Loading posts...
Με πείρα, εμπειρία και γνώση, ζήτησα να πορευτώ.

Με πείρα, εμπειρία και γνώση, ζήτησα να πορευτώ.

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου  Δεν ξέρω από πού έρχομαι, και πού πηγαίνω. Ένα εισιτήριο βρήκα στην τσέπη μου για ένα θέατρο, που λέγεται "Ζωή" και μπήκα μέσα, να δω την παράσταση, μα τελικά βρέθηκα να πρωταγωνιστώ!  Είναι άραγε οι αξίες μας, η συμπεριφορά μας, αυ...
Στην υγεία όσων μας γκρέμισαν, κι εμείς ανεβήκαμε λίγο παραπάνω..

Στην υγεία όσων μας γκρέμισαν, κι εμείς ανεβήκαμε λίγο παραπάνω..

Με ποιον άραγε μπορείς να περπατήσεις χέρι-χέρι, στα σκοτάδια του μυαλού σου; Πώς μπορείς να τον βάλεις μέσα στα όνειρά σου, να σεργιανίσει μαζί σου στην ψυχή σου που μοιάζει με αχούρι; Και τι να τον κεράσεις; Νερό να ξεδιψάσει ή αλκόολ για να μεθύσει, μπας κ...
Εκείνοι οι άνθρωποι, που περνάνε από τη ζωή σου και σου χαράζουν το δρόμο

Εκείνοι οι άνθρωποι, που περνάνε από τη ζωή σου και σου χαράζουν το δρόμο

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Κάπως έτσι ξεκινήσαμε και εμείς. Μου είπες ότι θα ερχόσουν μέχρι την άκρη του βράχου. Μου είπες ότι δεν σε ένοιαζε το ύψος, ούτε το σκοτάδι. Ότι όσοι ξεκινούν μαζί και φτάνουν μακριά χέρι χέρι, ξυπόλυτοι και ματωμένοι, βρίσκουν τα ...
Φιλία, είναι το δούναι, χωρίς να σε νοιάζει το λαβείν..

Φιλία, είναι το δούναι, χωρίς να σε νοιάζει το λαβείν..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Περπάτησα στο δρόμο σου και ακόμα σιγοτραγουδώ. Μου άνοιξες την αγκαλιά σου για να καταλάβω ότι η αγάπη δεν έχει λογική! Η αγάπη κινεί βουνά, στερεύει θάλασσες και αλλάζει χρώμα στον ουρανό. Η αγάπη είναι ανιδιοτελής! Δεν δίνω γ...
Από το κάρμα του, δεν ξέφυγε κανείς.

Από το κάρμα του, δεν ξέφυγε κανείς.

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Κάποτε γνώρισα έναν άνθρωπο, που ήξερε πώς πίνω τον καφέ μου, πώς τρώω το πρωινό μου, πώς είμαι κάτω από το μακιγιάζ μου. Πόσο δύστροπη γίνομαι όταν είμαι κουρασμένη, και πότε θέλω να κρυφτώ μέσα σε μια αγκαλιά κι ας δείχνω δυνατή...
Εμάς, αγάπη μου, οι ψυχές μας, περιπλανιόνται μαζί! 

Εμάς, αγάπη μου, οι ψυχές μας, περιπλανιόνται μαζί! 

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Ο φράχτης μου, έγινε με πόνο και δάκρυα, αλλά και με πολλή αγάπη. Δεν έβαλα υλικά από ξύλο ή σίδερο στην περίφραξη. Στην πόρτα, δεν μπήκε κλειδαριά. Την είχα πάντα ανοιχτή για όλους. Δεν με ένοιαζε ποιος έμπαινε, ποιος έβγαινε κ...
Καληνύχτα, κάπου θα βρεθούμε πάλι εμείς οι δυο!

Καληνύχτα, κάπου θα βρεθούμε πάλι εμείς οι δυο!

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ, πριν κλείσω τα μάτια, η ίδια σκέψη τριγυρνάει στο μυαλό μου και με βασανίζει. Γιατί; Ξέρεις, από αυτά τα "γιατί" που σε κατασπαράζουν και προκαλούν ρίγος στο σώμα σου. Γιατί δεν ήρθες ποτέ όταν σε ήθελα;...
Πήγαινε λίγο πιο εκεί, πατάς τα όνειρά μου! 

Πήγαινε λίγο πιο εκεί, πατάς τα όνειρά μου! 

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Πήγαινε λίγο πιο εκεί, πατάς τα όνειρά μου! Κι αν σε άφησα να μπεις, να ρίξεις μια ματιά κλεφτή, σε ό,τι ποθεί η καρδιά μου, κι αν σου επέτρεψα για λίγο να δεις τα χρώματα του μυαλού μου, κι αν σου έδωσα χώρο στην ψυχή μου και μια...
Βάλε εσύ το τέλος, βάλε εσύ και την τελεία..

Βάλε εσύ το τέλος, βάλε εσύ και την τελεία..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Να σου πω μια ιστορία; Θα είναι σύντομη.. Δεν θέλω να σε στεναχωρήσω, ούτε και να σε φοβίσω. Δεν θέλω αν σου μπερδέψω το μυαλό, ούτε να σου ανακατέψω τη ζωή. Φοβάμαι να σου πω την αλήθεια. Φοβάμαι ότι θα τρομάξεις αν δεις την αλή...
Ό,τι κι αν επιλέξεις, φρόντισε να μην χάσεις την αξιοπρέπειά σου.

Ό,τι κι αν επιλέξεις, φρόντισε να μην χάσεις την αξιοπρέπειά σου.

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Λένε πως η αξιοπρέπεια, σπανίζεις στις μέρες μας. Πόσο θα ήθελα αυτό να μην ήταν αλήθεια. Νιώθω να είμαι από τους τελευταίους που πιστεύουν ότι είναι κάπου καλά κρυμμένη, και φοβάται να βγει. Καραδοκεί πίσω από δέντρα, μέσα σε σπη...