Μια αλήθεια μόνο σου ζητάω, “με αγάπησες ποτέ;”

Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Μια ερώτηση μόνο θέλω να σου κάνω. Ήταν τίποτα αλήθεια; Μ' αγάπησες ποτέ; Με ερωτεύτηκες αληθινά; Πόνεσες για μένα; Ένιωσες ποτέ αυτό το πάθος, αυτόν τον πόθο, αυτή την ένταση που ήθελες να πιστέψω; Ναι, τώρα τα αμφισβητώ όλ...
Continue reading

Θέλω να γίνεις έρωτας, ανάσα και ουσία μου..

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Θέλω να 'ρθεις χαρτί λευκό.. Ν' ανοίξεις μπροστά μου ,να ξεδιπλωθείς και εγώ μελάνι ανεξητηλο, να χυθω πάνω σου και να σε πλημμυρίσω!! Να γράψω ό,τι κανείς δεν έγραψε με λόγια ,πάρα μόνο μάτια πρόλαβαν να πουν. Θέλω να 'ρθεις άνε...
Continue reading

Αυτή τη φορά, δεν έχει ούτε καληνύχτα..

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Αυτή τη φορά, δεν ήταν σαν τις άλλες. Σαν τις τόσες και τόσες. Αυτή τη φορά, δεν είχε "αντίο", παρά μονάχα "καληνύχτα". Δεν είχε πρησμένα μάτια από το κλάμα και μηνύματα σταλμένα από πλήρη απελπισία. Αυτή τη φορά...
Continue reading

Πιο πολύ απ’ όλα, πονάει το πόσο με απογοήτευσες..

Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Η σιωπή λένε πως είναι χρυσός. Η σιωπή λένε πως κάνει μεγαλύτερο θόρυβο από τις κραυγές. Και τώρα δεν έχω να πω τίποτα. Δεν σιωπώ, δεν έχω λέξεις, δεν έχω απορίες, δεν έχω σκέψεις. Μια πικρή γεύση έχω στο στόμα μου και αυτό είναι ...
Continue reading

Όλοι ζητάμε να νιώσουμε “πολύ”, αλλά όταν έρθει η ώρα, δειλιάζουμε..

Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου Άνθρωποι που φοβούνται αυτό που νιώθουν, τρομάζουν και φεύγουν. Ναι, υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι! Υπάρχουν τόσες λέξεις που τα περιγράφουν, όσες και οι δονήσεις της καρδιάς. Άλλα απλά, άλλα αυθόρμητα, άλλα φευγαλέα, άλλα...
Continue reading

Υπέροχο χαμόγελο, θλιμμένα μάτια, κι αυτό δεν άλλαξε ποτέ..

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Βάλε τη μάσκα πάλι, ξημέρωσε! Κομμάτι του εαυτού σου είναι πια αυτή η μάσκα, γιατί; Θα μου πεις; Γιατί απλά πρέπει να δείχνεις δυνατή για όλους και για όλα. Δεν βαριέσαι.. νοιάζεται και κανείς; Ποιος μπορεί εξάλλου να καταλάβει ...
Continue reading

Μην αφήνεις τα ασήμαντα να ορίζουν τη ζωή σου..

Γράφει η Ελένη Σάββα Φτιάξε καρδιές, φτιάξε αστέρια, χρωμάτισε τον ουρανό με τα δικά σου χρώματα! Βάλε φως στη ζωή σου και χαρά! Πολλή χαρά. Να γελάς κάθε μέρα! Να λάμπεις από χαρά. Τι άλλο μετράει εκτός απ' αυτό; Να ακούς την καρδιά σου! Κανέναν άλλο. Μόν...
Continue reading

Μεγάλωσε το κοριτσάκι μέσα μου, αλλά αγρίεψε πολύ..

Γράφει η Μαρίσα Παππά Μεγάλωσα πια, ωρίμασε το κοριτσάκι μέσα μου και αγρίεψε πολύ. Κουράστηκα λίγο να πολεμάω για όλες τις επιθυμίες μου, τίποτα δεν μου χαρίστηκε, τίποτα δεν μου ήρθε εύκολα. Για όλα όσα κατάφερα μέχρι σήμερα πάλεψα πολύ, τα κατέκτησα μ...
Continue reading

Σ’αγάπησα κόντρα σ’ όλα κι έμεινα εδώ για σένα.

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Μ’ ακούς; Σε σκέφτομαι συχνά. Για την ακρίβεια δεν περνάει μέρα που να μη σε θυμηθώ. Όλα σε θυμίζουν και αν δε σε θυμίσουν το μυαλό μου πάλι θα βρει τρόπο να σε βγάλει στην επιφάνεια. Γιατί σε αγαπάω και όταν αγαπάς δεν ξεχνάς. Θέλω δε...
Continue reading

Οι άνθρωποι μπορούν πιο εύκολα να παραδεχθούν τις αδυναμίες τους παρά τις δυνάμεις τους.

Γράφει η Αργυρώ Παναγιώτου Οι άνθρωποι μπορούν πιο εύκολα να παραδεχθούν τις αδυναμίες τους παρά τις δυνάμεις τους. Πίστεψε στον εαυτό σου, μόνο έτσι θα φτάσεις στο απόλυτο και την πληρότητα. «Είμαι εδώ για σένα» , «μπορείς να στηριχθείς πάνω μου». Φράσει...
Continue reading

Είναι επικίνδυνο να ονειρεύεσαι συνεχώς μιαν άλλη ζωή.

