Loading posts...
Σαν να μην υπήρξαμε πριν την αγάπη αυτή..

Σαν να μην υπήρξαμε πριν την αγάπη αυτή..

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Αυτή η αγάπη μας πανίσχυρη τόσο που κάμπτει κάθε μας αντίσταση. Τόσο παρορμητική που φεύγοντας παίρνει όλα τα χαμόγελα χωρίς οίκτο, λες και της ανήκουν. Μας αφήνει ανέκφραστους σαν να μην υπήρχαν συναισθήματα πριν από αυτήν. ...
Εκείνος ζει στοιχειωμένος με τη σκέψη της, κι εκείνη με την καρδιά του..

Εκείνος ζει στοιχειωμένος με τη σκέψη της, κι εκείνη με την καρδιά του..

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Στο μυαλό του είσαι καρφωμένη σκέψη που αιμορραγεί. Γι' αυτό η πληγή του δεν κλείνει. Ας λέει στους φίλους ότι σε ξέχασε. Ας προσποιείται στους δικούς του ότι σε ξεπέρασε. Ας καρφιτσώνει ένα χάρτινο χαμόγελο στα χείλη που με τι...
Μίλησέ μου, τώρα που ξέρουμε πως η ζωή δεν αξίζει χώρια..

Μίλησέ μου, τώρα που ξέρουμε πως η ζωή δεν αξίζει χώρια..

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Μίλησέ μου, τώρα που ο θυμός κι η οργή έχουν καταλαγιάσει όπως η σκόνη από τον καλπασμό αλόγων αφηνιασμένων. Άνοιξε την καρδιά σου κι άφησε ελεύθερη την αγάπη να κυκλοφορήσει στο ερειπωμένο μας σπίτι. Άφησε τα λόγια σου να ε...
Η εκδίκηση όμως είναι βέλος που σκοτώνει πρώτα τη δική σου καρδιά.

Η εκδίκηση όμως είναι βέλος που σκοτώνει πρώτα τη δική σου καρδιά.

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Το ξέρω. Σε πλήγωσε όσο κανείς άλλος. Θανατηφόρο το τραύμα σου κι όμως νίκησες αυτόν τον θάνατο. Κρατήθηκες ζωντανή σφίγγοντας τα δόντια, τα νύχια και την καρδιά. Νιώθεις ακόμη άρρωστη από την απώλεια. Το φάρμακο γι' αυτό είνα...
Πόσες καινούριες αρχές να χωρέσει πια μια σχέση;

Πόσες καινούριες αρχές να χωρέσει πια μια σχέση;

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Πώς να στο πω, αγόρι μου; Είσαι ανεπίδεκτος μαθήσεως! Τίποτα δεν ενστερνίστηκες όλον αυτόν τον καιρό που συναστρέφεσαι μαζί μου σε διάφορα επίπεδα. Τίποτα. Συνεχώς επαναλαμβάνεις τις ίδιες συμπεριφορές και τακτικές. Η πορεία...
Μην ξυπνάς την αγάπη μου αν δεν είσαι έτοιμος να την αντιμετωπίσεις.

Μην ξυπνάς την αγάπη μου αν δεν είσαι έτοιμος να την αντιμετωπίσεις.

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Κοιμάται βαθιά η αγάπη μου. Όπως ο πολεμιστής που αναπαύεται μετά από αιματηρή μάχη χωρίς όνειρα. Αφού εξάντλησε και τα τελευταία αποθέματα ενέργειάς του και πολέμησε ενάντια σε κάθε αντιξοότητα. Αφού γέμισε πληγές και τσάκισε το...
Τώρα κλείδωσε και δεν επιτρέπει σε κανέναν να την αγγίξει πια..

Τώρα κλείδωσε και δεν επιτρέπει σε κανέναν να την αγγίξει πια..

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Προσπαθείς καιρό τώρα να την πλησιάσεις κι όλο χτυπάς στο τείχος που έχει ορθώσει μπροστά της. Απογοητεύεσαι και λες στον εαυτό σου πως δεν θα ξαναασχοληθείς. Όμως η σκέψη της επίμονα επιστρέφει στο μυαλό σου.Κάτι σ' αυτή τη γυναί...
Μάθαμε να χωρίζουμε χωρίς αντίο πια..

Μάθαμε να χωρίζουμε χωρίς αντίο πια..

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Σημεία των καιρών! Χωρίζουμε χωρίς να λέμε αντίο πια. Λες και αυτή η λέξη σκαλώνει στις φωνητικές χορδές, αγκιστρώνεται πάνω τους κι αρνείται να την ψιθυρίσουν τα χείλη. Απαιτεί γενναιότητα το αντίο. Θέλει τόλμη να τραβήξε...
Τόσο πολύ σ’αγαπώ, που μπορώ να μηδενίζω, και να αρχίζω απ’ την αρχή!

Τόσο πολύ σ’αγαπώ, που μπορώ να μηδενίζω, και να αρχίζω απ’ την αρχή!

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Τόσο πολύ σ' αγαπώ που μπορώ να υφαίνω γέφυρες κρεμαστές πάνω από τα φαράγγια του εγωισμού σου και να σ' ανταμώνω με λαχτάρα. Μπορώ να μηδενίζω λάθη και ν' αρχίζω ξανά απ' την αρχή. Να σε αποθεώνω λησμονώντας την θνητή σου φύση...
Εκείνος κι εγώ, μείναμε μαζί. Τρωτοί κι ερωτευμένοι.

Εκείνος κι εγώ, μείναμε μαζί. Τρωτοί κι ερωτευμένοι.

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Εκείνος κι εγώ, δεν ξεχωρίζαμε αν ήμασταν δύο ή ένας. Τόσο πολύ φωλιάζαμε ο ένας μέσα στον άλλο, σαν κορμί με ρούχο που εφαρμόζει τέλεια πάνω, παίρνοντας απολύτως το σχήμα και τις γραμμές του. Τόσο πολύ μοιάζαμε, ανυπεράσπιστο...