Γίνε αυτό που έχεις ανάγκη να γίνεις
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Είμαστε αυτό που θέλουμε να είμαστε. Και αυτό μπορούμε να το αλλάξουμε. Η μετάβαση είναι δύσκολη. Η αλλαγή είναι δύσκολη, όμως μπορούμε να την προσπαθήσουμε. Κάθε…
Share
Posts by author
Μαρία Κυπραίου
190 posts
Όταν κατάλαβα πως μεγαλώνω και η ροζ φούσκα μου σπάει απογοητεύτηκα. Τότε η γραφή έγινε συνοδοιπόρος μου, γιατί κανείς δεν ήταν εκεί όπως πίστευα. Ονειροπόλα, ερωτευμένη, απούσα για τους παλιούς, παλαβή για τους εδώ. Αντιπροσωπεύω όλους εκείνους που δεν ξέρουν τι θέλουν από τη ζωή τους και δεν τους νοιάζει που θα είναι αύριο, αρκεί να είναι ευτυχισμένοι. Αγαπώ βαθιά αυτούς που μένουν και επιμένουν όταν χάνω τον ίδιο μου τον εαυτό. Σιχαίνομαι τους ψεύτες και λατρεύω τις ταξιδιάρες ψυχές. Βιβλία, μουσική, ταξίδια, φωτογραφίες, καφές και στιγμές. Εδώ καταθέτω την ψυχή μου και αδειάζω τους πόνους, για να ανασάνω και να ξαναρχίσω πάλι από την αρχή.
Τα 30 δεν είναι προθεσμία ζωής, είναι απλώς άλλη μία αρχή
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Ξυπνάς μια μέρα και είσαι 30. Τις τελευταίες μέρες σε βασανίζουν σκέψεις και οι ερωτήσεις των γύρω σου. «Πότε θα κάνεις ένα παιδάκι;» «Τι θα κάνεις…
Share
Κάποια αντίο είναι το μεγαλύτερο δώρο που σου έκανε η ζωή
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Κοιτάς έξω από το παράθυρο αυτό το ηλιόλουστο πρωινό. Έχεις ανοίξεις τις κουρτίνες και σε λούζει ο πρώτο φως της άνοιξης. Μετά από ατελείωτους μήνες χειμώνα…
Share
Πώς θα έμοιαζε η ζωή αν δεν χρειαζόταν να είμαστε επιβάτες άλλων συρμών;
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Σε κοίταξα μέσα από το τζάμι στο σταματημένο τρένο. Ήσουν απέναντι, σε άλλο τρένο. Με κοίταξες και εσύ. Ξέραμε από την αρχή πως όλο αυτό δεν…
Share
Δεν έμεινε τίποτα ούτε από εκείνον ούτε από εσάς.
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Δεν θα ξεχάσεις ποτέ πως σε έκανε να νιώθεις όταν σε κράταγε στα χέρια του. Πώς τα χέρια του γλιστρούσαν απαλά στην πλάτη σου και κατέβαιναν…
Share
Όσα δεν αφήνεις να φύγουν, σε κρατούν πίσω
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Ο χρόνος κυλάει πιο γρήγορα απ’ ό,τι μπορούμε να συνηθίσουμε. Περνάνε όλα μέσα από τα δάχτυλα των χεριών μας σαν κόκκοι άμμου, που δεν καταλαβαίνουμε πού…
Share
Εσύ αντέχεις ακόμα κι όταν καταρρέεις.
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Ξυπνάς ένα πρωί και όλα έχουν τελειώσει. Δε χτυπάει πια το κινητό σου από μηνύματα ούτε από κλήσεις. Υπάρχει παντού μια σιωπή και στο μυαλό σου…
Share
Πονάει ό,τι φεύγει και ό,τι σε ξεχνάει.
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Πονάει ό,τι φεύγει και ό,τι σε ξεχνάει. Πονάει πολύ, ακόμα κι αν δεν το δείχνεις. Πονάει πολύ, ακόμα κι αν γελάς και δεν το λες πουθενά.…
Share
Να φοβάσαι να μένεις εκεί που δεν ανήκεις πια.
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Υπάρχουν μέρες που οι συνθήκες που μας περιβάλλουν, μας καλύπτουν απόλυτα.Αυτές οι μέρες για εμάς είναι πολύ σημαντικές.Νιώθουμε ολοκληρωμένοι, περνάμε όμορφα και μας πλημμυρίζει μία χαρούμενη…
Share
Θα σκαρφαλώνω στο τείχος μου μέχρι να πιάσω ουρανό.
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Κανένας δεν μπορεί πια να μου κάνει κακό. Το τείχος που ύψωσα γύρω μου είναι πιο μεγάλο και ισχυρό από οτιδήποτε. Δεν μπορεί να το προσπεράσει…
Share
