Loading posts...
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη. Το πλήρωμα του χρόνου έρχεται, άλλοτε σύντομα κι άλλοτε μετά από χρόνια. Αλλά έρχεται! Αργά ή γρήγορα όμως έρχεται. Για όλους και για όλα. Άλλες φορές σε μικρές δόσεις, σαν τσίμπημα κουνουπιού ίσα, ίσα έτσι να σε ταρακουνήσει λί...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη. Οι άνθρωποί μπορεί να απομακρύνονται, να χωρίζουν , να χάνονται … Ο έρωτας όμως είναι συναίσθημα που εύκολα δεν παύει… Σιγοκαίει ανάμεσα στα χρόνια σαν κερί που ξέχασε να σβήσει…. Γίνεται σκιά και σ’ ακολουθεί… Γίνεται φάντασμα κ...
Continue reading
Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος. Love letters το λοιπόν. Αγάπη και γραφή. Δύσκολα θέματα να καταπιαστείς. Βράχοι κοφτεροί και οι δυο που η ανάβασή τους  και η γνώση τους προϋποθέτει αντοχές, γκρεμοτσακίσματα, πληγές σε μυαλό και ψυχή. Ίσως και να μην είναι αρ...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός. Ότι αγκάλιασα σιώπησε γοερά μέσα μου. Κάθε πόνος μαστίγωνε ότι θέλησα. Κάθε θλίψη εξουσίασε ότι ειπώθηκε. Και μέσα στην χαρά, η τελευταία φορά! Τόσο ξεχωριστή και μοναδική που δεν θύμιζε τον θάνατο του χωρισμού, αλλά τον χαμό τ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Δέδε. Γερνάω μαμά. Και το θέμα δεν είναι ότι μεγαλώνω, είναι οτι περνούν τα χρόνια και εγώ μένω ακόμα κολλημένη σε ένα πληγωμένο παρελθόν. Αχ μαμά... Η ψυχή μου θέλει να ξεφύγει σαν πουλί απο  ξεραμένο κλαδί. Αυτό που ξεράθηκε και ξέρανε μα...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη. Εμείς οι άνθρωποι γεννιόμαστε από μια πράξη έρωτα και κρατιόμαστε στη Ζωή απ’ το βυζί της μάνας ρουφώντας λαίμαργα αγάπη. Μεγαλώνουμε και δε μας αρέσει πια το γάλα. Θέλουμε να γίνουμε ανεξάρτητοι, να τρεφόμαστε ολομόναχοι, ενώ μ...
Continue reading
Και τώρα πρέπει να βρώ δυο λόγια να σου πώ... Τις βρήκα έτοιμες τις λέξεις. Δεν έφτιαξα καμία μόνη μου... Αυτό είναι άδικο για σένα. Θέλω να βρω κάτι που να είναι ΜΟΝΟ για σένα. Να μην χωράνε μέσα τόσοι και τόσοι. Δεν ήσουνα σαν τόσους και τόσους». ΔΕ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Να με προσέχεις! Ξέρεις εσυ! Έτσι Έστω απο μακρια. Μόνο εσύ μπορείς. Το ξέρω πως πάντα είσαι εκεί. Το ξέρω πως η σκέψη σου ταξιδεύει σε εμένα. Το ίδιο και η δικιά μου! Το ξέρεις. Όταν δεν είμαι καλά το νιώθεις. Όταν δεν ...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Η νύχτα έχει ρίξει από νωρίς σήμερα το βελούδινο πέπλο της κι έχει αγκαλιάσει τα πάντα. Κι εσύ καθισμένος στο μπαλκόνι του μικρού διαμερίσματός σου παρακολουθείς τα φώτα των αυτοκινήτων που πηγαινοέρχονται σταθερά. Με μία πορεία συγκεκ...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Αγαπημένη μου, Σου γράφω αυτό το γράμμα όχι για να σου πω το πόσο πολύ σε αγαπώ αλλά για να σου δείξω πώς για την αγάπη σου ακόμη και ποιητής μπορώ να γίνω. Γιατί εσύ για μένα είσαι τα πάντα. Γη και ουρανός, θάλασσα και αγέρας, ήλιος...
Continue reading