Τολμάς να με ερωτευτείς;

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Τολμάς να ακολουθήσεις σε ένα ταγκό που δεν έχεις ξαναχορέψει; Ένα ταγκό που δεν έχεις ακούσει ποτέ πριν το ρυθμό. Ξέρεις τα βήματα αλλά δεν ξέρεις εμένα. Ξέρεις εμένα, αλλά δεν ξέρεις τη μελωδία. Τολμάς να μπεις σε ένα χ...
Continue reading

Από εσένα, θέλω μόνο να συνεχίσεις να με κρατάς..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Δεν θέλω κάτι περισσότερο παρά μόνο να με κρατάς. Θέλω να νιώθω τα μπράτσα σου χωσμένα στους ώμους μου, να ακούω την ανάσα σου και να χάνομαι στους χτύπους της καρδιάς σου. Άσε με εκεί ώσπου να κλείσω τα μάτια. Ώσπου να χωθώ βαθιά...
Continue reading

Ήρθες σαν όνειρο κι έφυγες σαν μνήμη, θυμάσαι;

Γράφει η Χριστίνα Αυγερινίδου Κανείς δεν ξέρει πόσο αγαπάμε, και λιγότερο από όλους, εμείς οι ίδιοι. Αν τώρα έπεφτε ένα αστέρι απ´ τον αλήτη ουρανό, τούτο μόνο θα ζήταγα, θα ήταν το φιλί σου, να μου φέρει πίσω. Όπως και να ναι ομως ζω για να γράφω και γρά...
Continue reading

Το μόνο λάθος μου, που σε αγάπησα τόσο..

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Μυαλό συντονισμένο στον ήχο του ραδιοφώνου. Νότες που ξεχύνονται και γεμίζουν τον άδειο μου κόσμο. Βγαίνουν με ορμή, παίρνουν φόρα, τρέχουν και συγκρούονται με δύναμη πάνω στους τοίχους. Δυναμώνω κι άλλο τη μουσική. Κι άλλο! Κι άλλο πιο...
Continue reading

Τώρα πια, φοβάμαι μόνο μήπως προδώσω, όχι μήπως προδωθώ.

Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Εγώ έμαθα να τρώω μόνη μου σε ενα τραπέζι στρωμένο με άδεια πιάτα. Να περιφέρομαι σαν φάντασμα σε ένα άδειο σπίτι και να σκοντάφτω πάνω στις αναμνήσεις μου. Να ντύνομαι το πρωί να φύγω και να με κουμπώνει η απόγνωση και η νοσταλγί...
Continue reading

Θα σ’αγαπάω για τα καλά σου, θα σε λατρεύω για τα λάθη σου..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Σ’ αγαπώ σημαίνει να τον αγαπάς για τα όλα του. Σημαίνει σ’ αγαπώ για τα πάντα σου. Τι σημασία έχει αν είναι λάθος ή σωστά. Φυσικά και θέλω να σε πλακώσω όταν κάνεις τα λαθάκια σου αλλά από την άλλη έχεις αυτή την υπέροχη κα...
Continue reading

Σε αγαπάω τόσο, που αντέχω όσα δεν βλέπω..

Γράφει η Cookie Dough Φθινοπωριαζει! Είναι το δεύτερο φθινόπωρο μας κι είναι τόσο διαφορετικό από το προηγούμενο. Κοιταζόμαστε σιωπηλοί. Χαμογελάμε. Γυρίζουμε το βλέμμα, ο καθένας χαμένος στις σκέψεις του. Πού είσαι; Πού πήγα; Πού βρισκόμαστε; Στο είπα...
Continue reading

Mόνο όταν μπορώ να σ’αγαπάω χωρίς όρια είμαι καλά. 

Γράφει ο Γιώργος Ζώσης Λες, πως είμαι ονειροπόλος. Βγαλμένος από μια άλλη εποχή. Αγαπάω τα όνειρά μου και τα χρειάζομαι για να είμαι καλά ακόμα και μαζί σου και να μπορώ να χτίζω δρόμους ευτυχίας κι ατελείωτου έρωτα. Εκεί που ο χρόνος δεν υπάρχει και κάθε...
Continue reading

Το χαρακτήρα σου τον χτίζεις στα δύσκολα και τον δοκιμάζεις στις μάχες..

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Με την πάροδο του χρόνου και την εμπειρία που αποκτάς με τα λάθη και τα σωστά σου, μαθαίνεις να διακρίνεις χαρακτήρες. Κάθε ένας και κάθε μια από μας κουβαλάει τις μνήμες του, τα θέλω του και τα πρέπει του. Σε κάθε βήμα μας σ...
Continue reading

Την κατάθλιψη, την νικάς κοιτώντας την στα μάτια..

Γράφει ο Nick Murdoch Κάθεται απέναντι σου, σε κοιτάει εδώ και ώρα. Κοιτάς μονάχα έξω χωρίς να του δίνεις σημασία. Τι κοιτάς, σε ρωτάει και χαμογελάει σαρκαστικά. Δεν έχει τίποτα για σένα έξω, εδώ είναι η ζωή σου, ψάχνεις μια στάλα φωτός μα εδώ δεν υπάρχε...
Continue reading

Απ’ όλα, πιο πολύ με πόνεσε το χαμόγελό σου..

