Loading posts...
Εσύ, να επιλέγεις την αγάπη!

Εσύ, να επιλέγεις την αγάπη!

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Σ' έναν κόσμο που προσπαθεί να σε κάνει να πιστέψεις ότι είναι καλύτερο να είσαι σκάρτος, εσύ να είσαι αληθινός. Να συμπονάς, να είσαι άνθρωπος και να το εννοείς. Να είσαι πιο ισχυρός από τον πόνο σου και να αφήνεις αυτά που σε...
Δε γερνάει, όποιος ακόμα ονειρεύεται

Δε γερνάει, όποιος ακόμα ονειρεύεται

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Το ακούς συχνά γύρω σου, ίσως να το 'χεις πει κι εσύ. Δεν έχει καμία σημασία η ηλικία σου, οι ρυτίδες στα μάτια και στο πρόσωπο, ούτε καν οι άσπρες τρίχες που κοιτάζεις με απογοήτευση κάθε τόσο στον καθρέφτη. "Γεράσαμε". Μία λέ...
Από τη ζωή, παίρνουμε αυτό που διεκδικούμε με ψυχή!

Από τη ζωή, παίρνουμε αυτό που διεκδικούμε με ψυχή!

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Πληγώνουν οι άνθρωποι. Πληγώνουν και απογοητεύουν. Ελαττωματικά ανθρώπινα όντα όλοι μας, που προσπαθούν να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό για να τα καταφέρουν μέσα στις μέρες που περνούν. Όμως, αλήθεια, δεν είναι τόσο οι άνθρωπ...
Δε χρειάζονται ταμπέλες τα παιδιά, αποδοχή χρειάζονται..

Δε χρειάζονται ταμπέλες τα παιδιά, αποδοχή χρειάζονται..

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Πολύ συχνά λέμε πως η γονεϊκότητα είναι δύσκολη στις μέρες μας. Μοιάζει με διαγωνισμό, που ο κάθε γονιός δεν ανταγωνίζεται τον εαυτό του, αλλά τους άλλους, με έπαθλο τα εύσημα των ομοίων του. Εκείνο που δε λέμε, που αποκρύπτουμ...
Σπίτι, είναι εκεί που ηρεμούν οι σκέψεις σου..

Σπίτι, είναι εκεί που ηρεμούν οι σκέψεις σου..

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Σκόρπιες σκέψεις, άγχη, φόβοι και φοβίες. Άνθρωποι-απάνθρωποι, χαμένη ευγένεια, σκληροτράχηλοι δρόμοι, ζωές καταδικασμένες στη θλίψη. Ψυχές που παραδόθηκαν σε μία εκκωφαντική σιωπή κι ένα βάρος, που όσο κι αν προσπαθείς, δεν κουβ...
Αν ήμουν ξανά 18..Θα ήξερα πως η ζωή είναι ωραία, αλλά μικρή για να τη ζεις με όρους και ρήτρες.

Αν ήμουν ξανά 18..Θα ήξερα πως η ζωή είναι ωραία, αλλά μικρή για να τη ζεις με όρους και ρήτρες.

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Κοιτάζω τους νέους γύρω μου. Τους σημερινούς έφηβους, εκεί γύρω στα 18, που μέσα τους βράζει το καζάνι της ζωής. Καθημερινά συναναστρέφομαι μαζί τους, τους συναντώ στη δουλειά μου και, πολλοί από αυτούς, αποτελούν σημαντικό κομ...
Μην μεγαλώσεις μια κόρη γεμάτη ενοχές..

Μην μεγαλώσεις μια κόρη γεμάτη ενοχές..

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Διδάσκουμε την ντροπή στις κόρες μας από την ημέρα που είναι αρκετά ικανές να στέκονται στα δυο τους πόδια και αρχίζουν να περπατάνε. Τους μαθαίνουμε πώς κάθονται τα σωστά κορίτσια, να μη βγάζουν τη γλώσσα έξω, να είναι χαριτωμ...
Η μάνα που δεν εργάζεται, δεν θα ακούσει ποτέ το “μπράβο” και το “ευχαριστώ” που της αξίζει..

Η μάνα που δεν εργάζεται, δεν θα ακούσει ποτέ το “μπράβο” και το “ευχαριστώ” που της αξίζει..

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Αν μπορείς να μην εργάζεσαι και να μένεις στο σπίτι με τα παιδιά, είσαι πολύ τυχερή θα σου πουν. Θα σου πουν επίσης πως έχεις την τύχη να είσαι παρούσα σε κάθε πρώτη τους φορά, σε κάθε νέα επιτυχία, σε κάθε πρώτη λέξη, στα πρώτ...
Να σε προσέχεις και να σε αγαπάς

Να σε προσέχεις και να σε αγαπάς

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανες μια χάρη στον εαυτό σου; Είμαστε εκείνοι οι τύποι ανθρώπων, που ιεραρχούμε τις ανάγκες των άλλων πιο ψηλά από τις δικές μας και εξαρτάμε την ευτυχία μας περισσότερο από το τι προσφέρουμε σ...
Είναι δύσκολο να είμαι μαμα. Είναι εύκολο, να είμαι μαμά σας..

Είναι δύσκολο να είμαι μαμα. Είναι εύκολο, να είμαι μαμά σας..

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Ακούω το γάλα να σιγοβράζει στο μπρίκι, ενώ ξεπλένω για τρίτη φορά το μπουκάλι της μικρής. Μετακινώ το μπρίκι όπως όπως και αδειάζω μέσα στο μπουκάλι το καυτό γάλα, μετριάζοντας τη θερμοκρασία του με άφθονο κρύο. Κοιτάζω το γυά...