Loading posts...
Τελικά, υπήρξαμε δυο δειλοί που φοβήθηκαν να ζήσουν..

Τελικά, υπήρξαμε δυο δειλοί που φοβήθηκαν να ζήσουν..

Γράφει η Λιάνα Τώρα θέλω να ξαναζήσω, στη φαντασία μου, αυτή την ιστορία απ' την αρχή. Τώρα που έχει πεθάνει, που την έχω πενθήσει και το μυαλό έχει καθαρίσει από κάθε είδους επιδράσεις. Τώρα που, αν θες, αναγνωρίζω τα καλά και τα κακά της. Η ψυχή μου βιάζ...
Το “σ’αγαπώ” δεν είναι λέξη. Είναι σεβασμός και πράξεις..

Το “σ’αγαπώ” δεν είναι λέξη. Είναι σεβασμός και πράξεις..

Γράφει η Λιάνα Δεν φτάνει μόνο να λες σ’ αγαπώ. Να γεμίζεις τον άλλον με λόγια, υποσχέσεις και ψευδαισθήσεις. Να δημιουργείς γαλάζιους ουρανούς και ατέλειωτα φεγγάρια. Η αγάπη από μόνη της, είναι μόνο μια λέξη. Τρεις συλλαβές. Τίποτα περισσότερο. Δεν έχει ...
Για ένα όνειρο τσαλακωμένο, θα παλέψω λίγο ακόμα..

Για ένα όνειρο τσαλακωμένο, θα παλέψω λίγο ακόμα..

Γράφει η Λιάνα Είναι ένα όνειρο εκεί ψηλά κρεμασμένο απ' τα σύννεφα. Ένα μισοσκισμένο κομμάτι χαρτί που γράφει όλα όσα θέλησα. Κιτρινισμένο, χιλιοσκονισμένο κι όμως στέκεται ακόμα ζωντανό. Εγώ προχώρησα, πάλεψα, κουράστηκα και ξεθώριασα. Η ζωή βλέπεις, δε...
Πόσο φως κρύβεις μέσα σου για να σβήσεις τα δικά μου σκοτάδια;

Πόσο φως κρύβεις μέσα σου για να σβήσεις τα δικά μου σκοτάδια;

Γράφει η Λιάνα Δεν ξέρω τελικά τι θέλουν οι άνθρωποι. Δεν μπορώ να καταλάβω, μετά από τόσα χρόνια αναζήτησης αν υπάρχει κάτι που μπορεί να γεμίσει τη ψυχή τους. Θυμάμαι πριν χρόνια, όταν η ζωή φαινόταν πιο απλή, όταν ξεκίνησα κι εγώ να γράφω το δικό μου βι...
Τους διαφορετικούς, τους τσακισμένους από την ζωή που επιμένουν να σας αγαπούν, να τους προσέχετε λίγο παραπάνω..

Τους διαφορετικούς, τους τσακισμένους από την ζωή που επιμένουν να σας αγαπούν, να τους προσέχετε λίγο παραπάνω..

Γράφει η Λιάνα Στη ζωή αυτή, να αγαπάτε τους κάπως διαφορετικούς. Τους μισοτσακισμένους. Αυτούς με τα σκληρά μάτια και τα καθαρά βλέμματα. Αυτούς με τις αγριεμένες φωνές και τις λαμπερές ψυχές. Όσους πάλεψαν για να κερδίσουν μια θέση στη ζωή σας. Όσους δεν ...
Η ώρα του “δεν πειράζει”, έχει τελειώσει από καιρό..

Η ώρα του “δεν πειράζει”, έχει τελειώσει από καιρό..

Γράφει η Λιάνα Σώπασα καιρό. Μέτραγα δυνάμεις και έκανα ταμείο μιας χρονιάς, που άλλαξε οριστικά τον τρόπο σκέψης και αντιμετώπισης της ζωής. Άνοιξαν πολλές πληγές, πολλά δάκρυα γέμισαν τα βράδυα μου, μεγάλη μοναξιά ρίζωσε και πάγωσε την ψυχή μου. Είμαι τόσ...
Είναι στιγμές, που όλα γίνονται εσύ..

Είναι στιγμές, που όλα γίνονται εσύ..

Γράφει η Λιάνα Ένας άντρας και μια γυναίκα. Δυο άνθρωποι συνειδητά απόμακροι, συνειδητά αποστασιοποιημένοι, βιώνοντας ένα άλλο είδους μοναξιάς. Αυτής που γύρω σου υπάρχουν δεκάδες άνθρωποι, μα νιώθεις άδειος. Απρόθυμοι να ξεφύγουν από κει, ακολουθώντας πιστ...
Ο άνθρωπος, που δυσκολεύεται να πιστέψει στο καλό, ο ίδιος προκαλεί τη μοίρα του

Ο άνθρωπος, που δυσκολεύεται να πιστέψει στο καλό, ο ίδιος προκαλεί τη μοίρα του

Γράφει η Λιάνα Πόσες φορές στη ζωή μας δεν ήρθε μια στιγμή, που απλά θέλαμε να κλείσουμε την πόρτα πίσω μας και να χαθούμε από τα πάντα; Πόσες φορές δεν αντέξαμε, δεν παλέψαμε με τον ίδιο μας τον εαυτό για να κρατήσουμε λέξεις, απόψεις, μόνο και μόνο για να...
H πιο πιστή μου φίλη… εσύ!

H πιο πιστή μου φίλη… εσύ!

Γράφει η Λιάνα Κοίμησα το σκυλί μου λες… Και ξαφνικά καταλαβαίνεις πως έφυγε από κοντά σου η πιο αληθινή φίλη που είχες ποτέ. Το μόνο πλάσμα που σε είχε δει σε όλες τις φάσεις της ζωής σου, μα ποτέ δεν σ’ έκρινε. Το μόνο πλάσμα που τελικά ήξερε όλα μα όλα τ...
Να βρω το δρόμο μου θέλω, κουράστηκα πολύ να περιπλανιέμαι..

Να βρω το δρόμο μου θέλω, κουράστηκα πολύ να περιπλανιέμαι..

Γράφει η Λιάνα Η ανάγκη μερικές φορές να εξαφανιστείς από όλους και όλα γίνεται μαρτυρική. Να κλείσεις την πόρτα πίσω σου, ν' αφήσεις τα βάρη που έχεις φορτωθεί, να σβήσεις αναμνήσεις, ν' αδειάσεις το μυαλό σου απ' όλα και να χαθείς. Οι αντοχές του ανθρώπου...