Γράφει η Γεώρα
Μη μου μιλήσεις για το χρόνο που λες πως έχασες, πες μου μόνο γιατί καταναλώνεις άσκοπα αυτόν που κυλάει τώρα σε αναλύσεις του παρελθόντος για πράγματα που δεν έκανες, δεν πρόλαβες να κάνεις, για πράγματα που αγάπησες και άφησες, για λόγια που δεν είπες ενώ ήθελες, για σιωπές που σε τρώνε, για αγάπες που παρά ένα χάδι θα ήταν μαζί αλλά επέλεξαν τον εγωισμό για σύντροφο.
Μη μου μιλήσεις για τα όνειρά σου, απλά δείξε μου πως μπορείς να τα πραγματοποιήσεις! Μη μου μιλήσεις για την δύναμη που κρύβεις μέσα σου αλλά την κρατάς φυλακισμένη χωρίς λόγο και αιτία, απλά δείξε μου και δες και εσύ μαζί πόσο πιο όμορφα θα ήταν να την χρησιμοποιούσες για σένα! Πόσο πιο όμορφη θα ήταν η ζωή σου αν εκείνη τη δύναμη που λες την άφηνες να ανθίσει!
Μη μου μιλήσεις άλλο για ‘’θα’’ και ‘’αν’’, με κούρασαν οι προτάσεις που ξεκινούν έτσι. Έχουν μια κατήφεια, μια μαυρίλα, μια ματαιοδοξία, μια άρνηση για ζωή. Μίλησε μου για εκείνα που είναι δύσκολα αλλά εσύ θέλεις να πραγματοποιήσεις. Για όλα εκείνα τα ‘θα’ και τα ‘αν’ που εσύ τα έκανες ‘μπορώ’ με πείσμα και αντοχή!
Μη μου μιλάς για τις στιγμές που άφησες να χαθούν, δεν γυρίζουν πίσω. Πες μου μονάχα γιατί αφήνεις και άλλες έτσι αθόρυβα να εξαφανιστούν.
Μη μου μιλήσεις για τη ζωή που θα ήθελες να έχεις, πες μου γιατί δεν παλεύεις να την πραγματοποιήσεις. Πες μου γιατί μένεις στάσιμος, βαλτωμένος, δίχως τον ήλιο σου να ανατέλλει στη ζωή σου!
Πες μου γιατί τσιγκουνεύεσαι τις λέξεις σου, γιατί κοντράρεσαι έτσι άγρια με τον χρόνο. Γιατί τον προκαλείς αφού ξέρεις πως μέρα που περνάει δεν ξανά γυρίζει πίσω. Πες μου γιατί δεν εκφράζεσαι, γιατί δεν ζεις!
Και πάμε πάλι από το μηδέν. Πάμε πάλι από την αρχή. Δεν είναι όλα στραβά και το ξέρεις. Δεν γίνεται να είναι. Δεν είναι αυτό ζωή! Παντού υπάρχει η ομορφιά γύρω σου αρκεί εσύ να θέλεις να την κοιτάξεις!
Μας φοβίζει πολλές φορές το φως της ευτυχίας, το χάδι του έρωτα, η αγκαλιά ενός μαζί! Μας φοβίζει το να χάσουμε κάτι που αγαπάμε! Μας φοβίζει το άγνωστο και η αβεβαιότητα του αύριο. Και ενώ ξέρεις πως το αύριο δεν το έχεις στα χέρια σου, εσύ συνεχίζεις να ακροβατείς πάνω του. Μόνο που δεν θα σου κάνει πάντα την χάρη να σε κρατάει πάνω στο σχοινί του, κάποια στιγμή θα σε προσγειώσει άσχημα. Και στην προσγείωση αυτή ο χαμένος θα είσαι εσύ.
Μη ρωτήσεις τι θα χάσεις, φρόντισε απλά να μη χάσεις. Γιατί ο χρόνος είναι ύπουλος και όσο και να τον παρακαλάς πίσω δεν γυρίζει, γι’αυτό προτού ξεστομίσεις αυτό το ‘έχουμε χρόνο θα τα πούμε’ σκέψου πως το αύριο δεν το ορίζεις και έχεις μόνο το σήμερα. Σκέψου πως ότι αφήνεις να χαθεί από την αγκαλιά του ‘τώρα’ ίσως να μην το ξανά κρατήσεις μέσα στα χέρια σου!
Γι’αυτό άρχισε να ζεις, να αγαπάς, να ονειρεύεσαι, να συγχωρείς, να παλεύεις, να τολμάς, να εκφράζεσαι, να πράττεις ότι σε γεμίζει ψυχικά!
Άρχισε να κατακτάς τον χρόνο και τις μέρες, γεμίζοντάς τες από στιγμές με ουσία, χωρίς άγχος και στρες, μονάχα με άτομα που αγαπάς και θέλεις στη ζωή σου! Και αν τα αγαπάς αληθινά φρόντισε να τους το λες, τίποτα δεν εννοείται σε αυτή τη ζωή!
Φρόντισε λοιπόν τη νέα χρονιά να μη χάσεις ούτε μέρα της! Φρόντισε να τη γεμίσεις μονάχα με τη λέξη ‘τώρα’ και να τη ζήσεις στο έπακρο όπως της αξίζει! Φρόντισε να μη τσιγκουνευτείς ‘σ’αγαπώ’ που κρέμονται από τα χείλη σου, ‘μου λείπεις’ που βγαίνουν μέσα από την καρδιά σου, ‘Σε ευχαριστώ’ και ‘Συγγνώμη’ που πρέπει να εκφραστούν και ‘Αγκαλιές’ που θέλεις να δώσεις!
Φρόντισε τη νέα χρονιά που έρχεται να τη γεμίσεις με τη ζωή που θέλεις, ζώντας κάθε της μέρα, λεπτό, δευτερόλεπτο! Ζώντας αγαπώντας τη ζωή! Τη ζωή σου!
