Loading posts...
Και ρώτησαν εμένα, τι σε είχα!

Και ρώτησαν εμένα, τι σε είχα!

Και τώρα πρέπει να βρώ δυο λόγια να σου πώ... Τις βρήκα έτοιμες τις λέξεις. Δεν έφτιαξα καμία μόνη μου... Αυτό είναι άδικο για σένα. Θέλω να βρω κάτι που να είναι ΜΟΝΟ για σένα. Να μην χωράνε μέσα τόσοι και τόσοι. Δεν ήσουνα σαν τόσους και τόσους». ΔΕ...
Αγαπητή αγορομάνα, ο άντρας της ζωής σου, ΔΕΝ είναι ο γιος σου!

Αγαπητή αγορομάνα, ο άντρας της ζωής σου, ΔΕΝ είναι ο γιος σου!

Βρίσκομαι σε εστιατόριο, παραθαλάσσιο, με το κύμα να μου γαργαλάει τα πόδια, τα παιδιά να παίζουν με τα χαλίκια, και απολαμβάνω μια μέρα στον ήλιο, προσπαθώντας να αποσυμπιεστώ από τα δεινά μιας δύσκολης εβδομάδας. Στο διπλανό τραπέζι κάθεται μια οικογένεια σ...
Βούλωσ’το κλωσσίτσα μου!

Βούλωσ’το κλωσσίτσα μου!

Θέλεις. Παραδέξου το και μη μας ζαλίσεις φθινοπωριάτικα κλωσσίτσα μου. Και δεν είναι ότι κάθεσαι για λίγο στον απαυτό σου μπας και καταλάβεις ότι από το πολύ μπλα-μπλα το μικρό εγκεφαλικό φλερτάρει την ύπαρξή σου, συνεχίζεις με τέτοιο πάθος που στο τέλος θα...
Η ζωή είναι μικρή για τους αναποφάσιστους.

Η ζωή είναι μικρή για τους αναποφάσιστους.

Γράφει η Ναταλύ Δούκα. Ξαπλώνεις κατά τις 11 το βράδυ, αποκαμωμένη από την μέρα και βασικά από το ότι ξύπνησες στις 6 να πας τα πιτσιρίκια στο σχολείο. Παίρνεις το βιβλίο στα χέρια και διαβάζεις. Εκκωφαντική ησυχία. Τόση που ακούς την εσωτερική φωνή σου. Δίπλ...
Εσύ ποιον φόβο σου αγάπησες σήμερα;

Εσύ ποιον φόβο σου αγάπησες σήμερα;

Γράφει η Γιοβάννα Κοντονικολάου Εκεί γεννήθηκαν. Σ’ όλα τα «δε θα τα καταφέρεις», που φύτρωσαν στο κεφάλι σου από σκάρτα, μισά λόγια, απ’αυτά που πάντα πιστεύεις, παρά την κακία που αναγνωρίζεις μέσα τους. Σ’ όλες τις φορές που ξέχασες για λίγο ποιος είσαι....
Άσχημο πράγμα η μιζέρια άνθρωπε..

Άσχημο πράγμα η μιζέρια άνθρωπε..

Γράφει η Μάρη Γαργαλιάνου. Άσχημο πράγμα η μιζέρια άνθρωπέ μου και δεν καταλήγει πουθενά. Ούτε λύσεις δίνει, ούτε σε βοηθάει Ξέρεις, άνθρωπέ μου, η παλέτα της ζωής έχει χρώματα πολλά. Δεν είναι όλα άσπρο μαύρο. Μην είσαι ή του ύψους, ή του βάθους, σε καλό ...
Εκείνοι οι ξεχωριστοί, οι πάντα χαμένοι

Εκείνοι οι ξεχωριστοί, οι πάντα χαμένοι

Γράφει η Σιμόνη Ζαρκάδα Τους πιο ξεχωριστούς ανθρώπους, εκείνους που συνεχίζουν να ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά, τους αναγνωρίζεις συνήθως απ’το βλέμμα, «έχουν στα μάτια ένα πέπλο θλίψης. Έχουν τη μελαγχολία αποκοιμισμένη στην άκρη των χειλιών τους, έχ...
Για να ζεις, πρέπει να ξέρεις ν’αγαπάς

Για να ζεις, πρέπει να ξέρεις ν’αγαπάς

Γράφει η Αντιγόνη Συμεωνίδου. Για να ζεις χρειάζεται να αγαπάς, για να αγαπάς χρειάζεται να νιώθεις. Η ζωή και η αγάπη είναι δύο δοχεία που ενώνονται γιατί το ένα τρέφει το άλλο. Το ένα συνυπάρχει με το άλλο. Πάνε μαζί συνοδοιπόροι και σύμμαχοι. Ταξιδεύουν μ...
Αυτή η μάστιγα, του “σε βλέπω φιλικά”

Αυτή η μάστιγα, του “σε βλέπω φιλικά”

Γράφει ο Γιάννης Ματζαβράκος Μερικές φορές, ο κόσμος φαντάζει περίεργος. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Ξυπνάς ένα μαγευτικό πρωινό, ο ήλιος λάμπει –ή η συννεφιά κυριεύει τα πάντα, ανάλογα με το καιρικό φετίχ σου–, τα πουλιά τιτιβίζουν, η μέρα περι...
Σκέψου καλά τι ζητάς, μπορεί να το αποκτήσεις..

Σκέψου καλά τι ζητάς, μπορεί να το αποκτήσεις..

Ότι, μα ότι κι αν ζητήσουμε απ’ το Σύμπαν θα το πάρουμε! Δεν υπάρχει περίπτωση να μην το πάρουμε. Κι αυτό, είναι Νόμος! Η διαφορά είναι ότι θα το πάρουμε όμως, όταν θα είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό…, άσχετα αν εμείς κοιτάμε ότι το θέλουμε εδώ και τώρα. Αυτό σημαί...