Loading posts...
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου Έχει μείνει τίποτα απ΄όλα τα λόγια που ρίξαμε στη θάλασσα; Έχει μείνει τίποτα απ’ όλα τα πουλιά που φυλακίσαμε στα κλουβιά τους; Αντέχει ακόμα η καρδιά μας που πέρασε τόσες φουρτούνες; Στράγγιξε από αίμα και τώρα ψάχνει για νέα ...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Και κάπως έτσι πέρασαν τα χρόνια. Σήμερα 3 Μαΐου πάνε πέντε χρόνια, πέντε ολόκληρα χρόνια από εκείνο το πρώτο σου μήνυμα. Ακόμα θυμάμαι εκείνες τις τρεις μικρές λεξούλες που στην αρχή αγνόησα επιδεικτικά. Δεν τις έσβηνα όμως, τις άφηνα ν...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Είναι από τις βραδιές που απλά θες να χαλαρώσεις, να πιείς ένα ποτό και να αφήσεις την μοναξιά να σου δείξει τι πραγματικά σου έχει λείψει. Σηκώνεσαι από τον βολικό σου καναπέ, φτάνεις στο κομοδίνο και πιάνεις τα κλειδιά του ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη Τα λέμε.. Και μέσα σε δυο λέξεις , έκρυψες την ιστορία της ζωής σου. Τα λέμε σκέφτηκες, όταν θα ξέρω πως θα πούμε αυτά τα δίχως νόημα και ουσία. Αυτά για τα οποία δεν θα χρειαστεί να απολογηθώ. Αυτά για τα οποία θα νιώσω πως ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Παράξενη μέρα η Πρωτομαγιά. Κουβαλάει μέσα της μια ιστορία βαριά όσο και το αιματοκύλισμα των εργατών στο Σικάγο. Κουβαλάει μέσα της μια επανάσταση και μια αναγέννηση. Αυτό δεν είναι όμως κι η άνοιξη; Μια επανάσταση της ψυ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Κάποτε τα παράθυρα του σπιτιού μας θα δακρύζουν στους περαστικούς, θα έχουν βουτήξει  στους πράσινους κισσούς την θλίψη τους και για κουρτίνες θα έχουν την πίκρα και την εγκατάλειψη. Το σπίτι μας θα σου τραγουδάει τα βράδια μέσα ...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου Έκλεισε ο χρόνος και μαζί του τελείωσε και η κλεψύδρα η δική μου. Ξέρεις, είναι κάποιες ημερομηνίες, σημαδιακές. Φωνάζουν οι ελεύθερες ψυχές, μα δεν υπάρχουν τέλη χωρίς αρχές. Εκείνες οι αρχές οι δύσκολες, οι φορτωμένες ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν μπορώ άνθρωπε να σου μιλήσω για αγάπη. Δεν μπορώ να σου μιλήσω ούτε για μια Παρασκευή χαλαρή και άνετη. Δεν μου βγαίνουν οι λέξεις να σου μιλήσω για την άνοιξη που φεύγει κι αφήνει πίσω της υποσχέσεις για το καλοκαίρι. Δεν ...
Continue reading
Γράφει η Ανθή Γεώργα Είναι τα κρύα υπόγεια πόρτας μεγάλης που δυστυχώς οι περισσότεροι έχουμε διαβεί.. Οι πιο τυχεροί στην αίθουσα αναμονής, να δαγκώνουμε τα δάχτυλά μας από την αγωνία κι αμέσως μετά να τα ενώνουμε σφιχτά με αυτά του διπλανού μας, σιγομο...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Κουράστηκε το μυαλό μου με όλη αυτήν την ακατάσχετη φλυαρία που επικρατεί τον τελευταίο καιρό γύρω μου, ενώ προτιμώ να δίνω εγώ τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της ζωής μου και του μυαλού μου, στις ελπίδες, τα όνειρα μου και τους στόχους ...
Continue reading