Μην αναλώνεσαι σε “παιδικούς θυμούς”, κράτα αυτό που έχει αξία!

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού Παρατηρώντας τους ανθρώπους γύρω μας, ίσως πολλές φορές να διαπιστώσουμε πως το πρόσωπο ενός ενήλικα όταν θυμώνει, "μεταμορφώνεται" στην ίδια παιδική φατσούλα, όπου σε νηπιακή ηλικία μούτρωνε, κατσούφιαζε και έκανε πείσματα μέχρι να...
Continue reading

Κι ό,τι έμεινε από εμάς, είναι μονάχα μια φωτογραφία

Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Ήρθε η ώρα. Έφτασε η στιγμή. Στο επόμενο λεπτό όλα όσα ζήσαμε θα γίνουν ένα με τον άνεμο και θα σκορπίσουν στον ορίζοντα. Στιγμές χαρούμενες και λυπηρές θα γίνουν στάχτη, μακρινό παρελθόν και ανάμνηση. Το ‘’μαζί’’ και το ‘’εμείς’’,...
Continue reading

Σου χάρισα έναν παράδεισο, μα εσύ προτίμησες την κόλαση που ζούσες…

Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Είχα πιστέψει πως τελείωσα οριστικά μαζί σου. Ήμουν σχεδόν σίγουρη πως δεν θα ξαναέγραφα ποτέ για σένα. Νόμιζα πως είχα κλείσει για τα καλά την πόρτα στο παρελθόν, αφήνοντάς σε έξω απ' τη ζωή μου. Κατάφερα και να σε συγχωρήσω για ό...
Continue reading

Η ζωή σε ταρακουνάει, με έναν έρωτα ή με ένα θάνατο.

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Και ξαφνικά κρύο. Πολύ. Μέσα στον Ιούλη. Κάπως έτσι πρέπει να είναι, όταν καλείσαι να συνειδητοποιήσεις πως είσαι πραγματικά. Μόνη πραγματικά. Εσύ κι η φωνή μέσα σου. Με την τελεία που άγαρμπα έβαλες λίγο πριν. Γέμισε τελείες...
Continue reading

Της αρκεί η αλήθεια της, γι’αυτό δεν συμβιβάστηκε ποτέ..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Γεννήθηκε σε λάθος εποχή. Γεννήθηκε στην εποχή της επιφάνειας και του "φαίνεσθαι" και εκείνη είναι για το βάθος και το "είναι". Γεννήθηκε στην εποχή της ξεπέτας και του εύκολου, ενώ εκείνη είναι για τα μόνιμα και τα δύσκολα. Έχει ...
Continue reading

Αν ήμουν ξανά 18..Θα ήξερα πως η ζωή είναι ωραία, αλλά μικρή για να τη ζεις με όρους και ρήτρες.

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Κοιτάζω τους νέους γύρω μου. Τους σημερινούς έφηβους, εκεί γύρω στα 18, που μέσα τους βράζει το καζάνι της ζωής. Καθημερινά συναναστρέφομαι μαζί τους, τους συναντώ στη δουλειά μου και, πολλοί από αυτούς, αποτελούν σημαντικό κομ...
Continue reading

Εκείνα τα σπάνια αρσενικά, που δεν σου λένε “να προσέχεις”, γιατί το κάνουν εκείνοι για σένα.

Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου Άντρες σκληροί και αισθηματίες. Εκείνοι που υπάρχουν μόνο στις ασπρόμαυρες ταινίες. Αρσενικό. Αυθεντικό αρσενικό. Άντρας ντόπρος, σκληρός, σοβαρός, σταθερός. Έτσι μου τα μαθαν εμένα. Εμένα μου είπαν ότι άλλο είναι το ταττού και ...
Continue reading

Στον μόνο που χρωστάς την πιο ειλικρινή συγγνώμη σου, είναι ο εαυτός σου..

Έλεγα πάντα ότι όλα είναι επιλογές μας. Ότι έζησα το επέλεξα. Ότι μου έκαναν το επέλεξα. Γιατί εγώ ήμουν αυτή που επέλεξα αυτούς τους ανθρώπους δίπλα μου. Εγώ ήμουν αυτή που τους άφησα να μ' αγαπήσουν, που τους άφησα να με πληγώσουν. Εγώ ήμουν αυτή που έδωσ...
Continue reading

Όταν σε κάνει να κλαις πιο δυνατά από όταν γελάς, φύγε! 

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Όταν σε κάνει να κλαις πιο δυνατά από όταν γελάς, φύγε! Όταν τα δάκρυα πονάνε μέχρι την καρδιά ενώ τα χαμόγελα δεν φαίνονται στα μάτια, φύγε! Όταν οι λέξεις του σε αγγίζουν πιο δυνατά από τα χέρια του , εξαφανίσου! Κλείσε πόρτες ...
Continue reading

Από τη φιλία στον έρωτα, μια ανάσα που δεν ξέρεις αν πρέπει να πάρεις..

