Loading posts...
Μην το πεις πουθενά, μα ακόμα σε ζητάω.

Μην το πεις πουθενά, μα ακόμα σε ζητάω.

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Κρατάς μυστικό; Απόψε δε θα σου γράψω, για όσα ήδη γνωρίζεις. Δε θα αναφερθώ στο τότε, στις στιγμές που ζήσαμε. Απόψε θα σου γράψω για το τώρα μου. Το τώρα μου χωρίς εσένα. Είναι καλοκαίρι πια - κι όπως και πέρυσι, έτσι κ...
Έρωτας είναι τα “αν” που αγνοήσαμε και ζήσαμε..

Έρωτας είναι τα “αν” που αγνοήσαμε και ζήσαμε..

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Ξυπνάω κι είσαι η πρώτη μου σκέψη και κάθε βράδυ με παίρνει ο ύπνος έχοντας τη μορφή σου στα μάτια μου και τον ήχο της φωνής σου στ' αυτιά μου. Έχοντας το βάρος της απουσίας σου μέσα μου κι έναν κρυφό λυγμό, που κανείς πια δεν...
Η μοναξιά ουρλιάζει, και την ακούς μόνο με την ψυχή..

Η μοναξιά ουρλιάζει, και την ακούς μόνο με την ψυχή..

Κι αν με ρωτήσεις, τί είναι - τελικά - η μοναξιά, θα δυσκολευτώ πολύ, για να σου απαντήσω. Βλέπεις, δεν είναι ένα πράγμα, μία κατάσταση, ένα συναίσθημα. Είναι κράμα από βιώματα, απωθημένα, αναμνήσεις, φοβίες και εξάντληση. Όλα τα παραπάνω, είναι αυτά, που μ...
Εγώ που λες έρωτα, θα φεύγω πάντα λίγο πριν σου παραδοθώ.

Εγώ που λες έρωτα, θα φεύγω πάντα λίγο πριν σου παραδοθώ.

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Θα φεύγω πάντα μόλις νιώσω το πρώτο σκίρτημα. Δεν είμαι εγώ για τέτοια τώρα πια. Για πεταλούδες στο στομάχι, υποσχέσεις και μεγάλα λόγια. Τα είπα, τα έχαψα. Ε, φτάνει! Ως εδώ. Έχω ακόμα ανοιχτές πληγές, δε θέλω κι άλλες. Μέσ...
Εκείνοι που αγαπήθηκαν πολύ, είναι καταδικασμένοι να συναντιούνται ξανά και ξανά

Εκείνοι που αγαπήθηκαν πολύ, είναι καταδικασμένοι να συναντιούνται ξανά και ξανά

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Μη με ρωτάς γιατί ακόμα ελπίζω. Μην απορείς, που αρνούμαι να δεχτώ ότι εμείς οι δύο τελειώσαμε. Δεν είναι πείσμα, ούτε εγωισμός, μάτια μου. Είναι πίστη,κι όπως μου έλεγες κι εσύ, η πίστη είναι επιλογή. Επιλέγω, λοιπόν, να π...
Και τώρα που έγινα όλα όσα εσύ φοβόσουν, έμεινα να φοβάμαι εγώ, εμένα.

Και τώρα που έγινα όλα όσα εσύ φοβόσουν, έμεινα να φοβάμαι εγώ, εμένα.

Θα γίνω ήλιος,που ανατέλλει από τη δύση. Ποτάμι, που ξεφεύγει της πορείας του. Θα γίνω καλοκαίρι με βροχή και χειμώνας με ολάνθιστα λουλούδια. Κραυγή στη σιωπή σου και στίχος στα τραγούδια σου. Θα γίνω η σκιά σου σε απόλυτο σκοτάδι. Μέρα, που δεν ξημερώνε...
Τώρα μου λείπεις, αλλά δεν σε φοβάμαι πια μπαμπά..

Τώρα μου λείπεις, αλλά δεν σε φοβάμαι πια μπαμπά..

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Άλλη μια χρονιά, που εσύ δε γιορτάζεις αυτή τη μέρα. Κι όχι γιατί δεν απέκτησες ποτέ σου παιδί, αλλά γιατί το παιδί σου δεν απέκτησε ποτέ του πατέρα, πατέρα... Κι ίσως εσύ, αυτή τη μέρα, να την περνάς όπως τόσες και τόσες, χω...
Τα μέτρια και τα χλιαρά, είναι για τον καφέ και το νερό, όχι για τις σχέσεις!

Τα μέτρια και τα χλιαρά, είναι για τον καφέ και το νερό, όχι για τις σχέσεις!

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Θα μπω κατευθείαν στο θέμα, χωρίς τον πρόλογο, που πάντα συνηθίζω. Λοιπόν, το να πίνεις μέτριο τον καφέ σου, το καταλαβαίνω και το σέβομαι - παρ' όλο που εγώ τον πίνω σκέτο εδώ και μια δεκαετία. Θες, βρε αδερφέ, μια μικρή δόσ...
Τον έρωτα το δειλό που μου ζήτησες, δεν είχα να στον δώσω!

Τον έρωτα το δειλό που μου ζήτησες, δεν είχα να στον δώσω!

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου "Κι όμως τον έρωτα που ήθελες, τον είχα να σ'τον δώσω". Θυμάσαι; Μ'αυτόν τον στίχο του Καβάφη, προσπαθούσα να σε καθησυχάσω κάθε φορά που έβλεπα να σε τρομάζει αυτό που ζούσαμε. Κάθε φορά που σ' ένιωθα να απομακρύνεσαι και να...
Θα σου θυμώνω πάντα για όσα δεν έκανες μαζί μου

Θα σου θυμώνω πάντα για όσα δεν έκανες μαζί μου

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Θυμάσαι - αλήθεια - εκείνη την ηλιόλουστη ημέρα, κάπου στα μέσα Ιουλίου, που κάναμε κοπάνα απ' τις δουλειές μας, ανεβήκαμε στη μηχανή και πήγαμε,αυτή τη βόλτα στη θάλασσα, που επί μήνες σχεδιάζαμε; Ή εκείνο το Σαββατόβραδο, λί...