Loading posts...
Εσύ, που ποτέ δεν σταμάτησες να με κάνεις να ελπίζω

Εσύ, που ποτέ δεν σταμάτησες να με κάνεις να ελπίζω

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Βιαστικά, όπως πάντα, έφαγα την τελευταία μου μπουκιά. Θα αργήσεις! Ακούστηκε η γλυκιά πάντα φωνή της! Πάντα εκεί, πάντα για μένα… πάντα βράχος! Έτοιμα όλα για μια ακόμα φορά… για μια ακόμα Κυριακή! Η Κυριακή της ζωής μου! Ο π...
Παράθυρο στην ψυχή μου, άνοιξαν τα μάτια σου

Παράθυρο στην ψυχή μου, άνοιξαν τα μάτια σου

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Είναι και αυτές οι νύχτες που δεν έχεις από πού να πιαστείς.  Που μοιάζουν ατελείωτες. Όλα λειτουργούν κατά σου. Ακόμα και ο αέρας… ακόμα και ο ήχος των φύλων… ο ήχος της νύχτας… η ίδια σου η ανάσα… Αλλά είναι πρωί πια, και πρ...
Όσο πόνο κι αν σου φέρει, τον έρωτα πρέπει να τον ζήσεις, έστω μια φορά!

Όσο πόνο κι αν σου φέρει, τον έρωτα πρέπει να τον ζήσεις, έστω μια φορά!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Μην μοιράζεις “έρωτες” δεξιά και αριστερά. Δεν είναι αυτό μωρό μου έρωτας. Μείνε εκεί όταν το νιώσεις! Γιατί δεν μένεις; Πως λέγεται; Φόβος; Μπορεί… ζήσε το! Πιες το! Γεύσου το! Κυνήγησε το! Δύσκολο, ναι, γιατί απλά φοβάσαι. Φ...
Πώς μπορείς να φεύγεις και να με αφήνεις;

Πώς μπορείς να φεύγεις και να με αφήνεις;

Και τώρα τι; Πως φεύγεις και με αφήνεις; Πώς; Που με αφήνεις; Θα πρέπει να μάθω να ζω χωρίς εσένα; Φεύγεις και η καρδιά μου ταξιδεύει μαζί σου! Πλήρωσε το ακριβότερο εισιτήριο για να είναι εκεί δίπλα σου. Το εισιτήριο της Αγάπης. Υπάρχε...
Μου ζήτησες να μην φύγω κι έμεινα. Για σένα. Για εμάς.

Μου ζήτησες να μην φύγω κι έμεινα. Για σένα. Για εμάς.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Ήταν εκείνη η μέρα που πρωτοείδα τα μάτια Σου! Τα μάτια Σου καρφωμένα στα δικά μου! Δεν χρειάστηκε πολύ για να καταλάβω πως όλα μόλις είχαν ξεκινήσει! Είχε ξεκινήσει και ήταν τόσο δυνατό! Πιο δυνατό, πιο φωτεινό και πιο καυτό ...
Με το ζόρι και τα μέτρια, έρωτας δεν γίνεται

Με το ζόρι και τα μέτρια, έρωτας δεν γίνεται

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Ξέρεις τι ειναι χημεία; Όχι αυτή των μαθητικών μας χρόνων, η βαρετή. Η άλλη, η ωραία, με τα σώματα που έλκονται! Λοιπόν! Χρόνια τώρα αυτή η λέξη έχει μια έννοια. Όταν δυο αντικείμενα έλκονται, όταν δυο αντικείμενα κουμπώνο...
Θα σου κλέβω στιγμές για να σου χαρίζω “σ’αγαπώ”

Θα σου κλέβω στιγμές για να σου χαρίζω “σ’αγαπώ”

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Ήρθε πάλι το βράδυ. Περιμένω να ακούσω τον ήχο σου. Πάντα κάποιος παρόμοιος περνάει και βγαίνω να δω αν ήρθες. Περιμένω να έρθεις να με πάρεις να φύγουμε. Να έρθεις να μου χτυπάς το κουδούνι και να μην μπορείς να περιμένεις ...
Μου έλειψες, μου λείπεις και θα μου λείπεις

Μου έλειψες, μου λείπεις και θα μου λείπεις

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Ας μην τελείωνε ποτέ η νύχτα αυτή, σκέφτηκε. Είχε τόσο καιρό να τον δει. Όλα έμοιαζαν όπως παλιά. Τίποτα δεν είχε αλλάξει. Ούτε αυτός. Το άγχος τεράστιο. Η καρδιά έτοιμη να σπάσει και τα πόδια να τρέμουν. Δεν ήταν σίγουρη π...
Για σένα, που ποτέ δεν ξέχασα. Για σένα, που ποτέ δεν μ’άφησες.

Για σένα, που ποτέ δεν ξέχασα. Για σένα, που ποτέ δεν μ’άφησες.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Για Εσένα που δεν πρόλαβα να αποχαιρετήσω… Ίσως γιατί μια μέρα θα ξανασυναντηθούμε… τι ίσως; Σίγουρα μια μέρα θα σε ξαναδώ και θα έχω τόσα μα τόσα πολλά να σου πω… Αν και η πρώτη μας επαφή, θα είναι σίγουρα εκρηκτική! Αυτή...
Εσύ με το παράξενο βλέμμα!

Εσύ με το παράξενο βλέμμα!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Λένε πως όλα τα όμορφα κάποτε τελειώνουν… ποιος το ορίζει αυτό;  Ήταν το πρώτο βράδυ που σε είδα! Έτσι είσαι! Όπως και τώρα… Όπως πάντα!  πάντα για εμένα! δεν άλλαξες. Ούτε στα μάτια! στα δικά μου είσαι ίδιος… στα δικά σου… ...