Loading posts...
Έγινες η φίλη που δεν περίμενα ποτέ.

Έγινες η φίλη που δεν περίμενα ποτέ.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Μία μελαγχολία στα μάτια σου, μία χαρά στον λόγο σου και μία σπινθηρίζουσα λογική πίσω από όλα αυτά. Έτσι μου παρουσιάστηκες κι έκλεψες την προσοχή μου από την περιβάλλουσα πνευματική “φασαρία”. Πώς θα μπορούσα να κάνω κι αλλιώς; Η...
Ήσουν το μάθημα, το πιο πικρό μου..

Ήσουν το μάθημα, το πιο πικρό μου..

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Ήσουν η πρώτη μου σχέση.Το πρώτο μου μάθημα του τι σημαίνει να είσαι κοντά με έναν άνθρωπο. Δεν ήξερα τι να περιμένω κι έτσι έκανα αυτό που μπορούσα με τον πρωτόγνωρο ενθουσιασμό που γέμιζε το, γεμάτο ορμόνες, εφηβικό μυαλουδάκι μο...
Τον εαυτό σου, έχεις προλάβει να τον αγαπήσεις;

Τον εαυτό σου, έχεις προλάβει να τον αγαπήσεις;

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Τον εαυτό σου, έχεις προλάβει να τον αγαπήσεις;Ή απλά ρίχνεσαι από την μία αγκαλιά στην άλλη για να βρεις κάποιον να σου γεμίζει αυτή την ανάγκη;Γιατί, μην γελιέσαι, είναι ανάγκη σου να αγαπάς τον εαυτό σου..Είναι ανάγκη σου να μάθ...
Μην υποτιμάς, τη δύναμη της αγάπης..

Μην υποτιμάς, τη δύναμη της αγάπης..

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Αλήθεια, πόση αγάπη θέλουμε για να την νιώσουμε; Θαρρείς και είναι σημαντικότερη η ένταση από την συνέπεια. Αυτή η καθημερινή “κάρτα” που χτυπιέται με το που ξεκινήσει η μέρα και ξανά μόλις τελειώσει. Μια εργασία, της οποίας το ωρά...
Η “δούλα και κυρά” μας άφησε χρόνους, κατάλαβέ το.

Η “δούλα και κυρά” μας άφησε χρόνους, κατάλαβέ το.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Έφυγε. Την κατηγορείς γιατί δεν ήταν αρκετή.. ήταν πολύ λίγη για σένα.Δεν σου στεκόταν στα δύσκολα.. δεν σε στήριζε αρκετά, σε είχε παρατήσει πολύ πριν φύγει.Έτσι μας λες. Και σε ρωτάω τώρα εγώ.. γιατί το λες αυτό;Γιατί ξύπνησες πι...
Είμαι αυτό που ζω, και ζω γι’αυτό που είμαι!

Είμαι αυτό που ζω, και ζω γι’αυτό που είμαι!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Όχι. Αρνούμαι να καταταγώ σ’εκείνη την στρατιά ανθρώπων που, συναισθηματικά, έχουν καθίσει σε έναν καναπέ και γεύονται μια κονσερβοποιημένη ζωή. Δεν την θέλω αυτή την επανάπαυση. Αυτή την “ασφαλή ευκολία”. Ο νους μου επαναστατεί ηχ...
Γιατί σε ερωτεύτηκα, μου λες;

Γιατί σε ερωτεύτηκα, μου λες;

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Τι άδικο να ερωτεύεσαι χωρίς ανταπόκριση.Ιδέα δεν έχω πώς συνέβη αλλά τι σημασία έχει κι αν είσαι όσα θέλω, όσα χρειάζομαι κι όσα μου λείπουν αν δεν ανήκω έστω στα θέλω σου;Τι νόημα έχουν όσα κι αν πω αν δεν τα ακούσεις;Και να τα α...
Δεν πειράζει και μέσα ήλιο έχει!

Δεν πειράζει και μέσα ήλιο έχει!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Βρέχει απόψε.Τί ωραία που είναι η βροχή; Μια ανάσα πνοής σε ένα ξεραμένο τοπίο.Ζωή μέσα σε κάθε στάλα. Ζωή φέρνει και ζωή συντηρεί.Όλα θα ήταν άγονα χωρίς την ζωοφόρα συννεφιά..Αυτή η ίδια συννεφιά που μας κρύβει τον Ήλιο ως υπενθύ...
Στον έρωτα η πόρτα, ανοίγει πριν καν το καταλάβεις..

Στον έρωτα η πόρτα, ανοίγει πριν καν το καταλάβεις..

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Περνάει η ώρα και η ξεκούραστη μορφή μου έχει ήδη γίνει ανάμνηση.Πουθενά στον ορίζοντα ύπνος και ο θόρυβος στο μυαλό μου δυναμώνει. Ένας θόρυβος που θυμίζει ένα παλιό παιδικό παιχνίδι, ένα τραινάκι του οποίου η πορεία περικυκλώνει ...
Σε μια πύρινη σιωπή, καιγόμαστε..

Σε μια πύρινη σιωπή, καιγόμαστε..

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Όση προσπάθεια κι αν κάνω, η σιωπή σου, αυτό το τείχος δίχως σημείο αναρρίχησης, σε κρύβει από εμένα.Όχι, δεν θα το πολιορκήσω με ήχους για τους οποίους δεν δείχνεις ενδιαφέρον. Δεν θα ανοίξω πέρασμα με βία που βία φέρνει.Αλλά δεν ...