Loading posts...
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης Αλλιώς ονειρεύτηκα τον κόσμο μάνα! Όπου και να κοιτάξω βλέπω σημαδεμένες ψυχές να ουρλιάζουν για βοήθεια μα οι κραυγές τους πνίγονται και ανησυχούν. Δεν τις ακούει κανένας μάνα! Κουράστηκα μάνα! Κουράστηκα να παλεύω σ'αυτόν τον ά...
Continue reading
Γράφει ο GA.NF Φτιάχνεις ένα κάστρο στην παραλία. Ένα κάστρο με άμμο κι έρχεται μια παρέα από παιδιά. Πάνω στο παιχνίδι τους, σου το γκρεμίζει. Το κοιτάς, κι είναι σαν να σου λένε "σταμάτα να πιστεύεις σε παραμύθια, φτιάξε τη ζωή σου, εκεί που ανήκεις, μ...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Αυγερινίδου Σε θέλω περισσότερο από ο,τιδήποτε στον πλανήτη. Δεν το πίστεψες. Ανοιξα χαραμαδες να μπουν οι επιστροφές που μάταια περίμενα. Ζω σε εναν κόσμο που θα μπορούσε να ειναι δικος μας. Από τη νύχτα της ντροπής δεν είναι δικός μο...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Δύσκολες οι εποχές που ζούμε, δεν αντιλέγω και για κάποιους από μας ακόμη δυσκολότερες. Βλέπεις δεν έτυχε να είμαστε γόνοι «μεγαλοικογενειών», ούτε κάτοχοι έστω και μιας στοιχειώδης περιουσίας. Παλεύουμε λοιπόν μόνοι σε τούτο το ντο...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Μαύρος σκύλος στο δρόμο περπατάει. Το ένα του πόδι κουτσό και τα άλλα τρία τρικλίζουν μεθυσμένα. Η ανάσα του βρωμάει κρασί απ'το καπηλειό, μα εκείνον δεν τον νοιάζει και γλύφει τα αχαμνά του στην γωνία. Μια γάτα απέναντί του στέκεται...
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Με αυτό το μότο ξεκίνησα ένα χρόνο πριν αυτό μου το ταξίδι. Με αυτές τις λέξεις και το προσωπικό στοίχημα να μην αφήσω εβδομάδα να πάει χαμένη. Να μην αφήσω αλήθεια μου ανείπωτη και συναίσθημα που να μην καταγράψω. Δεν ήταν ε...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Μεγαλώνοντας.. Έμαθα να είμαι πιο προσεκτική στους ανοιχτούς τάφους, γεμάτους από κρίνα στη μέση του δρόμου μου. Μεγαλώνοντας.. Έμαθα μετά από πολλά χτυπήματα να γλύφω τις πληγές μου.. Έμαθα να κουρνιαζω στις φυλλωσιές και να ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη Ένας ερωτευμένος νεαρός περνούσε κάθε απόγευμα έξω απ’ το φράχτη και κοντοστεκόταν την ώρα που πότιζα τις τριανταφυλλιές μου. Έβλεπα πώς τις κοιτούσε επίμονα και μ’ ένα νεύμα τον παρότρυνα να κόψει λουλούδια. Το πιο όμορφο τρι...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Κάθε φορά που πιάνω πένα, δεν βάζω μόνο λέξεις κάτω στο χαρτί. Γράφοντας, καταθέτω τη ψυχή μου επί χάρτου. Όλα μου τα νιώθω, περνάνε από τη ψυχή στην πένα, κι από ‘κει κατευθείαν στο χαρτί, αποτελώντας ενδόμυχα μου αποτυπώματα, με...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Το καλοκαίρι με αφήνει πίσω του με τις πιο όμορφες αναμνήσεις. Αναμνήσεις όμορφες που περπατούν στην αμμουδιά, μα το κύμα δεν τις αφήνει να ριζώσουν, με μια του ανάσα εξαφανίζονται. Τόσα όμορφα καλοκαίρια που τελικά εκείνα μας ά...
Continue reading