Loading posts...
Τους ανθρώπους που μπορούν να τσαλακώνονται, δεν τους φοβάμαι..

Τους ανθρώπους που μπορούν να τσαλακώνονται, δεν τους φοβάμαι..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Δεν ντράπηκα ποτέ να δείξω τον πόνο μου, την αγάπη μου, την χαρά μου, την οργή μου, τον θυμό μου, την τρυφερότητα μου ακόμα και την διαφορετικότητα μου. Τσαλακώθηκα και θα τσαλακώνομαι γιατί δεν έχω να ζητήσω τίποτα από κανέναν. Δε...
Η μεγαλύτερη καύλα είναι στην συμπεριφορά κι όχι στην εμφάνιση.

Η μεγαλύτερη καύλα είναι στην συμπεριφορά κι όχι στην εμφάνιση.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Γυναίκα και γίνεσαι και γεννιέσαι. Γυναίκα φίλη, μάνα, σύζυγος, γυναίκα για όλα. Μια φύση σε όλο της το μεγαλείο. Για μένα όμως η πραγματική γυναίκα είναι αυτή που ξέρει τι θέλει, αυτή που πατάει στην γη γερά και δυνατά, με όλες ...
Έρωτας είναι η ζωή.. κι ας πληγώνεσαι ξανά και ξανά!

Έρωτας είναι η ζωή.. κι ας πληγώνεσαι ξανά και ξανά!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Πληγώθηκες και πάντα θα πληγώνεσαι. Είναι γιατί αμέλησες το εγώ, είναι γιατί αμέλησες το εσύ, είναι γιατί αμέλησες το εμείς. Ταξίδευες μπερδεμένος κι εκείνο το κουβάρι που όλο σφίγγει, δεν ξεμπερδεύει, κι έρχεται η ώρα που σε πνίγε...
Η απομυθοποίηση σου, ήταν η λύτρωσή μου..

Η απομυθοποίηση σου, ήταν η λύτρωσή μου..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Γιατί πέρασαν χρόνια κι ακόμη εκείνο το συναίσθημα σέρνεται στο μυαλό σου, όλη εκείνη η ευφορία και η διέγερση δεν έγινε ποτέ στάχτη. Γιατί ότι αισθάνθηκες μαζί του δεν το αισθάνθηκες για κανέναν άλλο, δεν μούδιασε το μυαλό σου για ...
Εγώ αγαπάω κι από μόνη μου, δεν χρειάζομαι παρέα.

Εγώ αγαπάω κι από μόνη μου, δεν χρειάζομαι παρέα.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Γιατί δεν υπάρχει τέλος σε τίποτα. Γιατί αυτήν την λέξη ποτέ δεν την δέχθηκα, δεν την αγάπησα, λαικώς δεν την γούσταρα. Προτιμώ να χρησιμοποιήσω μια άλλη εφάμιλλη λέξη που να προσδίδει μια κάπως παρόμοια έννοια. Και που πάει αυτό ...
Πάγωσα τις μνήμες, να μην πονάνε πια..

Πάγωσα τις μνήμες, να μην πονάνε πια..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Απόψε δεν γιορτάζει κανείς. Απόψε νικηθήκαμε μαζί, για πρώτη φορά. Απόψε μασκαρέψαμε τον πόνο μας με εγωισμό και τον αφήσαμε να λησμονέψει την φλόγα. Σχεδόν όμως! Ένα σχεδόν εδώ στο πουθενά, να κραυγάζει δυνατά! Σχεδόν αναίτια. ...
Γιατί αν δεν τρελαθείς από έρωτα, τότε από τι;

Γιατί αν δεν τρελαθείς από έρωτα, τότε από τι;

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Για ποιον έρωτα μου μιλάς; Γι αυτόν που τρελαίνεται το μυαλό σου; Kαι λες.. Εσένα δεν σε θέλω άχρωμα, σε ποθώ όπως ποθεί  το αγρίμι την τροφή του, με μια επιθυμία σαν σταύρωση, σαν θυσία. Να αναπνεύσω στο βωμό σου. Την λαχτάρα μ...
Κι αν με πληγώσεις, θα σε ξεχάσω. Κι όταν ξεχνάω, ξεχνάω υπερβολικά πολύ!

Κι αν με πληγώσεις, θα σε ξεχάσω. Κι όταν ξεχνάω, ξεχνάω υπερβολικά πολύ!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Κάποτε κοίταζα τον ουρανό κι έβρεχα με άστρα το στόμα μου πείθοντας την ψυχή μου ότι ο κόσμος μου ανήκει. Τώρα θωπεύουν οι αμνησίες στα μάτια γυρεύοντας μια ουσία που δραπέτευσε στον άνεμο. Κάποτε πάλευα με τον διάολο χορεύοντα...
Είναι κι εκείνες οι φορές, που η ζωή ξεκινά μετά το χωρισμό

Είναι κι εκείνες οι φορές, που η ζωή ξεκινά μετά το χωρισμό

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Είναι στιγμές που περιμένεις μια εικόνα, μια λέξη, μια πράξη, κάτι τελωσπάντων που θα σε ξενερώσει, που θα σε βγάλει από τον λήθαργο που ήσουν για καιρό, για χρόνια. Ωραίο πράγμα το ξενέρωμα! Το γουστάρω πολύ! Τρως τις σάρκες σ...