Loading posts...
Να είσαι άνθρωπος, παιδί μου, όχι ανθρωπάκι..

Να είσαι άνθρωπος, παιδί μου, όχι ανθρωπάκι..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Θα μπορούσα να σου πω ένα παραμύθι για να κοιμηθείς, μικρέ μου άντρα. Θα μπορούσα να σου πω ένα τραγούδι, ένα ωραίο τραγούδι μελωδικό. Δικό μου θα είναι το τραγούδι, οι στίχοι και η μελωδία. Έλα μαζί μου, δώσε μου το χέρι σου. ...
Εμάς, τους παράξενους που αγαπάμε πολύ και χωρίς ανταλλάγματα, ή αγαπήστε μας, ή αφήστε μας ήσυχους..

Εμάς, τους παράξενους που αγαπάμε πολύ και χωρίς ανταλλάγματα, ή αγαπήστε μας, ή αφήστε μας ήσυχους..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Εμείς που βούτηξαμε στη θάλασσα με τα ρούχα στη μέση του χειμώνα για να δείξουμε ότι μπορούμε, επειδή κάποιοι μας το ζήτησαν αν και κρύωναμε, αλλά το ευχαριστηθηκαμε και βγήκαμε βρεγμένοι αλλά με μεγάλο χαμόγελο.. Εμείς που αψηφησ...
Έχω εσένα αδερφή μου, κι έχω τα πάντα!

Έχω εσένα αδερφή μου, κι έχω τα πάντα!

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Κοινή η παράλληλη ζωή.. Ίδιο ή ξεχωριστό δωμάτιο, πολλές οι παιδικές αναμνήσεις κι άλλες τόσες οι εμπειρίες. Τσακωμοί και αγκαλιές.. Ένας άνθρωπος είναι αυτός που μπορείς να τα μοιραστείς όλα αυτά.. Η αδερφή σου! Ένας άνθρωπος...
Η αγαπη ποτε δεν ξεπεφτει…

Η αγαπη ποτε δεν ξεπεφτει…

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Η αγάπη όλα τα μπορεί, τα υπομένει, τα ανέχεται! Παρακαλάει, χάνει αλλά πότε δεν πτοείται.. Η αγάπη κινεί θεόρατα βουνά τους αλλάζει θέση τα μετακινεί όπως θέλει αυτή και πάντα έχει την δύναμη να τα ξαναγυρίσει στη θέση τους! Η α...
Μου είχες τάξει μια εκδρομή, θυμάσαι; 

Μου είχες τάξει μια εκδρομή, θυμάσαι; 

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Αγάπες καταλυτικές, που ρουφούν η κάθε μία το μερτικό που της ανήκει! Κι ο έρωτας, κάπου στη μέση μεγαλειώδης, με σάρκα, οστά και όνομα να συνθλίβει το συναίσθημα και να τσαλακώνεται το όνειρο! Είναι άραγε οι αξίες και ο χαρακτήρα...
Τώρα, δεν υπάρχεις ούτε σαν ανάμνηση..

Τώρα, δεν υπάρχεις ούτε σαν ανάμνηση..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Έκλεισα τα μάτια για λίγο για τόσο όσο με άφηναν οι σκέψεις και προσπάθησα να θυμηθώ το χαμόγελο, το δυνατό γέλιο σου ακόμα και τον θυμό σου, όμως ήταν αδύνατον! Ούτε λεπτό δεν με άφησαν οι σκέψεις να φέρω την εικόνα σου! Ήρθαν πάλ...
Η αλήθεια σου, ήταν λίγη για μένα..

Η αλήθεια σου, ήταν λίγη για μένα..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Γιατί έχω αλήτισσα ψυχή και δεν πονάω ξέρω να αντέχω και να κλείνω μια πληγή και αν δεν αξίζει κάτι πάντα προσπερνάώ είμαι από τα πάθη μου πολύ πιο δυνατή Οσα λάθη και αν μετρήσω όσα μονοπάτια και αν διασχίσω απο τα πάθη μο...
Να τους εκτιμάς αυτούς τους ανθρώπους σε αγαπάνε, χωρίς όρια χωρίς ανταλλάγματα..

Να τους εκτιμάς αυτούς τους ανθρώπους σε αγαπάνε, χωρίς όρια χωρίς ανταλλάγματα..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου "Να εκτιμάς αυτούς που δεν κάλεσες και ήρθαν. Που έδιωξες αλλά έμειναν!" διάβασα κάπου κι είναι η μεγαλύτερη αλήθεια.. Εκείνοι που τους πληγώσες και σου ζήτησαν να συνέλθεις. Να εκτιμάς λίγο παραπάνω εκείνους που μπήκαν και έκατ...
Η μεγαλύτερη ευτυχία είναι η αγκαλιά των παιδιών σου

Η μεγαλύτερη ευτυχία είναι η αγκαλιά των παιδιών σου

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Δυο χέρια πιασμένα γύρω από το λαιμό σου. Ένα κεφάλι ακουμπισμένο πάνω στον ώμο σου. Δυο μάτια να σε κοιτάνε με αγωνία, για να πάρουν επιβεβαίωση. Δυο ματάκια που πετάνε σπίθες, περιμένοντας να ακούσουν "μπράβο", "σ' αγαπάω". Πό...
Όταν καταλάβεις ότι δεν έχεις δεύτερη ζωή, τότε ξεκινάς να ζεις με πάθος, με αλήθεια και με πείσμα!

Όταν καταλάβεις ότι δεν έχεις δεύτερη ζωή, τότε ξεκινάς να ζεις με πάθος, με αλήθεια και με πείσμα!

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Όταν καταλάβεις ότι δεν έχεις δεύτερη ζωή, τότε ξεκινάς να ζεις με πάθος, με νόημα, να νιώθεις, να αγαπάς, να δενεσαι και να βλέπεις τον έρωτα. Όταν καταλάβεις ότι δεύτερη ζωή δεν υπάρχει τότε αρχίζεις να τολμάς, να μη φοβάσαι την...