Loading posts...
Εμείς ξανά, εμείς αλλιώς, εμείς μαζί.

Εμείς ξανά, εμείς αλλιώς, εμείς μαζί.

Γράφει η Kate Hilverost Εμείς αλλιώς. Δύναμή μου. Χαρά μου. Λύπη μου. Έμπνευσή μου. Εμείς αλλιώς ίσως μια μέρα. Μπορεί ποτέ. Μπορεί καμία μέρα. Εμείς. Για μια φορά, μπορεί ποτέ. Εμείς αλλιώς. Εμείς. Εγώ κι εσύ, εσύ κι εγώ. Αλλιώς. Μακάρι να ήταν αλλιώς....
Γιατί αυτοκαταστρέφεσαι, άνθρωπε;

Γιατί αυτοκαταστρέφεσαι, άνθρωπε;

Γράφει η Kate Hilverost Όλεθρος. Επιθυμία. Καταστροφή. Επιθυμία για αυτοκαταστροφή.Όλα τα επιθυμούμε και τίποτα δεν μας φτάνει. Κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο. Μανία μας πιάνει. Σαρώνουμε τα πάντα και μας σαρώνουν. Ολέθριες οι συνέπειες. Μυρίζει περίεργα η...
Μα πού να πάω; Φοβάμαι…

Μα πού να πάω; Φοβάμαι…

Γράφει η Kate Hilverost Ξημερώνει. Αϋπνίες. Κοιμάται δίπλα μου. Εγώ στριμωγμένη στην άκρη του κρεβατιού αναρωτιέμαι ανάμεσα στα τόσα άλλα αν τελικά θα πέσω ή δεν θα πέσω. Δεν μας χωρά και τους δυο τούτο το κρεβάτι. Θέλω απελπισμένα να του ρίξω μια κλωτσιά...
Το μέρος που νοσταλγείς τα βράδια πριν κοιμηθείς, είναι το σπίτι σου..

Το μέρος που νοσταλγείς τα βράδια πριν κοιμηθείς, είναι το σπίτι σου..

Γράφει η Kate Hilverost Τι να σου πουν, δεν ξέρουν. Και τι να τους πει κι εσύ; Κανένας, εσύ μόνο ξέρεις. Ξέρεις που η ζωή σε θέλει, που η μοίρα σε τραβάει. Εκεί που σκέφτεσαι εκεί θα γυρνάς. Εκεί είναι το σπίτι. Το σπίτι σου. Το μέρος που νοσταλγείς τ...
Εκείνη την ώρα, τη δική μας ώρα, στις τέσσερις και μισή.

Εκείνη την ώρα, τη δική μας ώρα, στις τέσσερις και μισή.

Γράφει η Kate Hilverost Σκέφτομαι πως όταν το δει μπορεί και να θυμώσει, ίσως και να του αρέσει, σίγουρα θα του αρέσει. Μπερδεύομαι, ακόμη καλά δεν τον ξέρω, θέλω όμως να τον μάθω. Φυσιολογικό ζευγάρι δεν μας λες. Τσακωνόμαστε, τσακωνόμαστε συνέχεια, με το...
Ίσως σ’αυτό τον κόσμο να μην ταίριαζα πολύ..

Ίσως σ’αυτό τον κόσμο να μην ταίριαζα πολύ..

Γράφει η Kate Hilverost Χθες το μεσημέρι μετά από καιρό έβρεξε. Από το πουθενά μέσα στο καλοκαίρι καταιγίδα. Ο ήλιος που έγινε ξαφνικά έγινε βροχή. Δεν μου αρέσει η βροχή ακόμη και η μυρωδιά της με εκνευρίζει, ανακατεύει το στομάχι μου. Φθινοπώριασε απότομα...
Κι αν ξεφύγω από εμένα, απο εσένα δεν θα ξεφύγω ποτέ..

Κι αν ξεφύγω από εμένα, απο εσένα δεν θα ξεφύγω ποτέ..

Γράφει η Kate Hilverost Σε σκέφτηκα στα ξαφνικά. Μη ρωτάς γιατί, ούτε κι εγώ στ’ αλήθεια ξέρω. Έχει περάσει καιρός, πολύς καιρός. Έχουμε χαθεί. Σε σκέφτηκα όμως, στα ξαφνικά σε σκέφτηκα. Εκεί που είχα προχωρήσει, ζούσα μια άλλη ζωή, άλλη από αυτή που ήθε...
Ακόμα και σε έναν κόσμο τόσο ρηχό, εγώ έμαθα να κολυμπάω!

Ακόμα και σε έναν κόσμο τόσο ρηχό, εγώ έμαθα να κολυμπάω!

Γράφει η Kate Hilverost Αβάσταχτο ήταν. Αβάσταχτο. Να ξεχάσεις, να προχωρήσεις, να θυμηθείς. Πέρασε καιρός. Κι εγώ μαζί πολλά, πάρα πολλά πέρασα. Μεγάλωσα και σαν λιγάκι να ωρίμασα. Θυμάμαι να ξέρεις, σαν τώρα θυμάμαι την κουβέντα σου εκείνο το πρωί "Όσα...
Από φόβο δεν ζούμε, από φόβο δεν μιλάμε, από φόβο χάνουμε τον έρωτα..

Από φόβο δεν ζούμε, από φόβο δεν μιλάμε, από φόβο χάνουμε τον έρωτα..

Γράφει η Kate Hilverost Όλο αύριο και αύριο. Άστο γι’ αργότερα. Να περάσει λίγο ο καιρός. Να πατήσω πιο γερά στα πόδια σου. Όλο το αφήνω κι εκείνο μ’ έχει από κοντά. Έρχεται πολλές φορές και μου χτυπά την πόρτα. «Μίλα, πες κάτι.» κι εγώ τσιμουδιά. Μονάχα ...
Τον λένε καρκίνο, κι ακόμα κι αν δεν τον νικήσεις, πρέπει να τον πολεμήσεις..

Τον λένε καρκίνο, κι ακόμα κι αν δεν τον νικήσεις, πρέπει να τον πολεμήσεις..

Γράφει η Kate Hilverost Όλα ξεκίνησαν τον Νοέμβρη του 2010 ή μάλλον λίγο νωρίτερα κάπου τον Οκτώβρη. Εκείνη την περίοδο ήμουν πολλή φορτισμένη, ετοιμαζόμουν για να δώσω πανελλήνιες, με περίμεναν δύσκολοι μήνες και είχα ακόμη δρόμο μπροστά μου για να τελειώσ...