Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη.
Θάλασσα. Μια λέξη που κρύβει μέσα της χιλιάδες μυστικά. Απέραντο γαλάζιο.
Η θάλασσα μπορεί να σε κάνει να της πεις τα πάντα. Ξέρεις πως τα παίρνει μαζί της, βαθιά μέσα στην ψυχή της και τα κρατάει σαν ένα μοναδικό κοχύλι. Κάνει τον πόνο σου παιδί της και σε γιατρεύει, κλείνει τις πληγές σου με την αλμύρα της.
Κάθεσαι και την κοιτάζεις για ώρες. Μια είναι όμορφη και ήρεμη, την επόμενη είναι φουρτουνιασμένη και τα κύματά της φαντάζουν θεριό ανήμερο. Μα είναι πάντα εκεί, περιμένοντας να την κοιτάξεις, να δεις πως όσο μακριά και να κοιτάξεις είναι εκεί.
Περιμένει να σου δείξει πως όσο περίπλοκη και να γίνει η ζωή σου, όσες τρικυμίες και να περάσει πάντα θα γαληνεύει και θα συνεχίζει αρκεί να κολυμπάς κόντρα στα κύματα! Περιμένει να σου δείξει πως τα όνειρα είναι ατελείωτα και πως πρέπει να τραβάς κουπί και όσο και να κουράζεσαι δεν πρέπει να τα παρατάς μέχρι να φτάσεις στο τέρμα, μέχρι να πατήσεις το δικό σου λιμάνι.
Περιμένει να σου διδάξει πως ο σκοπός σου δεν πρέπει να είναι ο προορισμός αλλά το ταξίδι.
Στο ταξίδι θα βρεις τον εαυτό σου, θα δεις καινούρια πράγματα, θα πέσεις, θα σηκωθείς, θα παλέψεις και στο τέλος θα φτάσεις εκεί που θες γεμάτος από εμπειρίες, γεμάτος από ευγνωμοσύνη και αγάπη για τη ζωή.
