Loading posts...
Τώρα που μεγάλωσα, να χαμογελάω λίγο παραπάνω θα θελα..

Τώρα που μεγάλωσα, να χαμογελάω λίγο παραπάνω θα θελα..

Γράφει η Kate Hilverost Κοίτα με, δεν είμαι η ίδια πια. Μεγάλωσα. Άλλαξα. Έχω για κάποιους λόγους ωριμάσει. Δεν γελάω όπως γελούσα παλιά. Ούτε και κλαίω. Παλεύω με τον εαυτό μου. Με κοιτάζω στον καθρέφτη, μερικές φορές και δεν με αναγνωρίζω. Λίγο τα κουρ...
Είναι μαγεία να απελευθερώνεσαι και να μη φοβάσαι τι θα πουν οι τρίτοι!

Είναι μαγεία να απελευθερώνεσαι και να μη φοβάσαι τι θα πουν οι τρίτοι!

Γράφει η Kate Hilverost Ποτέ μου δεν κατάλαβα, πώς γίνεται κάποιος να μην λέει αυτό που πραγματικά σκέφτεται, για να μην φανεί κακός, αγενής, βασικά ειλικρινής. Δεν μπορώ, από τη φύση μου δεν μπορώ, δεν ξέρω να το κάνω αυτό το πράγμα. Αδυνατώ να κρυφτώ και ...
Πίσω από το μελάνι του τατουάζ, ποια ιστορία έκρυψες;

Πίσω από το μελάνι του τατουάζ, ποια ιστορία έκρυψες;

Γράφει η Kate Hilverost Μια μουτζούρα, λίγο μελάνι και μια ερμηνεία. Η αγάπη μου για τα τατουάζ είναι μεγάλη, όλοι το ξέρουν. Από μικρή ζωγράφιζα συνεχώς τα χέρια και τα πόδια μου, αγόραζα ειδικά μελάνια ακόμα και απλά στυλό. Ήθελα συνεχώς να με στολίζω, το...
Μόνο λυπάμαι μη πεις…

Μόνο λυπάμαι μη πεις…

Γράφει η Kate Hilverost Ίσως φταίει που δεν είναι πια εδώ, ίσως φταίει που ξυπνούν οι μνήμες. Τα ποτάμια ξαφνικά τρέχουν κι ένα μικρό παράπονο. Δεν είσαι πια εδώ. Δεν είναι ταξίδι αυτό που έφυγες. Δεν έχει γυρισμό μόνο απουσία. Χρόνια πολλά, ατέλειωτα ...
Για έρωτα πώς να μιλήσω, όταν μέσα μου έχει σχεδόν πεθάνει;

Για έρωτα πώς να μιλήσω, όταν μέσα μου έχει σχεδόν πεθάνει;

Γράφει η Kate Hilverost Για έρωτα. Μου είπαν πως πρέπει να μιλήσω για έρωτα, γι’ αγάπη, για συναίσθημα. Τι να τους πω και πώς να τους το εξηγήσω; Ο δικός μου ο έρωτας έμεινε στο παρελθόν. Χάθηκε κάπου. Χαθήκαμε. Δεν βλεπόμαστε πια. Είναι μακριά. Αρκετά χιλ...
Ακόμα ψάχνω να βρω που πάω, σ’ ένα δρόμο που δεν έχει γυρισμό..

Ακόμα ψάχνω να βρω που πάω, σ’ ένα δρόμο που δεν έχει γυρισμό..

Γράφει η Kate Hilverost Αποφάσισα να κρατήσω αποστάσεις τούτες τις μέρες. Προτίμησα να σιωπήσω, να ανασυνταχθώ και να ηρεμήσω. Με έχασα και μου κόστισε πολύ. Αναμενόμενο. Τέτοιες μέρες, που θα έπρεπε να είναι ευτυχισμένες, ήταν πέρα για πέρα δυστυχισμένες. ...
Και τώρα που σκορπίστηκες, για σένα, τι κράτησες;

Και τώρα που σκορπίστηκες, για σένα, τι κράτησες;

Γράφει η Kate Hilverost Τις στιγμές που νιώθεις πιο άδειος από ποτέ, καταλαβαίνεις ότι δίνεις πιο πολλά στους άλλους παρά σε σένα. Σε σένα τι ακριβώς δίνεις; Πες μου τι ακριβώς δίνεις; Θα σου πω εγώ. Πίκρες και προσβολές τη μια πίσω από την άλλη. Όλα δικ...
Να με κρατάς στην αγκαλιά σου, για να υπάρχω..

Να με κρατάς στην αγκαλιά σου, για να υπάρχω..

Γράφει η Kate Hilverost Νοσταλγώ όσο λίγες φορές την παρουσία σου. Θέλω τόσο πολύ να σου στείλω ένα μήνυμα, να σου πω τι μου συμβαίνει, έχεις χάσει πολλά επεισόδια τελευταία, αλλά δεν τολμώ. Σε σκέφτομαι όπως τόσα και τόσα βράδια, ειδικά εκείνα που είμαι στ...
Ανέβηκα πολλά σκαλιά για να πιάσω πάλι πάτο.

Ανέβηκα πολλά σκαλιά για να πιάσω πάλι πάτο.

Γράφει η Kate Hilverost Δεν με χωρούσε το σπίτι, ποτέ δεν με χωράει το σπίτι τελευταία. Σήμερα όμως η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου. Εγώ ήμουν εκτός ελέγχου. Μη ρωτάς γιατί, ούτε κι εγώ στ’ αλήθεια ξέρω. Όλα μου φταίνε, εγώ μου φταίω. Δεν έχω όρεξη. Αισθάνομ...
«Ξέρεις η ζωή μου δεν είναι όπως την ονειρεύτηκα…»

«Ξέρεις η ζωή μου δεν είναι όπως την ονειρεύτηκα…»

Γράφει η Kate Hilverost Φαντάζομαι τη μέρα της, η ίδια ρουτίνα. Σπίτι, γραφείο, γραφείο και πάλι σπίτι. Μόνη στο σπίτι. Ετοιμάζεται πάντα με τις ώρες, φοράει τα πιο όμορφα της ρούχα, πάντα μακιγιαρισμένη, περιποιημένη, σαν πορσελάνινη κούκλα. Ήξερε πολύ καλ...