Loading posts...
Δεν είμαι ταμπέλα, δεν είμαι τίτλος, είμαι η Δήμητρα και είμαι καλά!

Δεν είμαι ταμπέλα, δεν είμαι τίτλος, είμαι η Δήμητρα και είμαι καλά!

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Γιατί σε όλα τα πράγματα στην ζωή μας πρέπει να βάζουμε τίτλο; Γιατί έχουμε συνηθίσει να βάζουμε τίτλους σε ανθρώπους; Η “κοντή” , “ψηλή”,  “χοντρή”, η “μαύρη”,  “κινέζα”, “αλβανίδα”. Και ο κατάλογος έχει πολλά τέτοια προσ...
Πριγκίπισσα ετών 36..

Πριγκίπισσα ετών 36..

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Ήσουν 12 χρονών, όταν έπαιζες στο λιβάδι με τις ανθισμένες άγριες ανεμώνες. Θυμάσαι; Εκείνες τις κατακόκκινες. Πόση ζωή αλήθεια κρύβει το κόκκινο!Και εκείνες τις μωβ. Χρώμα πένθιμο λένε. Αλλά αλήθεια πόσο όμορφο, γεμάτο μ...
Εγώ εδώ. Εσύ εκεί. Και τι κάνουμε γι’αυτό;

Εγώ εδώ. Εσύ εκεί. Και τι κάνουμε γι’αυτό;

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Εγώ εδώ. Εσύ εκεί. Και στο ενδιάμεσο κάποια χιλιόμετρα να γεμίζουν τα κενά ανάμεσα μας. Έξω εγώ. Μέσα εσύ. Και στον αέρα γνώριμα αρώματα να υπενθυμίζουν σιωπηλά τις απουσίες. Ήλιος εγώ. Φεγγάρι εσύ. Και μόνο ξημερώματα ...
Πες μου ένα παραμύθι να αποκοιμηθώ..

Πες μου ένα παραμύθι να αποκοιμηθώ..

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. – Άσε με να γράψω για εσένα! – Μην λες βλακείες! Γράψε κάτι άλλο! – Δεν θέλω κάτι άλλο. Εγώ για εσένα θέλω να γράψω! -Έλα ρε, δεν θέλω σου λέω, γράψε κάτι άλλο! Να, γράψε ένα παραμύθι! – Παραμύθι; Ποιος τα πιστεύει πια; ...
Είμαι από εκείνους, που θες να γνωρίσεις

Είμαι από εκείνους, που θες να γνωρίσεις

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Είμαι από εκείνους τους ανθρώπους που το βράδυ δεν μπορούν να κοιμηθούν, γιατί λέξεις και προτάσεις χορεύουν στο γυμνό μου μυαλό. Είμαι από εκείνους τους ανθρώπους που σηκώνουν το βλέμμα τις νυχτιές στον ουρανό και αφουγκράζο...
Όσο έχεις λόγους να χαμογελάς, η ζωή θα αξίζει!!

Όσο έχεις λόγους να χαμογελάς, η ζωή θα αξίζει!!

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Έρχεται εκείνη η μέρα που τραντάζεται σύσσωμο το είναι σου, το σύμπαν σου, ο κόσμος σου. Και είτε βγαίνεις από αυτό το μάτι του κυκλώνα αλώβητος, με λίγες χαρακιές πίσω στην πλάτη, εκεί που είχες τα φτερά. Είτε σε σωριάζει ...
Εκείνοι οι άνθρωποι που ήρθαν για να επουλώσουν τις πληγές μας

Εκείνοι οι άνθρωποι που ήρθαν για να επουλώσουν τις πληγές μας

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Οι μοίρες λέει, ήταν τρεις. Η Κλωθώ, που συμβολίζει το παρόν, γνέφει το νήμα της ζωής. Η Λάχεσις, που συμβολίζει το παρελθόν, μοιράζει τους κλήρους, καθορίζει τι θα "λάχει" στον καθένα. Η Άτροπος, που συμβολίζει το μέλλον, ...
Θα επιστρέψω όταν θα έχω αντιμετωπίσει όλους μου τους φόβους

Θα επιστρέψω όταν θα έχω αντιμετωπίσει όλους μου τους φόβους

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Ξέχασα. Για λίγο ξέχασα. Προσπέρασα. Έμαθα να συγχωρώ. Μα κάνω ακόμα το ίδιο λάθος. Δεν με αγαπάω όσο θα έπρεπε. Δεν με προσέχω. Με εγκατέλειψα και παρέα έθαψα και εκείνο το ανέμελο παιδί που ζούσε κάποτε μέσα μου. ...
Ήρθα να πάρω την καρδιά μου και να φύγω.. για πάντα!

Ήρθα να πάρω την καρδιά μου και να φύγω.. για πάντα!

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Μετά από καιρό θέλησα να σε “ξαναδώ”. Είναι από εκείνες τις νυχτερινές επισκέψεις με την σκέψη, που έκανα σχεδόν κάθε βράδυ μετά τον χωρισμό μας. Παιρνώντας ο καιρός τις αραίωνα, ώσπου πέταξα το κλειδί στην θάλασσα και δεν έ...
Γίνε η θάλασσά μου, τώρα που δεν σε φοβάμαι πια

Γίνε η θάλασσά μου, τώρα που δεν σε φοβάμαι πια

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Γίνε η θάλασσα μου. Αυτή η μεγαλύτερη αγκαλιά του κόσμου που μέσα της ηρεμώ. Να με εμπνέεις με την γαλήνη του γαλάζιου σου. Να με ηρεμείς με τον ήχο του κύματός σου. Να με προκαλείς να κατακτήσω το τέλος του δικού σου ορίζ...