Loading posts...
Στην αναμονή και στην αναβολή, περνάνε οι μέρες..

Στην αναμονή και στην αναβολή, περνάνε οι μέρες..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Θέλω το χρόνο μου. Δεν έχω συνειδητοποιήσει τη νέα κατάσταση. Δε μπορώ. Αδυνατώ να καταλάβω. Γιατί αφού είμαι στο σπίτι μου το νιώθω κρύο και σκοτεινό; Γιατί κάθε φορά που κλείνω τα μάτια βλέπω τον ίδιο εφιάλτη; Κάποιος με κυνηγάει....
Μια φιλία, με γεύση πικρή!

Μια φιλία, με γεύση πικρή!

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Είναι πολύ νωρίς για να κρίνω πρόσωπα και καταστάσεις. Καμία φορά το να κρίνεις με την πρώτη ματιά, την πρώτη συνάντηση ή το πρώτο βλέμμα είναι ευχή και κατάρα. Δε μπορώ να δεσμευτώ με αυτό το φορτίο. Γι’ αυτό είναι προσωπική μου επ...
Να προσέχεις μακριά μου, γιαγιά!

Να προσέχεις μακριά μου, γιαγιά!

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Κάθε φορά που δεν ήμουν και στις καλύτερες μέρες μου, πάντα μου έλεγες να χαμογελάω. Θυμάσαι; Δεν πάει και πολύς καιρός από τότε. Όταν έσκυβα το κεφάλι, όταν απογοητευόμουν που τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως τα ήθελα, ήσουν εκεί. Με ...
Δεν υπάρχει ο δράκος του μίσους και της κακίας.. μόνο ένας λαός με ήθη, έθιμα και φιλοξενία.

Δεν υπάρχει ο δράκος του μίσους και της κακίας.. μόνο ένας λαός με ήθη, έθιμα και φιλοξενία.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Φόβος και μίσος. Μίσος και φόβος. Λέξεις που ηχούν βαριά στο άκουσμά τους. Λέξεις σύντομες με περιεχόμενο πυκνό. Ακούγονται «κάπως» αλλά έχουν ουσία. Ποιος άραγε να φοβάται; Ποιος άραγε να μισεί; Όλοι προσπαθούν να το κρύψουν, να ...
Χρειάζεται τόλμη και κότσια να στήσεις στον τοίχο την συνείδηση και όχι εσένα.

Χρειάζεται τόλμη και κότσια να στήσεις στον τοίχο την συνείδηση και όχι εσένα.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Καμιά φορά με στήνω στον τοίχο. Όσα έκανα όσα δεν έκανα. Όσα είπα κι όσα δεν είπα ποτέ. Μου μιλάω άσχημα, και πολλές φορές έχω και δίκιο. Κι άλλες το παρακάνω, αλλά δεν έχω την τόλμη να το παραδεχτώ πως έκανα ξανά το ίδιο λάθος. Σ...
Ο χρόνος είναι εκεί, μα δεν σε περιμένει!

Ο χρόνος είναι εκεί, μα δεν σε περιμένει!

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μια απροσδιόριστη μελαγχολία αγγίζει τα φτερά μου τις νύχτες. Κάθε φορά που πάω να κλείσω τα μάτια, νιώθω ελαφριά τσιμπήματα στη συνείδησή μου, στη σκέψη μου. Δεν υπάρχει αιτία, δεν υπάρχει αφορμή. Μια ευαίσθητη ψυχή πάντα ταρακου...
Συγγνώμη εαυτέ μου, που σου φερόμουν τόσο σκληρά..

Συγγνώμη εαυτέ μου, που σου φερόμουν τόσο σκληρά..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Ζήτησα συγγνώμη από τον εαυτό μου που του φερόμουν τόσο σκληρά. Κάθε φορά κάτι άσχημο θα έμπαινε ανάμεσα σε μένα και σένα. Χρόνος για όλους, εκτός από μένα. Πάντα οι άλλοι κι απέναντι εγώ. Όλα στα γρήγορα. Όλα στα έτοιμα. Δεν υπήρ...
Εκεί που ο φόβος, θα χαθεί μες τη μαγεία..

Εκεί που ο φόβος, θα χαθεί μες τη μαγεία..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Λίγη μαγεία αυτό χρειάζομαι! Να κλείνω τα μάτια και να μπορώ να ονειρεύομαι. Να ζω σε ένα δικό μου κόσμο, γεμάτο όμορφες σκέψεις και στιχάκια τραγουδιστά. Να μπορώ να χορεύω ξυπόλητη, χωρίς να φοβάμαι τα αγκάθια και τις μυτερές πέ...
Όλα τα ίδια ακριβώς όπως πριν χρόνια..

Όλα τα ίδια ακριβώς όπως πριν χρόνια..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Κρατάω όμορφες αναμνήσεις στις χούφτες μου, που μυρίζουν έντονα γιασεμί και γλυκό βύσσινο. Το γιασεμί, μού θυμίζει κάτι από σένα. Κάθε βράδυ στα κλεφτά κόβαμε μικρά κλωνάρια απ’ την αυλή της γιαγιάς. Μόλις φτάναμε στην παρέα, τα χ...
Κάποτε πίστευα σε εμένα! Τώρα μόνο θυμός..

Κάποτε πίστευα σε εμένα! Τώρα μόνο θυμός..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Κρύβω θυμό μέσα μου για κάποιο ανεξήγητο λόγο. Έχω την ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον. Αυτός ο κάποιος που να έχει όμως το χρόνο και τη διάθεση να μ΄ ακούσει. Μα τι λέω… Ποιος θα ασχοληθεί με την τρέλα μου; Μεταφυσικές ανησυχίες, αδι...