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Το κουδούνι χτυπά και συ πετάγεσαι από την αναπαφτική σου πολυθρόνα, ποιος στα κομμάτια σκέφτεσαι και τα βήματά σου σε παρασύρουν στην πόρτα. Την ανοίγεις και ο κολλητός σου στέκεται στο κατώφλι της. «Ρε την παλεύεις, έχεις ...
Continue reading

Τα θαύματα λέγονται έρωτας και τα ζεις με πάθος και πόθο!

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ποια; Τα θαύματα; Με δυο γίνονται! Τα θαύματα γίνονται με δυο, που γίνεται ένα. Τα θαύματα αρχίζουνε με μια αγκαλιά. Με "αχ", που σέρνονται στο τέλος τους. Με γρατζουνιές στην πλάτη. Με σημάδια στα σώματα. Με μουσκεμέν...
Continue reading
Load More

Editorial

Να μου το προσέχεις και να το αγαπάς, δάσκαλε.

Να μου το προσέχεις και να το αγαπάς, δάσκαλε.

Αγαπημένη δασκάλα ή δάσκαλε, σήμερα, θα χτυπήσει το πρώτο κουδούνι της χρονιάς κι εγώ θα σου αφήσω εκεί δυο κομμάτια από την ψυχή μου. Τα δυο μικράκια μου.. και δεν μου είναι καθόλου εύκολο να ξέρεις. Ξέρεις, θέλω από καιρό να σου πω ευχαριστώ αλλά δεν πρ...
Στους ανθρώπους, θα βρίσκω πάντα το καλό. Έτσι, επειδή θέλω.

Στους ανθρώπους, θα βρίσκω πάντα το καλό. Έτσι, επειδή θέλω.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου ​ "Να προσεχεις" "Να μην εμπιστεύεσαι" "Να κρατάς στεγανά" "Να είσαι καχυποπτη" "Μα δεν έμαθες πια;" Ουφ! Ναι μωρε, εντάξει! Έμαθα χρόνια τώρα. Μην κοιτάς που σε αφήνω να παίζεις στην αυλή μου. Έμαθα κι από σκατοψυχιές, έμα...
Την μαγκιά όταν την έχεις, δεν την πουλάς. Ξεμπερδέψου λίγο..

Την μαγκιά όταν την έχεις, δεν την πουλάς. Ξεμπερδέψου λίγο..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μάθαμε όλοι, να μιλάμε για μια μαγκιά. Μαγκιά είναι το ένα, μαγκιά είναι το άλλο, μαγκιά είναι το παράλλο. Ορισμοί και έννοιες κατά το δοκούν. Μαγκιά είναι να μένεις, μαγκιά είναι να φεύγεις, μαγκιά είναι να χορεύεις mambo κάνο...
Δημιουργική Γραφή & Προσωπική Έκφραση : Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα.

Δημιουργική Γραφή & Προσωπική Έκφραση : Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα.

Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής και Προσωπικής Έκφρασης Πώς γίνεται η σκέψη συναίσθημα; Πώς γίνεται το συναίσθημα λέξεις; Πώς οι λέξεις παίρνουν μορφή κειμένου;  Ένα βιωματικό εργαστήρι, συγκροτημένο από μια μικρή ομάδα ανθρώπων, που μέσα σε ένα πλαίσιο ...
Δεν είναι φιλανθρωπία, είναι αλληλεγγύη!

Δεν είναι φιλανθρωπία, είναι αλληλεγγύη!

Κάποτε γνώρισα μια υπέροχη γυναίκα, από εκείνες που θα έπρεπε στα λεξικά δίπλα από την λέξη Άνθρωπος να έχουν τη φωτογραφια τους και μου έμαθε πόσο σημαντικότερη είναι η αλληλεγγύη από την φιλανθρωπία. Αλληλεγγύη, είναι να απλώσουμε όλοι τα χέρια μας και να...
Load More

Featured

Θάλασσα, μάνα.. αλμύρα μου εσύ!

Γράφει η Ανθή Γεώργα Κανένα στοιχείο της φύσης δεν αγάπησα πιο πολύ απ’ τη θάλασσα. Όλη η ζωή μου, όλα τα μέρη που αγάπησα, όλες οι όμορφες θύμησες κοντά στη θάλασσα. Τα καλοκαίρια στο νησί, κι η μισή ζωή των προγόνων μου μέσα στη θάλασσα, άλλοτε να παλεύ...
Continue reading

Serendipity

Η Λήμνος με τα μάτια μου..

Γράφει η Ανθή Γεώργα Κοιτάζοντας το χάρτη, εκεί κάπου στο βόρειο και ανατολικό Αιγαίο, δεσπόζει ένα νησί. Ένα νησί μ’ ένα σχήμα περίεργο, που μοιάζει να χωρίζεται στα δύο, ίσως και στα τέσσερα. Πολλοί δεν ξέρουν καν πού βρίσκεται, άλλοι πάλι στο άκουσμα τ...
Continue reading