Loading posts...
Θάλασσα, μάνα.. αλμύρα μου εσύ!

Θάλασσα, μάνα.. αλμύρα μου εσύ!

Γράφει η Ανθή Γεώργα Κανένα στοιχείο της φύσης δεν αγάπησα πιο πολύ απ’ τη θάλασσα. Όλη η ζωή μου, όλα τα μέρη που αγάπησα, όλες οι όμορφες θύμησες κοντά στη θάλασσα. Τα καλοκαίρια στο νησί, κι η μισή ζωή των προγόνων μου μέσα στη θάλασσα, άλλοτε να παλεύ...
Πολλοί οι Ιούδες και ξεπουλιούνται όσο όσο..

Πολλοί οι Ιούδες και ξεπουλιούνται όσο όσο..

Γράφει η Ανθή Γεώργα Πόσες και πόσες φορές είπες «εγώ άλλη φορά δεν ξαναδίνω, δεν ξαναδίνομαι, δεν ξαναεμπιστεύομαι, θα κρατάω πισινή, δε θα ανοίξω όλα μου τα φύλλα..!» Πόσες και πόσες φορές την επόμενη ακριβώς στιγμή αυτοαναιρέθηκες. Ξέχασες την επιτ...
Ποιος έρωτας σε σπρώχνει πιο μακριά από δω;

Ποιος έρωτας σε σπρώχνει πιο μακριά από δω;

Γράφει η Ανθή Γεώργα Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα κορίτσι, ήταν κι ένα αγόρι. Και συναντήθηκαν τυχαία στα στενά κάποιας φτωχογειτονιάς. Και γρήγορα αγαπήθηκαν. Και για να συναντηθούν το αγόρι πετούσε πέτρες στο παράθυρο της κοπέλας, σινιάλο ότι πρέπε...
Γύρνα να γίνεις πάλι βασιλιάς, δε σου ταιριάζει να’ σαι γυρολόγος.

Γύρνα να γίνεις πάλι βασιλιάς, δε σου ταιριάζει να’ σαι γυρολόγος.

Γράφει η Ανθή Γεώργα Κι έγραψε ο επικός μας ποιητής ο Όμηρος τόσες χιλιάδες χρόνια πριν, μετά την Ηλιάδα και την Οδύσσεια. Και μέσα από τις ραψωδίες του μάθαμε αρχαία, αλλά και τις περιπέτειες του πολυμήχανου Οδυσσέα να γυρίσει πίσω στην πατρίδα, το «νόστι...
Εσύ τι είδους φωτογραφία προφίλ έχεις;

Εσύ τι είδους φωτογραφία προφίλ έχεις;

Γράφει η Ανθή Γεώργα Στον καιρό των Social Media, δεν μπορείς να βγαίνεις στον πηγαιμό για την φωτογραφία του προφίλ σου, έτσι χωρίς "ταυτότητα". Εσύ, τι είδους φωτογραφία έχεις στο προφίλ σου; 1. "Του διαβατηρίου" : εικονίζεται μόνο το πρόσωπο του χρ...
Το παρελθόν συγχωρείται, αλλά δεν ξεχνιέται

Το παρελθόν συγχωρείται, αλλά δεν ξεχνιέται

Γράφει η Ανθή Γεώργα Φαντάσου, λέει, να υπήρχε μία μηχανή, αυτή η πολύ δημοφιλής η μηχανή του χρόνου!!! Μόνο που να’ ταν αληθινή και αποτελεσματική… Να πατούσαμε το κουμπί rewind και να γυρνούσαμε το χρόνο πίσω. Και να ξαναφτιάχναμε τη ζωή από την αρχή. ...
Η Λήμνος με τα μάτια μου..

Η Λήμνος με τα μάτια μου..

Γράφει η Ανθή Γεώργα Κοιτάζοντας το χάρτη, εκεί κάπου στο βόρειο και ανατολικό Αιγαίο, δεσπόζει ένα νησί. Ένα νησί μ’ ένα σχήμα περίεργο, που μοιάζει να χωρίζεται στα δύο, ίσως και στα τέσσερα. Πολλοί δεν ξέρουν καν πού βρίσκεται, άλλοι πάλι στο άκουσμα τ...
Ο Αύγουστος θα είναι πάντα η διακοπή της κανονικότητας μας..

Ο Αύγουστος θα είναι πάντα η διακοπή της κανονικότητας μας..

Γράφει η Ανθή Γεώργα Και να' μαι πάλι εδώ. Στο κατώφλι του Αυγούστου. Να συμμαζεύω εκκρεμότητες στη δουλειά, στο σπίτι, στο μυαλό, στην καρδιά. Να ετοιμάζομαι για τη διακοπή. Δεν ξέρω γιατί διεθνώς μιλάμε στον πληθυντικό για "διακοπές". Διακοπή είναι ο...
Η κουμπαριά, είναι η φιλία που έγινε συγγένεια και αξίζει πολλά!

Η κουμπαριά, είναι η φιλία που έγινε συγγένεια και αξίζει πολλά!

Γράφει η Ανθή Γεώργα Υπάρχει ένα ιδιότυπο είδος συγγένειας που συνδέει τους ανθρώπους. Δεν είναι δεσμός εξ' αίματος, ούτε εξ' αγχιστείας. Είναι μια σχέση μυστήρια, γιατί γεννήθηκε μέσα από μυστήρια, γάμους και βαπτίσεις. Μα και βέβαια για την κουμπ...
Πέρασαν δυο χρόνια, κι όμως ακόμα αντέχουμε.

Πέρασαν δυο χρόνια, κι όμως ακόμα αντέχουμε.

Γράφει η Ανθή Γεώργα Ήταν δυο χρόνια πριν. Μια Παρασκευή βράδυ. Χαλαρή και απροβλημάτιστη δεν την έλεγες. Αλλά ερχόταν καλοκαίρι. Κι ακόμα θύμιζε καλοκαίρι. Και είπαμε κάπως πρώιμα να γιορτάσουμε κάτι γενέθλια. Κι εκεί, εν μέσω αλκοόλ, γέλιων, πειραγμάτων,...