Loading posts...
Γράφει η Μαρίσα Παππά Προσπάθησα να ανέβω στο υψηλότερο σημείο όπου ήταν η ψυχή μου. Ανέβηκα εκεί ψηλά και αυτό που αντίκρισα με ταρακούνησε συθέμελα. Είδα την ψυχή μου μαυρισμένη, μέσα στην σκόνη, βρώμικη και αποσυνδεδεμένη από το υπόλοιπο σώμα μου, δεν ...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Κάτι ήξερε ο B. Βασιλικός που έγραψε βιβλίο με τίτλο "Ο τρομερός μήνας Αύγουστος". Εκείνος τον έβλεπε μονάχα καταστροφικά ερωτικό. Κι εγώ έτσι ακριβώς τον ζω φέτος. Όπου έρωτας, όμως, οποιαδήποτε έκφραση χαράς για ζωή. Σαν να...
Continue reading
Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Ήσουν το καλοκαίρι μου και έγινες ο χειμώνας μου. Όσο ζεστή και να είναι η καρδιά μου, όση αγάπη και να νιώθει για σένα, είναι τόσο ο δυνατός ο πάγος σου, που την παγώνει. Την παγώνει τόσο που τρομάζω μην σπάσει. Προσπαθεί να αντιστ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Μεγάλωσα, μαμά. Μεγάλωσα ξαφνικά ή μάλλον το κατάλαβα ξαφνικά. Θυμάσαι στην παλιά μονοκατοικία, που εσύ μαγείρευες μέσα στο σπίτι και εγώ στη αυλή φώναζα ανά 5 λεπτά "Μαμά, που είσαι;" Εσύ μου απαντούσες "Μαγειρεύω, κορίτσι μου", ...
Continue reading
Γράφει η Βίλλυ Ζ. Αναρωτιόταν  για το πού βρίσκεται. Έψαχνε τους λόγους πίσω από όσα έκανε. Πόσα από όλα εκείνα δεν εννοοούσε, δεν συμφωνούσαν με τις αρχές και τον ορθολογισμό, πόσες φορές δεν μίλησε για αυτά που πραγματικά ήθελε, με τρόπο που θα εξέφραζε ό...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Κι αυτοί οι άνθρωποι που λένε πως ο Αύγουστος δεν τους αρέσει; Έχουν άραγε ζήσει ποτέ σωστά έναν Αύγουστο; Τον έχουν απολαύσει; Έχουν πει άραγε ποτέ, «μακάρι αυτός ο Αύγουστος να μην τελείωνε ποτέ!» Βαρέθηκα να ακούω πως ο Αύγουστος εί...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Είναι και εκείνα τα απογεύματα, εκεί γύρω στις 8, που σε πιάνει αυτή η γλυκιά μελαγχολία, που σε βαζει σε σκέψεις. Σε υποχρεώνει τις σκόρπιες σκέψεις που είχες μέχρι τώρα να τις βάλεις σε τάξη, να βρεις την αρχή την μέση και αν μπο...
Continue reading
Γράφει η Άννα Μαρία Χάσικου Kι αν μένω κάποτε με τα πόδια κολλημένα στη γη, δεν περιμένω λύπηση ή οίκτο από κανέναν. Σηκώνομαι και φεύγω. Βάζω τρία ρούχα στη βαλίτσα. Σαλπάρω και χάνομαι.  Το δικό μου παραμύθι ακόμα το ψάχνω και δε χαρίζομαι ούτε πουλιέμαι ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Είχαν περάσει δυο χρόνια, αν θυμάμαι καλά. Διάλεξες να χαθείς μέσα σε δρόμους που καίνε, σε ανθρώπους που δεν έμαθαν να αγαπούν και που πληγώνουν σκορπώντας το θάνατο από δω και από κει. Διάλεξες τις ερημικές γειτονιές με τα σκοτε...
Continue reading
Γράφει η Γωγώ Ζ. Σου είπα σήμερα ότι δεν μου αρέσει που μπαινοβγαίνεις στην ζωή μου όλη την ώρα. Μου απάντησες πως δεν θα το έκανες αν δεν είχα αφήσει ανοιχτή την πόρτα μου. Και τότε σε κοίταξα βαθιά στα μάτια. Είχες δίκιο, για ακόμα μια φορά. Και η αλήθεια...
Continue reading