είχε ποτίσει και το δικό μου δέρμ...
Continue reading

Εκείνη τη νύχτα, σε είχα χάσει..

Γράφει η Ελένη Σάββα Χθες φοβόμουν να σου μιλήσω. Κοίταζα τα μάτια σου βαθιά κι αναρωτιόμουν: Ήσουν η αλήθεια; Κι αν δεν ήσουν η αλήθεια τότε τί ήσουν; Ένα ψέμα που φοβόμουν να σπάσω; Κι αν ήσουν ψέμα, γιατί ήσουν τόσο όμορφο; Λέξη δεν μπορούσα να πω. Λες και...
Continue reading

Κι όσες φορές σου υποσχεθεί τον παράδεισο, να είσαι προετοιμασμένη για την κόλαση.

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Να προσέχεις! Ήταν το πρώτο πράγμα που σου είπα, όταν μας σύστησες. Να προσέχεις! Κι εσύ με κοίταξες με βλέμμα απορημένο και δεν μπορούσες να καταλάβεις πώς είναι δυνατόν να μην έχω ενθουσιαστεί μαζί του. Ήσουνα τόσο ερωτευμένη, τόσο ...
Continue reading

Μικρά παραμύθια για μεγάλους ήρωες!

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Λένε, πως όταν ένα παιδί γεννιέται, πηγαίνουν κοντά του οι τρεις μοίρες, και γράφουν τη ζωή του απ’την αρχή μέχρι το τέλος. Και κάπως έτσι ξεκινάει το παραμύθι της ζωής του κάθε παιδιού. Κάποιες φορές, οι μοίρες έχουν λιγότερη δ...
Continue reading

Κάνε τις μέρες αυτές, ευκαιρία να μιλήσεις λίγο παραπάνω, με το “μέσα” σου!

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Τους ακούω από το πρωί. Κρέμονται από τα παράθυρα και τα μπαλκόνια. Συζητούν μεταξύ τους, άνθρωποι που επί τόσα χρόνια έλεγαν ένα «γεια». Τώρα ξαφνικά όλοι έχουν γίνει πιο κοινωνικοί. Ξαφνικά ανακαλύπτουν πως έχουν κρυφό ταλέντο στη μα...
Continue reading

Νικητές θα βγούμε, όχι νικημένοι!

Γράφει η Κοτλίτσα Βασιλική  Σκοτεινιάζουν και άλλο οι μέρες μας βλέπεις. Κρύβονται κάτω από τον ήλιο. Θλίβονται πίσω από κλειστά παράθυρα, ερειπωμένες γειτονιές και άδειες πλατείες που έσφυζαν από ζωή. Ερημώνουν ακόμα και οι λέξεις που βρίσκαμε απλόχερα να πο...
Continue reading

Το μόνο που μετάνιωσα, ήταν που άργησα να φύγω

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Η ιστορία μας έχει από καιρό τελειώσει και όσα ζήσαμε, βρήκαν τη θέση τους στο μυαλό μου. Κάθε κομμάτι μας, τακτοποιήθηκε στα κουτάκια της ψυχής μου και δεν έμεινε τίποτα απωθημένο, τίποτα μισό, τίποτα ανολοκλήρωτο. Τώρα πια, που ...
Continue reading

Πονάει γαμώτο το χώρια.

Γράφει η Γεώρα Και τελείωσε, όπως τελειώνει ταινία στον κινηματογράφο. Δεν έχεις τη δυνατότητα να πατήσεις το κουμπί και να πεις ας την δω άλλη μία φορά. Και αν ακόμα θελήσεις να την δεις θα πρέπει να περιμένεις μέχρι την επόμενη προβολή και αν έχεις πάει στη...
Continue reading

Οι άνθρωποι χρειάζονται αυτούς που τους αφήνουν να είναι ο εαυτός τους.

Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Στη ζωή κάθε άνθρωπος θέλει δίπλα του ανθρώπους να τον νοιάζονται. Θέλει ανθρώπους να τον στηρίζουν και να τον σέβονται. Υπάρχουν πολλές φορές που οι άνθρωποι μας απογοητεύουν χωρίς να το καταλαβαίνουν. Σαν φίλοι, είμαστε πάντα πρόθυμ...
Continue reading

Η αποτυχία μπορεί να γίνει το πιο πολύτιμο μάθημά σου!

