Loading posts...
Ό,τι μας μαθαίνει η λογική, έρχεται ο έρωτας να το ανατρέψει!

Ό,τι μας μαθαίνει η λογική, έρχεται ο έρωτας να το ανατρέψει!

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Κι όταν μας τα έχει μάθει όλα η λογική έρχεται ο έρωτας να τ' ανατρέψει όλα. Εκεί που πατούσαμε γερά στη γη, τώρα βρισκόμαστε πάνω σε μια τραμπάλα, που συνεχώς ανεβοκατεβαίνει κι εμείς κινδυνεύουμε να πέσουμε. Τρέμουμε σύγκορμοι. Ο εαυ...
Κάνε τις μέρες αυτές, ευκαιρία να μιλήσεις λίγο παραπάνω, με το “μέσα” σου!

Κάνε τις μέρες αυτές, ευκαιρία να μιλήσεις λίγο παραπάνω, με το “μέσα” σου!

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Τους ακούω από το πρωί. Κρέμονται από τα παράθυρα και τα μπαλκόνια. Συζητούν μεταξύ τους, άνθρωποι που επί τόσα χρόνια έλεγαν ένα «γεια». Τώρα ξαφνικά όλοι έχουν γίνει πιο κοινωνικοί. Ξαφνικά ανακαλύπτουν πως έχουν κρυφό ταλέντο στη μα...
Αχ ρε μάνα, ένα ευχαριστώ σου χρωστάω..

Αχ ρε μάνα, ένα ευχαριστώ σου χρωστάω..

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Μα τι κάνω; Πάλι πληκτρολογώ «μάνα» στο facebook. Έστω μια φορά δεν έχω καταφέρει να την πω με τ’ όνομά της. Η μάνα μου. Γεμίζει το στόμα μου κι η ψυχή μου μ’ αυτή μόνο τη φράση. Η μάνα μου. Και πόσα να ξέρω άραγε γι’ αυτήν. Ο ένας από...
Διώξε το φόβο, κι έλα να τα καταφέρουμε!

Διώξε το φόβο, κι έλα να τα καταφέρουμε!

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Φόβος: βασικό ανθρώπινο συναίσθημα που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή και φανταστικού κινδύνου. Εγώ θα σας πω. Φοβάμαι. Φοβάμαι συνέχεια. Κι οι γύρω μου φοβούνται. Ο φόβος υπάρχει παντού και είναι μεταδοτικός. Οι...
Να αξίζεις παιδί μου και να μην μετράς με τιμές και ταμπέλες..

Να αξίζεις παιδί μου και να μην μετράς με τιμές και ταμπέλες..

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Ετών 13. Ήθελα να του μιλήσω, να του πω για τον κόσμο, να του μάθω πράγματα. Να του πω για τον παράδεισο και την κόλαση που τα βρίσκεις και τα δύο επί γης. Εκείνος έβγαλε από το χάρτινο κουτί τα καινούργια παπούτσια. Μαύρα, γυαλιστερ...
Η ειρωνεία μου, λέει περισσότερα απ’ όσα φαντάζεσαι!

Η ειρωνεία μου, λέει περισσότερα απ’ όσα φαντάζεσαι!

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Ειρωνεύομαι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και το κάνω με μεγάλη επιτυχία. Άλλοι λατρεύουν την ειρωνεία μου, γιατί επικοινωνούμε με τον ίδιο τρόπο. Άλλοι ίσως όχι και τόσο. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σε όλους τους απανταχού ει...
Να κεράσω λίγη αγάπη ακόμη;

Να κεράσω λίγη αγάπη ακόμη;

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Πάντα ήταν γι αυτήν ένα πρόσωπο χλωμό. Μια ανθρώπινη εικόνα που μετά βίας θυμόταν. Ένα όνομα σκέτο, χωρίς επίθετο, κάτι ιστορίες για το φίλο του φίλου και τίποτα παραπάνω. Δεν είχε χρόνο η Λένια για πρόσωπα κι ιστορίες. Ήξερε ήδη αρ...
Εγώ εκπαιδευτικός θέλω να είμαι. Εσείς, με θέλετε;

Εγώ εκπαιδευτικός θέλω να είμαι. Εσείς, με θέλετε;

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Τ' αποφάσισα θα γίνω εκπαιδευτικός. Θα σπουδάσω, θα πάω στο πανεπιστήμιο, θα διαβάζω μέρα νύχτα, θα βγάλω τα μάτια μου, θα βγάλω τα χέρια μου, κάλους θα βγάλω στα δάχτυλα, θα γίνω εκπαιδευτικός. Θα καίω κάθε μέρα πολύ φαιά ουσία, θα ...
Αυτό το κενό που σε πνίγει, όταν ένας κύκλος κλείνει..

Αυτό το κενό που σε πνίγει, όταν ένας κύκλος κλείνει..

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Όταν - λένε - ένας κύκλος κλείνει, ανοίγει ένας καινούργιος. Ψέματα λένε, μην τους ακούς. Μερικές φορές υπάρχει κενό από τον ένα κύκλο στον άλλο. Δεν είναι οι κύκλο ο ένας μετά τον άλλο στη σειρά, να βγαίνεις απ' τον ένα και να μπαίν...
Και να σκεφτείς, πως κάποτε πίστεψα, πως ήσουν ο άνθρωπός μου!

Και να σκεφτείς, πως κάποτε πίστεψα, πως ήσουν ο άνθρωπός μου!

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Πρέπει πια να ξεστολίσουμε. Ο Γενάρης μπήκε και το δέντρο στέκει ακόμα φορτωμένο με τα στολίδια του. Μάζεμα το δέντρο κι όλο το σπίτι. Τον αμάζευτο το σπίτι τον αμάζευτο κι εγώ. Δύο κιλά πάνω μετά τις γιορτές κι όλο έτρωγα κουραμπιέ...