Μην χρησιμοποιείς τους ανθρώπους για να ξεπεράσεις έναν χωρισμό..

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ρε άνθρωπε όταν χωρίζεις γιατί θέλεις ακόμα δε πρόλαβε να φύγει η μια να βάλεις άλλες στη ζωή σου; Τι σου φταίει. Τι ψάχνεις πια; Από ποιόν θέλεις να ξεφύγεις; Από τον πόνο, τη μοναξιά; Από τι;Από όλους κι από όλα μπορείς να τη γλιτώσεις ...
Continue reading

Ποτέ δεν έμαθες, ποτέ δεν ένιωσες, ποτέ δεν σ’ άφησα να καταλάβεις..

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Ποτέ δεν έμαθες, ποτέ δεν ένιωσες, ποτέ δεν σ' άφησα να καταλάβεις όσα αισθάνθηκα. Έμεινα να λιγοψυχώ στ' ανείπωτα γιατί δεν βρήκα ποτέ το θάρρος να τα ξεστομίσω. Αυτά τα "πρέπει" και τα "μη" έστεκαν εκεί πάντα ανάμεσά μας. Προσπά...
Continue reading

Εσύ δεν εμφανίστηκες, κι εγώ βρήκα το δρόμο μόνη μου..

Γράφει η Ελένη Σάββα Χθες βράδυ σε έψαξα πάλι. Μη ρωτήσεις γιατί, απλώς σε έψαχνα. Σε έψαχνα σε κάτι στενά σοκάκια. Στενά σοκάκια του μυαλού μου. Ολοσκότεινα. Το μόνο φως που έψαχνα, ήταν εκείνο των ματιών σου. Δεν το έβρισκα και παραπατούσα. Παραπατούσα σε ό...
Continue reading

Το μόνο σωστό timing, είναι το αμοιβαίο “μαζί”

Γράφει η Πράξια Αρέστη Τίποτα σ' αυτή τη ζωή δε μας χαρίζεται. Όλα κερδίζονται. Για όλα πρέπει να κοπιάσουμε λίγο ή πολύ. Να κλάψουμε, να πέσουμε, να πονέσουμε, να παραιτηθούμε, να ξανά ξεκινήσουμε. Η ζωή είναι περισσότερο θέμα πιθανοτήτων και τύχης, όμως η τ...
Continue reading

Τίποτα δεν χαρίζεται στον έρωτα, μόνο κερδίζεται!

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Δε θέλει πολλά ο έρωτας για να ζήσει. Δε θέλει πιότερα από αυτά που μπορεί να αντέξει. Δε θέλει φαμφάρες, πυροτεχνήματα και λόγια υπέρογκα στο άκουσμά τους που αν δώσεις λίγη προσοχή θα σου μοιάζουν ψεύτικα. Δε θέλει φωνές και πανηγ...
Continue reading

Για όσα έκανες, για όσα μου έδωσες, ένα ευχαριστώ χρωστάω!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου  Της έλεγαν όλοι να ξεχάσει, να πάει παρακάτω, να μην πονάει άλλο. Της έλεγαν όλοι πως δεν αξίζει, πως κάποιοι άνθρωποι είναι απλά μία σελίδα στο βιβλίο της ζωής. Και εκείνη τους κοιτούσε, με απάθεια στο βλέμμα, με το μυαλό της να τρ...
Continue reading

Δεν ζητιανεύονται οι παρουσίες μάτια μου..

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Ξέρω, είναι κάτι αισθήματα που δυσκολεύεσαι να κρύψεις. Είναι τόσο δυνατά που κάνουν το παν να βγουν στην επιφάνεια. Είναι τόσο έντονα, που νιώθεις την ανάγκη να τα βγάλεις από μέσα σου να μην εκραγείς. Ξέρω, είναι και κάποιοι άνθ...
Continue reading

“Όλα ή τίποτα”! Αυτό είμαι κι αυτό θέλω..

Γράφει η Οδύσσεια Ποτέ δεν μου άρεσε το λίγο. Πάντα τα ήθελα όλα ή τίποτα. Το σχεδόν δεν υπάρχει στη ζωή μου. Δεν υπήρξε ποτέ.Μόνο στα άκρα κινήθηκα. Άσπρο ή μαύρο. Οι γκρίζες ζώνες δεν είναι για μένα. Σ'αγαπώ ή σε μισώ. Μέση λύση δεν έχει. Σε θέλω πολύ ή καθ...
Continue reading

Με άγνοια κινδύνου και σπασμένα φρένα..

Γράφει η Αθηνά Απότση Όλη μου τη ζωή ελπίζω, και ανυπομονώ. Όλη μου την ζωή ενθουσιάζομαι, παθιάζομαι, βάζω υπερβολή και μεράκι. Υπερβάλλω στο κάθε τι που καταπιάνομαι. Πόση υπερβολή Θεέ μου. Πόσο αυτομαστίγωμα. Για το κάθε τι μεγάλο ή μικρό, σπουδαίο και μη....
Continue reading

Εγώ και η υπερβολή μου, θα συνεχίσουμε ν’αγαπάμε!

