Loading posts...
Εκείνοι που ζουν για την προσοχή σου

Εκείνοι που ζουν για την προσοχή σου

Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη. Σε μια μεγάλη γυναικοπαρέα που βρέθηκα κάποτε από σύμπτωση, ξεχώρισα απ’ την πρώτη κι όλας επαφή μαζί τους, μια γυναίκα που η συμπεριφορά της κραύγαζε πάνω της: attentionwhore. Έκανε τα πάντα για να βρίσκεται στο επίκεντρο της π...
Μέχρι ο Ήλιος κι η Σελήνη να γίνουν Ένα.

Μέχρι ο Ήλιος κι η Σελήνη να γίνουν Ένα.

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν η Σελήνη. Άκουγε τα παράπονα των ερωτευμένων, τα ουρλιαχτά των λύκων, τους θρήνους των χαμένων ψυχών. Αιώνες λαχταρούσε να βρει τον Ήλιο. Άδικα πλασμένο Σύμπαν.. Ερχόταν μόνο για μια νύχτα κάπου κάπου για να γίνουν Ένα και με...
Κρατάω τις λίγες καλές στιγμές μας και πάω παρακάτω

Κρατάω τις λίγες καλές στιγμές μας και πάω παρακάτω

"Ούτε που σαλεύει το νερό, ούτε μου μιλούν οι γλάροι, άργησες πολύ. Πες μου πως θα' ρθεις, πριν να σβήσουνε οι φάροι." Το ίδιο τραγούδι, η ίδια μελωδία, οι ίδιες ακριβώς λέξεις. Σαν σήμερα, σαν χθες ήταν εκείνο το βράδυ που με σημάδεψε όσο τίποτε άλλο από τ...
Πόσα βήματα τολμάς να κάνεις μακριά από την βολή σου;

Πόσα βήματα τολμάς να κάνεις μακριά από την βολή σου;

«Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει» Οι πολυτραγουδισμένοι στίχοι από το Πόρτο Ρίκο που περνάει σαν μουσική δάδα από γενιά σε γενιά εκφράζοντας τη βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου να ζήσει τα όνειρα του και τα θέλω του ελ...
Δεν σε πάνε όλοι οι δρόμοι στην Ιθάκη

Δεν σε πάνε όλοι οι δρόμοι στην Ιθάκη

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Δεν πάνε όλοι οι δρόμοι στην «Ιθάκη». Αλλά καμιά φορά βοηθά να ξεκινάμε από το τι δεν πάει για να βρούμε αυτό που τελικά πάει. Επαγωγικά. Ανορθόδοξα. Έτσι για την αλλαγή. Ποιος είπε ότι υπάρχει μόνο ένας δρόμος άλλωστε; Κι...
Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει;

Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει;

Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη. Ξύπνησε νωρίτερα απ' το ξυπνητήρι. Έξω ακόμα ήταν νύχτα. Φθινοπώριασε κι όλας και η νύχτα μεγάλωσε αισθητά. Χουζούρικη διάθεση είχε μα σαν κάτι να τη βασάνιζε στον ύπνο της. Προσπάθησε να θυμηθεί αν ονειρευόταν κάτι που την άγχω...
Κι εγώ, εσύ θέλω να είμαι

Κι εγώ, εσύ θέλω να είμαι

Γράφει η Άννα Βήχου. Να ακούω τον ήχο της πόρτας να κλείνει και να ξεκινά μέσα μου η αντίστροφη μέτρηση, του ακίνητου, του αδυσώπητου χρόνου που θα σε φέρει πίσω. Να ξαπλώνω και να κουρνιάζεις στο στήθος μου βαρύς , σαν την απουσία σου. Να ξυπνάω και τα βλέ...
Θα υπάρχει πάντα η ημερομηνία που θα σε χαράζει

Θα υπάρχει πάντα η ημερομηνία που θα σε χαράζει

Γράφει η Ρένα Γέρου. Είν' αυτές οι ημερομηνίες που σε στιγματίζουν. Δεν τις ξεχνάς ποτέ. Στοιχειωμένος ο χρόνος. Λες και γεννήθηκες για εκείνη τη μέρα του συγκεκριμένου μήνα και της τάδε χρονιάς. Κι όσα χρόνια κι αν περάσουν, πάντα βρίσκει έναν τρόπο να κ...
Είναι η στιγμή που πια, δεν θέλω να σε θυμάμαι

Είναι η στιγμή που πια, δεν θέλω να σε θυμάμαι

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά (Λίκνον) Δεν θέλω άλλο να σκέφτομαι. Κάθε βράδυ να ματώνω πάνω - κάτω στα σοκκάκια του μυαλού και να σε συναντώ στις αυλόπορτες της μνήμης. Ν'αναβιώνω στιγμές που σαν φωτεινοί σηματοδότες πάγωσαν στο κόκκινο, απαγορεύοντας ρητά οπο...
Κι αν έχω τατουάζ, μην με φοβάσαι..

Κι αν έχω τατουάζ, μην με φοβάσαι..

Γράφει η Ειρήνη Στέφα. Χειμωνιάζει σιγά σιγά. Τι καλά. Μου αρέσει ο χειμώνας. Ανέκαθεν σαν εποχή τη λάτρευα, αλλά τα τελευταία χρονια απέκτησε άλλο ενδιαφέρον. Χειμώνας σημαίνει κρύο. Κρύο σημαίνει μακριά μανίκια. Μακριά μανίκια σημαίνει δεν φαίνονται τα t...