Loading posts...
Ακόμα ψάχνω να βρω που πάω, σ’ ένα δρόμο που δεν έχει γυρισμό..

Ακόμα ψάχνω να βρω που πάω, σ’ ένα δρόμο που δεν έχει γυρισμό..

Γράφει η Kate Hilverost Αποφάσισα να κρατήσω αποστάσεις τούτες τις μέρες. Προτίμησα να σιωπήσω, να ανασυνταχθώ και να ηρεμήσω. Με έχασα και μου κόστισε πολύ. Αναμενόμενο. Τέτοιες μέρες, που θα έπρεπε να είναι ευτυχισμένες, ήταν πέρα για πέρα δυστυχισμένες. ...
Και τώρα που σκορπίστηκες, για σένα, τι κράτησες;

Και τώρα που σκορπίστηκες, για σένα, τι κράτησες;

Γράφει η Kate Hilverost Τις στιγμές που νιώθεις πιο άδειος από ποτέ, καταλαβαίνεις ότι δίνεις πιο πολλά στους άλλους παρά σε σένα. Σε σένα τι ακριβώς δίνεις; Πες μου τι ακριβώς δίνεις; Θα σου πω εγώ. Πίκρες και προσβολές τη μια πίσω από την άλλη. Όλα δικ...
Να με κρατάς στην αγκαλιά σου, για να υπάρχω..

Να με κρατάς στην αγκαλιά σου, για να υπάρχω..

Γράφει η Kate Hilverost Νοσταλγώ όσο λίγες φορές την παρουσία σου. Θέλω τόσο πολύ να σου στείλω ένα μήνυμα, να σου πω τι μου συμβαίνει, έχεις χάσει πολλά επεισόδια τελευταία, αλλά δεν τολμώ. Σε σκέφτομαι όπως τόσα και τόσα βράδια, ειδικά εκείνα που είμαι στ...
Ανέβηκα πολλά σκαλιά για να πιάσω πάλι πάτο.

Ανέβηκα πολλά σκαλιά για να πιάσω πάλι πάτο.

Γράφει η Kate Hilverost Δεν με χωρούσε το σπίτι, ποτέ δεν με χωράει το σπίτι τελευταία. Σήμερα όμως η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου. Εγώ ήμουν εκτός ελέγχου. Μη ρωτάς γιατί, ούτε κι εγώ στ’ αλήθεια ξέρω. Όλα μου φταίνε, εγώ μου φταίω. Δεν έχω όρεξη. Αισθάνομ...
«Ξέρεις η ζωή μου δεν είναι όπως την ονειρεύτηκα…»

«Ξέρεις η ζωή μου δεν είναι όπως την ονειρεύτηκα…»

Γράφει η Kate Hilverost Φαντάζομαι τη μέρα της, η ίδια ρουτίνα. Σπίτι, γραφείο, γραφείο και πάλι σπίτι. Μόνη στο σπίτι. Ετοιμάζεται πάντα με τις ώρες, φοράει τα πιο όμορφα της ρούχα, πάντα μακιγιαρισμένη, περιποιημένη, σαν πορσελάνινη κούκλα. Ήξερε πολύ καλ...
Δεν φταις εσύ για τον κύριο τέλειο, γεμάτος κόμπλεξ κι ανασφάλειες που ακρωτηρίαζει κάθε συναίσθημα..

Δεν φταις εσύ για τον κύριο τέλειο, γεμάτος κόμπλεξ κι ανασφάλειες που ακρωτηρίαζει κάθε συναίσθημα..

Γράφει η Kate Hilverost Κενός. Χωρίς συναισθήματα. Έτσι ήταν κι εκείνος, άψυχος μέσα σε τόσες στιγμές ζωής. Με γοήτευσε μέσα στις τόσες απογοητεύσεις που μου είχε προσφέρει κι όσο με έφερνε κοντά του, άλλο τόσο με απομάκρυνε. Δεν έλεγε ποτέ πολλά, καμιά φορ...
Μια τυχαία συνάντηση ήταν αρκετή, για να έρθουμε κοντά εμείς οι δυο

Μια τυχαία συνάντηση ήταν αρκετή, για να έρθουμε κοντά εμείς οι δυο

Γράφει η Kate Hilverost Υποθέτω πως όταν κάτι μπει στο μυαλό σας, πρέπει οπωσδήποτε και να γίνει. Έτσι συνέβη και με μένα. Αυτό που είχα βάλει σκοπό, έπρεπε πάση θυσία να γίνει. Τον έβλεπα σχεδόν καθημερινά, σε μια μικρή πόλη είναι το πιο εύκολο να συναν...
Δηλώνω παραίτηση, δεν αντέχω άλλο πια να υποκρίνομαι

Δηλώνω παραίτηση, δεν αντέχω άλλο πια να υποκρίνομαι

Γράφει η Kate Hilverost Βρίσκομαι στο κενό. Έχω φτάσει στα όρια μου, στο απόλυτο τέλμα. Στο πουθενά. Δηλώνω παραίτηση. Καθολική παραίτηση χωρίς πισωγύρισμα. Έχω αδειάσει από υπομονή, από θέληση, δεν υπάρχουν στα υπόγεια της ψυχής μου αποθέματα. Δεν έχω να δ...
Μια στιγμή θάρρους χρειάζεται, για να μάθεις να μιλάς χωρίς να φοβάσαι

Μια στιγμή θάρρους χρειάζεται, για να μάθεις να μιλάς χωρίς να φοβάσαι

Γράφει η Kate Hilverost Θα ήθελα πολύ να’ χα το θάρρος κάποιες ιστορίες να τις αφηγηθώ διαφορετικά. Να μην αλλάζω ονόματα, γεγονότα και πρωταγωνιστές από φόβο. Φόβο να μην καταλάβει κανείς για ποιον μιλάω, να μην παρεξηγηθεί αυτός για τον οποίο μιλάω, να μη...
Κι αν από εδώ περισσεύω, κάπου αλλού λείπω..

Κι αν από εδώ περισσεύω, κάπου αλλού λείπω..

Γράφει η Kate Hilverost Σε μια σχέση, σε ένα σπίτι, σε μια οικογένεια, σε μια φιλία, πάντα κάποιος περισσεύει. Δεν είναι αρκετός, δεν είναι για πολλά, είναι για πολλά που κάποιος δεν αντέχει. Είναι πολύ ισχυρή μονάδα σε ένα αδύναμο σύνολο, οπότε μάλλον επει...