Loading posts...
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη. Θέλει μεγάλη μαγκιά να μπορείς να μπεις στη θέση του άλλου. Να νιώσεις τα χνώτα της ψυχής του στην παλάμη σου. Κοίταξε γύρω σου πως έχουμε γίνει; Κοίταξε γύρω σου τι έχει απομείνει; Ένα διαρκές ξεπούλημα σωμάτων και συναισθημάτων...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Είναι κάποιες καραμπόλες που η ζωή στις φυλάει για την «κατάλληλη» στιγμή. Ποια είναι αυτή η στιγμή; Για μένα ήταν ένα μεσημέρι, όταν ο Δημήτρης, ο τετραπέρατος τεχνικός μας στο LoveLetters, μου έστειλε να δω για ένα βιβλίο. Με λ...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Το καλοκαίρι ξεκινάει και το παιδί που έχουμε μέσα μας ξυπνάει. Εκείνο το πιτσιρίκι που πετούσε τη σάκα στις 15 Ιουνίου και ξεχυνόταν στους δρόμους με το ποδήλατο παρέα με φίλους καρδιάς. Αυτούς τους φίλους που ακόμα και αν δε κρατ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Κάθεται σκυφτός πλάι στο βράχο, με γόνατα ενωμένα κι αγκαλιά τα δυο του χέρια. Δεν είναι ανήσυχος όπως συνήθως. Είπε ν’ αλλάξει, να πορευτεί μαζί με το σκούρο μπλε του τοπίου. - Τι μουσική σ’ αρέσει ν’ ακούς; Δε μου αρέσει η μο...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Οι μοίρες λέει, ήταν τρεις. Η Κλωθώ, που συμβολίζει το παρόν, γνέφει το νήμα της ζωής. Η Λάχεσις, που συμβολίζει το παρελθόν, μοιράζει τους κλήρους, καθορίζει τι θα "λάχει" στον καθένα. Η Άτροπος, που συμβολίζει το μέλλον, ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου. Το καλοκαίρι μπήκε για τα καλά! Η ζέστη κάνει τα πρωινά στην δουλειά πιο δύσκολα και όπως κάθε χρόνο η αντίστροφη μέτρηση για τις διακοπές, ξεκίνησε! Διακοπές για τους περισσότερους σημαίνει άδεια από την δουλειά,  ανεμελιά και  ...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Ό,τι δε γεμίζει αδειάζει. Ό,τι δε βάφεται με λευκό μαυρίζει. Ό,τι δεν ποτίζεται μαραίνεται. Και όπου ξεχνάς την αγάπη εμφανίζεται το μίσος. Δεν γίνεται να έχεις όνειρα και να μην κάνεις τίποτα γι’ αυτά. Είναι σαν να έχεις ένα π...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη. Θαυμάζω ιδιαίτερα την επιμονή κάποιων ανθρώπων, την τόλμη  και την δίψα τους για ζωή. Παρόλο που τίποτα δεν ήταν εύκολο για εκείνους, αυτοί τα κατάφεραν και βρήκαν το δρόμο τους. Κι ας μην ήταν ανοιχτός! Κι ας μην ήταν στρωμένος μ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη.  …Ο ταξιτζής μου δίνει τα ρέστα κοιτώντας αποσβολωμένος το «προκλητικότατα ομολογουμένως ντεκολτέ μου», που λέει και η κολλητή μου , η Πένυ. «Τι ήθελα και σε άφησα να με πείσεις!»,  μονολογώ και τον ευχαριστώ ψυχρά και θυμωμένα...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Απουσία. Η δική σου βασανιστική απουσία. Δυνατότερη από τις παρουσίες πολλών. Δεν την επέλεξα. Όχι, δεν την επέλεξα. Δεν την απολαμβάνω, με πνίγει. Αυτή είναι η αναπόφευκτη αλήθεια. Απομονώνομαι. Χάνω την επικοινωνία μου με τους άλλ...
Continue reading