Loading posts...
Αλήθεια, εσύ έζησες σήμερα;

Αλήθεια, εσύ έζησες σήμερα;

Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Κατάντησε η ζωή ένα νεκροτομείο, νεκρές σκέψεις, νεκρές στιγμές, νεκρά όνειρα, νεκρές ψυχές. Εκείνη περνά κι εσύ αντί να ζήσεις την θανατώνεις, περιφέροντας το κουφάρι σου άσκοπα δεξιά και αριστερά, απλά μετρώντας τα λεπτά. Ζει...
Να μου χαμογελάς, να λάμπει ο κόσμος μου.

Να μου χαμογελάς, να λάμπει ο κόσμος μου.

Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Χαμόγελο, τόσο κοινότυπο, απλό για κάποιους, για άλλους ιερό και δύσκολο. Ναι, θέλει κουράγιο να γελάς ορισμένες φορές και υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι, που χαμογελούν πάντοτε δειλά και λίγο. Είναι εκείνα τα καλύτερα παιδιά με τ...
Να είσαι γυναίκα, όχι γυναικούλα

Να είσαι γυναίκα, όχι γυναικούλα

Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Γυναίκες και γυναίκες διασχίζουν τους δρόμους καθημερινά, τόσο όμοιες στην ψυχοσύνθεση και στην προσωπικότητα τους, μα τόσο διαφορετικές η μια από την άλλη. Ιερά πλάσματα είμαστε, πολύμορφα, διαθέτουμε πολλούς ρόλους, τόσες πολλές...
Σε καμία γυναίκα δεν αξίζει να ζει μέσα στο φόβο. Σταμάτα να τον δικαιολογείς και τρέξε μακριά.

Σε καμία γυναίκα δεν αξίζει να ζει μέσα στο φόβο. Σταμάτα να τον δικαιολογείς και τρέξε μακριά.

Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Σε σένα, ξεφτίλα άνδρα, μιλώ. 25 Νοεμβρίου, Παγκόσμια ημέρα κατά της βίας των γυναικών. Θα ακούσουμε πολλά σήμερα, επιστημονικές αναλύσεις, τρόπους αντιμετώπισης και όλα τα συναφή. Σήμερα, γιατί αύριο τα φώτα θα στραφούν στο επόμ...
Μόνο αν αντέξεις στην καταιγίδα, θα δεις το δικό σου ουράνιο τόξο

Μόνο αν αντέξεις στην καταιγίδα, θα δεις το δικό σου ουράνιο τόξο

Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Δεν είναι όλες οι μέρες λουσμένες με καθάριο άπλετο φως. Υπάρχουν κι εκείνες οι στιγμές, που μαυρίζει ο ουρανός, τα σύννεφα συνωμοτούν και ενώνονται, στέλνοντας με οργή τα δάκρυα του ουρανού. Πολλές φορές ενδέχεται οι σταγόνες της...
Η ζωή μπορεί να άργησε, μα με έμαθε να μετράω σωστά, τους λίγους και πολύτιμους.

Η ζωή μπορεί να άργησε, μα με έμαθε να μετράω σωστά, τους λίγους και πολύτιμους.

Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Λέει ένας στίχος της Νατάσσας Μποφίλιου, "τους ανθρώπους της ζωής μου κάθισα να τους μετρήσω...". Λίγες τόσο δα μικρούλες λέξεις, ικανές να σε κρατήσουν ξύπνιο βράδια και βράδια, ενώ προσπαθείς να δώσεις απαντήσεις στα ρητορικά ερ...
Να χαίρεσαι πολύ που μπορείς να νιώθεις, να πονάς και να έχεις ψυχή!

Να χαίρεσαι πολύ που μπορείς να νιώθεις, να πονάς και να έχεις ψυχή!

Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Η ζωή είναι μικρή άνθρωπε, γι’ αυτό να την ζεις με τον τρόπο και τη δύναμη που της αρμόζει. Να νιώθεις ευγνωμοσύνη για όσα έχεις κι αν κάτι είναι μέσα σου λειψό διεκδίκησε το. Να διεκδικείς όλα όσα σου αξίζουν, χωρίς να κάνεις βή...
Να μην αφήσεις να χαθούμε..

Να μην αφήσεις να χαθούμε..

Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Δεν θέλω άλλο να χτίζω γέφυρες μονάχα τείχη, μην απορείς και μη ρωτήσεις γιατί. Μέσα σου ξέρεις πως τον έφτιαξα το δρόμο μόνο για σένα. Σάρωσα το είναι μου για πάρτη σου κι έχτισα αυτή τη γαμημενη γέφυρα λιθαράκι λιθαράκι. Σ’ αν...