Loading posts...
Γράφει η Κατερίνα Παπαποστόλου Μια μέρα του 2011 και μετά από 20 μέρες συνεχούς αναζήτησης και πλήρους απογοήτευσης πως έχεις πεθάνει, ως εκ θαύματος επιτέλους σε βρήκα. Στην πιο δύσκολη ψυχολογικά στιγμή της ζωής μου. Όχι αγέρωχη όπως σε γνώρισα, πριν χ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σώπασε λίγο. Άσε έξω την βουή και σώπασε. Την στιγμή που ψάχνεις να βαφτίσεις "κατάλληλη", είναι το τώρα. Ούτε πριν, ούτε μετά. Τώρα. Σώπασε και κοίτα λίγο γύρω σου. Αυτό που έβλεπες για αδιέξοδο, αυτό που φοβήθηκες για τέλο...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Συγγνώμη μπαμπά.. Που δεν πέταξα σαν αετός όπως με προόριζες να γίνω.. Συγγνώμη που έμεινα ενα τόσο δα μικρό σπουργίτι .. Που το πέταγμα του δεν φτάνει πέρα από την φυλακή αυτή.. Και που το κελάηδημα του είναι τόσο αδύναμο να ξημε...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη Οι σκέψεις μου βάρυναν σήμερα έτσι όπως έβλεπα μέσα απ' το τζάμι τα μουντά σύννεφα που ερχόταν από μακριά και έφερναν βροχή. Δε με νοιάζει όταν βρέχει. Την αγαπώ τη βροχή. Με νοιάζει όμως που τα σύννεφα μου κρύβουν τον ήλιο. ...
Continue reading
Eν όψει των ημερών και των εμπειριών. Θα αντιπαραθέσω στην αντεπίθεση απροσδιόριστες κενές σκέψεις της. Μέσα σε όλα η προστασία όπου αυθόρμητα γεννά η μητρότητα για το κάθε τι που περιβάλλει το παιδί της. Από την φύση της πάντα προς το κ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Γεια σου! Θεέ μου τι όμορφη που είσαι! Πως σε λένε; - Αγάπη με λένε. Να σου πω ότι χάρηκα πολύ; - Μη βιάζεσαι φίλε να χαρείς... Δεν σου αρέσουν οι άνθρωποι; - Μου αρέσουν, μα με πονάνε πολύ. Τι σου κάνουν οι άνθρωποι; - Μ...
Continue reading
Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Ήρθε το Πάσχα των Ελλήνων. Είναι η ώρα που η θρησκευτική κατάνυξη για τα πάθη του Θεανθρώπου συναντά την ομορφιά της ανοιξιάτικης φύσης. Την Μεγάλη Εβδομάδα η συγκίνηση που προκαλούν τα πάθη του Θεανθρώπου, η πορεία του προς ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη Φοβάμαι. Φοβάμαι πολύ. Ξαφνικά νιώθω οι μέρες να φεύγουν γρήγορα. Πότε ξημέρωσε και ποτέ βρέθηκα άλλο ενα βράδυ να κάθομαι στο σκοτάδι και να φοβάμαι. Ένθερμη υποστηρίκτρια της ελευθερίας, εγω μπορώ έλεγα. Εγώ μόνη μου. Μον...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Λατρεύω τις φωτογραφίες. Ειδικά τις χειροπιαστές, τις τυπωμένες σε χαρτί. Αγαπημένες! Έχουν μια απόχρωση που ξεθωριάζει με τα χρόνια και σου θυμίζει πως μεγαλώνεις. Αποτελούν κομμάτι σου, τις αγαπάς και τις φροντίζεις. Τους αγοράζ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Ευτυχώς που κράτησα μια χούφτα κοχύλια, να πλέκω τις νύχτες που αγγίζεις στεριά. Δεν ξέρω  το φως σου αν έχει πνοή, αν ζητάει το βλέμμα, ένα σχοινί να κοπεί. Γνωρίζω τις λέξεις που θες να μου πεις, είναι οι μέρες που λείπουν και κ...
Continue reading