Loading posts...
Σε προδίδω κάθε μέρα εαυτέ μου..

Σε προδίδω κάθε μέρα εαυτέ μου..

Γράφει η Αθηνά Απότση Θα σε γυρίσω παντού. Θα σε τσαλακώσω σε κάτι νύχτες τελειωμένες με μουσικές αδιάφορες και κόσμο απελπισμένο και κεφάτο. Θα σε γυρίσω παντού. Θα σε στριμώξω σε κάτι μισοτελειωμένα πακέτα τσιγάρα. Θα σε καπνίσω, θα σε φυσήξω, θα πετάξω ...
Αν δεν σου κόβονται τα πόδια από έρωτα, μην γιορτάσεις..

Αν δεν σου κόβονται τα πόδια από έρωτα, μην γιορτάσεις..

Γράφει η Αθηνά Απότση Μην πάρεις ούτε ένα τόσο δα ανθάκι σε διάφανο χαρτί από ανθοπωλείο που αύριο θα κάνει και υπερωρία και θα χει αναμμένα όλα τα φώτα. Μη γράψεις ούτε μια λέξη με μωβ στυλό σε τόση δα κάρτα με κατακόκκινη καρδιά απ’ έξω. Ούτε μια συλλαβή...
Να νιώσεις μια μέρα, την ελευθερία που έχει η ζωή, χωρίς μάσκα!

Να νιώσεις μια μέρα, την ελευθερία που έχει η ζωή, χωρίς μάσκα!

Γράφει η Αθηνά Απότση Αγαπημένη σου μασκούλα, που την φυλάς με περίσσια φροντίδα στα ψυχοντούλαπά σου. Που την φροντίζεις με τόση στοργή σα να ‘ναι δικό σου κομμάτι (μάλλον είναι πια), την κανακεύεις σαν το μονάκριβο παιδί σου. Σε ξεγέλασε κι εσένα, θαρρώ, ...
Τις δύσκολες μέρες, γίνομαι το 9χρονο κορίτσι και πάλι γιαγιά..

Τις δύσκολες μέρες, γίνομαι το 9χρονο κορίτσι και πάλι γιαγιά..

Γράφει η Αθηνά Απότση Φόραγε σκουρόχρωμο μαντήλι στο γλυκό της κεφάλι και ζούσε σε ένα χωριό, σε ένα σπίτι με λίγες ανέσεις αλλά πολλές ζεστές γωνιές. Σε κάθε τραπεζάκι και ραφάκι του κουκλόσπιτου, κρέμονταν ένα ολόλευκο, φωτεινό, πεντακάθαρο και με λεπτομέ...
Το δύσκολο, δεν είναι να παντρευτείς. Το δύσκολο είναι να παραμείνεις παντρεμένος..

Το δύσκολο, δεν είναι να παντρευτείς. Το δύσκολο είναι να παραμείνεις παντρεμένος..

Γράφει η Αθηνά Απότση Καθόλου δύσκολο δεν είναι να παντρευτείς. Καθόλου. Το δύσκολο είναι να παραμείνεις παντρεμένος. Κάθε μέρα που φεύγει, παίρνει μαζί της λίγη ανεμελιά, μερικές αυθόρμητες στιγμές και αρκετά ξέγνοιαστα βράδια που απλά ανυπομονείς να γυ...
Τα «θα» της ζωής σου, δεν σε αγάπησαν ποτέ.

Τα «θα» της ζωής σου, δεν σε αγάπησαν ποτέ.

Γράφει η Αθηνά Απότση Την χρόνια που πέρασε τα έκανες λίγο μαντάρα. Τι λίγο δηλαδή, τα θαλάσσωσες. Μετά κάθισες σε ένα παγκάκι κι έβλεπες τα αυτοκίνητα να περνούν και χάζευες τα φανάρια που άλλαζαν χρώμα. Κι όλο μονολογούσες κάτι που μόνο εσύ καταλάβαινες κ...