Loading posts...
Για έναν βάτραχο που θα μεταμορφωθεί, θα αξίζει πάντα το παραμύθι..

Για έναν βάτραχο που θα μεταμορφωθεί, θα αξίζει πάντα το παραμύθι..

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Μικρή είχες ένα όνειρο. Όταν μεγαλώσεις να γίνεις νεράιδα. Η νεράιδα του παραμυθιού. Τις απόκριες μάλιστα, ντυνόσουν νεράιδα της νύχτας και ένιωθες ότι με το μαγικό σου ραβδάκι μεταμόρφωνες τον κόσμο σε κάτι ονειρικό και μαγεμένο. ...
Στη στιγμή που ο χρόνος ησυχάζει..

Στη στιγμή που ο χρόνος ησυχάζει..

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Αυτή είναι η αγαπημένη μου ώρα. Ένα χαρτί κι ένα μολύβι στο χέρι να ζωγραφίζει απαλά τον απόηχο της ημέρας. Μια κούπα με αφέψημα να σκορπά με ζεστασιά τα αρώματά του. Λίγα κεριά αναμμένα να τρεμοπαίζουν με τις σκιές τους. Μοναδ...
Δεν θέλω να σ’αλλάξω.. να ταιριάξεις στην ψυχή μου θέλω..

Δεν θέλω να σ’αλλάξω.. να ταιριάξεις στην ψυχή μου θέλω..

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Δε θέλω να σε φέρω στα μέτρα μου, ούτε να σε αλλάξω για να μου ταιριάζεις. Θέλω να ταιριάζεις στο άρωμα που φοράει η δική μου ψυχή. Εκείνο το άρωμα το απαλό, το ήσυχο, που γαληνεύει και ξυπνά τις πνευματικές αισθήσεις. Εκείνο πο...
Τι νόημα έχει να το νιώθεις, αν δεν το εκφράζεις;

Τι νόημα έχει να το νιώθεις, αν δεν το εκφράζεις;

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Τι είναι αυτό που σε αναστατώνει τόσο; Τι είναι αυτό που σε κάνει να ανεβάζεις τον τόνο της φωνής σου; Ποιες κρυφές σκέψεις σου αδυνατείς να μοιραστείς με τον εαυτό σου; Ποια πληγωμένα συναισθήματα σου ζητούν την προσοχή σου; Ό...
Μέσα από εσένα, βλέπω εμένα..

Μέσα από εσένα, βλέπω εμένα..

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Μέσα από σένα, βλέπω κομμάτια του δικού μου εαυτού. Μέσα από τα μάτια σου, βλέπω τη δική μου μελαγχολία. Θυμώνεις και ένα μέρος του θυμού σου είναι και δικό μου. Χαμογελάς και αυτόματα σου χαρίζω το δικό μου χαμόγελο. Θλίβεσαι ...
Για όσα δεν είπαμε, λυπάμαι μόνο..

Για όσα δεν είπαμε, λυπάμαι μόνο..

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Ένα γράμμα αφημένο στο τραπεζάκι του σαλονιού, μια σελίδα χειρόγραφη, ένα γράμμα γεμάτο συναίσθημα. Μια φράση το χαρακτηρίζει ολόκληρο. “Λυπάμαι για όσα είπαμε και για όσα δεν είπαμε”. Πόσο μεγάλη αλήθεια είναι αυτή. Να κρύβεις ...
Αφού το ξέρεις, “ζωή που δεν μοιράζεται είναι ζωή κλεμμένη”!

Αφού το ξέρεις, “ζωή που δεν μοιράζεται είναι ζωή κλεμμένη”!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Γιατί φοβάσαι; Γιατί είσαι τόσο απόμακρος ακόμα; Τι φοβάσαι; Aφού με κέρδισες από την πρώτη τυχαία μας εκείνη συνάντηση. Αφού με κέρδισες όταν σε είδα να με περιμένεις μπροστά από εκείνο το εκκλησάκι. Αφού με κέρδισες με εκείνη...
Αγάπα με χωρίς να με κρίνεις, χωρίς να με δικάζεις, χωρίς να με συγκρίνεις.

Αγάπα με χωρίς να με κρίνεις, χωρίς να με δικάζεις, χωρίς να με συγκρίνεις.

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Αχ… έλα και πάρε με αγκαλιά! Να μου γλυκάνεις την καρδιά. Έλα και δώσε μου το πιο τρυφερό σου χάδι! Να μου ξυπνήσεις ότι κοιμάται. Έλα και στάξε μέλι με τη ματιά σου! Να μου γιατρέψεις ότι απέμεινε. Έλα και ξάπλωσε πλάι μου! ...
Χαλάλι σου ρε έρωτα, κι ας με έχασα για πάρτη σου!

Χαλάλι σου ρε έρωτα, κι ας με έχασα για πάρτη σου!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Χαλάλι σ' εκείνον τον έρωτα! Κάτι τέτοιες νύχτες είναι που σε φέρνω στο μυαλό μου. Αρκεί ένα τραγούδι ή καλύτερα εκείνο το τραγούδι για να εμφανιστείς και πάλι ζωντανός μπροστά μου. Αλήθεια, πόσο μακρινός μου φαίνεσαι πια! Σα ν...
Μην ακολουθείς τις φωνές των άλλων, να ακολουθείς μόνο τα δικά σου θέλω!

Μην ακολουθείς τις φωνές των άλλων, να ακολουθείς μόνο τα δικά σου θέλω!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κορίτσι, ήταν κι ένα αγόρι που συναντήθηκαν "τυχαία" στην παιδική χαρά. - Θέλεις να παίξουμε; ρώτησε το αγόρι. - Θέλω!, απάντησε το κορίτσι. - Τι θέλεις να παίξουμε; ρώτησε το αγόρι. - Θέλω να κά...