Loading posts...
Η τέχνη του να φεύγεις.

Η τέχνη του να φεύγεις.

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Συνήθιζε να κρύβεται πίσω από τις προτάσεις, συνήθιζε να κρύβεται πίσω από τα θλιμμένα μάτια του, μια θλίψη που έκρυβε χιλιάδες συναισθηματα. Ωστόσο, δεν του άρεσαν τα ορατά πράγματα και συνήθιζε να χτίζει παγόβουνα με αόρατες προτ...
Εμείς οι δύο ήμασταν πάντα μια λάθος στιγμή.

Εμείς οι δύο ήμασταν πάντα μια λάθος στιγμή.

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Μη μου ξυπνάς αυτά που άφησα να κοιμούνται μέσα μου. Δεν το έβαλα ποτέ κάτω για εμάς, ξέρεις γιατί; Γιατί ξέρω ότι με αγαπάς, δυνατά, παράξενα και τρομαχτικά. Σε ξέρω καλύτερα από τους πάντες. Ξέρω ότι με θες, ότι είμαι το πάθος ...
Στην αγάπη, στη συγχώρεση και στη γαλήνη βρίσκει ευτυχία ο άνθρωπος..

Στην αγάπη, στη συγχώρεση και στη γαλήνη βρίσκει ευτυχία ο άνθρωπος..

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Πάντα πίστευα ότι οι γιορτές, είναι μια πολύπλοκη κατάσταση. Μια μελωδία που άλλοτε ακούγεται Χαρούμενα και άλλοτε θλιμμένα. Αν ρωτήσεις τους μισούς ανθρώπους θα σου πουν είναι ευτυχισμένοι και οι μισοί όχι. Τα Χριστούγεννα με...
Εγώ, θέλω να γελάς!

Εγώ, θέλω να γελάς!

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Σε αυτό τον θλιβερό κόσμο, στους σκοτεινούς δρόμους που περπατάς, στις θλίψεις που σε τριγυριζουν όλα πάντα έχουν ένα πρόσωπο και ένα όνομα. Όλα σου τα συναισθήματα, γυρνάνε γύρω από άτομα, που έκαναν πέρασμα πάνω σου. Μπαίνω σ...
Κλείνω κι έρχομαι..

Κλείνω κι έρχομαι..

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Θέλω να σε κοιτάζω! Γνωρίζω τη φωνή σου! Σε αναγνωρίζω όταν έρχεσαι από τη γωνιά του δρόμου. Νιώθω το άρωμά σου όταν μπαίνω σε ένα δωμάτιο από το οποίο μόλις έχεις φύγει. Γνωρίζω τον τρόπο που ανασηκώνεις τη φτέρνα σου όταν π...
Μη φοβάσαι να πεις το αντίο, κάποιες φορές χρειάζεται…

Μη φοβάσαι να πεις το αντίο, κάποιες φορές χρειάζεται…

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Υπάρχουν πολλών ειδών «αντίο». Το «αντίο» που λέμε πάνω σε θυμό και δεν το εννοούμε, το «αντίο» που το λέμε μαζί με έναν λυπητερό πρόλογο και το «αντίο» που δεν άντεξες να πεις. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που απομακρύνεσαι. Για να μην...
Στα θαμμένα πάθη άφησες τον εαυτό σου και δε πρέπει.

Στα θαμμένα πάθη άφησες τον εαυτό σου και δε πρέπει.

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Υπάρχουν μυστικά για σένα που τα κρατάς βαθιά μέσα σου. Μένουν θαμμένα, μυρίζουν νοσταλγία και μοναξιά. Μυστικά με θλίψη, ντροπή κι ενοχές, πληγώνουν συνέχεια το αύριο και μισούνε το χθες. Μυστικά με μορφές από παλιές αναμνήσεις, π...
Μπορεί μερικοί να μη μιλάνε, μα δε παύουν να νιώθουν!

Μπορεί μερικοί να μη μιλάνε, μα δε παύουν να νιώθουν!

Γράφει Ειρήνη Πυλαρινού Είναι και κάτι χαμόγελα, που κρύβουν πόνο! Είναι και κάτι χαμόγελα, που φωνάζουν «Τα κατάφερα, δεν σε χρειάζομαι!», ενώ σε αγαπάνε και πονάνε! Είναι και κάτι μάτια βυθισμένα στο σκοτάδι, που πάντα στρέφουν το βλέμμα τους προς τα κάτω...
Αυτός που το θέλει το δείχνει, οι άλλοι στο καλό!

Αυτός που το θέλει το δείχνει, οι άλλοι στο καλό!

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Ξέρεις γιατί είμαι καλά, όταν φεύγει κάποιος από κοντά μου; Γιατί ξέρω ότι τώρα είναι καλά. Αν ήταν καλά δίπλα μου, θα έμενε. Για να φεύγει, πάει να πει πως δεν ένιωθε καλά, δεν ήταν με το σωστό άνθρωπο. Τώρα είμαστε όλοι καλά, για...
Να χαλάς χατήρια, να μαθαίνεις ανθρώπους και να αγαπάς τα “όχι” που λες!

Να χαλάς χατήρια, να μαθαίνεις ανθρώπους και να αγαπάς τα “όχι” που λες!

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού «Καλημέρα, καλή εβδομάδα!», το τηλέφωνο μετά από καιρό, κοιτάς τον αριθμό και είναι ένας από τους εξαφανισμένους. Ναι μωρέ, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποί σου, συγγενείς και μη, που λειτουργούν σαν guest star στη σκηνή της ζωής σου. Μα ...