Loading posts...
Τη στιγμή που μου έμαθα το “δεν πειράζει”, όλα άλλαξαν!

Τη στιγμή που μου έμαθα το “δεν πειράζει”, όλα άλλαξαν!

Γράφει η Ελένη Στεφανίδου. Σκέφτομαι τις αλλαγές. Σκέφτομαι ότι με φοβίζουν ακόμα και όταν τις επιδιώκω. Σκέφτομαι ότι δεν χρειάζεται να κάνω μεγάλες αλλαγές. Χρειάζεται απλώς να κάνω ένα μικρό πρώτο βήμα προς τη μεριά όσων επιθυμώ. Και αμέσως ηρεμώ...
Βουνό η απιστία σου κι εμένα δεν μου πάει η αναρρίχηση

Βουνό η απιστία σου κι εμένα δεν μου πάει η αναρρίχηση

Γράφει η Ειρήνη Στέφα. Τι να μου πεις και πως να το καλύψεις. Δεν κουκουλώνονται ρε φίλε τα βουνά. Μόνο ανεβαίνονται. Και εγω αυτή την αναρρίχηση, δεν τη συμπάθησα, ποτέ μου. Γιατί ότι και να λες, όσο τώρα και να προσπαθείς, να το καλύψεις, για βουνό συζητά...
Αντέχει το “μαζί” στην απόσταση;

Αντέχει το “μαζί” στην απόσταση;

Γράφει η Ρένα Γέρου. Τον γνωρίζεις. Σου αρέσει. Μιλάτε. Ενδιαφέρεται, ενδιαφέρεσαι. Σου κάνει "κλικ". Το δύσκολο ήταν το "κλικ". Μα απ' όλα τα εκατομμύρια ανθρώπους της Αθήνας, αυτός έπρεπε να είναι από την Θεσσαλονίκη; Το αποφασίζεις. Βουτάς στον έρωτα. Τ...
Στα μάτια των άλλων ψάχνεις την εικόνα σου;

Στα μάτια των άλλων ψάχνεις την εικόνα σου;

Γράφει η Βαλέρια Γιώτη. Στα μάτια των άλλων; Αλήθεια, εκεί κοιτάς να βρεις τον εαυτό σου; Στην εικόνα που έχουν οι άλλοι για σένα; Φτιάχνουμε  την εικόνα μας βασισμένοι στην αισθητική των άλλων και δημιουργούμε τον κόσμο μας κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους...
H ακαταμάχητη γοητεία του μπερδεμένου αρσενικού

H ακαταμάχητη γοητεία του μπερδεμένου αρσενικού

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου. Σήμερα κορίτσια μου αγαπημένα (να με συγχωρήσετε οι φίλοι άνδρες για την ξεχωριστή αναφορά στο ευαίσθητο φύλο, μα στην συνέχεια του άρθρου θα καταλάβετε γιατί επικεντρώνετε η προσφώνηση σε μας) θα αναφερθούμε σε ένα ιδιαίτερο ζήτημ...
Το δικό μου «εδώ» ήταν λίγο, το δικό σου ακόμα κρίνεται!

Το δικό μου «εδώ» ήταν λίγο, το δικό σου ακόμα κρίνεται!

Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. Φθινόπωρο πάλι! Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός! Λες και βιάζεται να αφήσει πίσω ότι πληγώνει. Μέρες τώρα βρέχει. Λες και η δυνατή βροχή να θέλει να ξεπλύνει και να θάψει όσα πονάνε. Κλείνω τα φώτα, ανάβω κεριά, πολλά κεριά σκό...
Εκείνος ο ένας, που θα γεμίσει τα κενά σου

Εκείνος ο ένας, που θα γεμίσει τα κενά σου

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Φέρεις πληγές ρωγμές και έπειτα πέφτεις σε ένα κομήτη. Δως του ότι όνομα θες. Πες το πεπρωμένο, πες το έτερον ήμισυ, χημεία, παλιοί γνώριμοι από μια άλλη ζωή, κάτι που απλά είχες ανάγκη ή ότι άλλο. Εσύ που μέχρι χθες αυτά τ...
Σβήνεις λάθη, προσθέτεις συγχώρεση και αφαιρείς αξιοπρέπεια

Σβήνεις λάθη, προσθέτεις συγχώρεση και αφαιρείς αξιοπρέπεια

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά (Λίκνον) Κι ενώ πέφτουν οι τίτλοι του τέλους στην ερωτική ταινία που πρωταγωνιστούσες, φεύγεις από την αίθουσα προβολής κι από την ζωή του με μια αίσθηση κενού στην καρδιά και με μια απογοήτευση βαριά σαν πέτρα στο στομάχι. Αναρωτιόσου...
Εκείνοι οι έξυπνοι που ερωτεύονται σαν βλάκες

Εκείνοι οι έξυπνοι που ερωτεύονται σαν βλάκες

Γράφει η Ρένα Γέρου. Την κοιτούσα για ώρες. Την παρατηρούσα στα όρια της αδιακρισίας. Μια γυναίκα λαμπερή, όμορφη, επιτυχημένη. Τα μάτια της άστραφταν. Έβλεπες αμέσως ότι δεν ήταν μια συνηθισμένη "κούκλα γραφείου". Ούτε καμιά από αυτές που έχουν μεγάλη ιδέα...
Δεν υπάρχει κανείς που δεν θα άφηνα για να είμαι μαζί σου

Δεν υπάρχει κανείς που δεν θα άφηνα για να είμαι μαζί σου

Γράφει η  Αναστασία Θεοφανίδου. Γιατί γίναμε έτσι; Αυτό με ρωτάω συνέχεια τόσο καιρό που λείπεις. Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε. Ίσως μια μικρή μελαγχολία. Ο καιρός είναι μουντός κι εγώ δε θέλω να πάω για δουλειά. Κι αν απαντούσες στα τηλεφωνήματά μου, θα ήταν καιρ...