Loading posts...
Όση απόσταση και να βάλεις ανάμεσα στον έρωτα, εκείνος θα την μηδενίζει..

Όση απόσταση και να βάλεις ανάμεσα στον έρωτα, εκείνος θα την μηδενίζει..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Ποιος από τους δυο μας φοβήθηκε την απόσταση; Ποιος από τους δυο μας έχασε την ομορφιά της; Ποιος δεν σκέφτηκε για εκείνο το κλάσμα του δευτερολέπτου, ότι η ημερομηνία λήξης θα έλθει πιο γρήγορα από την αναγραφόμενη; Αυτή η γλυκ...
Στα περίπου και στα σχεδόν, χάσαμε την αληθινή αγάπη..

Στα περίπου και στα σχεδόν, χάσαμε την αληθινή αγάπη..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Σχεδόν σχέσεις, σχεδόν φιλίες, σχεδον αγάπες, τίποτα αληθινό κι ολόκληρο. Πόση ανάγκη έχουμε άραγε να βάζουμε ταμπέλες σε ιστορίες αδιάφορες, σε παρολίγο έρωτες που από μακριά φώναζαν πως είναι τρύπιες. Πόση ανάγκη έχουμε να αγαπη...
Όσες σιωπές και να μετράω, θα σου λέω πάντα καληνύχτα..

Όσες σιωπές και να μετράω, θα σου λέω πάντα καληνύχτα..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Ατέρμονη σιωπή, ατελείωτα βραδιά μοναξιάς, λέξεις που ειπώθηκαν και χάθηκαν στον αέρα, σ’ αγαπώ, που είπες και δεν τα εννοούσες. Μου λείπεις, μου φώναζες, χωρίς να ξέρεις τι σου λείπει. Εγώ ή η ανάγκη σου για αγάπη. Μια αγάπη που τ...
Αχ και να ξεραν οι άνθρωποι πόσο ωραία είναι η ζωή..

Αχ και να ξεραν οι άνθρωποι πόσο ωραία είναι η ζωή..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Τι μυρωδιά έχει η ζωή, ρώτησε το κυπαρίσσι. Όπως μυρίζουν τα κρινα, βιάστηκε να απαντήσει ο γλάρος. Άσπρη και αέρινη την φαντάζομαι εγώ. Άραγε, αναλογιστηκε το κυπαρίσσι, γιατί ο Θεός έδωσε τόσο ύψος σε εμένα και φτερά μόνο σε εσ...
Κι αν σου έδειχνα τη σκοτεινή πλευρά μου, θα με αγκάλιαζες σφιχτά το βράδυ;

Κι αν σου έδειχνα τη σκοτεινή πλευρά μου, θα με αγκάλιαζες σφιχτά το βράδυ;

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Και αν σου δείξω την σκοτεινή μου πλευρά, θα με κρατήσεις σφιχτά απόψε; Και αν ανοίξω την καρδιά μου και σου δείξω την αδύναμη πλευρά μου, τι θα κάνεις; Χάθηκε η ουσία στις ανθρώπινες σχέσεις και πήρε μπάλα και εσένα. Εσένα πο...
Το καλύτερο δώρο που μου έκανες, ήταν που έφυγες..

Το καλύτερο δώρο που μου έκανες, ήταν που έφυγες..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Κερνάς καφέ; Είχα τόσα να σου πω. Τα σκεφτόμουν, τα ανέλυα, μίλαγα στον καθρέφτη. Μιλούσα κι απαντούσα. Ήμουν προετοιμασμένη για κάθε πιθανή απάντησή σου, από την πιο έξυπνη, την πιο αστεία, την πιο περίεργη, μέχρι την πιο άσχημη. ...
Από φόβο, σε έχασα…

Από φόβο, σε έχασα…

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Πόσες λέξεις μπορούσες να πεις χωρίς νόημα; Πόσες αγκαλιές ήσουν διατεθειμένος να κάνεις, πραγματικές η νοερές; Τέσσερα χέρια κουβάρι, είκοσι δάχτυλα μπλεγμένα. Το ένα σου χέρι στα μαλλιά μου και το άλλο στο πρόσωπο μου. Αυτό είναι...
Αξίζει να τσαλακωθείς, να πονέσεις, να κλάψεις, για εκείνον τον έρωτα..

Αξίζει να τσαλακωθείς, να πονέσεις, να κλάψεις, για εκείνον τον έρωτα..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Τα πιο απίστευτα σενάρια τα γράφει η ίδια η ζωή. Αγάπες καταλυτικές, αγάπες χωρίς όρια, με έντονο πάθος αδηφάγο. Και ο έρωτας; Ο μεγαλειώδης έρωτας με σάρκα και οστά έχει πάντα όνομα, έχει ψυχή. Άλλοτε κατακερματίζει το συναίσθη...
Κι αν όλα ήταν αλλιώς, εμείς πάλι στο “μαζί” θα καταλήγαμε..

Κι αν όλα ήταν αλλιώς, εμείς πάλι στο “μαζί” θα καταλήγαμε..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Αν σε διάλεγα; Αν τότε που προσπάθησες πολύ, δεν κοίταζα με την λογική, δεν έβαζα όρια στην καρδιά και σε διάλεγα; Αν έκανα τα χιλιόμετρα χιλιοστά και άνοιγα πύλες ανάμεσα τους γέφυρες και σήραγγες μέσα στις ψυχές μας; Αν κάθε φορά...
Εμάς τους ρομαντικούς, να μας προσέχετε, γιατί όταν φύγουμε, φεύγουμε οριστικά

Εμάς τους ρομαντικούς, να μας προσέχετε, γιατί όταν φύγουμε, φεύγουμε οριστικά

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Είμαστε και εμείς οι περίεργοι τύποι, που μας κοιτάς και νομίζεις ότι δεν είμαστε από εδώ. Λίγο ονειροπόλοι, λίγο ρομαντικοί, πολύ ευαίσθητοι. Εμείς, που δεν ζητήσαμε ποτέ ρέστα από τον ταμία. Εμείς, που ζούμε με την φαντασίωση πως...