Loading posts...
Μάθε να είσαι άντρας, όχι αντράκι

Μάθε να είσαι άντρας, όχι αντράκι

Μια γυναίκα είναι εύκολο να την κερδίσεις, αλλά δύσκολο να την κρατήσεις, και μιλάμε για γυναίκα που θέλει δίπλα της έναν άντρα να συμπορευτεί μαζί του, όχι να τον βάλει ασπίδα στους φόβους της, να καλύψει ανασφάλειες ή να χρησιμοποιήσει. Δεν είναι, βέβαια,...
Κάνε το καλοκαίρι το δικό σου καταφύγιο

Κάνε το καλοκαίρι το δικό σου καταφύγιο

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος. Καλοκαιράκι. Η εποχή των σχέσεων, υποσχέσεων και αντιθέσεων. Σχέσεις γεννιούνται, ανανεώνονται  και τελειώνουν με την ταχύτητα που περνά η καλοκαιρινή σου άδεια. Υποσχέσεις δίνονται και αθετούνται με την ίδια βεβαιότητα και θ...
Αγάπα με, δίχως τακτικές, υπεκφυγές, παιχνίδια.

Αγάπα με, δίχως τακτικές, υπεκφυγές, παιχνίδια.

Γράφει η Τάμι Γκεκτσιάν Σταμάτα να διαβάζεις, να συμβουλεύεσαι, να ρωτάς, να ψάχνεις, να βρίσκεις τρόπους, μεθόδους για να σε αγαπήσω, για να μη σου φύγω. Αγάπα με, με τον τρόπο σου, δίχως τακτικές, υπεκφυγές, παιχνίδια. Πλημμυρισμένο το διαδίκτυο με συμβου...
Και που λες, εγώ θα σ’αγαπώ και θα το φωνάζω!

Και που λες, εγώ θα σ’αγαπώ και θα το φωνάζω!

Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη. Το σ’ αγαπώ καταργήθηκε απ' το λεξιλόγιο της Αγάπης εδώ και χρόνια. Ένα βράδυ μια ερωτευμένη γυναίκα αυτοκτόνησε εξ αιτίας του. Το πίστεψε όταν τ’ άκουσε απ’ τα ερωτευμένα χείλη του συντρόφου και από κείνη τη μέρα έκανε συνέχει...
Η ζωή μας, ένας κύκλος

Η ζωή μας, ένας κύκλος

Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. Θα ‘μουν δε θα ‘μουν στα οκτώ όταν εκσφενδόνισα τον πρώτο μου διαβήτη. Ένα κύκλο σωστό, ποτέ δεν μπορούσα να φτιάξω. Εκνευριζόμουν αφάνταστα με τις διπλές γραμμούλες, με τα σημεία που έμεναν ανοιχτά, με εμένα που δεν κατάφερνα ν...
Ο γκρινιάρης και ο μίζερος δεν θα ευχαριστηθεί ποτέ και πουθενά

Ο γκρινιάρης και ο μίζερος δεν θα ευχαριστηθεί ποτέ και πουθενά

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου. Ξημερώνει ο Θεός την μέρα του και ένεκεν του ότι ζούμε στην πιο ηλιόλουστη χώρα του κόσμου όλα είναι λαμπερά και όμορφα. Το καλοκαιράκι πλησιάζει, η θερμοκρασία όσο πάει και ανεβαίνει και όλα αρχίζουν και μοιάζουν πιο αισιόδοξα…!...
Το μόνο που σου κράτησα, είναι που με άφησες να φύγω

Το μόνο που σου κράτησα, είναι που με άφησες να φύγω

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Ήθελες ή όχι να με αδειάσεις και το πέτυχες.. Ένα "δεν ξέρω", σε εσωσε! 'Ενα "δεν ξέρω", με επνιξε. Με κοιτάς που σε κοιτάω; Σε κοιτάω μα δε σε βλέπω! Δε μπορώ.. Το βλέμμα μου κενό.. Αποκοσμο και ξένο! Κλείνοντας την...
Να κρατάς κοντά σου τους φωτεινούς ανθρώπους

Να κρατάς κοντά σου τους φωτεινούς ανθρώπους

Κάθε φορά που βρισκόταν μπροστά μου ένα ποτήρι νερό που δεν ήταν ούτε γεμάτο, μα ούτε κι άδειο, σκέφτόμουν πως θα το χαρακτήριζα. Μισογεμάτο η μισοάδειο; Κατέληξα σε δυο πράγματα. Πρώτον πως αν είναι κάτω από τη μέση το βλέπω μισοάδειο, ενώ αν είναι πάνω από τ...
Εσύ ψυχούλα μου γεννηθηκες για να χτίσεις το “όλον”

Εσύ ψυχούλα μου γεννηθηκες για να χτίσεις το “όλον”

Γράφει η Άννα Βήχου. Ξέρω! Ξέρω γεννήθηκες σε έναν κόσμο που δεν σου άξιζε. Σε εγδαρε. Σε απογυμνωσε από το δέρμα σου αμέσως. Σε πόνεσε από το πρώτο σου δάκρυ. Το πρώτο σου φιλί ήταν γεμάτο αγάπη και προσδοκίες. Προσδοκίες για έναν κόσμο που έφτιαξαν εκει...
Γράμμα στην Κυρά του Κάστρου

Γράμμα στην Κυρά του Κάστρου

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος. Ήταν κουρασμένος μα δεν σταμάταγε. Ακολουθούσε μαγεμένος το κελαρυστό γέλιο που ακουγόταν από μακριά. Οι φωτισμένες δάδες στον υγρό πέτρινο τοίχο τον βοηθούσαν να ανεβαίνει την στριφογυριστή σκάλα. Κάθε σκαλοπάτι τον έφερνε πι...