Loading posts...
Ο γκρινιάρης και ο μίζερος δεν θα ευχαριστηθεί ποτέ και πουθενά

Ο γκρινιάρης και ο μίζερος δεν θα ευχαριστηθεί ποτέ και πουθενά

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου. Ξημερώνει ο Θεός την μέρα του και ένεκεν του ότι ζούμε στην πιο ηλιόλουστη χώρα του κόσμου όλα είναι λαμπερά και όμορφα. Το καλοκαιράκι πλησιάζει, η θερμοκρασία όσο πάει και ανεβαίνει και όλα αρχίζουν και μοιάζουν πιο αισιόδοξα…!...
Το μόνο που σου κράτησα, είναι που με άφησες να φύγω

Το μόνο που σου κράτησα, είναι που με άφησες να φύγω

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Ήθελες ή όχι να με αδειάσεις και το πέτυχες.. Ένα "δεν ξέρω", σε εσωσε! 'Ενα "δεν ξέρω", με επνιξε. Με κοιτάς που σε κοιτάω; Σε κοιτάω μα δε σε βλέπω! Δε μπορώ.. Το βλέμμα μου κενό.. Αποκοσμο και ξένο! Κλείνοντας την...
Να κρατάς κοντά σου τους φωτεινούς ανθρώπους

Να κρατάς κοντά σου τους φωτεινούς ανθρώπους

Κάθε φορά που βρισκόταν μπροστά μου ένα ποτήρι νερό που δεν ήταν ούτε γεμάτο, μα ούτε κι άδειο, σκέφτόμουν πως θα το χαρακτήριζα. Μισογεμάτο η μισοάδειο; Κατέληξα σε δυο πράγματα. Πρώτον πως αν είναι κάτω από τη μέση το βλέπω μισοάδειο, ενώ αν είναι πάνω από τ...
Εσύ ψυχούλα μου γεννηθηκες για να χτίσεις το “όλον”

Εσύ ψυχούλα μου γεννηθηκες για να χτίσεις το “όλον”

Γράφει η Άννα Βήχου. Ξέρω! Ξέρω γεννήθηκες σε έναν κόσμο που δεν σου άξιζε. Σε εγδαρε. Σε απογυμνωσε από το δέρμα σου αμέσως. Σε πόνεσε από το πρώτο σου δάκρυ. Το πρώτο σου φιλί ήταν γεμάτο αγάπη και προσδοκίες. Προσδοκίες για έναν κόσμο που έφτιαξαν εκει...
Γράμμα στην Κυρά του Κάστρου

Γράμμα στην Κυρά του Κάστρου

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος. Ήταν κουρασμένος μα δεν σταμάταγε. Ακολουθούσε μαγεμένος το κελαρυστό γέλιο που ακουγόταν από μακριά. Οι φωτισμένες δάδες στον υγρό πέτρινο τοίχο τον βοηθούσαν να ανεβαίνει την στριφογυριστή σκάλα. Κάθε σκαλοπάτι τον έφερνε πι...
Απ’όλους τους ρόλους, εγώ διεκδικώ εκείνον της ερωμένης σου

Απ’όλους τους ρόλους, εγώ διεκδικώ εκείνον της ερωμένης σου

Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη. Ακόμα κι αν ζούμε μαζί, μόνο ερωμένη σου θέλω να’ μαι. Ξέρεις! Αυτή με το βελούδινο δέρμα που τρελαίνεσαι ν’ αγγίζεις. Η πάντα προσεγμένη κοκέτα, η μοσχομυριστή, η αποτριχωμένη και όμορφη. Το πώς θα παραμείνω έτσι στο πέρασ...
Κι αν δεν άλλαξε αυτός ο κόσμος, θα τον αλλάξω εγώ!

Κι αν δεν άλλαξε αυτός ο κόσμος, θα τον αλλάξω εγώ!

Γράφει η Βαλέρια Γιώτη. Μεγαλώνω μπαμπά και κάποιοι ακόμα θεωρούν ότι η θέση μου είναι μέσα στο σπίτι. Έτσι αρμόζει,λένε, στις γυναίκες. Μου λένε να πλύνω πιάτα και να έχω έτοιμο το φαγητό πριν τις δύο που θα τελειώσει το σχολείο. Μπορώ να βρω εύκολα δουλε...
Κ.Δημουλά:«Ευτυχία! Είδα κι έπαθα να μην έχω την ανάγκη της»

Κ.Δημουλά:«Ευτυχία! Είδα κι έπαθα να μην έχω την ανάγκη της»

Η ποιήτρια Κική Δημουλά εκτός από τις ποιητικές της συλλογές έχει εκδώσει και πεζά κείμενα. Το βιβλίο της «Εκτός σχεδίου» περιλαμβάνει σαράντα τρία μικρά διηγήματα με αυτοβιογραφικό, εξομολογητικό περιεχόμενο, που περιλαμβάνουν μνήμες, χρώματα, μυρωδιές, συναι...
Σήμερα αναρωτήθηκα τι μπορώ να κάνω για την ίδια τη ζωή

Σήμερα αναρωτήθηκα τι μπορώ να κάνω για την ίδια τη ζωή

Σήμερα ξύπνησα νωρίς και αναρωτήθηκα τι πρέπει να κάνω, πριν το ρολόι μου δείξει μεσάνυχτα. Είναι δική μου η απόφαση να διαλέξω, με ποιόν τρόπο θα ξοδέψω τη μέρα μου. Μπορώ να παραπονεθώ γιατί βρέχει, ή να ευχαριστήσω την βροχή γιατί καθαρίζει την ατμόσφαιρα...
Το ακαριαίο ξενέρωμα είναι αμετάκλητο και δεν έχει γυρισμό

Το ακαριαίο ξενέρωμα είναι αμετάκλητο και δεν έχει γυρισμό

Και να που ερωτεύτηκες και πετάς στα σύννεφα. Σου ανήκει η χαρά όλου του κόσμου, όλη η αισιοδοξία του, όλος ο κόσμος γενικότερα. Αισθάνεσαι ότι είσαι ο μόνος που βίωσε ποτέ τον έρωτα και τα συναισθήματά σου είναι αδύνατο να περιγραφούν με λόγια. Εκείνος που έχ...