Loading posts...
Μεγαλώνουν οι άνθρωποι, και δεν αξίζει να χάνεις τις στιγμές τους

Μεγαλώνουν οι άνθρωποι, και δεν αξίζει να χάνεις τις στιγμές τους

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Μεγαλώνουν οι άνθρωποι μας. Και παρέα μεγαλώνουμε και εμείς. Περνάνε τα χρόνια και δεν καταλαβαίνουμε πως από παιδάκια που τρέχαμε να βρούμε ασφάλεια στην αγκαλιά των δικών μας, γίναμε μεγάλοι. Και μετράμε τα πράγματα με λ...
Κι εγώ κουράστηκα, και άδειασα και δεν θυμάμαι πια..

Κι εγώ κουράστηκα, και άδειασα και δεν θυμάμαι πια..

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Δεν ήσουν καλά. Έκανα να σου μιλήσω και εσύ με έδιωχνες μακριά σου. Μα εγώ δεν έφυγα! Έκανα ένα βήμα πιο πίσω. Ήθελα να ξέρεις ότι είμαι κοντά σου. Έγυρα να σε αγκαλιάσω και εσύ με έσπρωχνες. Μα εγώ δεν έφυγα! Έκατ...
Στο τέλος του έρωτα, μένουν πάντα τα τραγούδια

Στο τέλος του έρωτα, μένουν πάντα τα τραγούδια

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Σήμερα μου ήρθε στο μυαλό ένα γνώριμο τραγούδι. Παλιό αγαπημένο. Έτσι ξαφνικά. Και αμέσως ένιωσα εκείνο το φτερούγισμα στον χτύπο της καρδιάς και εκείνο το περίεργο αίσθημα που νιώθεις στο στομάχι όταν το αεροπλάνο απογειώ...
Κι αν όλα άλλαξαν, η αγάπη μου για σένα, δεν άλλαξε ποτέ

Κι αν όλα άλλαξαν, η αγάπη μου για σένα, δεν άλλαξε ποτέ

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Άλλαξα. Οι αγκαλιές μου μίκρυναν. Τα χαμόγελα μου λιγόστεψαν. Τα δάκρυα μου στέγνωσαν. Άλλαξα λες. Και μέσα μου ανακατεύεται όλο μου το είναι και ώσπου να καταλάβω πόσο άλλαξα, μένει στην ακτή ότι ξεβράστηκε ώσπου να κ...
Θα μπορείς μόνο να υποθέτεις ποια είμαι, γιατί δεν σου αξίζει να με ξέρεις, ανθρωπάκι!

Θα μπορείς μόνο να υποθέτεις ποια είμαι, γιατί δεν σου αξίζει να με ξέρεις, ανθρωπάκι!

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Πολλοί μου έχουν πει και ακόμα μου λένε ότι δείχνω δυνατή και δεν έχω ανάγκη κανέναν. Ότι δείχνω να μην έχω κανένα πρόβλημα να με απασχολεί, ότι δεν χρειάζομαι την βοήθεια κανενός. Ναι φίλε μου, έτσι δείχνω. Έχεις δίκιο....
Μέσα μου παλεύουν δυο θηρία, ψυχορραγούν και μάχονται. Η λογική κι ο άνθρωπος.

Μέσα μου παλεύουν δυο θηρία, ψυχορραγούν και μάχονται. Η λογική κι ο άνθρωπος.

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Μέσα μου παλεύουν δυό θηρία, η λογική και ο άνθρωπος. Και λέω άνθρωπος γιατί δεν είναι μόνο το συναίσθημα. Είναι πολλά παραπάνω. Η λογική είναι όλα εκείνα τα τέλεια τετραγωνισμένα κουτάκια που μέσα τους κρύβουν γεγονότα, α...
Εγώ, θα ερωτεύομαι πάντα την θλίψη..

Εγώ, θα ερωτεύομαι πάντα την θλίψη..

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου "-Τι είσαι; Πνεύμα ή αερικό; -Είμαι η θλίψη..." Αγαπημένη φράση από αγαπημένη ταινία, που έμελλε να με στοιχειώσει τελικά. Έχω ερωτευτεί μιαν ιδέα. Δεν έχει χέρια για να με αγκαλιάσει, πόδια για να έρθει κοντά μου. ...
Πόσο με άδειασε η απουσία σου;

Πόσο με άδειασε η απουσία σου;

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Δεν έχω τι να σου γράψω για ακόμη μια φορά. Και πόσο με τρελαίνει αυτή η στασιμότητα. Σα να μην κινείται τίποτα μέσα μου, γύρω μου. Σα να μην έχω κάτι να μου γαργαλήσει έτσι λίγο εκείνες τις χορδές τις συρμάτινες, της ψυχή...
Εσύ, για ποια ευτυχία παλεύεις;

Εσύ, για ποια ευτυχία παλεύεις;

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Παλεύω. Τόσα χρόνια μονομαχώ. Σε έναν αγώνα που άλλωτε είναι άνισος και άλλες υπερτερώ. Για εκείνον με τον ίδιο μου τον εαυτό μιλάω. Για εκείνον που τόσα χρόνια συγκατοικούμε στο ίδιο σώμα, μα δρούμε και αντιδρούμε διαφορ...
Να είσαι η πρώτη μου σκέψη το πρωί και η τελευταία το βράδυ!

Να είσαι η πρώτη μου σκέψη το πρωί και η τελευταία το βράδυ!

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Να είσαι η πρώτη μου σκέψη όταν ξυπνάω και η τελευταία πριν κοιμηθώ. Να μοιάζουν όλα ανούσια μακριά σου. Να τα κάνω όλα μηχανικά. Να κοιμάμαι, να ξυπνάω και να ξανακοιμάμαι. Η μόνη μου ευτυχία να είναι μήπως σε δω σε κάπ...