Loading posts...
Γράφει η Γεωργία Τζανάκη Είμαι ξαπλωμένη δίπλα του και ας μην είναι εδώ, έχω τα μάτια μου ανοιχτά και όμως ονειρεύομαι. Ακροβατώ στο όνειρο και στην πραγματικότητα και είναι τόσο ζωντανό! Μυρίζω το άρωμα του, νιώθω την ζεστασιά του και ναι, τον αγγίζω! Θα ...
Continue reading
Κάπου στο δρόμο κάποτε, κάπου στο δρόμο ξανά… Κεφαλλονιά, Νοέμβριος 2017 Αγαπητέ μου αναγνώστη… Μια ζωή ήμουν στους δρόμους, σαν τους νομάδες, κι ακόμα είμαι. Αυτό το ταξίδι όμως είναι διαφορετικό. Είχα εφτά χρόνια να πάω στο νησί της μάνας, στη μισή πα...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Έχω ένα φίλο. Τον λένε Ξένιο. Ο Ξένιος έχει έναν μακροσκελή κατάλογο ονείρων, τον οποίο και επικαιροποιεί σε τακτική βάση, προσθέτοντας έτσι πυρίτιδα στο κανόνι των επιθυμιών του. Του αρέσει να μιλάει πιο πολύ με πράξεις παρά με λ...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Μαζεύω εικόνες καθαρίζοντας τις σκέψεις μου και βρήκα μια σκονισμένη μας φωτογραφία. Την είχαμε βγάλει στον παλιό μύλο δίπλα στο ποτάμι πάνω στη γέφυρα. Είχες κόψει τα μακριά μαλλιά σου και ήσουν πολύ στεναχωρημένη κι εγώ σου έλ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Πες μου πως γίνεται ενώ έχουμε χωρίσει να μπορείς να συνεχίζεις κανονικά την ζωή σου; Πως γίνεται να κυλούν οι μέρες σου χωρίς εμένα και να μην σε νοιάζει που δεν αποτελώ πλέον κομμάτι τους; Πως καταφέρνεις, διάολε, και ζεις χωρίς ...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Μου χρωστάει μια αγάπη η ζωή να ξεδιψάσω. Στέγνωσαν τα σωθικά μου. Αφυδατώθηκαν τα σπλάχνα μου. Ό, τι με κρατούσε στη ζωή, ό, τι με έτρεφε, έτρεξε και χάθηκε από τα βλέφαρά μου. Μάρτυρες οι καιροί που ήρθαν και πέρασαν με ψεύτικ...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου «Ραντεβού στο Πεντοφάναρο» -Τι ώρα να πούμε για καφέ; -Ε έχω μάθημα στην σχολή, κατά το μεσημεράκι είναι καλά! -Έγινε θα πάρω το αστικό και μες τη μια θα είμαι στην Πόλη. Πόσες αναμνήσεις ξυπνάει η θύμηση αυτού του διαλόγου. Μ...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Αυγερινίδου Κάθε φορά που περνάω κάτω από το σπίτι της γιαγιάς, η μνήμη με ταξιδεύει στις αγκαλιές της, τις περιποιήσεις και τις ζαχαρωτές δημιουργίες της. Πιάνω τον εαυτό μου να μυρίζει το κερασάκι μέσα από την αχνιστή κατσαρόλα, ένα γλυ...
Continue reading
Γράφει η Νάνσυ Δημητρακοπούλου Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να ξέρεις ότι πλησιάζει το τέλος της διαδρομής σου σε αυτή τη ζωή. Είτε αυτό είναι σε λίγες μέρες, είτε σε λίγους μήνες, είτε σε λίγα χρόνια. Όταν γνωρίζεις ότι σύντομα θα φύγεις από αυτή τη...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Λίγο εδώ, πολύ στα χαμένα. Με μια φωνή που μένει στη σιωπή. Δεν έχω τι να πω. Δεν υπάρχουν λέξεις πια που να έχουν αξία, αν δεν τις λέω σε εσένα. Δεν υπάχουν λόγια που δεν τα έχουμε πει. Τα έχουμε όλα πει. Ίσως να πρέπε...
Continue reading