Loading posts...
Ανέργου Ανάβασις

Ανέργου Ανάβασις

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος. Δένεις νευρικά τη γραβάτα. Κοιτάς να είσαι ξυρισμένος, πουκάμισο καθαρό, το σακάκι των «συνεντεύξεων» στην εντέλεια. Στα χέρια σου το βιογραφικό,  οι συστάσεις και το μέρος και η ώρα της συνέντευξης. Μετά την εκατοστή, διακοσι...
Την μέρα που σε γνώρισα, με έχασα για πάντα

Την μέρα που σε γνώρισα, με έχασα για πάντα

Γράφει η Βαλέρια Γιώτη. Η μέρα που βρήκα εσένα, έγινε αυτόματα, η μέρα που έχασα εμένα. Μπήκες στη ζωή μου τόσο απρόσμενα, γεμάτος τσαμπουκά και ένταση και διεκδίκησες  αποφασιστικά όλο μου το είναι. Σε  αντιμετώπισα αρχικά με μία δόση  δισταγμού, καθώς ο φό...
Δες την φωτεινή πλευρά της ζωής!

Δες την φωτεινή πλευρά της ζωής!

Γράφει η Κωνσταντίνα Χνάρη Και που σου στέρησαν τα όνειρα, έπρεπε εσύ να τα στερηθείς; Λες κι είναι τα όνειρα πράγματα χειροπιαστά κι εμπορεύσιμα και πιάστηκες τώρα κι εσύ από μια άσχημη φάση που είπε να περάσει αυτή η χώρα και βρήκες την ευκαιρία να αδρανοπο...
Μας λείπουν εκείνοι που δεν κρατήσαμε στην ζωή μας

Μας λείπουν εκείνοι που δεν κρατήσαμε στην ζωή μας

Γράφει η Νεφέλη Αρδίττη Το να χάνεις ανθρώπους απ' τη ζωή σου είναι αναπόφευκτο. Έχει συμβεί σε όλους μας κι όλοι έχουμε να θυμηθούμε πρόσωπα που κάποτε ήταν μάτια κι αγκαλιές και χαμόγελα. Όλοι έχουμε να θυμηθούμε μια οδυνηρή απώλεια κατά τη διάρκεια της ζωή...
Εκείνα τα “δεν πειράζει” που αρχίζουν να πειράζουν πολύ!

Εκείνα τα “δεν πειράζει” που αρχίζουν να πειράζουν πολύ!

Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη Ατάραχος υπόσχεσαι στον εαυτό σου πως θα μείνεις ότι και να σου ξημερώσει η αυγή της Ζωής. Από τότε που θυμάμαι τον κόσμο ατάραχη εκπαιδευόμουν να λύνω ξένα κουβάρια. Στην αρχή, τα κουβάρια που έπλεκαν όμορφα τερλικάκια, απαλά κ...
Εγώ, θα σου λέω κάθε μέρα πόσο υπέροχη είσαι!

Εγώ, θα σου λέω κάθε μέρα πόσο υπέροχη είσαι!

Γράφει η Ελένη Δημοτσάντου. Θέλεις να κοιταχτούμε; Έλα εγώ είμαι! Μην με φοβάσαι ο καθρέφτης σου είμαι. Μην φεύγεις. Σε βλέπω να απομακρύνεσαι και νοιώθω πως με αποφεύγεις. Είμαι εδώ να σε βοηθήσω, δεν είμαι εχθρός σου. Είμαι αυτό που έχεις βυθίσει μέσα σ...
Εσύ ναυάγιο κι εγώ ναυαγός στο ψέμα σου

Εσύ ναυάγιο κι εγώ ναυαγός στο ψέμα σου

Γράφει η Άννα Βήχου. Ανοιξα τα ματια μου να αντικρυσω την αληθεια. Ακομα μεθυσμενη απο την ψευτικη πραγματικοτητα μου, ναυπηγημενα απο τα αδυτα λιμανια του μυαλου μου. Καθηλωμενη στην απατη, γλυφωντας πληγες, ξεχνωντας πως ανηκω στο ταπεινο ειδος των αν...
Σ’αγαπάω! Στο είπα; Στο έδειξα; Το ένιωσες;

Σ’αγαπάω! Στο είπα; Στο έδειξα; Το ένιωσες;

Γράφει η Άννα Βήχου. Σ'αγαπάω. Στο είπα; Σ'αγαπώ γιατί με μαθαίνεις πράγματα. Σ'αγαπώ γιατί με έμαθες να με αγαπώ λίγο παραπάνω. Σ'αγαπώ γιατί γελάω ακόμα κι όταν γύρω μου όλα είναι για κλάμματα. Σ'αγαπώ γιατι σε ενοχλεί όταν την νύχτα στριμώχνομαι στην α...
Η ζωή βρίσκεται μόνο μπροστά

Η ζωή βρίσκεται μόνο μπροστά

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου. Ο ήλιος ανατέλλει και όλα φαίνονται καινούρια, το φως προσφέρει μια αισιοδοξία που μας ωθεί για τα καλύτερα που θα έρθουν! Ε κι αν δεν θέλουν να έρθουν από μόνα τους γιατί να μην τα φέρουμε εμείς; Αγαπώ τη ζωή, τις προκλήσεις, αυτά...
Εγώ, θα σε διεκδικώ στον έρωτα

Εγώ, θα σε διεκδικώ στον έρωτα

Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. Σε διεκδικώ! Και αφήνω τον χρόνο να μετράει για μένα. Σε διεκδικώ! Εγώ που σε πλήγωσα, εγώ που σε έδιωξα, εγώ που σε θέλω πίσω. Θέλω όσα δεν έδωσες, θέλω όσα δεν πήρα. Πάλεψα να δεχθώ το λάθος μου. Μου είχες πει θα είσαι εκε...