Loading posts...
Γράφει ο Τριστάνος Έχει μερικές γυναίκες που ξεχωρίζουν. Δεν τις συναντάς εύκολα και αυτό τις κάνει δυσεύρετες. Θα τις ξεχωρίσεις όμως από τον τρόπο που θα σε κοιτάξουν. Δεν ζητούν κάτι από σένα! Ούτε έχουν ανάγκη κάτι από σένα. Διότι είναι ανεξάρτητες κ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Κανένα κραγιόν, κανένα αϊλαινερ και καμία γόβα δεν ομορφαίνει τη γυναίκα. Η γυναίκα δίνει ομορφιά σε όλα όσα την “στολίζουν”. Η ομορφιά είναι στον χαρακτήρα της, στα πιστεύω της, στην εξυπνάδα της και την μόρφωσή της. Όχι απ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Σήμερα μιλώ σε εσένα! Όχι με λύπηση, όχι με οίκτο, ούτε και με συμπόνοια, γιατί τίποτα από όλα αυτά δεν σου αξίζει... Ναι, σε εσένα μιλώ, που έγινες και μάνα και πατέρας μαζί, και που είσαι κι αντράκι και γυναίκα σε ένα σώμα. ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Είναι η γκρίνια κομμάτι της γοητείας μιας γυναίκας;  Είναι η γκρίνια αναπόσπαστο κομμάτι της γυναικείας φύσης; Δε μιλάω βέβαια για την ασταμάτητη γκρίνια και τη χωρίς αιτία μίζερη συμπεριφορά. Ούτε γι' αυτή τη συνεχιζόμενη γκρίνια ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ήταν δυνατή, φαινόταν, φώναζε από μακριά. Φορούσε πάντα το πιο λαμπερό της χαμόγελο και προχωρούσε με το κεφάλι ψηλά, σα να ήταν έτοιμη να υποδεχτεί καθετί που θα ερχόταν. Φερόταν ντόμπρα και σταράτα, αντρίκια, περισσότερο από ό,τ...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Ένα θηλυκό. Μια απλή γυναικεία παρουσία. Χωρίς πολλά στολίδια και περίτεχνες διακοσμήσεις. Απλά γυναίκα. Μία γυναίκα που δεν φοβάται να κλάψει, να γελάσει δυνατά κι ας χαρακτηριστεί, να πει τα πράγματα όπως έχουν με το όνομά του...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Δεν ήρθα σ' αυτόν τον κόσμο, για να νικηθώ. Να νικήσω ήρθα τον πόνο, την οργή που ξεσκίζει τις σάρκες, τον θυμό που φουντώνει στην ψυχή. Να νιώθεις ότι τρέμει όλη σου η ύπαρξη και να μην φοβάσαι. Να νιώθεις σαν το λιοντάρι μες στο κλ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Κοιτάζομαι στον καθρέφτη, τα μάτια μου εστιάζουν απευθείας σε ό, τι δεν μου αρέσει πάνω μου. Η μύτη μου είναι παχιά και πλατιά, τα χείλη μου είναι ελαφρώς στραβά. Κοιτάζω παρακάτω, η πλάτη μου είναι πολύ μεγάλη για γυναίκα και τα μ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Έρχεται αθόρυβα. Χωρίς προειδοποίηση, χωρίς να το περιμένεις. Πρώτα ξυπνάς ένα πρωί και σα να έχει γίνει ο αέρας πιο καθαρός, σα να μοιάζει ο ήλιος να έχει αποκτήσει ξανά την πραγματική του λάμψη. Ανοίγεις την πόρτα, βγαίνεις μια βόλτα κι άξα...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Ήταν ένα κορίτσι του σήμερα, βγαλμένο, όμως, από μια άλλα εποχή. Από μια άλλη ζωή, έτσι όπως την είχε ονειρευτεί.  Ήταν χαμένη στα βιβλία και τα παραμύθια που διάβαζε μικρή, ήταν υπνωτισμένη από τους μεγάλους έρωτες του Ρωμαίου και τη...
Continue reading