Loading posts...
Κανείς δεν ξέρει που είναι το δικό μας το “εμείς”, αγάπη μου!

Κανείς δεν ξέρει που είναι το δικό μας το “εμείς”, αγάπη μου!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Εκείνο το εμείς που πάντα ηχούσε στα αυτιά μου από εσένα. Εκείνο το εμείς που πάντα φάνταζε μοναδικά δικό μας όπως και εσύ άλλωστε. Εκείνο το εμείς που έβγαινε φυσικά από μέσα σου, χωρίς καμία δεύτερη σκέψη. Ένα από εκείνα π...
Βάλε στον έρωτα φωτιά, από εκείνη που τα καίει όλα!

Βάλε στον έρωτα φωτιά, από εκείνη που τα καίει όλα!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Και όσο περνάει ο καιρός καταλαβαίνω. Και όσοι έρχονται και φεύγουν πάλι καταλαβαίνω το γιατί. Ξέρεις τι καταλαβαίνω; Πως σκορπιζόμαστε… Σε άδεια ξημερώματα, σε άδεια φιλιά άδειες αγκαλιές και βλέμματα. Πως για αλλού χτυπά ...
Τον πολυτιμότερο χρόνο, τον χρωστάς στον εαυτό σου..

Τον πολυτιμότερο χρόνο, τον χρωστάς στον εαυτό σου..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Έχεις σκεφτεί ποτέ πόσο χρόνο χρειάζεσαι με τον εαυτό σου; Λένε πως για να τα έχεις καλά με τους ανθρώπους δίπλα σου, πρέπει πρώτα να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Έχεις κάτσει ποτέ μόνος μαζί του για να βρεις πράγματα που ...
Αν δεν μπεις στη δίνη του έρωτα, δεν θα μάθεις πόσο αξίζει η ζωή..

Αν δεν μπεις στη δίνη του έρωτα, δεν θα μάθεις πόσο αξίζει η ζωή..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Γιατί φοβόμαστε να ερωτευτούμε; Τι είναι αυτό που μας κάνει να κάνουμε πίσω. Φόβος, άγνοια του νέου και διαφορετικού; Μήπως τελικά έχουμε μείνει εκεί στην μοναξιά μας γιατί μας βολεύει σε πολλά και κυρίως να μην πονέσουμε κα...
Η επιλεκτική μνήμη, λέγεται και “μνήμη κατά το συμφέρον”..

Η επιλεκτική μνήμη, λέγεται και “μνήμη κατά το συμφέρον”..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Οι άνθρωποι ξεχνούν πολύ εύκολα. Κρατάνε πάντα και μόνο ότι τους αρέσει και ότι τους συμφέρει να θυμούνται. Θυμούνται κατ’ επιλογή δηλαδή έχουν επιλεκτική μνήμη. Στα νέα ελληνικά μεταφράζεται “θυμάμαι ότι με συμφέρει”. Θυμο...
Τα δικά σου σκοτάδια, το δικό μου φως..

Τα δικά σου σκοτάδια, το δικό μου φως..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Θα περιμένω! Ξέρω και εγώ. Για όσο. Ας γεράσουμε μαζί. Θέλω να γεράσουμε μαζί. Καμμία φορά οι λέξεις παίζουν ρόλο όπως τις χρησιμοποιείς. Παίζουν ρόλο και εγώ πολλές φορές δεν ξέρω πως να τις χρησιμοποιήσω για εσένα γιατί δε...
Πρόσεξε πού σκορπάς το μέσα σου, δεν το αξίζουν όλοι!

Πρόσεξε πού σκορπάς το μέσα σου, δεν το αξίζουν όλοι!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Όπως ακριβώς το ακούς! Δεν αξίζουν όλοι το μέσα σου καρδιά μου. Δεν αξίζει σε κανέναν που δεν έχει παλέψει για να το πάρει, για να το κατακτήσει. Τα πράγματα είναι απλά και οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Για τα σ...
Μπήκες στην ζωή μου κατά τύχη, έμεινες στο μυαλό μου από επιλογή.

Μπήκες στην ζωή μου κατά τύχη, έμεινες στο μυαλό μου από επιλογή.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Είπα να μην σου γράψω αλλά δεν έχω άλλη επιλογή, αλήθεια. Νιώθω πως όλα αυτά που έχω μέσα μου αποτυπώνονται σε μια λευκή κόλα χαρτί που πηγαίνει κατευθείαν στα αυτιά σου. Μόνο έτσι νιώθω πως με ακούς. Η σκέψη μου μόνιμα εκεί ...
Εύκολα μιλάς για εμπιστοσύνη, δύσκολα την νιώθεις..

Εύκολα μιλάς για εμπιστοσύνη, δύσκολα την νιώθεις..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Εμπιστοσύνη! Μεγάλη λέξη, μεγάλη αίσθηση των ανθρώπων. Πως κατακτιέται και που δίνεται; Δύσκολο να την κατακτήσεις και ακόμα πιο δύσκολο να την δώσεις. Πόσες φορές δεν την έχουμε χάσει; Δεν μας την έχουν πάρει με τη βία σε ...
Κανένα τέλος δεν γράφεται εκεί που ο έρωτας καίει..

Κανένα τέλος δεν γράφεται εκεί που ο έρωτας καίει..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Πάλι από την αρχή! Ήρθες πάλι ξανά και αυτή τη φορά όχι μόνο μέσα στο μυαλό μου αλλά παντού. Εκεί που νόμιζα πως όλα τελείωσαν, πως όλα τελείωναν όχι σαν μια ανάμνηση και μόνο αλλά σαν ένα τέλος μέσα μου. Έτσι πάλι όπως πάντ...