Loading posts...
Αχ και να ξεραν οι άνθρωποι πόσο ωραία είναι η ζωή..

Αχ και να ξεραν οι άνθρωποι πόσο ωραία είναι η ζωή..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Τι μυρωδιά έχει η ζωή, ρώτησε το κυπαρίσσι. Όπως μυρίζουν τα κρινα, βιάστηκε να απαντήσει ο γλάρος. Άσπρη και αέρινη την φαντάζομαι εγώ. Άραγε, αναλογιστηκε το κυπαρίσσι, γιατί ο Θεός έδωσε τόσο ύψος σε εμένα και φτερά μόνο σε εσ...
Κι αν σου έδειχνα τη σκοτεινή πλευρά μου, θα με αγκάλιαζες σφιχτά το βράδυ;

Κι αν σου έδειχνα τη σκοτεινή πλευρά μου, θα με αγκάλιαζες σφιχτά το βράδυ;

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Και αν σου δείξω την σκοτεινή μου πλευρά, θα με κρατήσεις σφιχτά απόψε; Και αν ανοίξω την καρδιά μου και σου δείξω την αδύναμη πλευρά μου, τι θα κάνεις; Χάθηκε η ουσία στις ανθρώπινες σχέσεις και πήρε μπάλα και εσένα. Εσένα πο...
Το καλύτερο δώρο που μου έκανες, ήταν που έφυγες..

Το καλύτερο δώρο που μου έκανες, ήταν που έφυγες..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Κερνάς καφέ; Είχα τόσα να σου πω. Τα σκεφτόμουν, τα ανέλυα, μίλαγα στον καθρέφτη. Μιλούσα κι απαντούσα. Ήμουν προετοιμασμένη για κάθε πιθανή απάντησή σου, από την πιο έξυπνη, την πιο αστεία, την πιο περίεργη, μέχρι την πιο άσχημη. ...
Από φόβο, σε έχασα…

Από φόβο, σε έχασα…

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Πόσες λέξεις μπορούσες να πεις χωρίς νόημα; Πόσες αγκαλιές ήσουν διατεθειμένος να κάνεις, πραγματικές η νοερές; Τέσσερα χέρια κουβάρι, είκοσι δάχτυλα μπλεγμένα. Το ένα σου χέρι στα μαλλιά μου και το άλλο στο πρόσωπο μου. Αυτό είναι...
Αξίζει να τσαλακωθείς, να πονέσεις, να κλάψεις, για εκείνον τον έρωτα..

Αξίζει να τσαλακωθείς, να πονέσεις, να κλάψεις, για εκείνον τον έρωτα..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Τα πιο απίστευτα σενάρια τα γράφει η ίδια η ζωή. Αγάπες καταλυτικές, αγάπες χωρίς όρια, με έντονο πάθος αδηφάγο. Και ο έρωτας; Ο μεγαλειώδης έρωτας με σάρκα και οστά έχει πάντα όνομα, έχει ψυχή. Άλλοτε κατακερματίζει το συναίσθη...
Κι αν όλα ήταν αλλιώς, εμείς πάλι στο “μαζί” θα καταλήγαμε..

Κι αν όλα ήταν αλλιώς, εμείς πάλι στο “μαζί” θα καταλήγαμε..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Αν σε διάλεγα; Αν τότε που προσπάθησες πολύ, δεν κοίταζα με την λογική, δεν έβαζα όρια στην καρδιά και σε διάλεγα; Αν έκανα τα χιλιόμετρα χιλιοστά και άνοιγα πύλες ανάμεσα τους γέφυρες και σήραγγες μέσα στις ψυχές μας; Αν κάθε φορά...
Εμάς τους ρομαντικούς, να μας προσέχετε, γιατί όταν φύγουμε, φεύγουμε οριστικά

Εμάς τους ρομαντικούς, να μας προσέχετε, γιατί όταν φύγουμε, φεύγουμε οριστικά

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Είμαστε και εμείς οι περίεργοι τύποι, που μας κοιτάς και νομίζεις ότι δεν είμαστε από εδώ. Λίγο ονειροπόλοι, λίγο ρομαντικοί, πολύ ευαίσθητοι. Εμείς, που δεν ζητήσαμε ποτέ ρέστα από τον ταμία. Εμείς, που ζούμε με την φαντασίωση πως...
Δεν είμαι μόνη, με ακούς; Δεν σε αγαπάω πια..

Δεν είμαι μόνη, με ακούς; Δεν σε αγαπάω πια..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Θα πω εκείνα που δεν άντεχες ν’ ακούς Και μία πείνα για αγάπη θα σε τρώει Θα μείνεις μόνη μα συνέβη σε πολλούς Όσοι αγάπησαν δεν είναι τόσο αθώοι Όταν περάσουνε τα χρόνια απ’ τον σκορπιό Και δε θα έχεις άλλο για να με μισήσε...
Εκείνο το «χάρηκα που σε γνώρισα», με στοιχειώνει ακόμα..

Εκείνο το «χάρηκα που σε γνώρισα», με στοιχειώνει ακόμα..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Θυμάμαι τόσο καθαρά, τόσο ζωντανά, την ημέρα εκείνη, που σου έδωσα το χέρι μου και κοιταχτήκαμε στα μάτια. Δειλά είπα το "χάρηκα που σε γνώρισα", σαν να το ένιωθα τόσο έντονα μέσα μου, ότι από εκείνη την ημέρα θα με στοίχειωνε εκεί...
Το νόημα της ζωής βρίσκεται σε τρεις λέξεις: αγάπα, ζήσε, γέλα!

Το νόημα της ζωής βρίσκεται σε τρεις λέξεις: αγάπα, ζήσε, γέλα!

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Αγάπα, ζήσε, γέλα... Πόσο νόημα δίνουν αυτές οι λέξεις στη ζωή μας! Τρεις λέξεις, μα τόσο μεγάλο το νόημά τους. Μόνο που εμείς οι άνθρωποι έχουμε ένα μεγάλο κακό και ξεχνάμε εύκολα. Ξεχνάμε ποιος ήταν δίπλα μας στα δύσκολα, ποι...