Loading posts...
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Πάλι σωπαίνεις. Σου μιλάω, μ’ ακούς; Ώρες τώρα προσπαθώ να σε πλησιάσω κι η σιωπή σου υψώνεται σαν τείχος ανάμεσά μας. Σε κοιτάζω, ψάχνω το βλέμμα σου κι αναζητώ τη γνώριμη εκείνη λάμψη, που με καθησυχάζει. Μα εσύ κρατάς τα μάτια σο...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κουτσοπετάλου Ο χρόνος κυλούσε γρηγορά, τόσο γρηγορά που κανένας μας δεν μπορούσε να φανταστεί το τέλος που ερχόταν. Μάλλον καλυτέρα που δεν μπορούσαμε. Λένε, πως όταν κάνεις σχέδια ο θεός γελάει μαζί σου, και μπορεί να στα ανατρέψει όλα, μέ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Νιώθω να φοβάμαι την αγάπη, τον έρωτα και τη συντροφιά. Νιώθω πως φοβάμαι να αγαπήσω και να αγαπηθώ, να δώσω και να μου δώσουν, να προσφέρω και να μου προσφέρουν. Φοβάμαι νομίζω τη δέσμευση και τα αισθήματα που θα νιώσω. Το πολύ κ...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Γυρίζεις όλη μέρα σαν την άδικη κατάρα. Συχνά σ' ακούω να τα βάζεις με την τύχη σου, τις επιλογές σου, την αιώνια κόντρα του κάνω και θέλω, αλλά συνεχίζεις. Βλέπεις, έτσι είναι το πρέπει σου. Ένα πρέπει βουνό, ένα πρέπει που ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Αχ βρε ζωή, τόσα χρόνια πορευόμαστε μαζί και ακόμα δεν μπορώ να σε καταλάβω. Είσαι σαν μια απύθμενη θάλασσα, που τη μια στιγμή με βγάζεις σε μια μαγική ακτή και πριν προλάβω να ξαποστάσω λίγο, φουρτουνιάζεις και δεν υπολογίζεις τίποτα, με πετ...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Θέλω να σκέφτομαι μόνο εσένα, παντού, συνέχεια, πάντα, για πάντα. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από εσένα. Κανείς και τίποτα. Δεν υπάρχουν άνθρωποι, δεν υπάρχουν δρόμοι, αυτοκίνητα, θόρυβος, βουή, τίποτα. Υπάρχεις μόνο εσύ, ο...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Ζω σε μια πολυκατοικία εδώ και 23 ολόκληρα χρόνια, με πολλούς ορόφους και πολλά διαμερίσματα. Από όλους αυτούς που ζουν εδώ, κάποιοι είναι απλά ένοικοι, ενώ άλλοι είναι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων. Ορισμένους τους γνωρίζω από την ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι και με ένα χαμόγελο στα χείλη, μόνη σε ένα άδειο σπίτι σκέφτομαι όσα πέρασα μαζί σου. Πόσες χαρές, πόσες στιγμές, πόσες λύπες και πόσα δάκρυα μαζί σου. Πέρασα από σαράντα κύματα για δυο στιγμές στο πλάι...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Ο χειρότερος σύμβουλός σου είναι το μπερδεμένο σου μυαλό. Λες πως ξέρεις τι θέλεις και πως το θέλεις αλλά στην πραγματικότητα δεν ξέρεις τι σου γίνεται. Αγαπάς και πεθαίνεις και παθιάζεσαι επιλεκτικά. Όταν και όποτε θέλεις εσ...
Continue reading
Γράφει η Λένα Μπατσκίνη Έρχονται, που λες, στιγμές, που σκας σαν αστραπή μεσ' στο μυαλό μου. Τότε είναι που σκέφτομαι αν θα καταφέρω να σε ξεπεράσω ποτέ. Νομίζω όμως πως είμαι σε καλό δρόμο. Ναι, έρχονται στιγμές που φοβάμαι μήπως δεν ξαναγαπήσω. Στιγμές πο...
Continue reading