Loading posts...
Γράφει η Νάντια Τσαπαλιάρη Πρώτος χειμώνας μαζί. Και κάπου εκεί ανάμεσα στις σταγόνες της βροχής, που πέφτουν πάνω στο τζάμι και τη ζέστη της φωτιάς, που καίει το πρόσωπό μου, ένα χαμόγελο ευτυχίας σχηματίζεται στα χείλη μου. Πόσο απλά μπορεί να ζήσει έν...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Κι ακόμα ψιθυρίζω πολύ σιγά για να μην μ' ακούσεις και σε κάνω να λυπηθείς, πόσο πολύ σε ήθελα ευτυχισμένο. Είναι νωρίς κι ας νυχτώνει τόσο αργά. Σε κρατάω ακόμη στην αγκαλιά κι ας μην θέλεις. Το γιασεμί της αγάπης μας ακόμη καίει...
Continue reading
Γράφει ο Libertatem ExAnimo Τέσσερα κομμάτια που ζούνε σε ένα σώμα. Προσευχομαι κάθε μέρα στην δύναμη του, προσευχομαι να μείνω ολόκληρος για πάρα πολλά χρόνια ακόμη, μη μου πάρει κανένα κομμάτι. Υπάρχω για αυτά τα κομμάτια, αναπνεω και ζω για χάρη τους. Ν...
Continue reading
Γράφει η TomCat Θέλεις να με "ονομάσεις" και δεν μπορείς λες... Θα με "ονομάσω" εγώ ματιά μου, αλλά με δικές σου λέξεις... Κάθε φορά που με κοιτάς, αναστενάζεις, λες. Κάνω τα βάσανα σου σκόνη, κάθε φορά που τα μάτια σου με ακουμπάνε, λες. Θες να κλάψε...
Continue reading
Γράφει η Kate Hilverost Νοσταλγώ όσο λίγες φορές την παρουσία σου. Θέλω τόσο πολύ να σου στείλω ένα μήνυμα, να σου πω τι μου συμβαίνει, έχεις χάσει πολλά επεισόδια τελευταία, αλλά δεν τολμώ. Σε σκέφτομαι όπως τόσα και τόσα βράδια, ειδικά εκείνα που είμαι στ...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Θέλω εσένα γιορτή χαράς μες την ζωή μου, ν' ανιχνεύεις τον κόσμο μου, να λαχταρώ την ζωή και να μην φοβάμαι. Δεν θέλω να είμαι μόνος μου. Θέλω στο τραπέζι να βλέπω δύο πιάτα και να μην χορταίνω να σε βλέπω απέναντι μου, να τρως κα...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Κοίμησα το σκυλί μου λες… Και ξαφνικά καταλαβαίνεις πως έφυγε από κοντά σου η πιο αληθινή φίλη που είχες ποτέ. Το μόνο πλάσμα που σε είχε δει σε όλες τις φάσεις της ζωής σου, μα ποτέ δεν σ’ έκρινε. Το μόνο πλάσμα που τελικά ήξερε όλα μα όλα τ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Ζαφειράτου Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ξυπνάει το παιδί μέσα μου. Είναι η ατμόσφαιρα, οι παιδικές ταινίες, το στολισμένο δέντρο με τα φωτάκια του, τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια… Είναι αυτό το “love is the air”! Κάθε χρόνο εκτός από φέτος. Περ...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Πέρασε η νύχτα. Τα σκοτάδια τα διαδέχτηκε η χρυσαφένια όψη του ηλίου. Καλημέρα. Ανοίγω τα παντζούρια. Μα σαν γυρίζω το κεφάλι, το βλέμμα μου καρφώνεται στο πρόσωπο σου. Ακόμα λαγοκοιμάσαι. Ξαπλωμένος σα λούτρινο αρκουδάκι. Σου ...
Continue reading
Γράφει η Βάλια Κ. Φύσηξε πάλι και ο αέρας μου έφερε την μυρωδιά σου μπροστά μου. Το φυσικό άρωμα του κορμιού σου, που με έκανε να νιώθω ασφάλεια. Περίεργο και όμως, η μυρωδιά σου στον χώρο διάχυτη με ηρεμούσε. Ασυναίσθητα έκλεισα τα μάτια μου και η μορφή...
Continue reading