Loading posts...
Δεν σε πάνε όλοι οι δρόμοι στην Ιθάκη

Δεν σε πάνε όλοι οι δρόμοι στην Ιθάκη

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Δεν πάνε όλοι οι δρόμοι στην «Ιθάκη». Αλλά καμιά φορά βοηθά να ξεκινάμε από το τι δεν πάει για να βρούμε αυτό που τελικά πάει. Επαγωγικά. Ανορθόδοξα. Έτσι για την αλλαγή. Ποιος είπε ότι υπάρχει μόνο ένας δρόμος άλλωστε; Κι...
Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει;

Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει;

Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη. Ξύπνησε νωρίτερα απ' το ξυπνητήρι. Έξω ακόμα ήταν νύχτα. Φθινοπώριασε κι όλας και η νύχτα μεγάλωσε αισθητά. Χουζούρικη διάθεση είχε μα σαν κάτι να τη βασάνιζε στον ύπνο της. Προσπάθησε να θυμηθεί αν ονειρευόταν κάτι που την άγχω...
Κι εγώ, εσύ θέλω να είμαι

Κι εγώ, εσύ θέλω να είμαι

Γράφει η Άννα Βήχου. Να ακούω τον ήχο της πόρτας να κλείνει και να ξεκινά μέσα μου η αντίστροφη μέτρηση, του ακίνητου, του αδυσώπητου χρόνου που θα σε φέρει πίσω. Να ξαπλώνω και να κουρνιάζεις στο στήθος μου βαρύς , σαν την απουσία σου. Να ξυπνάω και τα βλέ...
Θα υπάρχει πάντα η ημερομηνία που θα σε χαράζει

Θα υπάρχει πάντα η ημερομηνία που θα σε χαράζει

Γράφει η Ρένα Γέρου. Είν' αυτές οι ημερομηνίες που σε στιγματίζουν. Δεν τις ξεχνάς ποτέ. Στοιχειωμένος ο χρόνος. Λες και γεννήθηκες για εκείνη τη μέρα του συγκεκριμένου μήνα και της τάδε χρονιάς. Κι όσα χρόνια κι αν περάσουν, πάντα βρίσκει έναν τρόπο να κ...
Είναι η στιγμή που πια, δεν θέλω να σε θυμάμαι

Είναι η στιγμή που πια, δεν θέλω να σε θυμάμαι

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά (Λίκνον) Δεν θέλω άλλο να σκέφτομαι. Κάθε βράδυ να ματώνω πάνω - κάτω στα σοκκάκια του μυαλού και να σε συναντώ στις αυλόπορτες της μνήμης. Ν'αναβιώνω στιγμές που σαν φωτεινοί σηματοδότες πάγωσαν στο κόκκινο, απαγορεύοντας ρητά οπο...
Κι αν έχω τατουάζ, μην με φοβάσαι..

Κι αν έχω τατουάζ, μην με φοβάσαι..

Γράφει η Ειρήνη Στέφα. Χειμωνιάζει σιγά σιγά. Τι καλά. Μου αρέσει ο χειμώνας. Ανέκαθεν σαν εποχή τη λάτρευα, αλλά τα τελευταία χρονια απέκτησε άλλο ενδιαφέρον. Χειμώνας σημαίνει κρύο. Κρύο σημαίνει μακριά μανίκια. Μακριά μανίκια σημαίνει δεν φαίνονται τα t...
Τολμάς να κοιτάξεις το φόβο σου κατάματα;

Τολμάς να κοιτάξεις το φόβο σου κατάματα;

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου. Εσύ που τρέμεις και φοβάσαι και την σκιά σου, έχεις σκεφτεί να κοιτάξεις τον φόβο σου μέσα στα μάτια; Να δεις ποιος είναι αυτός πραγματικά και γιατί δεν σε αφήνει να ζήσεις ελεύθερος; Ξέρεις πολλές φορές στην ζωή του ο κάθε άνθρωπο...
Είναι που ψάχνω για ανθρώπους, λιγοστούς, ξεχωριστούς και σπάνιους

Είναι που ψάχνω για ανθρώπους, λιγοστούς, ξεχωριστούς και σπάνιους

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Είναι που ψάχνω για ανθρώπους Εκείνους της παλιάς κοπής με το καθάριο βλέμμα Τους ντυμένους με αλήθεια και σταράτα λόγια Που λένε ότι έχουνε να πουν μπροστά μου Να γυρνώ την πλάτη και να μην ακούω τους ψιθύρους τους στα ...
Εγώ θα τολμώ όσο οι άλλοι ακόμα ονειρεύονται

Εγώ θα τολμώ όσο οι άλλοι ακόμα ονειρεύονται

Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. «Βάζε πέτρες στον δρόμο του συνανθρώπου σου, ίσως κάτι να χτίσει με αυτές» Γκαίτε Βάζε πέτρες, μην νοιαστείς αν είναι όμορφες ή ίδιου μεγέθους. Μην ασχοληθείς αν θα τις προσπεράσει και συνεχίσει τον δρόμο του. Αστες να υπάρχου...
Τη στιγμή που μου έμαθα το “δεν πειράζει”, όλα άλλαξαν!

Τη στιγμή που μου έμαθα το “δεν πειράζει”, όλα άλλαξαν!

Γράφει η Ελένη Στεφανίδου. Σκέφτομαι τις αλλαγές. Σκέφτομαι ότι με φοβίζουν ακόμα και όταν τις επιδιώκω. Σκέφτομαι ότι δεν χρειάζεται να κάνω μεγάλες αλλαγές. Χρειάζεται απλώς να κάνω ένα μικρό πρώτο βήμα προς τη μεριά όσων επιθυμώ. Και αμέσως ηρεμώ...