Γράφει η Χρυστάλλα Σωτηρίου  Ανέκαθεν είχα μια δυσκολία στο να διαχειριστώ τα συναισθήματά μου. Ή τουλάχιστον αυτό καταλάβαιναν οι γύρω μου.Για να πω την αλήθεια για μένα δεν ήταν δυσκολία. Ήμουν απλά εγώ... Χείμαρρος, λέει, συναισθημάτων! Όλα στο πολύ!Πολύς ...
Continue reading

Η θάλασσα, δεν έχει τέλος και αρχή.. ούτε κι εσύ!

Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέσαι ποιος είσαι.  Αναπολείς εποχές ξεγνοιασιάς και ελευθερίας. Άλλαξες. Ο χρόνος σε άλλαξε. Οι συνθήκες σε έπλασαν στο σχήμα τους.  Το παράθυρο στο εξοχικό σου θυμίζει το παρελθόν.  Έχει θέα την θάλασσα. Τ...
Continue reading

Κι αν δεν μπορώ το απόλυτό σου, θα κρατήσω το λίγο..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Έστω για λίγο.Έστω για κάποιες στιγμές. Για εκείνες τις στιγμές που είναι μόνο για εμάς, μόνο δικές μας. Έστω για λίγο. Για λίγο να με αγαπάς, για λίγο να με ακουμπάς και το κορμί μου να γεμίζει με πόθο. Για εκείνες τις στιγμές ...
Continue reading
Load More

Editorial

Οι άνθρωποι της ζωής σου, δεν θα χρειαστεί να κάνουν θόρυβο για να τους καταλάβεις..

Οι άνθρωποι της ζωής σου, δεν θα χρειαστεί να κάνουν θόρυβο για να τους καταλάβεις..

Της Σοφίας Παπαηλιάδου Οι δικοί μου οι άνθρωποι, δεν φορέσανε ταμπέλες. Δεν είναι "φίλοι", "έρωτες", "σχέσεις", "συνεργάτες", "μόνιμοι" ή "περαστικοί". Δεν χρειάζονται ταμπέλα για να προσδιοριστούν. Τους αρκεί που είναι οι δικοί μου οι άνθρωποι και είμαι κι ε...
Για να μην ζήσουμε την επόμενη “Ελένη”..

Για να μην ζήσουμε την επόμενη “Ελένη”..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Και τώρα που πέρασαν οι πρώτες μέρες, τώρα που το σύνθημα «Καμία Ελένη δολοφονημένη» σιγεί σιγά σιγά, τα πανό από το εφετείο ξεκρεμάστηκαν, οι διαμάχες για το κατά πόσο ήταν θεατράλε ή όχι ο λόγος της εισαγγελέως αντικαταστάθηκαν μ...
Ένας έρωτας, γεμάτος Loveletters!

Ένας έρωτας, γεμάτος Loveletters!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Πέρασαν τέσσερα χρόνια.. κι ο έρωτας και το μεράκι που έχτισε αυτό το site, έχει ρίζες δυνατές!Τώρα είναι ένας έρωτας δυνατός, σταθερός, παθιασμένος, έντονος.Τώρα ξέρει πως ό,τι αξίζει θα μείνει.Όποιος αξίζει, θα τον ζήσει στο πετσ...
Αγαπώ τους αισιόδοξους ανθρώπους!

Αγαπώ τους αισιόδοξους ανθρώπους!

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Αγαπώ τους αισιόδοξους ανθρώπους! Αγαπώ τους ανθρώπους που κάθε πρωί κλείνουν το μάτι στη ζωή και της χαμογελούν. Ξέρουν πως μόνο έτσι θα τους χαμογελάσει κι αυτή! Αγαπώ τους ανθρώπους που δεν επιτρέπουν στη μιζέρια να ελέγχει την κα...
Δεν ζήσαμε όλοι, την ίδια καραντίνα..

Δεν ζήσαμε όλοι, την ίδια καραντίνα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μετράμε μέρες για την "απελευθέρωση", μιας καραντίνας που μας βρήκε απροετοίμαστούς και ανύποπτους, μας έκλεισε στα σπίτια μας και μας έφερε απέναντι από τους εαυτούς μας και την καθημερινότητά μας.  Μετράμε μέρες, για την επιστροφ...
Load More

Featured

Οι άνθρωποι της ζωής σου, δεν θα χρειαστεί να κάνουν θόρυβο για να τους καταλάβεις..

Της Σοφίας Παπαηλιάδου Οι δικοί μου οι άνθρωποι, δεν φορέσανε ταμπέλες. Δεν είναι "φίλοι", "έρωτες", "σχέσεις", "συνεργάτες", "μόνιμοι" ή "περαστικοί". Δεν χρειάζονται ταμπέλα για να προσδιοριστούν. Τους αρκεί που είναι οι δικοί μου οι άνθρωποι και είμαι κι ε...
Continue reading

Serendipity

Μ’ανοιχτό μυαλό και καθαρή καρδιά, αγαπάς τη διαφορετικότητα..

Γράφει η Φανή Τασιοπούλου Ει ψιτ! Θες να μιλήσουμε για διαφορετικότητα; Θα το αντέξεις, λες; Εσένα το δικό σου παιδί ξυπνάει με το ξυπνητήρι που του έχεις αγοράσει, σωστά; Την ίδια στιγμή, όμως, σε κάποια γωνιά του πλανήτη υπάρχει κι εκείνο που ξυπνάει με ...
Continue reading