Γράφει η Luna Punk Κάποτε χάθηκα και'γώ μέσα σε μιά στιγμή ονείρου χωρίς επιστροφή. Κι έζησα τόσο πολύ καιρό χαμένη, μέσα σε κάτι ξεχασμένες ουτοποίες, που ξέχασα τι χρώμα έχει η πραγματικότητα! Tι γεύση έχει, τι μορφή. Αφέθηκα στ' ονείρεμα κι αυτό με συ...
Continue reading

Μυρίζει πάλι γιασεμί κι εγώ δεν χορταίνω να σ’ αγαπώ!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Σ' έναν απόηχο έζησα, διωγμένη από εμένα κι απ' αυτούς που αγάπησα. Η φωνή μου δεν σταμάτησε ποτέ, δεν λογάριασε, δεν φοβήθηκε τίποτα. Σαν ήχος από μακριά κορωμένος. Μην μιλήσεις, ότι πεις θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου. Μην μιλήσ...
Continue reading
Load More

Editorial

Η θάλασσα ξέρει να μετατρέπει τον πόνο σου, σε ηρεμία και γαλήνη. 

Η θάλασσα ξέρει να μετατρέπει τον πόνο σου, σε ηρεμία και γαλήνη. 

Γράφει ο Libertatem ExAnimo Μια φορά με ρώτησες, τι είναι η θάλασσα για μένα. Σήμερα που βρίσκομαι μπροστά της, θα σου μιλήσω γι'αυτή. Είναι η χαρά κι ο πόνος μου. Το δάκρυ και το χαμόγελό μου. Αγαπάω το βαθύ γαλάζιο της και τη φωνή της. Χρώμα, βαθύ γα...
Ο σωστός χρόνος κι η σωστή στιγμή, δεν θα υπάρξουν ποτέ. Ζήσε το τώρα και κάντο να αξίζει.

Ο σωστός χρόνος κι η σωστή στιγμή, δεν θα υπάρξουν ποτέ. Ζήσε το τώρα και κάντο να αξίζει.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου "Δεν ήταν η στιγμή μας". "Ο χρόνος δεν είναι ο σωστός" "Κάποτε θα το ζήσουμε, αλλά τώρα είναι αδύνατον" Κάθε μια από αυτές τις φράσεις, τις έχουμε πει ή ακούσει επανειλημμένα. Κάθε φορά που τις ακούμε, αντιλαμβανόμαστε το ψέ...
Αγάπη λέει, έρωτας λέει, καψούρα λέει, ΑΕΚ λέω.

Αγάπη λέει, έρωτας λέει, καψούρα λέει, ΑΕΚ λέω.

Αγάπη λέει, έρωτας λέει, καψουρα λέει! Τι... χωρίς αντάλλαγμα;! Ναι ρε γατάκι έτσι λέω και δεν το λέω μόνο, αλλα το εννοώ και το νιώθω. Χωρίς αντάλλαγμα, σωστά γατάκι όπως το είπες, χωρίς αντάλλαγμα. Και για να το πούμε πιο σωστά, xωρίς την έννοια του αντα...
Για εκείνο το κορίτσι, με τις καταιγίδες στα μάτια και τις λιακάδες στην ψυχή..

Για εκείνο το κορίτσι, με τις καταιγίδες στα μάτια και τις λιακάδες στην ψυχή..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είναι ένα κορίτσι που δεν χαμογελάει εύκολα. Δεν είναι δεδομένο το χαμόγελό της κι ούτε πάντα ανοιχτή η αγκαλιά της. Έχει στα μάτια της καταιγίδες αλλά στην ψυχή της κουβαλάει λιακάδες. Είναι εκείνο το κορίτσι που δεν ντύθηκε π...
Η δική μου άνοιξη, μυρίζει παγωτό βανίλια, φράουλες και λεβάντα!

Η δική μου άνοιξη, μυρίζει παγωτό βανίλια, φράουλες και λεβάντα!

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Η άνοιξη έχει τα αρώματα του μικρού χωριού μου και του οργασμού της φύσης,. Η άνοιξη μου μυρίζει χώμα φρεσκοσκαλισμένο και ποτισμένο. Η δική μου άνοιξη έχει το άρωμα των καταπράσινων φυτών που αδημονούν να φωλιάζουν στο υγρό χ...
Load More

Featured

Μια αλήθεια μόνο σου ζητάω, “με αγάπησες ποτέ;”

Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Μια ερώτηση μόνο θέλω να σου κάνω. Ήταν τίποτα αλήθεια; Μ' αγάπησες ποτέ; Με ερωτεύτηκες αληθινά; Πόνεσες για μένα; Ένιωσες ποτέ αυτό το πάθος, αυτόν τον πόθο, αυτή την ένταση που ήθελες να πιστέψω; Ναι, τώρα τα αμφισβητώ όλ...
Continue reading

Serendipity

Τόσα ματωμένα παιδιά, τόσες δακρυσμένες μάνες κι ούτε συγγνώμη θεέ;

Γράφει ο Πάνος Σείκιλος Το κόκκινο χώμα ρουφά τον αντίλαλο των ολοφυρμών. Κάποιος διάλεξε να σκοτώσει, μα τούτη τη φορά με στραμμένα πάνω του, τα μάτια των ανθρώπων. Λες δεν είν' αλήθεια, λες ας αλλάξω σελίδα, μα τί να κάμεις έρμε; Όλες οι σελίδες ποτίστ...
Continue reading