Δίκοπο μαχαίρι το κενό που έχεις αφήσει..

Γράφει η Γεώρα Υπάρχουν κάτι βράδια, μωρό μου, που η επιστροφή σου σε μένα είναι αναγκαία. Υπάρχουν κάποια βράδια, που δεν παλεύονται, γιατί είμαστε χώρια. Και αυτό το χώρια δε μας πάει. Δε μας κάθεται καλά. Είναι εκείνα τα βράδια που η μοναξιά γίνεται απει...
Continue reading

Μην σταματάς να παλεύεις για ό,τι αγαπάς!

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Να ονειρεύεσαι και να ελπίζεις. Να αγαπάς και να προσεύχεσαι. Τα όνειρα δίνουν φτερά για να πετάξεις. Η ελπίδα ζωή για να συνεχίσεις παρακάτω. Η αγάπη οξυγόνο για να ζεις και η προσευχή μια θέση στο παράδεισο. Να φωνάζεις για α...
Continue reading

Τουλάχιστον τώρα ξέρεις πώς είναι να σε αγαπούν απόλυτα και ολοκληρωτικά!

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Αλλιώς το περίμενα. Ήλπιζα πως η μαγεία της αγάπης μου θα κατάφερνε να σε τυλίξει, να σε αποπλανήσει, να σε κάνει δικό της. Ήλπιζα πως ίσως είχα την τύχη να γίνω για σένα, ότι ήσουν εσύ για μένα. Πολύ πριν σ' αγγίξω. Πολύ πριν σε...
Continue reading

Από αυτό το «μαζί», δεν θα θελήσεις ποτέ να φύγεις..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υπάρχει ένα «μαζί» που δεν συγκρίνεται με τίποτε άλλο. Δεν συγκρίνεται με στιγμές, με λέξεις, πράξεις, υποσχέσεις. Δεν μετριέται με το χρόνο, δεν υπολογίζεται σε μέρες και μήνες ή χρόνια. Είναι ένα «μαζί» άχρονο και καθηλωτικό....
Continue reading

Μετά το ξενέρωμα, όλα είναι αδιάφορα..

Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου Ξενέρωμα: όταν όλα είναι συμπαθητικά αδιάφορα. Δεν βλέπεις, δεν ακούς, δεν ψάχνεις. Εγκαταλείπεις ο,τι εμπεριέχει η λέξη συντροφιά. Δεν ανταποκρίνεσαι ενεργά πλέον σε κανένα κάλεσμα. Σου αρκεί ο εαυτός σου και ένας ουρανός, χωρίς...
Continue reading

Η αγάπη φαίνεται στα σκοτάδια της και όχι μόνο στον μπλε ουρανό της.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Η αγάπη δεν είναι μόνο λευκά, καθαρά πουπουλένια όνειρα σε ένα όμορφα στρωμένο κρεβάτι. Η αγάπη είναι και γκρι, μαύρη, βρώμικη και με αγκάθια που ακουμπούν στο σώμα σου και σε ματώνουν. Η αγάπη φαίνεται στα σκοτάδια της και όχι...
Continue reading

Μην στριμώχνεσαι για να χωρέσεις σε σχέσεις, στιγμές και μνήμες..

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Να μένεις όπου χώρας και να φεύγεις όπου στριμώχνεσαι. Το μόνο που σου έμεινε είναι η αξιοπρέπεια σου! Είσαι έξυπνος άνθρωπος, έχεις λογική και έχεις και καρδιά. Ζύγισε τα λίγο και θα είσαι ευτυχισμένος. Έχεις ένστικτο και μπορείς ...
Continue reading

Έλα να ξανασυστηθούμε, χωρίς μάσκες και ψέματα αυτή τη φορά.

Γράφει η Στέλλα Σαλέπη Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος. Ένας χρόνος γνωριμίας δυο ανθρώπων. Ο ένας φάνηκε από την αρχή ειλικρινής. Ντόμπρος, με σταράτα λόγια. Μετρημένα. Αυτός που δεν φοβήθηκε από την αρχή να σου δείξει τι είναι. Τι ζητάει από εσένα. Αυτός ...
Continue reading

Η μεγαλύτερη ήττα είναι να γυρνάνε όταν δεν κατάφεραν να σε αντικαταστήσουν.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Μην παραμυθιάζεσαι ρε κορόιδο. Μην παραμυθιάζεσαι όποιου φύλου κορόιδο κι αν είσαι. Δεν έχει σημασία αν είσαι γυναίκα ή άντρας, ο κανόνας της "επιστροφής - καταστροφής" είναι ίδιος και δεδομένος. Δεν γύρισε γιατί έλειψες. Δεν...
Continue reading

Το τελευταίο φιλί, θα στο χρωστάω!

Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Αν ήξερα τότε αυτά που ξέρω σήμερα για σένα, αν ήξερα πως κάθε φορά που κλείνεσαι δεν είναι εγωισμός αλλά μνήμες.. Αν ήξερα πως κάθε αντίδραση, κάθε στιγμή που δεν έβγαζε λογική δεν ήταν η αντίδραση μιας κακομαθημένης αλλά η προσ...
Continue reading

Στα κρυφά και στα μουλωχτά δεν μου κάνει ο έρωτας, κατάλαβες;

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Είμαι από εκείνους που για ένα σου χαμόγελο μπορώ να κάνω τα πιο ακραία πράγματα. Από εκείνους που πιστεύω πως είναι δική μου δουλειά το πρόσωπό σου να χαμογελά. Είμαι από εκείνους που δεν γουστάρουν καθόλου το "να προσέχεις...
Continue reading

Μέτρα τις πράξεις, όχι τα λόγια πριν εμπιστευτείς..

Γράφει ο Κώστας Ανδρεόπουλος Και να που πάλι πίστεψες, αφέθηκες ξανά στα λόγια τα μεγάλα και απογοητεύτηκες. Και να που πάλι πάλεψες δαίμονες, καημούς και την εμπιστοσύνη σου παρέδωσες και στη κουρέλιασαν ξανά. Και να που πάλι ένιωσες, πολύ και δυνατά και τ...
Continue reading
Load More

Editorial

Μην προσπαθείς να τις εξημερώσεις, δεν μπορείς. 

Μην προσπαθείς να τις εξημερώσεις, δεν μπορείς. 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μην προσπαθείς να τις εξημερώσεις, δεν μπορείς. Ούτε και να τις καταλάβεις μην προσπαθείς, μάταιος ο κόπος σου. Είστε δυο κόσμοι διαφορετικοί, που δεν συναντιούνται πουθενά. Εσύ αγαπάς το γκρι, το μπεζ, την ζεστασιά της βολής σ...
Σκέψου κάποια στιγμή, να μείνεις στην ζωή κάποιου που θα το αξίζει!

Σκέψου κάποια στιγμή, να μείνεις στην ζωή κάποιου που θα το αξίζει!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να επιμένεις για τους ανθρώπους, να επιμένεις και να μένεις. Μην φεύγεις αμέσως. Μην απογοητεύεσαι με το παραμικρό. Δεν είμαστε κουτάκια να χωράμε ο ένας στου άλλου, ούτε μενού a la carte να ξέρεις εξ' αρχής αν η σαλάτα θα έχει ...
Χρωστάς μια συναυλία ακόμα ρε Λαυρέντη

Χρωστάς μια συναυλία ακόμα ρε Λαυρέντη

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κακόγουστο αστείο η φυγή σου ρε Λαυρέντη! Χρωστάς μια συναυλία για να κλείσει το καλοκαίρι.. χρωστάς μελωδίες που ακόμα δεν γράφτηκαν, για έρωτες στο Παρίσι και ταξίδια μακρινά, εκεί στο Νότο. Για εμάς που τα καλοκαίρια μας τα μ...
Μεγαλώνουμε και οι απομιμήσεις συναισθημάτων, δεν μας πάνε καθόλου!

Μεγαλώνουμε και οι απομιμήσεις συναισθημάτων, δεν μας πάνε καθόλου!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μεγαλώνουμε και εποχές γίνονται οι άνθρωποί μας. Γίνονται τα καλοκαίρια μας κι η ξεγνοιασιά μας. Γίνονται το φθινόπωρο και το κούρνιασμά μας. Γίνονται ο χειμώνας μας για να ξαποστάσει η ψυχή μας και η άνοιξη όταν ξαναγεννιόμαστ...
Κοιμήσου ήσυχα, όλα καταστρέφονται ακριβώς όπως τα επέλεξες..

Κοιμήσου ήσυχα, όλα καταστρέφονται ακριβώς όπως τα επέλεξες..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Ας κοιμηθούμε λίγο ακόμα ήρεμοι πως όλα είναι καλά. Η γη γυρίζει και πετάει σπίθες από τη μια άκρη της στην άλλη. Σπίθες που δημιουργήσαμε εμείς. Ο κόσμος ματώνει, χάνεται, εξατμίζεται και εμείς είμαστε απλοί παρατηρητές του....
Load More

Featured

Από αυτό το «μαζί», δεν θα θελήσεις ποτέ να φύγεις..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υπάρχει ένα «μαζί» που δεν συγκρίνεται με τίποτε άλλο. Δεν συγκρίνεται με στιγμές, με λέξεις, πράξεις, υποσχέσεις. Δεν μετριέται με το χρόνο, δεν υπολογίζεται σε μέρες και μήνες ή χρόνια. Είναι ένα «μαζί» άχρονο και καθηλωτικό....
Continue reading

Serendipity

Χρωστάς μια συναυλία ακόμα ρε Λαυρέντη

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κακόγουστο αστείο η φυγή σου ρε Λαυρέντη! Χρωστάς μια συναυλία για να κλείσει το καλοκαίρι.. χρωστάς μελωδίες που ακόμα δεν γράφτηκαν, για έρωτες στο Παρίσι και ταξίδια μακρινά, εκεί στο Νότο. Για εμάς που τα καλοκαίρια μας τα μ...
Continue reading