Loading posts...
Η ανάγκη μου για δουλειά, δεν σου δίνει το δικαίωμα να με θεωρείς είλωτα.

Η ανάγκη μου για δουλειά, δεν σου δίνει το δικαίωμα να με θεωρείς είλωτα.

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Δύσκολες οι εποχές που ζούμε, δεν αντιλέγω και για κάποιους από μας ακόμη δυσκολότερες. Βλέπεις δεν έτυχε να είμαστε γόνοι «μεγαλοικογενειών», ούτε κάτοχοι έστω και μιας στοιχειώδης περιουσίας. Παλεύουμε λοιπόν μόνοι σε τούτο το ντο...
Ο φαύλος κύκλος που δεν έκλεισες, σε καταπίνει στο τέλος..

Ο φαύλος κύκλος που δεν έκλεισες, σε καταπίνει στο τέλος..

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Ου μπλέξεις σε φαύλο κύκλο και πέσεις στη λούμπα του! Έπαιζα με τον διαβήτη και πολύ χαρωπά και με ιδιαίτερη χάρη και επιδεξιότητα σχημάτιζα τα κυκλάκια μου αμέριμνα. Και «τσουπ» μία απ’ τις κλασσικές φλασιές που τρώω ανά τακτά χρ...
Να λες “εδώ είμαστε πάλι” και να ξεκινάς από την αρχή.

Να λες “εδώ είμαστε πάλι” και να ξεκινάς από την αρχή.

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Ο Αύγουστος πάντα μου προκαλεί αράδα σκέψεων, φιλοσοφικών συζητήσεων, άλλοτε με τον ενδότερο μου εαυτό και άλλοτε πάλι ανάμεσα  στους ανθρώπους της ζωής μου. Λες και το καλοκαίρι αποσυντονίζομαι τελείως, κλείνομαι στο καβούκι μου...
Οι άνθρωποι του «πολύ» πέφτουν κάτω, αλλά δε σέρνονται.

Οι άνθρωποι του «πολύ» πέφτουν κάτω, αλλά δε σέρνονται.

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Τα ψιχούλακια δεν σου λένε τίποτα, δεν φτάνουν ούτε για το μισό σου. Όταν είσαι άνθρωπος του «πολύ», ένα είναι το μόνο σίγουρο, ότι η ζωή σου θα είναι γεμάτη τρικυμίες. Τα κύματα με τα οποία θα έρθεις αντιμέτωπος θα είναι μεγαλύτερα ...
Μη τις φοβάστε τις ξευτίλες, τους συμβιβασμούς να τρέμετε!

Μη τις φοβάστε τις ξευτίλες, τους συμβιβασμούς να τρέμετε!

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Πάψε πια! Παραδέξου την ξευτίλα σου, χώνεψε την και προχώρα αλλιώς αυτήν τη φορά. Έρχεται πάλι η στιγμή που η ζωή μας κάνει κύκλο. Επιστρέφουμε πάλι στην αφετηρία εκεί, απ’ όπου ξεκινήσαμε. Τι κι αν χαράξαμε τόσο δρόμο μπροστά μας; Γ...
Ότι δεν λύνεται κόβεται, για να πάει η ζωή μπροστά.

Ότι δεν λύνεται κόβεται, για να πάει η ζωή μπροστά.

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Ένα ακόμη κείμενο που ξεκινάει με το: «Που πάω ρε φίλε;». Ξαναχάθηκα εννοείται! Δεν το χω και πολύ δύσκολο απ’ ότι φαίνεται. Απλά όσο πιο πολύ χάνομαι, τόσο πιο κοντά μου φτάνω τώρα τελευταία. Μέρα νύχτα, μαθαίνω και κάτι καινούρ...
Μην ονειρευτείς ποτέ μια ζωή χωρίς έρωτα. Θα είναι μια ζωή που δεν θα αξίζει.

Μην ονειρευτείς ποτέ μια ζωή χωρίς έρωτα. Θα είναι μια ζωή που δεν θα αξίζει.

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Τι νύχτες  ξέθαβε από το χρονοντούλαπο όλα εκείνα τα «αν», που είχε κρύψει βαθειά μέσα στην ψυχή της και τα ξεφύλλιζε σαν άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες, που χάθηκαν στη σκόνη. Μόλις ξημέρωνε φτου και από την αρχή, άρπαζε τη μάσκα...
Να λες “αυτός είμαι” και να ζεις την ζωή σου όπως την γουστάρεις!

Να λες “αυτός είμαι” και να ζεις την ζωή σου όπως την γουστάρεις!

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Αφού το βλέπεις δεν ταιριάζεις, δεν μπορείς! Παλεύεις να κάνεις το σωστό για ποιους; Για εκείνους; Ποιοι είναι όλοι αυτοί και με τι προσόντα γνωρίζουν το δικό σου καλό; Οι συμβουλάτορες της κακιάς ώρας προσπαθούν, να σε παρασύρου...
Κάποιοι άνθρωποι είναι από άλλη πάστα, φτιαγμένη από πόνο και δάκρυ.

Κάποιοι άνθρωποι είναι από άλλη πάστα, φτιαγμένη από πόνο και δάκρυ.

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Η ζωή μας φέρνει αντιμέτωπους καθημερινά με πολλές δοκιμασίες, σκαλί-σκαλί τις ανεβαίνουμε άλλοτε όρθιοι κι άλλοτε πάλι γονατιστοί και καταϊδρωμένοι. Εκεί κρύβεται και η μαγεία της, στον αγώνα, στην προσπάθεια, στην πάλη… Δομούνται...
Κουράστηκα να κλείνω τις πληγές των άλλων..

Κουράστηκα να κλείνω τις πληγές των άλλων..

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Ξεγυμνώνομαι πάλι σε μια κόλλα χαρτί. Με τα δάκρυα μου λιμνούλες, απαρηγόρητες πιάνω το μολύβι και σχηματίζω λέξεις ανείπωτες. Δε με ρώτησες ποτέ! Μα αν με ρωτούσες θα σου έλεγα, πως το μόνο που θα ήθελα είναι να ξαπλώσω πλάι σου. Η...