Loading posts...
Και πριν κρίνεις, μήπως να μπεις λίγο στην θέση του άλλου;

Και πριν κρίνεις, μήπως να μπεις λίγο στην θέση του άλλου;

Γράφει η Λιάνα Και τελικά οι άνθρωποι έχουμε σκληρύνει πολύ. Λες και βαλθήκαμε να αποδείξουμε ότι είμαστε άμεμπτοι, λες και έχουμε μόνιμα μια εμμονή με τους άλλους. Πόσο απλά κρίνουμε και κατακρίνουμε πια κάποιον. Πόσο αβίαστα γινόμαστε δικαστές και ρίχνου...
Δεν θέλω να μείνεις μαζί μου από ανάγκη, αλλά από επιλογή

Δεν θέλω να μείνεις μαζί μου από ανάγκη, αλλά από επιλογή

Γράφει η Λιάνα Δεν έχω πια τη δύναμη και την επιθυμία να κάνω υπερπροσπάθεια για να αποδείξω πια είμαι. Δεν έχω κουράγιο, μετά από τόσες τρικυμίες που έζησα, να δίνω μάχες για να αναγνωρίσει την αξία μου κάποιος. Δεν βάδισα ποτέ σε ροδοπέταλα, ούτε και ξέρω...
Πόλεμος η ζωή, κι επιβιώνουν αυτοί που το μαχαίρι το φτάνουν στο κόκκαλο..

Πόλεμος η ζωή, κι επιβιώνουν αυτοί που το μαχαίρι το φτάνουν στο κόκκαλο..

Γράφει η Λιάνα Σε βλέπω χρόνια. Προχωράς με το κεφάλι χαμηλωμένο και μ' ένα βήμα αργό, σα να βαρέθηκες το δρόμο, σα να σε κούρασαν οι περιπλανήσεις. Φίλοι και γνωστοί, λίγοι στην πορεία σου, άλλωστε πάντα προτιμούσες τη μοναξιά σου. Και όποτε έβγαινες απ' α...
Ήρθε ο καιρός να αγαπήσεις, εκείνους τους παράξενους που ξέρουν ν’αγαπούν τη ζωή..

Ήρθε ο καιρός να αγαπήσεις, εκείνους τους παράξενους που ξέρουν ν’αγαπούν τη ζωή..

Γράφει η Λιάνα Ήρθε ο καιρός να αρχίσεις να καταλαβαίνεις πως όποιος πέρασε απ' τη ζωή σου, ανεξαρτήτως συμπεριφοράς ή αποτελέσματος, σου έδωσε κάτι. Ούτε όλοι μπορούσαν να σε αγαπήσουν, ούτε όλοι μπορούσαν να σε αφήσουν να τους αγαπήσεις. Κι έτσι σιγά σι...
Όταν είσαι δίπλα μου, δεν με νοιάζει αν έχει λιακάδα ή αν βρέχει..

Όταν είσαι δίπλα μου, δεν με νοιάζει αν έχει λιακάδα ή αν βρέχει..

Γράφει η Λιάνα Είμαι εδώ, δίπλα σου. Φωνάζω παρούσα στα σκοτάδια σου και στους φόβους σου. Προσπαθώ να σε τραβήξω, με τα χάδια και τα μαλώματα μου, έξω από τις πίκρες που σε κρατάνε στάσιμο και θλιμμένο. Είμαι δίπλα σου και δε με νοιάζει αν όλα είναι χρω...
Τελικά, υπήρξαμε δυο δειλοί που φοβήθηκαν να ζήσουν..

Τελικά, υπήρξαμε δυο δειλοί που φοβήθηκαν να ζήσουν..

Γράφει η Λιάνα Τώρα θέλω να ξαναζήσω, στη φαντασία μου, αυτή την ιστορία απ' την αρχή. Τώρα που έχει πεθάνει, που την έχω πενθήσει και το μυαλό έχει καθαρίσει από κάθε είδους επιδράσεις. Τώρα που, αν θες, αναγνωρίζω τα καλά και τα κακά της. Η ψυχή μου βιάζ...
Το “σ’αγαπώ” δεν είναι λέξη. Είναι σεβασμός και πράξεις..

Το “σ’αγαπώ” δεν είναι λέξη. Είναι σεβασμός και πράξεις..

Γράφει η Λιάνα Δεν φτάνει μόνο να λες σ’ αγαπώ. Να γεμίζεις τον άλλον με λόγια, υποσχέσεις και ψευδαισθήσεις. Να δημιουργείς γαλάζιους ουρανούς και ατέλειωτα φεγγάρια. Η αγάπη από μόνη της, είναι μόνο μια λέξη. Τρεις συλλαβές. Τίποτα περισσότερο. Δεν έχει ...
Για ένα όνειρο τσαλακωμένο, θα παλέψω λίγο ακόμα..

Για ένα όνειρο τσαλακωμένο, θα παλέψω λίγο ακόμα..

Γράφει η Λιάνα Είναι ένα όνειρο εκεί ψηλά κρεμασμένο απ' τα σύννεφα. Ένα μισοσκισμένο κομμάτι χαρτί που γράφει όλα όσα θέλησα. Κιτρινισμένο, χιλιοσκονισμένο κι όμως στέκεται ακόμα ζωντανό. Εγώ προχώρησα, πάλεψα, κουράστηκα και ξεθώριασα. Η ζωή βλέπεις, δε...
Πόσο φως κρύβεις μέσα σου για να σβήσεις τα δικά μου σκοτάδια;

Πόσο φως κρύβεις μέσα σου για να σβήσεις τα δικά μου σκοτάδια;

Γράφει η Λιάνα Δεν ξέρω τελικά τι θέλουν οι άνθρωποι. Δεν μπορώ να καταλάβω, μετά από τόσα χρόνια αναζήτησης αν υπάρχει κάτι που μπορεί να γεμίσει τη ψυχή τους. Θυμάμαι πριν χρόνια, όταν η ζωή φαινόταν πιο απλή, όταν ξεκίνησα κι εγώ να γράφω το δικό μου βι...
Τους διαφορετικούς, τους τσακισμένους από την ζωή που επιμένουν να σας αγαπούν, να τους προσέχετε λίγο παραπάνω..

Τους διαφορετικούς, τους τσακισμένους από την ζωή που επιμένουν να σας αγαπούν, να τους προσέχετε λίγο παραπάνω..

Γράφει η Λιάνα Στη ζωή αυτή, να αγαπάτε τους κάπως διαφορετικούς. Τους μισοτσακισμένους. Αυτούς με τα σκληρά μάτια και τα καθαρά βλέμματα. Αυτούς με τις αγριεμένες φωνές και τις λαμπερές ψυχές. Όσους πάλεψαν για να κερδίσουν μια θέση στη ζωή σας. Όσους δεν ...