Loading posts...
Κανείς δεν προδίδει κανέναν αν δεν του το επιτρέψεις.

Κανείς δεν προδίδει κανέναν αν δεν του το επιτρέψεις.

Φοριέται πολύ τον τελευταίο καιρό η λέξη προδοσία. Το θέμα είναι ποιος πρόδωσε ποιον! Εκείνος/η εσένα ή εσύ τον εαυτό σου; Κανείς δεν προδίδει κανέναν αν δεν του το επιτρέψεις. Ίσως σου πάρει χρόνια να το καταλάβεις και ίσως ποτέ δεν αντιληφθείς ότι σε μία ι...
Εκεί πίσω που κοιτάς, δεν έμεινε τίποτα να ζήσεις.. προχώρα!

Εκεί πίσω που κοιτάς, δεν έμεινε τίποτα να ζήσεις.. προχώρα!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Τι κοιτάς πίσω; Δεν υπάρχει τίποτα. Ακόμα δεν το κατάλαβες ψυχή μου; Ότι υπήρχε, ήταν στο τότε. Δεν έχει τίποτα στο τώρα. Τώρα είναι όλα αλλιώς! Κράτα στην ψυχή σου όλα τα καλά και μην τα μαραίνεις με πόνους και καημούς. Τίποτ...
Θα έρθει η μέρα που θα γυρίσεις, κι εγώ δεν θα είμαι εκεί..

Θα έρθει η μέρα που θα γυρίσεις, κι εγώ δεν θα είμαι εκεί..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Θα 'ρθεις κάποτε και τότε δεν θα με βρεις. Δεν θα βρεις ποτέ το κορίτσι που αγάπησες. Θα με γυρέψεις αλλά, θα βρεις ένα φυλλαράκι που έπεσε σε ένα φθινοπωρινό απόγευμα. Θα ρωτήσεις αν με είδανε, αλλά κανείς δεν θα αποκριθεί. Δεν...
Γιατί ο έρωτας είναι μέσα μας και πρέπει να στάζει ”θέλω”..

Γιατί ο έρωτας είναι μέσα μας και πρέπει να στάζει ”θέλω”..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Κι εκεί που κατέληξα, είναι ότι τον έρωτα μέσα μου έχασα. Τον θεό μέσα μου γύρευα. Τον εαυτό μου διεκδικούσα πάντα. Αυτόν που έχανα κάθε φορά που με πλήγωνες και κάθε φορά που με αγνοούσες. Αυτόν άφηνα στη γωνία για να μην σου λε...
Πλέον θα ακούς μονάχα την σιωπή μου..

Πλέον θα ακούς μονάχα την σιωπή μου..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Πώς να πετάξω χωρίς τα φτερά μου; Σου τα χάρισα για πολλά χρόνια για να μπορείς να πετάς χωρίς να κουράζεσαι. Κι όμως δεν τα ξαναβρήκα ποτέ. Το μόνο που βρήκα ήταν η άγνοιά σου για το πόσα σου πρόσφερα. Πόσα στερήθηκα για να έχει...
Η αδιαφορία σου μου έμαθε, πως η ζωή είναι ωραία μακριά σου

Η αδιαφορία σου μου έμαθε, πως η ζωή είναι ωραία μακριά σου

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Έφυγα κι αυτήν την φορά το ταξίδι μου θα είναι διαφορετικό. Θα έχει το κόκκινο της ψυχής μου και την μοναξιά του πόνου μου. Την αδυναμία και την δύναμη της αγάπης μου. Συγνώμη, που είμαι αυτή που είμαι. Συγνώμη, που δεν είμαι άλλ...
Εκείνο το πολύ μου που μέτρησε σαν λίγο είναι το μόνο που μετανιώνω πια..

Εκείνο το πολύ μου που μέτρησε σαν λίγο είναι το μόνο που μετανιώνω πια..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Έλεγα πάντα ότι είσαι ο καλύτερος άνθρωπος που γνώρισα και ισχύει. Αλλά κομμάτιαζα τον δικό μου εαυτό θεωρώντας σε ανώτερο. Έτσι είχα μάθει, μέχρι που ανακάλυψα ότι κι εγώ αξίζω όσο κι εσύ. Τα δικά μου λάθη σε πλήγωσαν. Τα δικά μ...
Εγώ στον έρωτα, δεν δίνω ελεημοσύνες. Δίνω τον εαυτό μου..

Εγώ στον έρωτα, δεν δίνω ελεημοσύνες. Δίνω τον εαυτό μου..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Κατάλαβες τώρα γιατί έφυγα; Μου λείπεις και πάντα θα μου λείπεις. Αλλά ακόμα κι όταν είσαι εδώ, πάλι λείπεις. Είναι τόσο δύσκολο να είμαι μαζί σου, αλλά και να είμαι χώρια σου. Δεν καταλαβαίνεις την αξία μου κι αυτό με ρημάζει. ...
Κι αν έδωσα πολλά σε εκείνους που άξιζαν λίγα, ήταν επιλογή μου!

Κι αν έδωσα πολλά σε εκείνους που άξιζαν λίγα, ήταν επιλογή μου!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Διαβάζω πολλές φορές κάποιες σκέψεις ανθρώπων που πονάνε και αναρωτιέμαι τελικά τι σου κάνει ο πόνος. ''Έδωσα πολλά σε ανθρώπους που άξιζαν λίγα'', είναι μια σκέψη, αλλά λυπάμαι κανείς δεν σε υποχρέωσε να δώσεις. Έδωσα γιατί το γού...
Μάθαμε να μιλάμε από συνήθεια και να κρύβουμε την αλήθεια..

Μάθαμε να μιλάμε από συνήθεια και να κρύβουμε την αλήθεια..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Και κάποια στιγμή κατάλαβα ποια είμαι. Αυτή που δεν θα άλλαζε, ούτε θα αλλάξει το χαμόγελο της για κανέναν που δεν την αγγίζει, για κανέναν που δεν την καταλαβαίνει, για κανέναν που δεν την αγαπάει. Πόνεσα πολύ για να φτάσω εδώ και ...