Loading posts...
Δεν είναι πως δε μπορώ να σε ξεχάσω, είναι πως δεν θέλω…

Δεν είναι πως δε μπορώ να σε ξεχάσω, είναι πως δεν θέλω…

Γράφει η Purple Rain Αναρωτιέμαι πολλές φορές ποιο είναι το όφελος να έχεις συναισθήματα αν δε μπορείς να τα μοιράζεσαι. Αν δεν είσαι έτοιμος να τα μοιραστείς. Να ξενυχτάς με τη σκέψη κάποιου και να μη του στέλνεις ούτε μια καληνύχτα. Να χαμογελάς με τη θύμ...
Οι πράξεις σου λένε, πως εμείς οι δυο, ακόμα δεν τελειώσαμε..

Οι πράξεις σου λένε, πως εμείς οι δυο, ακόμα δεν τελειώσαμε..

Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Πάλι εισέβαλλες στο μυαλό μου, πάλι με έκανες να αντρέξω στα συναισθήματά μου για εσένα, πάλι κατάφερες να σκέφτομαι μόνο εσένα. Πάλι βρίσκομαι στη θέση που αναγκάζομαι να γράψω για όσα έχουμε ζήσει ώστε να μπορέσω να εκτονώσω όλα ...
Μόνο ο εγωισμός μου μπορούσε να σε σκοτώσει τελικά..

Μόνο ο εγωισμός μου μπορούσε να σε σκοτώσει τελικά..

Γράφει ο Μάνος Κεχαγιάς Ήξερα καλά ότι ήσουν τρελά ερωτευμένη μαζί μου. Κι εγώ ήμουν. Αφόρητα. Τόσο πολύ που σε φοβόμουνα. Φοβόμουνα ότι όριζες πια κάθε μου σκέψη, κάθε μου ανάσα. Κατάντησα να εξαρτιέμαι από τις λέξεις σου, τη διάθεσή σου, το κορμί σου,...
Η λύση δεν είναι οι άλλοι, είσαι εσύ!

Η λύση δεν είναι οι άλλοι, είσαι εσύ!

Γράφει ο Χρήστος Κορφοξυλιώτης Ειναι ξημερώματα στην στράτα. Κοιτάω τον ουρανό σαν τον ναυαγό που ξεχάστηκε σε ένα νησί, που είναι παγιδευμένο από καρχαρίες της σκέψης μου. Τρώνε ό,τι πετάω σε αυτούς, ιδέες, ελπίδες, πάθη, σκέψεις. Αλλά τους θαυμάζω όταν το...
Κι όταν τα “πρέπει” τελειώνουν, μένει ένα “πάμε κι όπου μας βγάλει..”

Κι όταν τα “πρέπει” τελειώνουν, μένει ένα “πάμε κι όπου μας βγάλει..”

Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Δυο άνθρωποι με δυο διαφορετικές καθημερινότητες. Μου μιλάς και χάνομαι στα λόγια σου. Μου στέλνεις τραγούδια και μου αγοράζεις βιβλία. Ξέρεις κάτι; Τον αγαπάω τον κόσμο σου. Βρίσκω τοσες ομοιότητες στους κόσμους μας, κάτι που δεν μ...
Εγώ, ο φόβος σου, ήμουν πάντοτε η βολή σου, αλλά ποτέ η ζωή σου!

Εγώ, ο φόβος σου, ήμουν πάντοτε η βολή σου, αλλά ποτέ η ζωή σου!

Γράφει η Αικατερίνη Γρηγοράκου Με λένε Φόβο. Θέλω και μπορώ να σε έχω υποχείριό μου. Ναι, εσένα. Ειδικά εσένα, που δεν σηκώνεις μύγα στο σπαθί σου. Όσο πιο πολύ σε κατέχω εγώ, τόσο πιο πολύ θα εξαγριώνεσαι. Κι από μένα θα αντλείς μια ψεύτικη δύναμη κι ...
Έδιωξες τους φόβους μου μ’ ένα σου χάδι

Έδιωξες τους φόβους μου μ’ ένα σου χάδι

Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Από πάντα ο ύπνος ήταν κάτι που λάτρευα κι εξακολουθώ να λατρεύω. Κανείς δε θα μπορούσε ποτέ να κατανοήσει την εμμονή που είχα με τα σεντόνια μου, το πόσο αγαπούσα να αγκαλιάζω τα μαξιλάρια μου. Πολλοί μου είχαν πει πως αυτό με τ...
Από το αντίο μας, κρατάω εκείνο το φιλί

Από το αντίο μας, κρατάω εκείνο το φιλί

Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Εσύ και εγώ...Μια τυχαία γνωριμία, μια γνωριμία που την έφερε αλλά και την καθόρισε η μοίρα. Στην αρχή, όσο και να το αρνείσαι, με αντιπαθούσες. Δεν ήθελες να έχουμε καμία επαφή και όταν συνέβαινε άντεχες αναγκαστικά. Γιατί; Πάντα μ...
Δεν αρκεί να λες πως μ΄αγαπάς, πρέπει και να το δείχνεις

Δεν αρκεί να λες πως μ΄αγαπάς, πρέπει και να το δείχνεις

Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Πόσο μεγάλη απόκλιση έχουν τα λόγια από τις πράξεις μας τελικά; Υποτίθεται πως νιώθουμε συναισθήματα και τα εκφράζουμε με λόγια, αλλά τι συμβαίνει όταν δεν γίνονται ποτέ πράξεις; Έχουν νόημα έτσι; Σου φώναζα ότι φοβάμαι πως θα με...
Κι όταν ξανάρθεις, δε φαντάζεσαι πόσα έχω να σου δώσω…

Κι όταν ξανάρθεις, δε φαντάζεσαι πόσα έχω να σου δώσω…

Γράφει η Purple Rain Μου λείπεις. Ακόμα και αυτό το μου λείπεις είναι λίγο μπροστά σε αυτά που νιώθω. Ήταν απίστευτο πως μέσα στο πλήθος σε είδα ξαφνικά μπροστά μου έτσι τυχαία. Σε σκεφτόμουν και έτσι καθώς περπατούσα να 'σαι εσύ μπροστά μου. Mε κοίταξες κα...