Γράφει η Π.Χ Υπάρχει πραγματική φιλία ανάμεσα σε μια γυναίκα κι έναν άντρα; Γνωστό το θέμα στις συζητήσεις, πολυάριθμες οι αναλύσεις, τόνοι μελάνης σκόρπιοι από τους αρθρογράφους και το ερώτημα πλανάται μετέωρο ακόμη. Κάναμε την ερώτηση άθελά μας ρητορική. ...
Continue reading

Εκείνοι οι άντρες με τα πολλά λόγια, που δεν σε κοιτάνε ποτέ στα μάτια..

Γράφει η Ιωάννα Παπαδοπούλου Είναι και κείνοι οι "τσάμπα μάγκες", οι δήθεν άντρες που βροντοφωνάζουν στις παρέες τους ότι θέλουν μια δυναμική γυναίκα. Την ονειρεύονται κιόλας. Και όταν την γνωρίσουν την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Ανέκαθεν το ιδανικό π...
Continue reading

Ο χρόνος πάγωσε στην άσφαλτο..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Μια σκήνη που δε παίχτηκε ποτέ, δυο πρωταγωνιστές μακριά ο ένας από τον άλλο , και ένα θέατρο γεμάτο θεατές.. Δεν έχω πολλά να σου πω, για αυτή την ιστορία, μόνο ένα αχ, και ένα γιατί που σε αυτό ακόμα προσπαθώ να απαντήσω. Δυο ...
Continue reading
Load More

Editorial

Μετά την “στιγμή” σου, ξέρεις τι κρατάς και πού ανήκεις..

Μετά την “στιγμή” σου, ξέρεις τι κρατάς και πού ανήκεις..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Παράξενο πράγμα η "στιγμή". Έρχεται εκεί που δεν το περιμένεις. Είναι η μετωπική σου που δεν μπορείς να αποφύγεις. Δεν είναι η αλήθεια σου, είναι η αντοχή σου. Δεν είναι η επιθυμία σου, είναι η ανοχή σου. Δεν είναι η απόφασή σου, ...
Θάλασσά μου, λύτρωσή μου.

Θάλασσά μου, λύτρωσή μου.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Και να που βρέθηκα ξανά εδώ. Να σε αγγίζω σιγά σιγά σαν να φοβάμαι μην σε πληγώσω. Σαν να ξέρω κάθε σημάδι σου, κάθε ρωγμή σου και να φοβάμαι πού θα σε αγγίξω. Στέκομαι μπροστά σου. Παίρνω την πιο βαθιά ανάσα μου και κλείνω μέσα μ...
«Τι ανάγκη έχεις εσύ..» σου είπαν μια μέρα..

«Τι ανάγκη έχεις εσύ..» σου είπαν μια μέρα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου «Τι ανάγκη έχεις εσύ..» Μαγική φράση. Υπέροχη. Μέσα σε τέσσερις λέξεις, η απαξίωση μιας ολόκληρης ζωής. Γιατί αν τα βιώματά σου δεν τα έκανες παντιέρα για να σε λυπηθούν, αν δεν άφησες την κλειδαρότρυπα ανοιχτή να μπορεί να κο...
Σημαδεμένες ψυχές, όμορφες ψυχές..

Σημαδεμένες ψυχές, όμορφες ψυχές..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κυκλοφορούν ανάμεσά μας, κάποιοι άνθρωποι που η ζωή τους σημάδεψε νωρίς. Δεν τους έκανε άφθαρτους, δεν τους έκανε άτρωτους. Τους έκανε όμως δυνατούς. Τόσο δυνατούς που να αντέχουν τα χτυπήματα και να λένε, "ρίξε λίγο ακόμα". Τ...
Μη φοβηθείς να αγαπήσεις το λάθος άνθρωπο..

Μη φοβηθείς να αγαπήσεις το λάθος άνθρωπο..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μη φοβηθείς την αγάπη! Ούτε και τη μοναξιά μη φοβηθείς! Μη φοβηθείς να αγαπήσεις ακόμα και το λάθος άνθρωπο. Δεν πειράζει! Οι πιο μεγάλες αγάπες ήταν οι "αταίριαστες", οι "δύσκολες", εκεί που δεν είχε κανείς από τους δυο λόγο ν...
Load More

Featured

Της αρκεί η αλήθεια της, γι’αυτό δεν συμβιβάστηκε ποτέ..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Γεννήθηκε σε λάθος εποχή. Γεννήθηκε στην εποχή της επιφάνειας και του "φαίνεσθαι" και εκείνη είναι για το βάθος και το "είναι". Γεννήθηκε στην εποχή της ξεπέτας και του εύκολου, ενώ εκείνη είναι για τα μόνιμα και τα δύσκολα. Έχει ...
Continue reading

Serendipity

Αλίκη Βουγιουκλάκη : Ο μύθος που δεν ξεπεράστηκε..

Η ζωή για το αστέρι του Ελληνικού κινηματογράφου, δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα εξαρχής. Μένοντας ορφανή από πατέρα, από πολύ μικρή ηλικία, τη φροντίδα της οικογένειας ανέλαβε εξ ολοκλήρου η μητέρα της. Το πάθος της για την τέχνη της Υποκριτικής και το έμφυτ...
Continue reading