Loading posts...
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός. Και τελικά μέσα σε μια χούφτα ολόκληρη η ζωή μας.. Χαρούμενη,εύκολη,βασανιστική,σε καθέναν απο εμάς δόθηκε ένα μονοπάτι.. Εμένα με επέλεξαν να τελέσω τα δύσκολα χρέη,δίχως να ξέρουν όμως αν θα τα καταφέρω,με άφησαν στην έναρξη γι...
Continue reading
Γράφει η Θεανώ Διολή. Σου γράφω, δεν ξέρω γιατί σου γράφω, είναι μέρες τώρα που έχει καρφωθεί η ιδέα στο μυαλό μου να σου γράψω -ή μήπως είναι χρόνια που με βασανίζει αυτή η εμμονή (σου);- μου λείπεις, μου λείπεις από το πρώτο δευτερόλεπτο που έφυγες από...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Μην θεωρείς τίποτα δεδομένο. Ότι θα σαι αύριο καλά. Ότι θα ναι οι δικοί σου άνθρωποι εκεί. Ότι θα μπορείς να πεις ή να κάνεις όσα αγνόησες σήμερα. Αύριο δεν ξέρεις καν για σένα, τι θα θες, τι θα σκέφτεσαι πόσο μάλλον γι...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Αράπη. Ήσουν ο άντρας της φωτογραφίας. Κούρος, αγέλαστος, Μανιάτης. Ερχόσουν με τις βαλίτσες γεμάτες παιχνίδια και σου λεγα, θυμάμαι: "Φύγε, ασ΄ τα παιχνίδια και φύγε, ο πατέρας μου στέκει εκεί, Κούρος, αγέλαστος, Μανιάτης". Δεν με αγκάλιαζ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι , που τα προβλήματά τους δύσκολα τα μοιράζονται. Τα αντιμετωπίζουν άλλοτε στωικά κι άλλοτε βουλιάζοντας στην απελπισία, άλλοτε δυναμικά κι άλλοτε παραδομένοι στη μοίρα τους. Πονάνε, κλαίνε, απελπίζονται, θ...
Continue reading