Loading posts...
Να με κρατάς στην αγκαλιά σου, για να υπάρχω..

Να με κρατάς στην αγκαλιά σου, για να υπάρχω..

Γράφει η Kate Hilverost Νοσταλγώ όσο λίγες φορές την παρουσία σου. Θέλω τόσο πολύ να σου στείλω ένα μήνυμα, να σου πω τι μου συμβαίνει, έχεις χάσει πολλά επεισόδια τελευταία, αλλά δεν τολμώ. Σε σκέφτομαι όπως τόσα και τόσα βράδια, ειδικά εκείνα που είμαι στ...
Ανέβηκα πολλά σκαλιά για να πιάσω πάλι πάτο.

Ανέβηκα πολλά σκαλιά για να πιάσω πάλι πάτο.

Γράφει η Kate Hilverost Δεν με χωρούσε το σπίτι, ποτέ δεν με χωράει το σπίτι τελευταία. Σήμερα όμως η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου. Εγώ ήμουν εκτός ελέγχου. Μη ρωτάς γιατί, ούτε κι εγώ στ’ αλήθεια ξέρω. Όλα μου φταίνε, εγώ μου φταίω. Δεν έχω όρεξη. Αισθάνομ...
«Ξέρεις η ζωή μου δεν είναι όπως την ονειρεύτηκα…»

«Ξέρεις η ζωή μου δεν είναι όπως την ονειρεύτηκα…»

Γράφει η Kate Hilverost Φαντάζομαι τη μέρα της, η ίδια ρουτίνα. Σπίτι, γραφείο, γραφείο και πάλι σπίτι. Μόνη στο σπίτι. Ετοιμάζεται πάντα με τις ώρες, φοράει τα πιο όμορφα της ρούχα, πάντα μακιγιαρισμένη, περιποιημένη, σαν πορσελάνινη κούκλα. Ήξερε πολύ καλ...
Δεν φταις εσύ για τον κύριο τέλειο, γεμάτος κόμπλεξ κι ανασφάλειες που ακρωτηρίαζει κάθε συναίσθημα..

Δεν φταις εσύ για τον κύριο τέλειο, γεμάτος κόμπλεξ κι ανασφάλειες που ακρωτηρίαζει κάθε συναίσθημα..

Γράφει η Kate Hilverost Κενός. Χωρίς συναισθήματα. Έτσι ήταν κι εκείνος, άψυχος μέσα σε τόσες στιγμές ζωής. Με γοήτευσε μέσα στις τόσες απογοητεύσεις που μου είχε προσφέρει κι όσο με έφερνε κοντά του, άλλο τόσο με απομάκρυνε. Δεν έλεγε ποτέ πολλά, καμιά φορ...
Μια τυχαία συνάντηση ήταν αρκετή, για να έρθουμε κοντά εμείς οι δυο

Μια τυχαία συνάντηση ήταν αρκετή, για να έρθουμε κοντά εμείς οι δυο

Γράφει η Kate Hilverost Υποθέτω πως όταν κάτι μπει στο μυαλό σας, πρέπει οπωσδήποτε και να γίνει. Έτσι συνέβη και με μένα. Αυτό που είχα βάλει σκοπό, έπρεπε πάση θυσία να γίνει. Τον έβλεπα σχεδόν καθημερινά, σε μια μικρή πόλη είναι το πιο εύκολο να συναν...
Δηλώνω παραίτηση, δεν αντέχω άλλο πια να υποκρίνομαι

Δηλώνω παραίτηση, δεν αντέχω άλλο πια να υποκρίνομαι

Γράφει η Kate Hilverost Βρίσκομαι στο κενό. Έχω φτάσει στα όρια μου, στο απόλυτο τέλμα. Στο πουθενά. Δηλώνω παραίτηση. Καθολική παραίτηση χωρίς πισωγύρισμα. Έχω αδειάσει από υπομονή, από θέληση, δεν υπάρχουν στα υπόγεια της ψυχής μου αποθέματα. Δεν έχω να δ...
Μια στιγμή θάρρους χρειάζεται, για να μάθεις να μιλάς χωρίς να φοβάσαι

Μια στιγμή θάρρους χρειάζεται, για να μάθεις να μιλάς χωρίς να φοβάσαι

Γράφει η Kate Hilverost Θα ήθελα πολύ να’ χα το θάρρος κάποιες ιστορίες να τις αφηγηθώ διαφορετικά. Να μην αλλάζω ονόματα, γεγονότα και πρωταγωνιστές από φόβο. Φόβο να μην καταλάβει κανείς για ποιον μιλάω, να μην παρεξηγηθεί αυτός για τον οποίο μιλάω, να μη...
Κι αν από εδώ περισσεύω, κάπου αλλού λείπω..

Κι αν από εδώ περισσεύω, κάπου αλλού λείπω..

Γράφει η Kate Hilverost Σε μια σχέση, σε ένα σπίτι, σε μια οικογένεια, σε μια φιλία, πάντα κάποιος περισσεύει. Δεν είναι αρκετός, δεν είναι για πολλά, είναι για πολλά που κάποιος δεν αντέχει. Είναι πολύ ισχυρή μονάδα σε ένα αδύναμο σύνολο, οπότε μάλλον επει...
Εκείνο το καρδιοχτύπι του πρώτου έρωτα, έχει πάντα γλυκόπικρη γεύση..

Εκείνο το καρδιοχτύπι του πρώτου έρωτα, έχει πάντα γλυκόπικρη γεύση..

Γράφει η Kate Hilverost Πάντα η ίδια αίσθηση. Η ίδια γεύση, γλυκόπικρη ή μάλλον σχεδόν γλυκιά. Η θύμηση, μοναδική, ακριβή, ειλικρινής, απ’ όλες η πιο ξεχωριστή. Λέξεις δεν ξέρω αν ταιριάζουν και ποιες ταιριάζουν έχω μόνο μια αίσθηση σχεδόν παραίσθηση. Ένα...
Σαν τον πρώτο έρωτα, άλλος δεν θα υπάρξει.. λένε!

Σαν τον πρώτο έρωτα, άλλος δεν θα υπάρξει.. λένε!

Γράφει η Kate Hilverost Τι μας ενώνει και τι μας χωρίζει, αυτό σκεφτόμουν για χρόνια. Άπειρα χιλιόμετρα και άπειροι φόβοι και κάπως έτσι διστάζουμε και λίγο έως πολύ δειλιάζουμε. Αποφάσισα μετά από καιρό να κάνω ένα ταξίδι μόνη μου. Να βρεθώ σ’ ένα αγαπημέ...