Loading posts...
Όσο δεν θα ξεχνά το κοριτσάκι σου να χαμογελά, θα σε θυμάμαι..

Όσο δεν θα ξεχνά το κοριτσάκι σου να χαμογελά, θα σε θυμάμαι..

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Από εσένα θα θυμάμαι τα μάτια γεμάτα φως. Τα χέρια τα τραχιά από τις δουλειές. Το γέλιο σου. Την μυρωδιά σου. Τις σιωπές σου. Θα θυμάμαι τις ιστορίες που μου έλεγες για τότε που δούλευες νυχτοφύλακας. Τα πει...
Για όσα πέρασαν τα είπαμε και τα ήπιαμε! Ώρα για το παρακάτω μας..

Για όσα πέρασαν τα είπαμε και τα ήπιαμε! Ώρα για το παρακάτω μας..

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Όσο πλησιάζει η μέρα για να γίνει ο απολογισμός της χρονιάς που μόλις πέρασε, τόσο η καρδιά χτυπάει διαφορετικά. Λίγο αυτή την φορά αλλά και πάλι το κάνει. Και ξέρεις κάτι; Δεν γυρίζεις πίσω στο βιβλίο των αναμνήσεων μόνο ...
Σου φώναζα “θα φύγω” για να σου πω πως θα μείνω!

Σου φώναζα “θα φύγω” για να σου πω πως θα μείνω!

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου "Πουθενά δεν πάω. Μ'ακούς; Ή κανείς ή και οι δυο μαζί. Μ' ακούς;" Σου φώναζα "θα φύγω". Έψαχνα να ενώσω επιδέξια τις λέξεις για να σου αποδείξω ότι μπορώ να φύγω. Δεν θα με νοιάξει. Θα είμαι καλά. Στο φώναζα για να τ...
Όταν πια δεν θα με ενδιαφέρει αν θα καώ ή όχι, τότε θα είμαι ελεύθερη!

Όταν πια δεν θα με ενδιαφέρει αν θα καώ ή όχι, τότε θα είμαι ελεύθερη!

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Πόσες φορές έπαιξες με την φλόγα και κάηκες; Πήδηξες με φόρα μέσα της και όσο καιγόταν το πετσί σου τόσο σαν κάτι να σε τράβαγε να μείνεις εκεί μέσα για πάντα. Σαν μια αόρατη δύναμη να κάρφωνε τα πόδια σου για να μείνεις εκ...
Σαν να έχασα αυτό που φοβόμουν πιο πολύ, εμένα!

Σαν να έχασα αυτό που φοβόμουν πιο πολύ, εμένα!

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Ψάχνω να ενώσω τα κομμάτια του παζλ της ζωής μου, ταξιδεύοντας σε μέρη διαφορετικά. Γνωρίζοντας νέους ανθρώπους. Ακούγοντας ιστορίες. Μαθαίνοντας να μεγαλώνω και να ζω μόνη μου. Αυτή την φορά κάτι μου λείπει. Σαν κάποι...
Μεγαλώνω ρε γαμώτο. Κι όποιον με διαβάζει, τον διώχνω..

Μεγαλώνω ρε γαμώτο. Κι όποιον με διαβάζει, τον διώχνω..

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Κάποτε φοβόμουν ότι θα μεγαλώσω. Θα μεγαλώσω και θα αλλάξω. Μετά φοβόμουν ότι δεν θα προλάβω να μεγαλώσω. Ότι δεν θα προλάβω να ζήσω. Και τώρα; Τώρα μεγαλώνω και δακρύζω. Γιατί δεν έχω κάτι να φοβάμαι. Δεν φοβάμαι μήπω...
Άσε ρε άνθρωπε το μέτρημα και ζήσε την ζωή!

Άσε ρε άνθρωπε το μέτρημα και ζήσε την ζωή!

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Σαν άνθρωποι έχουμε μάθει να μετράμε. Μέρες, μήνες, χρόνια. Να περιμένουμε κάτι που θα έρθει. Το επόμενο καλοκαίρι, τις επόμενες γιορτές, τις επόμενες αργίες. Και έτσι χάνουμε το τώρα. Το εδώ. Και έτσι χωρίζουν οι ζωές ...
Τώρα παίζω όλα μου τα χαρτιά και τα καίω για μένα

Τώρα παίζω όλα μου τα χαρτιά και τα καίω για μένα

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Παίζω όλα μου τα χαρτιά. Έτσι συνήθιζα τουλάχιστον. Τώρα τελευταία όμως τα καίω. Βάζω φωτιά και τα καίω. Τα καίω. Τα πρέπει μου. Τα θέλω μου. Τα αν και τα μακάρι. Τα καίω. Τα όνειρα. Τα σχέδια. Τα κάποτε θα...
Στάσου λίγο και νιώσε την ζωή!

Στάσου λίγο και νιώσε την ζωή!

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Βιάζεσαι γιατί νιώθεις τον χρόνο να τρέχει και έχεις τόσα πολλά ακόμα να κάνεις. Πιέζεσαι να κάνεις πράγματα γιατί θέλεις να αφήσεις πίσω σου μια ιστορία. Χάνεσαι στις σκέψεις που σε κατατρώνε μέρα με την ημέρα, επειδή μια λέ...
Σε κρατάω σ’ένα μέρος της καρδιάς μου που έχει μόνο καλοκαίρι

Σε κρατάω σ’ένα μέρος της καρδιάς μου που έχει μόνο καλοκαίρι

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Είχα κάποτε μια φοβία. Που με κρατούσε αλυσοδεμένη, έρμαιο του στοιχήματος που είχα βάλει με τον εαυτό μου. Και όσο προσπαθούσα να ξεπεράσω αυτή μου την φοβία, τόσο βούλιαζα σε μια παράλληλη πραγματικότητα. Μουδιάζοντας το ...