Loading posts...
Όσο εύκολα δικαιολογείς τον εαυτό σου, ακόμα πιο εύκολα, κρίνεις τους άλλους!

Όσο εύκολα δικαιολογείς τον εαυτό σου, ακόμα πιο εύκολα, κρίνεις τους άλλους!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Οι άνθρωποι πολύ εύκολα δικαιολογούν τον εαυτό τους  για την κατάντια τους, αλλά όταν η κατάντια δεν έχει το δικό τους όνομα απορούν. Πώς γίνεται να το κάνουν αυτό; αναρωτιούνται... Το δικό μας έχει άλλοθι, του αλλουνού δεν έχει. ...
Μου λειπει εκείνο το κοριτσάκι που αγάπησες

Μου λειπει εκείνο το κοριτσάκι που αγάπησες

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Θέλω να με πονέσω, να νιώσω την καταστροφή μου θέλω. Να νιώσω τόσο την καταστροφή μου που σ' έχασα που να ουρλιάζουν οι νύχτες μου μέχρι το ξημέρωμα. Σ' έχασα αγάπη μου κι όμως ποτέ δεν βγήκες απ' την ψυχή μου. Σ' έχασα αλλά ποτέ ...
Αν αγαπάς να αγαπάς με όλο σου το είναι, ειδάλλως μην αγαπάς καθόλου.

Αν αγαπάς να αγαπάς με όλο σου το είναι, ειδάλλως μην αγαπάς καθόλου.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Εκείνος του «όλα ή τίποτα» δεν μπορεί να συμβιβαστεί. Γι αυτό και δεν συμβιβάζομαι, γιατί εμένα μου βρέχει το στόμα ένα άφταστο πάθος κι όχι κάτι ανέπαφα χλιαρό και ξεφτισμένο. Το δικό μου κύμα δεν βρέχεται απλώς απ' την καταιγίδα, ...
Ποιος θα σου πει ότι η ζωή τελειώνει μ’ ένα διαζύγιο;

Ποιος θα σου πει ότι η ζωή τελειώνει μ’ ένα διαζύγιο;

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Καλύτερα μόνη, παρά με λάθος τρόπο αγαπημένη. Γιατί δεν ξέρετε πόσο μαράζωσα για να μην λυγίσω. Πόσο πόνεσα για να μην ντραπώ. Και αν το όνειρο χάθηκε, αν κάποιος άνεμος το πήρε, θα ζωγραφίσω ένα καινούριο όνειρο που θα ταιριάζει ...
Μυαλά να ερωτεύεστε ρε, κορμιά έχουν όλοι.

Μυαλά να ερωτεύεστε ρε, κορμιά έχουν όλοι.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Πώς κατάντησες έτσι ρε έρωτα; Λες και η κρίση τους έπιασε όλους απ' τα μαλλιά και φοβούνται να ξεμυτίσουν πλάι σου. Άσε που σε ονομάζουν στιγμή, στιγμές. Είναι σαν να πηγαίνεις στο μπακάλικο και λες βάλε μου για 10 ευρώ στιγμές. ...
Εκείνη άντεξε, γιατί δεν έχασε ποτέ την ελπίδα στο όνειρο..

Εκείνη άντεξε, γιατί δεν έχασε ποτέ την ελπίδα στο όνειρο..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Ξέρεις δεν μου λείπεις πια. Συνήθισα να οσμίζομαι την απουσία χωρίς να με χαρακώνει ο πόνος. Γιατί αγάπησα με πάθος εκείνο το κορίτσι που αυτοσχεδιάζει τα βήματά της μπροστά στην θάλασσα. Εκείνο που αγνοεί τους κινδύνους και παλεύ...
Όταν αποφάσισα να είμαι ευτυχισμένη, αγάπησα τις ατέλειες..

Όταν αποφάσισα να είμαι ευτυχισμένη, αγάπησα τις ατέλειες..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Όταν αποφάσισα ότι θέλω να είμαι ευτυχισμένη παρέβλεψα πολλά. Είδα κι αγάπησα τις ατέλειες μου και τις ατέλειες όλου του κόσμου. Είδα κι αγάπησα τα μυστικά των ελαττωμάτων και την τεχνική των ελλείψεων. Στην διαδρομή αυτήν αμφέβαλ...
Κι όταν έρθει η ώρα να σιωπήσω.. μάθε να διαβάζεις τι δεν είπα!

Κι όταν έρθει η ώρα να σιωπήσω.. μάθε να διαβάζεις τι δεν είπα!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Το ξέρω πως κουράστηκες, πως σώπασες, αλλά δεν συγχώρεσες ποτέ τον εαυτό σου. Σιωπή, σιωπή, σιωπή. Ποτέ δεν μου άρεσε στ' αλήθεια αυτή αντίδραση, γιατί αντίδραση είναι κι όχι δράση. Δεν τα πάω καλά με τις σιωπές, από παιδί μου άρε...
Έλα, γιατί όλα σε θυμίζουν κι εγώ δεν ξέρω πως να ζήσω μ’ αυτό.

Έλα, γιατί όλα σε θυμίζουν κι εγώ δεν ξέρω πως να ζήσω μ’ αυτό.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Ήταν αλλού. Κι όμως όταν θυμόταν ήταν εκεί, μαζί του. Σχεδόν χάιδευε την ανάσα του. Ονειρευόταν την στιγμή που θα διεκδικούσε τ' όνειρό του. Εκεί μαζί του, σχεδόν δίπλα του. Να φαντάζεται την αναπνοή του. Έλα να ταξιδέψουμε εκε...
Μην κρατάς το μυαλό και την ψυχή σου εγκλωβισμένα σε ό,τι πέρασε και δεν αλλάζει..

Μην κρατάς το μυαλό και την ψυχή σου εγκλωβισμένα σε ό,τι πέρασε και δεν αλλάζει..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Κάθε ένας από εμάς έζησε κάτι δυνατό κι αυτό τον άλλαξε για πάντα, γιατί όταν κάτι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό λένε ή πιο αδύναμο. Ανάλογα την πληγή κι ανάλογα τον άνθρωπο. 'Οι περισσότεροι άνθρωποι καταστρέφουν τις ζωές το...