Loading posts...
Γράφει η Κωνσταντίνα Τρεπεκλή Την πρώτη φορά που κοιμηθήκαμε μαζί θυμάμαι πόσο θέλαμε κι οι δύο να μείνουμε ξύπνιοι ώστε να μην χάσουμε ούτε ένα δευτερόλεπτο της νύχτας που είχαμε μπροστά μας. Θυμάμαι πόσο ήρεμος ήσουν με τα μάτια σου να γυαλίζουν από το φως...
Continue reading
Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη. Πώς να μην κλαιγόμαστε και να γκρινιάζουμε στις μέρες μας αν δεν δεχόμαστε να βγούμε στο κυνήγι για τον έρωτα; Αν δεν δεχόμαστε να διεκδικήσουμε τους ανθρώπους που μας αρέσουν, που αν μη τι άλλο πιστεύουμε ότι τους θέλουμε στη ζωή μ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Άσε με να κυνηγήσω τη φαντασία σου. Δε ξέρω πώς είναι, δεν το χω ξανακάνει. Κρατάω στο ένα χέρι μπαλόνια με κορδέλες πολύχρωμες, στο άλλο χέρι κάτι μισοφαγωμένα κλειδιά. Λες να η φτάσω; Θα ‘ναι ψηλά; Όπου και να ‘ναι δε μπορεί ό...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Το πρόσωπό σου καθρεφτίζεται στη θάλασσα. Ο ήλιος πέφτει. Μαζί του κι’ εσύ. Δεν θέλω να σε θυμάμαι πια. Δεν γίνεται αλλά θα το κάνω. Θα προσπαθήσω. Έστω… Έφτασα εκεί και πάλι έφυγα. Η θάλασσα φταίει. Έχει το πρόσωπό σου....
Continue reading
Γράφει η Σοφία Δέδε. "Συγγνώμη.." Ένας ψίθυρος ακούστηκε. Η ιδέα μου είναι!!! "Συγγνώμη.." Ακούγεται λίγο πιο δυνατά. Κοιτάζω γύρω μου, κανένας δεν υπάρχει. Νομίζω οτι αρχίζω να τρελαίνομαι! "Συγγνώμη.." Το ακούω πεντακάθαρα. Το έχω προφέρει με το ίδ...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου. 1:55 Σε θελω ξανά. Φαντασιώνομαι κάθε στιγμή μας και τις αναζητώ παντού. Σε ξένα χέρια που γδέρνουν το κορμί μου, σε κάθε προσπάθεια να μοιάζουν χάδι όλα είναι μαχαιριές. Μαζί σου ζουσα, με εσένα κάθε αγκαλιά κούμπωνε τόσο ιδ...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Στέκομαι μόνη και κοιτάω το κενό. Οι σκέψεις σχηματίζουν πάλι λαβύρινθους και όχι δεν θέλω να ξαναχαθώ. Είχα καιρό να νιώσω αυτή την αίσθηση του κενού. Έχω ισορροπήσει πολλές φορές πάνω στο σχοινί. Πολλές φορές πέφτω και κρατιέμ...
Continue reading
Έμαθα: Πως να μεγαλώνεις δεν σημαίνει μονάχα να «κλείνεις» χρόνια. Πως η σιωπή είναι η καλύτερη απάντηση όταν ακούς ανοησίες. Πως να δουλεύεις δεν σημαίνει μονάχα να κερδίζεις χρήματα. Πως οι φίλοι «αποκτούνται» δείχνοντας το πραγματικό μας πρόσωπο...
Continue reading
[....] Όταν ο κόσμος μιλάει για αγάπη προσφεύγει στη φρικιαστική επωδό: «Τα αισθήματα μου είναι πιο δυνατά από μένα». (Πειράζει που θα το έβαζα στα πόδια με τη φούστα πάνω από τα αυτιά αν μου έταζαν πως θα με αγαπήσουν με αυτόν τον τρόπο;) «Αγάπη δίχως κάψι...
Continue reading
Είμαι σχεδόν εκατό ετών. Περιμένοντας το τέλος, σκέφτομαι την αρχή. Υπάρχουν τόσα που θέλω να σου πω... Όμως θα με άκουγες προσεκτικά, αν σου έλεγα, πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός; Ξέρω ότι δεν είσαι σε θέση να το φανταστείς. Παρόλα αυτά, μπορώ να σου πω...
Continue reading