Loading posts...
Ποτέ δεν θα είσαι ίδιος με χθες, ποτέ δεν θα είσαι ίδιος με αύριο..

Ποτέ δεν θα είσαι ίδιος με χθες, ποτέ δεν θα είσαι ίδιος με αύριο..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Και ξαφνικά, από τη μία μέρα στην άλλη, όλα πήραν το δρόμο τους. Δεν είμαστε όπως παλιά. Τώρα υπάρχει η ρουτίνα, η δουλειά, η οικογένεια. Είναι ένας κύκλος που δε μπορείς να αποφύγεις  σε ακολουθεί σε κάθε σου βήμα. Οι βόλτες, τα ...
Για την αγάπη μη μιλάς, μόνο να τη δείχνεις..

Για την αγάπη μη μιλάς, μόνο να τη δείχνεις..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μια στιγμή που δεν ήρθε ποτέ, μια σκηνή με πρωταγωνιστές και ένα θέατρο άδειο. Δεν έχω πολλά να σου πω. Κάθε φορά που μένω μόνη στο δωμάτιο, σκέφτομαι τον κόσμο αν θα μπορούσε να ήταν αλλιώτικος πέρα από κάθε προσδοκία. Άνθρωποι π...
Θέλει μαγκιά και κότσια για να εννοείς τη συγγνώμη!

Θέλει μαγκιά και κότσια για να εννοείς τη συγγνώμη!

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Θέλει κότσια η συγγνώμη, το να παραδέχεσαι πως κάνεις  το λάθος και η γνώμη σου δεν ειν αυθεντία. Είναι πολύ δύσκολο να τσαλακώσεις εγωισμούς, να χαλάσεις χατίρια και να ξεβολευτείς απ’ τη θέση σου. Είναι μια δύναμη που βρίσκεται ...
Σ’ένα βλέμμα όλη μας η αμηχανία..

Σ’ένα βλέμμα όλη μας η αμηχανία..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Αμηχανία. Μετά από τόσο καιρό βρίσκεσαι  και πάλι μπροστά μου. Έτσι, τόσο απλά. Ένα βλέμμα επιδεικτικό γεμάτο πάθος και μίσος, που κάποτε ήξερε να παίζει με τη φωτιά και τον πάγο. Ένα βλέμμα φιλόδοξο και εξεταστικό, που θέλει να μ...
Ο κόσμος πάντα θα έχει να λέει. Εσύ γιατί να ακούς;

Ο κόσμος πάντα θα έχει να λέει. Εσύ γιατί να ακούς;

Γράφει Ειρήνη Σταυρακάκη Ο κόσμος πάντα θα λέει, θα χάνεται σε σκέψεις και θα μένει στις εικόνες. Δε θα διστάσει να κρίνει χωρίς την ουσία, θα κοιτάξει τις λέξεις που δεν είπες ποτέ και τα βλέμματα που δεν αντάλλαξες με κάποιο. Τα χρώματα της ψυχής σου θα ε...
Μια αληθινή αγκαλιά σου να χα μόνο..

Μια αληθινή αγκαλιά σου να χα μόνο..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μια φορά να με κράταγες αθώα και ειλικρινά μες στην αγκαλιά σου. Έτσι, για να ακούσω τους χτύπους της καρδιάς σου και να μπορέσω να νιώσω την ασφάλεια που δεν ένιωσα ποτέ. Το χω απωθημένο αυτό. Μια φωνή που να αναζητά τη φωνή μου,...
Τώρα πια, σου χαμογελάω ξανά..

Τώρα πια, σου χαμογελάω ξανά..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Κάποτε χαμογελούσα χωρίς να φοβάμαι. Έκανα βουτιές στη θάλασσα γεμίζοντας αέρα τα πνευμόνια με μάτια ανοιχτά στο βυθό. Ήταν η καλύτερή μου να πηγαίνω στη θάλασσα, να τσαλαβουτάω στα νερά της και να νιώθω την καυτή άμμο να ροκανίζε...
Το «πάντα» για μας είναι πολύ και το «τώρα» είναι λίγο.

Το «πάντα» για μας είναι πολύ και το «τώρα» είναι λίγο.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Δεν άντεξα άλλο. Άφησα σκορπισμένες σκέψεις παντού μες στο δωμάτιο κι έφυγα. Έφυγα σαν κυνηγημένη, όπως ένας αγριεμένος λύκος που τρέχει με ορμή πάνω στο μουσκεμένο του χώμα. Είναι πολιτείες  που δεν έχω εξερευνήσει ακόμη. Είναι ά...
Η μεγαλύτερη λαχτάρα μου πια, είναι να γνωρίσω τον εαυτό μου!

Η μεγαλύτερη λαχτάρα μου πια, είναι να γνωρίσω τον εαυτό μου!

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Ποιος χρόνος; Ποια μάτια; Ποια αγκαλιά; Τίποτα δε θέλω… Τίποτα. Μ’ ακούς; Μόνο εμένα θέλω. Θέλω να νιώσω ελευθερία και πάλι. Να μπορέσω να περπατήσω ξιπόλητη πάνω στην καυτή άμμο. Να βγω ατημέλητη ανάμεσα στον κόσμο. Να κάνω ταξί...
Ο άνθρωπος που θεωρούσες δεδομένο, δεν μένει πια εδώ..

Ο άνθρωπος που θεωρούσες δεδομένο, δεν μένει πια εδώ..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Λυπάμαι. Δε μπορώ να σε βοηθήσω. Ο άνθρωπος που λογάριαζες χτες, έφυγε. Χάθηκε ως δια μαγείας. Προσπάθησα να κρατήσω ό,τι πιο όμορφο είχαμε μεταξύ μας. Ξέρεις τι βρήκα; Νύχτες ανήσυχες που το τηλέφωνο ή η πόρτα δε χτύπησαν ποτέ. Μ...