Γράφει η Μαρία - Γεωργία Σαντορινιού Όταν έχεις μια αποτυχια να χαίρεσαι και να μην στεναχωριέσαι θα σου πω το λογο! Δουλεύεις μέρα-νύχτα και προσπαθείς για το καλύτερο αποτέλεσμα. Ξημερώνεσαι με ένα μισοφαγωμένο τοστ και ένα ποτήρι γάλα και δεν τα παρατάς μέ...
Continue reading
Load More

Editorial

Νικητές θα βγούμε, όχι νικημένοι!

Νικητές θα βγούμε, όχι νικημένοι!

Γράφει η Κοτλίτσα Βασιλική  Σκοτεινιάζουν και άλλο οι μέρες μας βλέπεις. Κρύβονται κάτω από τον ήλιο. Θλίβονται πίσω από κλειστά παράθυρα, ερειπωμένες γειτονιές και άδειες πλατείες που έσφυζαν από ζωή. Ερημώνουν ακόμα και οι λέξεις που βρίσκαμε απλόχερα να πο...
Δεν είναι ο γέρος κι η γριά!

Δεν είναι ο γέρος κι η γριά!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Δύσκολες οι μέρες που ζούμε. Παράξενες, που ζητάνε υπακοή, υπομονή, επιμονή.. Μας έχουν αγριέψει όλους. Έχει μπει αυτό το "ο θάνατός σου, η ζωή μου" στην εξίσωση και το μάτι γυαλίζει, η γλώσσα δεν βουτιέται στο μυαλό και οι επιθέσε...
Η αναγέννηση, έρχεται πάντα μέσα από τα δύσκολα!

Η αναγέννηση, έρχεται πάντα μέσα από τα δύσκολα!

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Οι περισσότεροι από εμάς μέχρι χτες είχαμε την κανονικότητά μας. Ξυπνούσαμε νευριασμένοι για τις κουραστικές Δευτέρες, πηγαίναμε στις δουλειές μας και γκρινιάζαμε για όλα όσα δεν προλαβαίνουμε να ολοκληρώσουμε, στεναχωριόμασταν π...
Έλα να φτιάξουμε μια καινούρια κανονικότητα..

Έλα να φτιάξουμε μια καινούρια κανονικότητα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Παράξενες μέρες, δύσκολες, κι αυτή η άνοιξη μοιάζει να μας έχει θυμώσει για τα καλά.  Μέσα στα μούτρα και την τσαντίλα, μας δοκιμάζει όλους. Λίγο παραπάνω, λίγο παρακάτω.  Μιλώ με τους ανθρώπους μου. Η καλημέρα, το "τι κάνεις", το "...
Έλα να μοιραστούμε το φόβο..

Έλα να μοιραστούμε το φόβο..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Δύσκολες μέρες. Παράξενες. Από την μια λέμε "όλοι μαζί" κι από την άλλη είμαστε έτοιμοι να κατασπαράξουμε ο ένας τον άλλο, πάνω από ένα πακέτο μακαρόνια.  Αν δεν συμφωνείς μαζί μου, είσαι εχθρός. Αν δεν ταυτίζεσαι μαζί μου, είσαι ε...
Load More

Featured

Εκείνη τη νύχτα, σε είχα χάσει..

Γράφει η Ελένη Σάββα Χθες φοβόμουν να σου μιλήσω. Κοίταζα τα μάτια σου βαθιά κι αναρωτιόμουν: Ήσουν η αλήθεια; Κι αν δεν ήσουν η αλήθεια τότε τί ήσουν; Ένα ψέμα που φοβόμουν να σπάσω; Κι αν ήσουν ψέμα, γιατί ήσουν τόσο όμορφο; Λέξη δεν μπορούσα να πω. Λες και...
Continue reading

Serendipity

Μ’ανοιχτό μυαλό και καθαρή καρδιά, αγαπάς τη διαφορετικότητα..

Γράφει η Φανή Τασιοπούλου Ει ψιτ! Θες να μιλήσουμε για διαφορετικότητα; Θα το αντέξεις, λες; Εσένα το δικό σου παιδί ξυπνάει με το ξυπνητήρι που του έχεις αγοράσει, σωστά; Την ίδια στιγμή, όμως, σε κάποια γωνιά του πλανήτη υπάρχει κι εκείνο που ξυπνάει με ...
Continue reading