Loading posts...
Ήθελα λίγο ακόμα μαζί σου…

Ήθελα λίγο ακόμα μαζί σου…

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Λίγο ακόμα ήθελα... Λίγο ακόμα μαζί. Απ' αυτό, το δικό μας μαζί·το χωρίς ταμπέλες. Το μαζί, που λίγοι μπορούν να καταλάβουν κι ακόμη λιγότεροι να αντέξουν. Απ' αυτές τις ιστορίες, που δε θυμάσαι πώς και πότε άρχισαν, μα δε θ...
Ο κόσμος να καίγεται κι εμείς να ερωτευόμαστε..

Ο κόσμος να καίγεται κι εμείς να ερωτευόμαστε..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Όταν η πόλη καίγεται υπάρχει ένα μέρος που πάμε, με μια παγωμένη μπύρα και ένα πακέτο τσιγάρα, εκεί βλέπεις, ξεχνάμε τον κόσμο και φτιάχνουμε τον δικό μας. Μια έξοδος κινδύνου από τον θόρυβο της καθημερινότητας, μια ανάσα γεμάτη με...
Μια μέρα θα ξυπνήσω, και δεν θα θέλω να σου πω καλημέρα..

Μια μέρα θα ξυπνήσω, και δεν θα θέλω να σου πω καλημέρα..

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Μια μέρα θα ξυπνήσω και δε θα πιάσω κατευθείαν το κινητό, να δω αν με περιμένει μήνυμά σου. Θα ξυπνήσω και δε θα θέλω να σου πω καλημέρα· δε θα θέλω να μάθω πώς είσαι, πώς περνάς. Μια μέρα θα ξυπνήσω, θα μπω στο αμάξι, θα οδηγώ...
Το αντίο που δεν σου πα.. έκρυβε μέσα του όλα τα “κατηγορώ” κι ας σε αθώωσα!

Το αντίο που δεν σου πα.. έκρυβε μέσα του όλα τα “κατηγορώ” κι ας σε αθώωσα!

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Το αντίο, που ποτέ δε σου είπα, έκρυβε μέσα του όλη μου τη θλίψη· κι όχι για το λίγο που μου έδωσες κι αυτό με το στανιό, μα για το πολύ μου, που σου το χάριζα κι εσύ μου το γυρνούσες πίσω. Σαν να μην ήταν δα και τίποτα σπουδαί...
Εσύ να μου χαμογελάς κι εγώ να σ’ερωτεύομαι..

Εσύ να μου χαμογελάς κι εγώ να σ’ερωτεύομαι..

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Να σ' ερωτεύομαι... Να μετράω τις μέρες, τις ώρες και τα λεπτά μέχρι να ξαναβρεθούμε. Να τρέμουν τα πόδια και να σφίγγεται το στομάχι μου μόλις σε δω. Να μου μιλάς και να ταξιδεύω. Να έχω το θάρρος να κάνω σχέδια για το μετ...
Δεν έφυγα όταν ξενέρωσα, φεύγω τώρα όμως, κι ας άργησα!

Δεν έφυγα όταν ξενέρωσα, φεύγω τώρα όμως, κι ας άργησα!

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Δεν έφυγα, όταν ξενέρωσα. Δεν έφυγα, όταν βαρέθηκα. Δεν έφυγα, όταν βρήκα τον επόμενο. Δεν έφυγα, όταν μου είπες ψέματα. Δεν έφυγα, όταν δεν είχες χρόνο για μένα. Δεν έφυγα, όταν έμαθα πως είμαι απλά ακόμα μία. Δεν έφυγα, ...
Τώρα που τίποτα δεν διεκδικώ από εσένα, τώρα μπορείς να φύγεις.. Ελεύθερος!

Τώρα που τίποτα δεν διεκδικώ από εσένα, τώρα μπορείς να φύγεις.. Ελεύθερος!

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Τώρα, μπορείς να φύγεις κι εσύ. Τώρα, που τίποτα δε σου ζητάω και τίποτα δε διεκδικώ από σένα. Τώρα, που δεν ελπίζω να σε ξαναδώ κάπου τυχαία, που δεν κρέμομαι πάνω από το τηλέφωνο, μήπως και... Τώρα, που ξέρω πως τίποτα δεν ...
Ίσως μια μέρα, πού ξέρεις, να κάνουμε την καινούρια αρχή..

Ίσως μια μέρα, πού ξέρεις, να κάνουμε την καινούρια αρχή..

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Ίσως μια μέρα, πού ξέρεις, να συναντηθούμε ξανά. Κι ίσως τότε να είμαστε μόνο εγώ κι εσύ. Χωρίς εμπόδια, χωρίς ρολόγια. Ίσως μια μέρα, εκείνο τον έρωτα που αφήσαμε τότε πάνω σε τσαλακωμένα σεντόνια, τον αναστήσουμε ξανά. Κι ί...
Εμένα τα παιδιά μου, μου έμαθαν να αγαπάω όλα τα παιδιά..

Εμένα τα παιδιά μου, μου έμαθαν να αγαπάω όλα τα παιδιά..

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Παίδων 05:00 πμ. "Και τί σκας; Δικό σου είναι;" Αυτή την ερώτηση μου έθεσε μια μάνα, όταν σηκώθηκα απ'τη θέση μου, για να σκεπάσω το παιδί που κοιμόταν στις απέναντι καρέκλες. Ήταν ξυπόλητο και η κουβέρτα του έπεσε στο πάτωμα ...
Δεν θέλω την ασφάλειά μακριά σου.. θέλω το μαζί κι ό,τι γίνει!

Δεν θέλω την ασφάλειά μακριά σου.. θέλω το μαζί κι ό,τι γίνει!

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Φοβάσαι; Κι εγώ. Φοβάμαι την ανώμαλη προσγείωση από το ροζ σύννεφο. Έχουν περάσει χρόνια από τότε που ήμουν έφηβη και πίστευα στο "για πάντα" των ερωτευμένων. Ήμουν βολεμένη, όσο πατούσα γερά με τα δυο μου πόδια στο έδαφος κι ή...