Loading posts...
Μαζί, αγκαλιά, ένα σώμα, μέχρι το τέλος!

Μαζί, αγκαλιά, ένα σώμα, μέχρι το τέλος!

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Απομεσήμερο Κυριακής, στο δάσος της φυγής απροσκάλεστων σκέψεων,  τριγυρίζω.Φορές αλήθεια είναι, πως δεν αναγνωρίζω,   τ’αρχικά, που στα δέντρα του χαράχθηκαν.Για πάντα εσώκλειστα σε καρδιές.Μεγαλώνουν οι κορμοί, μεγαλώνουν και αυτές,...
Αγιασμένη Άνοιξη

Αγιασμένη Άνοιξη

Γράφει ο Γεώργιος Χίτζιος Αγιασμένη Άνοιξη.Ανέσπερη εποχή του χρόνου.Εντός σου έρχεται Αυτός, επί πώλου όνου.Κι αν όλα δείχνουν να μαραίνονται,καθώς στο υπόγειο της ψυχής μας κατεβαίνουμε,στεφάνια από τα λούλουδα σου υφαίνονται. Η ελπίδα κι αν μετουσιώνεται,κ...
Δάνειο αγάπης σου δόθηκε..

Δάνειο αγάπης σου δόθηκε..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Δάνειο αγάπης σου δόθηκε,έπειτα από αίτημα σου.Το κεφάλαιο ολόκληρο πληρώθηκε.Το επιτόκιο είναι το άνοιγμα σου. Δεν έμαθες κι ας έπαθες,πως στα ψιλά γράμματα κρύβεται η ουσία.Ονειροπόλος παντοτινός, όνειρα απατηλά έπλαθες,με δανεικά α...
Αναζητώντας τα γιατί στα “πώς”, αποκοιμήθηκα..

Αναζητώντας τα γιατί στα “πώς”, αποκοιμήθηκα..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Περασμένα μεσάνυχτα. Τα φώτα σβησμένα. Μόνο δυο-τρία  κεριά στο γραφείο, καίνε μισολιωμένα. Τι να το κάνεις το φως; Οι σκέψεις αφήνουν παράθυρα μισάνοιχτα. Από εκεί, μπορεί και μπαίνει κλεφτά το πώς. Πώς τα χρόνια περάσανε...