Loading posts...
Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου Αγαπημένο μου ημερολόγιο, Εσύ με ξέρεις καλύτερα από τον καθένα. Ξέρεις ότι σπάνια θα βγω έξω χωρίς make up ή κάποιο είδος κάλυψης στο πρόσωπο. Είναι η ασπίδα μου. Ξέρεις ότι ντρέπομαι για το δέρμα μου. Ξέρεις ότι από τα άλλα κορ...
Continue reading
Γράφει η Νίκη Ατζέμογλου Ταξιδεύεις γρήγορα χωρίς να σταματάς. Φορτωμένο πάντα με βαρύ φορτίο. Πάντα σε αποστολή να στείλεις σταγόνες δροσιάς στους ανθρώπους, να τους ανακουφίσεις από την ζέστη. Μεταμορφώνεσαι συνεχώς. Μια πυκνό και σκοτεινό, συνοφρυωμένο...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης Απόψε εσύ κι εγώ! Απόψε, αντιμέτωποι οι δυο μας, εγώ να σου μιλώ κι εσύ να μην απαντάς. Εγώ εδώ κάτω στην μοναξιά, το φόβο και την απελπισία μου, και εσύ εκεί πάνω να με ακούς, ίσως να με βλέπεις κιόλας. Εγώ από την άλλη να μην ξέρω...
Continue reading
Γράφει ο Πάνος Σείκιλος «Αν ερχόμουν να πιω εκεί που ακουμπούσατε τα χείλη σας, θα μάθαινα τα μυστικά των ματιών σας; Δεν είμαι σε θέση να μαντεύω. Είμαι -παρόλα αυτά- σε θέση να γνωρίζω... » Ακόμα τη θυμάται. Ο πληθυντικός ήταν κάτι που εκείνη πρωτοξεκ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Σηκώθηκε από το κρεβάτι με νωχελικές κινήσεις, οι οποίες πρόδιδαν πως ήθελε να μείνει κι άλλο εκεί. Χασμουρήθηκε και τεντώθηκε, κι έπειτα περπάτησε αργά αργά προς τον καθρέφτη. Κοίταξε το είδωλό του κατευθείαν στα μάτια. Ήταν κόκκ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Να συγχωρείς της έλεγε πάντα, γιατί μόνο τότε θα ξεχνάς. Τι να ξεχνάω ποτέ μου δεν ρώτησα. Γιατί ποτέ μου δεν ήθελα να θυμάμαι. Κι έτσι πορεύτηκα, με μια φυγή απ' τ' άβολο, μια σιωπή απ' το ανεκπλήρωτο, και μια τελεία απ' το ατελεί...
Continue reading
Γράφει η Νάνσυ Δημητρακοπούλου Κι έρχεται εκείνη η μέρα του χρόνου που είναι η πιο σημαντική της ζωής σου, η μέρα που σαν σήμερα πριν από μερικά χρόνια ήρθες σ’ αυτόν τον κόσμο. Είναι τα γενέθλια σου κι εσύ αντί να είσαι μες στην τρελή χαρά, πέφτεις ψυχολογ...
Continue reading
Γράφει η Ισμήνη Κάραλη Σου έχω νέα. Η βασιλεία σου οδεύει πλέον στη δύση της. Η μούρη σου σύντομα θα φάει χώμα. Κυοφορείται ετούτη την ώρα που μιλάμε μια επανάσταση, πιο μεγάλη και πιο οργισμένη κι απ’ τη γαλλική επανάσταση. Κι όπως σ’ όλες τις εξεγέρσε...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Δαμηλάτη Εξακολουθώ τον δρόμο μου χωρίς να κοιτάω καθόλου πίσω μου να περπατώ μη δίνοντας σημασία σε αυτούς που με φωνάζουν. Είναι στιγμές που κουράζομαι με όλα μα απαγορεύω στον εαυτό μου να σκεφτεί αρνητικά και να κάνει πίσω. Δεν έχω λόγ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Ζώσης Κάθε φορά που βρίσκομαι σε κάποιο σημείο στον πλανήτη, είτε σε ένα ταξίδι έχω την πολυτέλεια να βρίσκομαι ανάμεσα σε κόσμο, και απλά να τους παρατηρώ. Συνειδητοποιώ ότι η αγάπη είναι παντού, και ορισμένες φορές είναι καλά κρυμμένη. ...
Continue reading