Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Στέφα Η σχέση μας ήταν πάντα περίεργη.  Από παιδί θυμάμαι, να σε κοιτώ μαγεμένη και να σκεφτόμαι ποιός κοιτάει ποιόν; Όχι δεν ήταν το είδωλο που με μάγευε. Ήταν το μέσα από το είδωλο. Ώρες θυμάμαι να περνώ σκαρφαλωμένη πάνω στον παλ...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Οι άνθρωποι ξεχνάνε μαμά Ότι και αν κάνεις γι’ αυτούς, Όσο και αν τους σταθείς 24ωρο να σαι πάντα εκεί Αυτοί ξεχνάνε… Δε με προετοίμασες γι’ αυτό, Δε μου χτισες τείχη και άμυνες Παρά με βοήθησες να τα γκρεμίσω όλα, Γ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Μούδιασμα. Αυτό είναι το πρώτο συναίσθημα την ώρα που ανοίγεις τα μάτια σου στην «άλλη» πτέρυγα μιας μαιευτικής κλινικής. Μιας πτέρυγας που μέχρι πριν λίγες ώρες, δεν ήξερες πως υπάρχει. Κι όμως. Υπάρχει. Δεν έχει ούτε τα χρώμα...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη. Έπαιζα με τον διαβήτη και πολύ χαρωπά και με ιδιαίτερη χάρη και  επιδεξιότητα σχημάτιζα τα κυκλάκια μου αμέριμνα… Και «τσουπ»  μία απ’ τις κλασσικές φλασιές που τρώω ανά τακτά χρονικά διαστήματα… Θυμήθηκα τους δικούς μου κύκλους, α...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Λάθος το αντίθετο του σωστού ή απλά σωστό με άλλο όνομα; Και ποιος είναι αυτός που κρίνει κάτι ως σωστό ή λάθος; Εσύ; Οι άλλοι; Ή υπάρχουν άγραφοι κανόνες που τα ορίζουν; Και δε χωρούν παρερμηνεύσεις ή ελεύθερες αποδόσεις; ...
Continue reading
Γράφει η Βαλέρια Γιώτη. Επίτρεψέ μου να σου μιλήσω μια τελευταία φορά ειλικρινά , να αφήσω πίσω την αξιοπρέπειά μου και να πέσω στα πατώματα στη θύμηση της μορφής σου και στη συνήθεια της απώλειας σου. Θα ήθελα πριν παραδοθείς στην επόμενη αγαπημένη σου να μ...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Ξαπλωμένη, όπως, ήμουν ένα χειμωνιάτικο βράδυ, που έξω o αέρας λυσσομανούσε και τα κλαδιά των δέντρων χόρευαν ανεξέλεγκτα άκουσα μία φωνή να έρχεται από κάπου μακριά. Στην αρχή νόμιζα πως ήταν της φαντασίας μου και δεν έδωσα πολύ σημα...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Όλο το χρόνο τον περνάω στην αναμονή και περιμένω το καλοκαίρι για να ζήσω. Θαρρείς και αυτή η μαγική εποχή τα μεταμορφώνει όλα. Αλλάζει τα πάντα γύρω μου καθώς τα λούζει όλα με φως και γίνονται τα χρώματα πιο έντονα και ζωντανά. ...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Αγαπημένα τα Νέα ξεκινήματα, Είστε εκεί ως πνοές ζωής, λίγο οξυγόνο (στην καθημερινότητα) και μια ελπίδα πάλλεται ότι πάντα μπορείς να ξαναξεκινήσεις. Έχεις τη δύναμη να κάνεις όσα restart θες. Πρέπει απλά να μάθεις να φεύγ...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Όλες μου οι μέρες ψηφιδωτό από στιγμές που καταπνίγονται στη ρουτίνα της καθημερινότητας... Βλέπω τα «θέλω» μου να ακρωτηριάζονται από τα «πρέπει» και μένω άπραγος. Τα βάζω με το «χρόνο» που δεν έχω, που ποτέ δεν μου είναι αρκετός. ...
Continue reading