Loading posts...
Μη μετράς αυτούς που φεύγουν, αυτούς που μένουν να μετράς!

Μη μετράς αυτούς που φεύγουν, αυτούς που μένουν να μετράς!

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Είναι και αυτές οι μέρες οι δύσκολες, οι απαιτητικές, που έχουν πίεση και νεύρα, που θες έναν άνθρωπο να πεις για όλα αυτά που συμβαίνουν στο μυαλό σου, που θες να βάλεις σε τάξη τις σκέψεις σου, να μιλήσεις, να λυτρωθείς. Κι ας μ...
Φύγε από εκεί που η αδιαφορία περισσεύει..

Φύγε από εκεί που η αδιαφορία περισσεύει..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Έχει περάσει ποτέ από τον δρόμο σου άνθρωπος που αναζητά τη συντροφιά σου, αλλά η μόνη απόκρισή του όταν συζητάτε είναι ένα ξερό "έχεις δίκιο"; Μπορεί να έχεις δει την αξιοπρέπεια και το σεβασμό στην ματιά του, αλλά υπάρχουν και ε...
Αυτό που μένει, είναι η αγάπη

Αυτό που μένει, είναι η αγάπη

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου -Θες να σου πω ένα παραμύθι; -Παραμύθι; Θα έχει δράκους, τέρατα, πρίγκηπες; -Θα έχει και δράκους και πριγκίπισσες και κάστρα...θέλεις να σου πω ένα παραμύθι, ένα όμορφο παραμύθι, να ακουμπήσεις πάνω μου και να κοιμηθείς; -Φοβάμα...
Σ’ευχαριστώ.. για όσα μου χεις χαρίσει!

Σ’ευχαριστώ.. για όσα μου χεις χαρίσει!

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Πόσο περίεργο και πόσο τρομακτικό συγχρόνως ήταν αυτό που ένιωσα τη μέρα που ήρθες στη ζωή μου. Έτσι ξαφνικά, από το πουθενά, έγινες κομμάτι της ψυχής μου την πιο ακατάλληλα κατάλληλη στιγμή για εμένα. Την στιγμή που ήθελα ένα χέρ...
Εκείνοι οι άνθρωποι που έμαθαν μόνο να κρίνουν..

Εκείνοι οι άνθρωποι που έμαθαν μόνο να κρίνουν..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Έχω το καλό για μένα και το κακό για τους άλλους, να ξεχωρίζω τους ανθρώπους σε κατηγορίες. Οι φίλοι, οι γνωστοί, η οικογένεια, οι επαγγελματικές συναναστροφές, εκείνοι που θα γελάσεις χωρίς να χρειαστεί όμως να αγγίξουν πιο βαθιά...
Το κάρμα το ορίζουν οι πράξεις και οι επιλογές μας

Το κάρμα το ορίζουν οι πράξεις και οι επιλογές μας

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Η ζωή είναι ένας τόμος με πολλά κεφάλαια. Το κεφάλαιο της γεννήσεώς μας, το κεφάλαιο της πρώτης νιότης του έρωτα, των δυσκολιών μας. Ένας ξεχωριστός ολόκληρος τόμος αυτό το κεφάλαιο, το κεφάλαιο των δυσκολιών της ζωής μας. Το κεφάλ...
Και η σιωπή, απάντηση είναι..

Και η σιωπή, απάντηση είναι..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Και η σιωπή απάντηση δεν είναι; Συχνά αναρωτιόμαστε γιατί δεν παίρνουμε καμιά απάντηση σε ερωτήσεις, σε προβληματισμούς μας η έστω στις ανασφάλειες μας, που εξωτερικεύουμε. Συχνά μπαίνουμε σε σκέψεις αν είπαμε κάτι παραπάνω από ότ...
Για ότι πιστεύεις και ποθείς μέσα σου να μάθεις να προχωράς…

Για ότι πιστεύεις και ποθείς μέσα σου να μάθεις να προχωράς…

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου «Βλέπεις αυτό το δέντρο;» «Όχι, πού είναι;» «Δυο βήματα μπροστά σου» «Δεν βλέπω καθαρά..» «Κάτσε να πάω δυο βήματα να με δεις..» «Μα έκανες δυο βήματα αλλά το δέντρο δεν το βλέπω» «Κάτσε να κάνω παραπάνω..» «Ούτε και τώρα!» ...
Σε ένα “μου λείπεις”, όλα τα ανείπωτα συναισθήματα..

Σε ένα “μου λείπεις”, όλα τα ανείπωτα συναισθήματα..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πώς δυο λέξεις μπορεί να κρύβουν όλα τα "σε αγαπάω"; Πώς δυο λέξεις μπορεί να κρύβουν όλα τα αισθήματα, τα συναισθήματα, όλα τα εσώψυχά και τα καλά κρυμμένα θέλω σου; Ξέρεις, αυτά τα θέλω που ούτε στον εαυτό σ...
Μεγάλωσα, μαμά…

Μεγάλωσα, μαμά…

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Μεγάλωσα, μαμά. Μεγάλωσα ξαφνικά ή μάλλον το κατάλαβα ξαφνικά. Θυμάσαι στην παλιά μονοκατοικία, που εσύ μαγείρευες μέσα στο σπίτι και εγώ στη αυλή φώναζα ανά 5 λεπτά "Μαμά, που είσαι;" Εσύ μου απαντούσες "Μαγειρεύω, κορίτσι μου", ...