Loading posts...
Όσο μένεις στάσιμος, τίποτα δεν πάει παρακάτω.

Όσο μένεις στάσιμος, τίποτα δεν πάει παρακάτω.

Γράφει η Κλεψύδρα Είναι και αυτό φαίνεται επίπτωση και αποσκευή του χρόνου που περνά. Μαθαίνεις κάπως άγαρμπα ότι ξεπερνάει κανείς μόνο ότι θέλει να ξεπεράσει. Τον έρωτα που καιγόσουν και τον έκανες σημαία μια εδώ και μια εκεί, όταν χρειάστηκε τον ξέκανες...
Δεν υπήρξε ποτέ αγάπη, χωρίς θυσία..

Δεν υπήρξε ποτέ αγάπη, χωρίς θυσία..

Γράφει η "Κλεψύδρα" "Τι είναι η ασχήμια;" ρώταγε η άγνοια, την γνώση και εκείνη της έδειξε μια κυρία με ακριβά ρούχα. Είχε φορέσει μια απ αυτές τις γούνες, που σε κάνει να αναρωτιέσαι ποιο άγρια αγέρωχο ζωάκι κατάντησε στη ντουλάπα της και πόσες χρωστικές ...
Ένα κορίτσι, κι εκείνο το άλλο κορίτσι..

Ένα κορίτσι, κι εκείνο το άλλο κορίτσι..

Γράφει η "Κλεψύδρα" Προετοίμαζαν το τραπέζι με τρομακτική επιμέλεια. Είχαν καθαρίσει απο νωρίς το μεγάλο καθρέπτη στο χώλ και περιμέναν.Εκείνη περίμενε! -Είστε άχρηστοι! Όλοι άχρηστοι! φώναξε και ύστερα χτύπησε μια πόρτα πίσω της Mάλλον ο,τι περίμενε ...
Να τις αγαπάς τις άγριες νύχτες! Λένε τις μεγαλύτερες αλήθειες.

Να τις αγαπάς τις άγριες νύχτες! Λένε τις μεγαλύτερες αλήθειες.

Γράφει η "Κλεψύδρα" Ίσως έχουν δίκιο οι ποιητές. Κάποια χέρια είναι διαφορετικά νιώθεις μέσα τους τη συμπόνια όχι τη λύπηση. Δεν τους είδα με ακριβά περιτυλίγματα, φαίνεται πως ότι σπουδαίο τείνει να είναι απλό. Έρχονται οταν έχουν σβήσει όλα τα φώτα και έ...
Μέσα στην λήθη κρύβονται τα ψέματα που λες στον εαυτό σου..

Μέσα στην λήθη κρύβονται τα ψέματα που λες στον εαυτό σου..

Γράφει η "Κλεψύδρα" Κουβαλάμε μέσα μας τις εποχές που ζήσαμε. Είναι η μνήμη τελικά, ο όρκος στην αλήθεια μας, που όσο κι αν θές, δεν ξεφεύγεις. Τα ψέματα που κάποτε είπαμε στον εαυτό μας έρχονται και μας συναντούν. Μας υπενθυμίζουν ότι είναι ψέματα και α...
Να ήμασταν βαθιά ειλικρινείς και αφοσιωμένοι στην αγάπη!

Να ήμασταν βαθιά ειλικρινείς και αφοσιωμένοι στην αγάπη!

Γράφει η "Κλεψύδρα" Κάποιες φορές έρχεται η ματαιότητα και κάθεται στο στήθος. Τα κάναμε θάλασσα και όχι σε άπνοια, γεμάτη φουρτούνες, αστραπόβροντα και περαστικούς τουρίστες που πετάνε τα σκουπίδια τους βαθιά στη πληγή. Εκεί στα βόρεια λίγο λίγο πως λι...
Με εγωισμό και πείσμα κρύβουμε την ανάγκη για το πρώτο μας φιλί

Με εγωισμό και πείσμα κρύβουμε την ανάγκη για το πρώτο μας φιλί

Γράφει η "Κλεψύδρα" H ανεξήγητη αδεξιότητα της Χημείας. Τσακώνεσαι, κανένα κοινό ή μάλλον τόσα που δε θες να τον ξαναδείς μπροστά σου. Ξαφνικά, ένα άγγιγμα, το πολύ τρία δευτερόλεπτα τα δάχτυλα περνούν πάνω απ' τα δικά του. Η ταραχή, να προσπαθείτε να κρ...
Πόσο σε ξεγέλασαν άνθρωπε κι έγινες έτσι;

Πόσο σε ξεγέλασαν άνθρωπε κι έγινες έτσι;

Γράφει η "Κλεψύδρα" Δε βαρέθηκες; Όλα να τα χωρίζεις και να τα διαχωρίζεις. Πώς πρέπει να ΄ναι ο άντρας, η γυναίκα. Πού να φάμε και να ντυθούμε  και όλο λόγια λόγια και καυγάδες, εγωισμός και τέλος το παραμυθάκι. Γελάει η ζωή και ο χρόνος. Δεν είσαι οι γ...
Αγαπημένε μου εαυτέ, σε ευχαριστώ που δεν ξεπουλήθηκες και ας χαρίστηκες!

Αγαπημένε μου εαυτέ, σε ευχαριστώ που δεν ξεπουλήθηκες και ας χαρίστηκες!

Γράφει η "Κλεψύδρα" Νάνι, νάνι και μια κούνια. Και εκεί που περπατούσες, κοίτα πάλι μπουσουλάς. "Τον αγαπάς το μπαμπά;" "Τη μαμά;" Ένας ένας καλό και αθώο πλάσμα, πέρναγε το κατώφλι  της μικρής μνήμης και της  αιώνιας ψυχής. "Αλήθεια μωρό μου, σ'αγαπάς;...
Η ευγενική καλοσύνη των ξένων που ζεσταίνει την ψυχή

Η ευγενική καλοσύνη των ξένων που ζεσταίνει την ψυχή

Γράφει η "Κλεψύδρα" Δυο κουβέντες! "Είναι η τσάντα σου ανοιχτή, κλείσε τη! " "Ξέχασες το κασκόλ σου." "Να ορίστε, πάρε ένα καλάθι θα σου πέσουν τα πράγματα." "Μην περνάς έτσι το δρόμο και δέσε τα κορδόνια σου." Απόλυτα τρυφεροί. H ευγενική καλοσύνη τ...